PG 159, col. 981
Ῥακ. (ιῦμενουν. ’Λδικώτατ” ἂν oi περὶ ’Ἄρειον
οὕτως εἴπωσιν. Οὐ γὰρ ὅμοιος οὗτος ἐκείνῳ.
Eiet. Πῶς οῦν;
Ῥακ. Ὀτι ἐκεῖνος οἴκοθεν αἵρεσιν ὲξηρεύξσιτο,
οὗτος δὲ, ὧν πρόπαλαι οἱ Γραικοὶ ἐφρόνουν, ὑπερ-
ασπίζων ἦν.
Εὺλ. Καὶ ποῦ ἔδει κριθῆναι, ἃ οἱ Γραικοὶ πρό-
παλαι καὶ οἱ Λατῖνοι ἐφρόνουν , οὐκ ὲν τῇ συνόδῳ
τῇ οἰκουμενικῇ ;
Am. Κατά δίκαιον λόγον οὐκ ἀλλαχοῦ τὴν κρίσιν
ἔδει γενέσθαι, ἀλλ’ἢ ἐν τῇ οἰκούμενικῇ συνόδῳ.
Διά τοῦτο γὰρ οἰκουμενικη λέγεται, ὃτι τὰ οἰκου-
μενικὰ ἐγκλήματα κρίνονται ὲν αὐτῇ.
Ῥίικ. E6 λέγεις. Ἐκεῖ ἔδει κριθῆναι ὲν τῇ συν-
όδῳ, ἀλλ’ al Λατῖνοι τοὺς Γραικοὺς δώροις δεξιω-
σάμενοι, καὶ ἱκανῶς λυμηνάμενοι ἔκριναν, ὡς ⁴ηὸου-
ληθησαν.
Ἀκρ. Κλείσω τὰ ῶτά μου τοιαῦτα μὴ ἀκούειν.
Ιίἰνλ. Ἀπορίας ἐπ’ ἀπορίαις ἐπισυνάπτεις μοι
νῦν.
Ῥακ. Τί ἀπορεῖς ;
[56.1. Οί Λατῖνοι καὶ οί Γραικοὶ οὑ διὰ τὴν τοῦ
Χριστοῦ πίστιν συνῆλθον ;
Ῥακ. Ἀλλά ναί.
Εὑλ. Καὶ πῶς οῦν οὕτως εγενετο, ὅτι οί μὲν
ἠγόραζον, οί δὲ τὴν πίστιν ἐπώλουν ; Τί ἐστι τοῦτος
Οὐκ ἐστι μᾶλλον δυσσέϐεια ἢπερ εὐσέϐειας
Am. Ἀναμφιϐόὶως ἀσέϐεια καὶ μεγίστη ἐστί.
Ῥακ. Διά τοῦτο ἡμεῖς αὐτῇ οὐχ ὑπείκομεν, ὡς
δυσσεὸησάσῃ ἕνεκεν τῶν δογμάτων, καὶ τοὺς ἐν
αὖτῇ Πατέρας ἀποστρεφόμεθα, ὡς τὴν πίστιν ’ἑνεκα
δώρων προδόντας. Καὶ καλῶς ποιοῦμεν, τὸν μὴ κοι-
νωνήσαντα τῆς ἀθέσμου δόξης αὐτὸν Ἐκκλησίαν
ἔχειν, καὶ αὐτῇ μάχεσθαι, ὡς συναγωγῇ, καὶ οὐ
συνόδῳ. Τούτου παράδειγμα τον θετον ἔχομεν Μα-
ξιμον. Μετά γὰρ τὴν τετάρτην σύνοδον οἰ Μονοθε-
’λῆται σύνοδον συναθροίσαντες, τὴν ἑαυτῶν αἵρεσιν
ἀναφανδὸν ἀνεκήρυξαν, καὶ οἰκουμενικην, φεῦ τῆς
ἁϐελτηρίαςί αὐτὴν τοῖς πᾶσι διατρανὼσαντες, καὶ
πᾶσαν τὴν ’Δνατολὴν σχεδον ὑπὸ τὴν αὐτῶν ἀσέϐειαν
κατασπείσαντες, τὸν θεῖον ἄνδρα τοῦτον βιάζουσι
τῇ ἑαυτῶν αἱρέσει ὁμονοῆσαι. t Πᾶσα, φασὶν, ἡ
τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία όμονοεῖο μόνος δὲ σύ γε τῶν
ἄλλων ἑγκαυχᾷ φρονήσει πάντων ὑπερέχειν ς» Ἐκεϊο
νος δὲ δύο τῶν μαθητῶν , οἳ μόνοι παρῆσαν αὐτῷ,
τῶν ἄλλων ἁπάντων εἰς τὴν αἵρεσιν ἐμπεπτωκό-
των, πρὸς ἑαυτὸν ὲπισυνάγων καὶ ε’ναγκαλιζόμενος,
ε Ἡμεῖς, ἔφασκεν, ὴ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία. t
Στέφανον δὲ οἴδαμεν τῆςέκτης συνόδου τῆς ὲν Κων-
σταντινουπόλει γενομένης τάναντία λέγοντά τε καὶ
πράττοντα, καὶ μηδόλως ταύτῃ βουλόμενον πεί-
θεσθαι. Ὅθεν κινδύνους ἀφορήτους ὑπέστη, καὶ
οὕτως εἴπωσιν. Οὐ γὰρ ὅμοιος οὗτος ἐκείνῳ.
