PG 159, col. 984
Εὐλ. Οὖτω φήσουσι καὶ οἱ περὶ Ἄρειον, καὶ E5-
νόμιον, καὶ Νεστόριον, Εὔτυχέα τε, καὶ Διόσκορον,
καὶ ἁπλῶς πάντες οἱ τῶν οίκουμενικῶν συνόδων ἁν-
τίπαλοι, ὅτι ἠσέϐησαν, οἱ τῆς συνόδου Πατέρες,
ἴνα τὸ οίκεῖον δόγμα συστήσωσιν. Καὶ ποῦ θήσομεν
τὴν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν καὶ πίστιν, εί αἱ oi-
κουμενικαὶ σύνοδοι ὲπλανήθησαν; οὐκ ἐστι τοῦτο,
οὐκ ἔστιν. Ob γὰρ δύναται οίκουμενικὴ σύνοδος πλαο
νηθῆναι. Μᾶλλον δ’ αἵρεσίς ἔστιν εἰπεῖν τοῦτο. Εἰ
γὰρ ὁ ὀμολογητὴς καὶ θεῖος Μάξιμος εἶπεν,.ὲκεῖνον
μόνον Ἐκκλησίαν εἶναι, μετὰ τῶν δύο αὑτοῦ p.an-
τῶν, καλῶς καὶ ὲπαινετῶς εἶπεν. Ού γὰρ ἑαυτὸν
ενόμιζεν Ἐκκλησίαν εἶναι ό θεῖος ἐκεῖνος ἀνὴρὶεξ
καλέ θαρσαλέως φαίνεται είρηκὼς τοῦτο. Ἀλλ’ ἔδειξεν
ἐναργῶς ὲν τῷ ἁγκαλίσασθαι τοὺς δύονμαθητας αύ-
τοῢ, καὶ εἰπεῖν, Ἡμεῖς ἐσμεν ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκ-
Mucia. ὅτι ἡ ὁμολογία τῆς ἁγίας καὶ οίκουμενικῆς
τετάρτης συνόδου, καὶ ἡ τῆς Ῥωμαῖκῆς Ἐκκλησίας
ὲν ἡμῖν ἐστιν, καὶ ἐν ἡμῖν μένει, καὶ αὐτῇ κατὰ
πάντα ὑπείχομεν, καὶ τοῖς ὅροις αὐτῆς ἐμμένομεν ⁸
καὶ τοῦτο δείκνυσιν ὲν τῷ εἰπεῖν, ι ’Δποστείλατε
πρὸς τὸν Ῥώμης λαόεἶν συγχώρησιν.ρύ γαρ-δύνα-
μαι ἐγὼ λῦσαι ὑμᾶς τῆς αἱρέσεως,-ψιλδς.ύπαρχων
μοναίός. ι Εἶτα οὐχ ὑπὲρ τοπικῆς οὗτος, ’ἀλλ’ ὑπὲρ
τῆς οίκουμενικῆς ἁγίας καὶ μεγάλης τετάρτης συνο
όδου ἐμάχετο, τῶν αἱρετικῶν κατ’ αὐτῆς πραττόν-
των πολλὰς τοπικὰς καὶ μερικὰς συνόδους. Ὀ θεῖος
δὲ Στέφανος εἰ τῇ συνόδῳ ἐκείνῃ ἀντεῖπε, δικαίως
καὶ εὐσεϐῶς εποίησεν. Ἐκείνη γὰρ σύνοδος ούκ ἦν
οἰκουμενικὴ, ἀλλὰ τοπικὴ, καὶ λίαν ἄθεος καὶ ασε-
6εστατη. Κατὰ τῶν ἁγίων γὰρ συνηθροίσθη. Ὅθεν
ἐν αύτῇ πάντων ὑποκυψάντων, αὐτὸς οὐχ ὑπήκου-
σεν, ἀλλ’ ἀντέστη, Ἰκαὶ ἤλεγξεν αὐτοὺς, ὡς οὔτε
νική. ι Πῶς, φησὶν, οἰκουμενικὴν τολμᾶτε καλέσαι
τὴν ύμετέραν σύνοδον, ἐφ’ οὐχ ό Ῥὠμηςᾲεύδόκησε
πρόεδρος; ι Ἀλλὰ ταύτην τὴν ἐν Φλωρεντία δηλαδὴ
γενομένην, ού δύναταί τις εἰπεῖν μὴ οἱκουμενικὴν
εἶναι. Πάππας γὰρ ἐν αὐτῇ, καὶ βασιλεὺς ὑπῆρχε,
καὶ πατριάρχαι, καὶ πᾶσαή οἰκουμένη διὰ τοπο-
τηρητῶν · διὰ τοῦτο καὶ ἀπλανῆ λέγομεν αὐτὴν εἶναι.
