PG 159, col. 1130
alium potest ante se consideratum habere? Spiritus
autem sanctus ex Patre ct F Iio; quasi Pater vi-
delicet et jlius ante eum considerentur. Itaques
vere concluditur, ex Patre et Filio procedere
Spiritum sanctum, ctiamsi vobis displiceat: nam
personam Patris ante Silii personam considerari,
idque causæ ratione; personam vero PFilii ante
personam Spiritus sancti ratione quoque causæ,
nibil alind ostendit quam quod solus Pater causa
Fjlii est, ilius autem id a Patre accipiens (sicut
alia naturalia bona ejus) et ipse causa est Spiritus
sancti : itaque Pater et Pilius amnbo una causa
processionis Spiritus sancti. Idcirco Sanctus hic
dicit : Quemadmodum jungitur Patri Silius secun-
dum causæ rationem, solo intellectu persona ejus
antea considerata, sic verum dicimaus, cum dici-
mus Spiritum esse ex ilio. In Actis vero primæ
synod4 scriptum est, Spiritum sanctum ex Patre
procedere, proprium autem eum esse lii, et sb
eo seaturire. Audis? Ab eo inqnit scaturire, tan-
quam afonte; videlicet ex ejus persona, proprium-
que ejus esse, quid significet consideremus, fratres,
neque doetoribus repugnare velimus. Quod si
dixerit quis, proprium eum esse Filii propter con-
substantialitatem, reputet quodetism ilius dicere-
tur ipsius Spiritus, secundum consubstantialitatem:
sdd id vd cogitatu tantum est absurdum. Doctores
dicun: Filius neque ipsius Spiritus est, neque
dicitur : Spiritus ilii, maxime. At Cyrillus Alexan
drinopum pontifex in epistola ad Nestorium, quæ
incipit: « Cum Salvator noster manifeste dicat,
Qui amat Patrem vel matrem, plus quam me , »
inquit : « Et si Spiritus in hypostasi est propriaς
intelligitur quoque per se, quatenus Spiritus est,
non ilius, non tmen ab eo alienum est : nam
Spiritus veritatis nominatur; et Christus est veri-
tas, et ab eo proluit, quemadmodum utique
Dao et Patre. » Audis, profiuit, inquit, quemad-
modum et a Patre. Sed, « proluit, inquit, dixit
sanctus, nDn, « procedit. s Nos vero statim eis
respondemus, quod idem magister explanat quid
proluere denotet, secundum ejus sensum in Εα-
positione divini Symboli, ubi dicit : « Perfecto, de
Christo tractatu beatissimi Patres de Spiritu sancto
mentionem laciunt : nam credere in eum dixerunt,
quemadmodum sane in Patrem et ilium, quia
consubstantialis eis est, et proluit sane, id est
procedit, veluti a fonte, ex Deo et Patre; » exhi-
betur vero creaturæ per ilium. Insulavit ergo
ipsos apostolos, dicens : « Accipite Spititun
sanctum . » Εx Deo, et Deus, Spiritus est, nec a
quacunque suprema substantia alienus; sed « ex
ea, et in ea, et proprius ejus. » Hæc igitur est
sanctorum Patrum recta et minime errans fides
sive fidei confessio. » Vides quid proluere signi-
ficet secundum sanctum Cyrillum, et quid est
proluere ct procedere? Quo pacto vos emnino
23
autem sanctus ex Patre ct F Iio; quasi Pater vi-
delicet et jlius ante eum considerentur. Itaques
vere concluditur, ex Patre et Filio procedere
Spiritum sanctum, ctiamsi vobis displiceat: nam
personam Patris ante Silii personam considerari,
idque causæ ratione; personam vero PFilii ante
personam Spiritus sancti ratione quoque causæ,
nibil alind ostendit quam quod solus Pater causa
Fjlii est, ilius autem id a Patre accipiens (sicut
alia naturalia bona ejus) et ipse causa est Spiritus
sancti : itaque Pater et Pilius amnbo una causa
processionis Spiritus sancti. Idcirco Sanctus hic
dicit : Quemadmodum jungitur Patri Silius secun-
dum causæ rationem, solo intellectu persona ejus
antea considerata, sic verum dicimaus, cum dici-
mus Spiritum esse ex ilio. In Actis vero primæ
synod4 scriptum est, Spiritum sanctum ex Patre
procedere, proprium autem eum esse lii, et sb
eo seaturire. Audis? Ab eo inqnit scaturire, tan-
quam afonte; videlicet ex ejus persona, proprium-
que ejus esse, quid significet consideremus, fratres,
neque doetoribus repugnare velimus. Quod si
dixerit quis, proprium eum esse Filii propter con-
substantialitatem, reputet quodetism ilius dicere-
tur ipsius Spiritus, secundum consubstantialitatem:
sdd id vd cogitatu tantum est absurdum. Doctores
dicun: Filius neque ipsius Spiritus est, neque
dicitur : Spiritus ilii, maxime. At Cyrillus Alexan
drinopum pontifex in epistola ad Nestorium, quæ
incipit: « Cum Salvator noster manifeste dicat,
Qui amat Patrem vel matrem, plus quam me , »
inquit : « Et si Spiritus in hypostasi est propriaς
intelligitur quoque per se, quatenus Spiritus est,
non ilius, non tmen ab eo alienum est : nam
Spiritus veritatis nominatur; et Christus est veri-
tas, et ab eo proluit, quemadmodum utique
Dao et Patre. » Audis, profiuit, inquit, quemad-
modum et a Patre. Sed, « proluit, inquit, dixit
sanctus, nDn, « procedit. s Nos vero statim eis
respondemus, quod idem magister explanat quid
proluere denotet, secundum ejus sensum in Εα-
positione divini Symboli, ubi dicit : « Perfecto, de
Christo tractatu beatissimi Patres de Spiritu sancto
mentionem laciunt : nam credere in eum dixerunt,
quemadmodum sane in Patrem et ilium, quia
consubstantialis eis est, et proluit sane, id est
procedit, veluti a fonte, ex Deo et Patre; » exhi-
betur vero creaturæ per ilium. Insulavit ergo
ipsos apostolos, dicens : « Accipite Spititun
sanctum . » Εx Deo, et Deus, Spiritus est, nec a
quacunque suprema substantia alienus; sed « ex
ea, et in ea, et proprius ejus. » Hæc igitur est
sanctorum Patrum recta et minime errans fides
sive fidei confessio. » Vides quid proluere signi-
ficet secundum sanctum Cyrillum, et quid est
proluere ct procedere? Quo pacto vos emnino
23