Eiet. Πῶς οῦν;
Ῥακ. Ὀτι ἐκεῖνος οἴκοθεν αἵρεσιν ὲξηρεύξσιτο,
οὗτος δὲ, ὧν πρόπαλαι οἱ Γραικοὶ ἐφρόνουν, ὑπερ-
ασπίζων ἦν.
Εὺλ. Καὶ ποῦ ἔδει κριθῆναι, ἃ οἱ Γραικοὶ πρό-
παλαι καὶ οἱ Λατῖνοι ἐφρόνουν , οὐκ ὲν τῇ συνόδῳ
τῇ οἰκουμενικῇ ;
Am. Κατά δίκαιον λόγον οὐκ ἀλλαχοῦ τὴν κρίσιν
ἔδει γενέσθαι, ἀλλ’ἢ ἐν τῇ οἰκούμενικῇ συνόδῳ.
Διά τοῦτο γὰρ οἰκουμενικη λέγεται, ὃτι τὰ οἰκου-
μενικὰ ἐγκλήματα κρίνονται ὲν αὐτῇ.
Ῥίικ. E6 λέγεις. Ἐκεῖ ἔδει κριθῆναι ὲν τῇ συν-
όδῳ, ἀλλ’ al Λατῖνοι τοὺς Γραικοὺς δώροις δεξιω-
σάμενοι, καὶ ἱκανῶς λυμηνάμενοι ἔκριναν, ὡς ⁴ηὸου-
ληθησαν.
Ἀκρ. Κλείσω τὰ ῶτά μου τοιαῦτα μὴ ἀκούειν.
Ιίἰνλ. Ἀπορίας ἐπ’ ἀπορίαις ἐπισυνάπτεις μοι
νῦν.
Ῥακ. Τί ἀπορεῖς ;
[56.1. Οί Λατῖνοι καὶ οί Γραικοὶ οὑ διὰ τὴν τοῦ
Χριστοῦ πίστιν συνῆλθον ;
Ῥακ. Ἀλλά ναί.
Εὑλ. Καὶ πῶς οῦν οὕτως εγενετο, ὅτι οί μὲν
ἠγόραζον, οί δὲ τὴν πίστιν ἐπώλουν ; Τί ἐστι τοῦτος
Οὐκ ἐστι μᾶλλον δυσσέϐεια ἢπερ εὐσέϐειας
Am. Ἀναμφιϐόὶως ἀσέϐεια καὶ μεγίστη ἐστί.
Ῥακ. Διά τοῦτο ἡμεῖς αὐτῇ οὐχ ὑπείκομεν, ὡς
δυσσεὸησάσῃ ἕνεκεν τῶν δογμάτων, καὶ τοὺς ἐν
αὖτῇ Πατέρας ἀποστρεφόμεθα, ὡς τὴν πίστιν ’ἑνεκα
δώρων προδόντας. Καὶ καλῶς ποιοῦμεν, τὸν μὴ κοι-
νωνήσαντα τῆς ἀθέσμου δόξης αὐτὸν Ἐκκλησίαν
ἔχειν, καὶ αὐτῇ μάχεσθαι, ὡς συναγωγῇ, καὶ οὐ
συνόδῳ. Τούτου παράδειγμα τον θετον ἔχομεν Μα-
ξιμον. Μετά γὰρ τὴν τετάρτην σύνοδον οἰ Μονοθε-
’λῆται σύνοδον συναθροίσαντες, τὴν ἑαυτῶν αἵρεσιν
ἀναφανδὸν ἀνεκήρυξαν, καὶ οἰκουμενικην, φεῦ τῆς
ἁϐελτηρίαςί αὐτὴν τοῖς πᾶσι διατρανὼσαντες, καὶ
πᾶσαν τὴν ’Δνατολὴν σχεδον ὑπὸ τὴν αὐτῶν ἀσέϐειαν
κατασπείσαντες, τὸν θεῖον ἄνδρα τοῦτον βιάζουσι
τῇ ἑαυτῶν αἱρέσει ὁμονοῆσαι. t Πᾶσα, φασὶν, ἡ
τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία όμονοεῖο μόνος δὲ σύ γε τῶν
ἄλλων ἑγκαυχᾷ φρονήσει πάντων ὑπερέχειν ς» Ἐκεϊο
νος δὲ δύο τῶν μαθητῶν , οἳ μόνοι παρῆσαν αὐτῷ,
τῶν ἄλλων ἁπάντων εἰς τὴν αἵρεσιν ἐμπεπτωκό-
των, πρὸς ἑαυτὸν ὲπισυνάγων καὶ ε’ναγκαλιζόμενος,
ε Ἡμεῖς, ἔφασκεν, ὴ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία. t
Στέφανον δὲ οἴδαμεν τῆςέκτης συνόδου τῆς ὲν Κων-
σταντινουπόλει γενομένης τάναντία λέγοντά τε καὶ
πράττοντα, καὶ μηδόλως ταύτῃ βουλόμενον πεί-
θεσθαι. Ὅθεν κινδύνους ἀφορήτους ὑπέστη, καὶ