Τοπικὴν γὰρ δυνατόν ἐστι πλανηθῆναι, καὶ ἀπατηθῆναι
αἱρέσει, ὼς ἡ νῦν εἰρημένη τοῦ θείου Στεφάνου,
καὶ ἡ έν Ἐφέσῳ τὸ πρότερον λῃστρικὴ κατονομα-
⁵σθεῖσα, καὶ ἄλλαι πλεῖσται, αἱ κατὰ τοῦ ὁμοουσίου
συναθροισθεῖσαι. Οἱκουμενικὴ δὲ ἥκιστα πλανηθῆναι
δύναται, ὡς πολλάκις εἴρηται. El οὖν οὕτω, πῶς
ταύτης οἰκουμενικῆς οὔσης, ἡ Ἐκκλησία εὑρέθη
ἀπατηθεῖσα, ἡ μηδέποτε πλανηθεῖσα;
Ῥαλι. lii ἄλλοτε οὐκ ἐπλανήθη, ὡς φῂς, ἀλλὰ νῦν
cnim-ttat πλανηθεῖσα ⁸ πρῶτον μὲν, ὅτι oi ἡμέτεροι
ὑποσχέσεσι καὶ τιμαῖς ὑπαχθέντες ἐκεῖ, καὶ δῶρα
χτεςὶη invi λαϐέντες ὴνὼθησχν, καὶ ’πέγραψαν
νόμιον, καὶ Νεστόριον, Εὔτυχέα τε, καὶ Διόσκορον,
καὶ ἁπλῶς πάντες οἱ τῶν οίκουμενικῶν συνόδων ἁν-
τίπαλοι, ὅτι ἠσέϐησαν, οἱ τῆς συνόδου Πατέρες,
ἴνα τὸ οίκεῖον δόγμα συστήσωσιν. Καὶ ποῦ θήσομεν
τὴν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν καὶ πίστιν, εί αἱ oi-
κουμενικαὶ σύνοδοι ὲπλανήθησαν; οὐκ ἐστι τοῦτο,
οὐκ ἔστιν. Ob γὰρ δύναται οίκουμενικὴ σύνοδος πλαο
νηθῆναι. Μᾶλλον δ’ αἵρεσίς ἔστιν εἰπεῖν τοῦτο. Εἰ
γὰρ ὁ ὀμολογητὴς καὶ θεῖος Μάξιμος εἶπεν,.ὲκεῖνον
μόνον Ἐκκλησίαν εἶναι, μετὰ τῶν δύο αὑτοῦ p.an-
τῶν, καλῶς καὶ ὲπαινετῶς εἶπεν. Ού γὰρ ἑαυτὸν
ενόμιζεν Ἐκκλησίαν εἶναι ό θεῖος ἐκεῖνος ἀνὴρὶεξ
καλέ θαρσαλέως φαίνεται είρηκὼς τοῦτο. Ἀλλ’ ἔδειξεν
ἐναργῶς ὲν τῷ ἁγκαλίσασθαι τοὺς δύονμαθητας αύ-
τοῢ, καὶ εἰπεῖν, Ἡμεῖς ἐσμεν ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκ-
Mucia. ὅτι ἡ ὁμολογία τῆς ἁγίας καὶ οίκουμενικῆς
τετάρτης συνόδου, καὶ ἡ τῆς Ῥωμαῖκῆς Ἐκκλησίας
ὲν ἡμῖν ἐστιν, καὶ ἐν ἡμῖν μένει, καὶ αὐτῇ κατὰ
πάντα ὑπείχομεν, καὶ τοῖς ὅροις αὐτῆς ἐμμένομεν ⁸
καὶ τοῦτο δείκνυσιν ὲν τῷ εἰπεῖν, ι ’Δποστείλατε
πρὸς τὸν Ῥώμης λαόεἶν συγχώρησιν.ρύ γαρ-δύνα-
μαι ἐγὼ λῦσαι ὑμᾶς τῆς αἱρέσεως,-ψιλδς.ύπαρχων
μοναίός. ι Εἶτα οὐχ ὑπὲρ τοπικῆς οὗτος, ’ἀλλ’ ὑπὲρ
τῆς οίκουμενικῆς ἁγίας καὶ μεγάλης τετάρτης συνο
όδου ἐμάχετο, τῶν αἱρετικῶν κατ’ αὐτῆς πραττόν-
των πολλὰς τοπικὰς καὶ μερικὰς συνόδους. Ὀ θεῖος
δὲ Στέφανος εἰ τῇ συνόδῳ ἐκείνῃ ἀντεῖπε, δικαίως
καὶ εὐσεϐῶς εποίησεν. Ἐκείνη γὰρ σύνοδος ούκ ἦν
οἰκουμενικὴ, ἀλλὰ τοπικὴ, καὶ λίαν ἄθεος καὶ ασε-
6εστατη. Κατὰ τῶν ἁγίων γὰρ συνηθροίσθη. Ὅθεν
ἐν αύτῇ πάντων ὑποκυψάντων, αὐτὸς οὐχ ὑπήκου-
σεν, ἀλλ’ ἀντέστη, Ἰκαὶ ἤλεγξεν αὐτοὺς, ὡς οὔτε
νική. ι Πῶς, φησὶν, οἰκουμενικὴν τολμᾶτε καλέσαι
τὴν ύμετέραν σύνοδον, ἐφ’ οὐχ ό Ῥὠμηςᾲεύδόκησε
πρόεδρος; ι Ἀλλὰ ταύτην τὴν ἐν Φλωρεντία δηλαδὴ
γενομένην, ού δύναταί τις εἰπεῖν μὴ οἱκουμενικὴν
εἶναι. Πάππας γὰρ ἐν αὐτῇ, καὶ βασιλεὺς ὑπῆρχε,
καὶ πατριάρχαι, καὶ πᾶσαή οἰκουμένη διὰ τοπο-
τηρητῶν · διὰ τοῦτο καὶ ἀπλανῆ λέγομεν αὐτὴν εἶναι.
Τοπικὴν γὰρ δυνατόν ἐστι πλανηθῆναι, καὶ ἀπατηθῆναι
αἱρέσει, ὼς ἡ νῦν εἰρημένη τοῦ θείου Στεφάνου,
καὶ ἡ έν Ἐφέσῳ τὸ πρότερον λῃστρικὴ κατονομα-
⁵σθεῖσα, καὶ ἄλλαι πλεῖσται, αἱ κατὰ τοῦ ὁμοουσίου
συναθροισθεῖσαι. Οἱκουμενικὴ δὲ ἥκιστα πλανηθῆναι
δύναται, ὡς πολλάκις εἴρηται. El οὖν οὕτω, πῶς
ταύτης οἰκουμενικῆς οὔσης, ἡ Ἐκκλησία εὑρέθη
ἀπατηθεῖσα, ἡ μηδέποτε πλανηθεῖσα;
Ῥαλι. lii ἄλλοτε οὐκ ἐπλανήθη, ὡς φῂς, ἀλλὰ νῦν
cnim-ttat πλανηθεῖσα ⁸ πρῶτον μὲν, ὅτι oi ἡμέτεροι
ὑποσχέσεσι καὶ τιμαῖς ὑπαχθέντες ἐκεῖ, καὶ δῶρα
χτεςὶη invi λαϐέντες ὴνὼθησχν, καὶ ’πέγραψαν