PG 161, col. 131
de creatione est sermo, quando etiam absque Patre
tle Filio ponitur. Omnia enim, ait Scriptura, per
ipsum facta sinit. Processio vero Spiritus sancti
nunquam absque Patre ponitur, sed cx Patre per
Filium dicunt. Liquidum ergo est, aliud quidquam
dictionem per Filium significare, non illud ea; Fi-
lio : quanquam non de proccssionc, sed de com-
municatione et distributione illud dicitur (ιι). Ait
enim Joannes Damascenus : Spiritum Filii dicimus,
re: Filio vero non dit-imus; per Filium vero manifes-
tatum esse etnobis impertiri confitentur. llocdiseri-
lucu clare ostendit, aperte aliud quidquam esse
dictionem per Filium, quam quod Latini volunt.
Si autem unquam etiam de essentiali id proces-
sione dicitur sancti Spiritus, rursum ipsos theo—
logos suorum verborum interpretes advocabimus.
Nam in libris Adversus Eunomium Gregorius Nys-
senus: Spiritus sanctus, inquit, per Filium conjnncle
concipitur, nontempore posterior secundum exsistan-
tiam post Filium, ita ut aliquando rmigt-nims sine
Spiritu cogitetur;sed ea: Deo uniuersorum et ipse
principium sua! enistentia' habens, unde ct unigeni-
tum lumen est, qui per verum lumen eluxit. In his
perspicue non posteriorem esse secttttdum exsistan-
tiam vult significare illud per Filium, idem vero
dicere tum Filio, quod in aliis diserte tradit. l’cr
ipsum vero etcum ipso, priusquam novum aliquod
et non subsistens incidat cogitatum, Spiritus san-
ctus procedit. Et Joannes aureo fulgens eloquio
explanatis apostolicum illud dictum : Ut innotescat
nunc principalibus et potestatibus ρει- Ecclesium
multiformis sapientia Dei , dictionem per Ecclesium
loco alteriusycum Ecclesia accepit; neque enim
Ecclesia angelos docuit. Sic igitur et hic illud per
Filium accipiendum est; sle enim se habet : Cum
Spiritus sanctus ex Patre essentialiter procedere
dicatur, ne alter Filius existimetur (Pater enim ad
Filium redditur), idcirco dictio per Filium addita
est, cum Filii mediatio, ut rursum sanctus Grc-
gorius alibi ait, et ipsi unigeniti rationem conscr-
(ι) agn.- 259122.94 a.._est..wp--1°-
(~23 Ἐπὶ τοῦ-Υἰοῦ omit. Mon. 27, r. 220 ι).
“dignitatum. e quo‘plura hic omissa,
etiam apud A. Cautaterum c. 141 (Gr. ortli. t. ll,
(ιι) .lobus monacb; Apologia in cod. Monac. 68,
ί, 9 ξ Τὸ ζωαρχικὺν ῌνξῡμα ςκ-τεορςύεται μὲγ ἐκ-τῦῦ
ιιατρὸς etiam; καξᾲ τὴν τοῖς Σωιῆξιοξ (amvi-fl, ἅμα
τῷ ξω Tim; er-flii“; Δχρόνῳ καὶ ὑτπὲρνὲννοιιξν,
χέχορῄγηται δὲ δι’ ttat}. τῷ κόσμῳ, οὐ μόνον, ῥῖι
ισίεὶαίλλάξας ἡμῖν τὸν Πατέρα. καταφοιτὴοαι τοῦτο
mnam-4w ὸ Μρνογενδιις,αριλνι¹ βτί καὶ-τὴν επίχνωσιν
ιούῖοιίαὸςδς abso; éyavilpwrrfisaq éfiégoquv,_&n.—.ep
δη καὶ τὴν- mu Harpe; οὐκέξι ᾁμυὸρως καὶ τισὶν,
ἀλλὰ τραίιῶς τε καὶ aream τῷ κόσμῳ γινωπκομένην
tle Filio ponitur. Omnia enim, ait Scriptura, per
ipsum facta sinit. Processio vero Spiritus sancti
nunquam absque Patre ponitur, sed cx Patre per
Filium dicunt. Liquidum ergo est, aliud quidquam
dictionem per Filium significare, non illud ea; Fi-
lio : quanquam non de proccssionc, sed de com-
municatione et distributione illud dicitur (ιι). Ait
enim Joannes Damascenus : Spiritum Filii dicimus,
re: Filio vero non dit-imus; per Filium vero manifes-
tatum esse etnobis impertiri confitentur. llocdiseri-
lucu clare ostendit, aperte aliud quidquam esse
dictionem per Filium, quam quod Latini volunt.
Si autem unquam etiam de essentiali id proces-
sione dicitur sancti Spiritus, rursum ipsos theo—
logos suorum verborum interpretes advocabimus.
Nam in libris Adversus Eunomium Gregorius Nys-
senus: Spiritus sanctus, inquit, per Filium conjnncle
concipitur, nontempore posterior secundum exsistan-
tiam post Filium, ita ut aliquando rmigt-nims sine
Spiritu cogitetur;sed ea: Deo uniuersorum et ipse
principium sua! enistentia' habens, unde ct unigeni-
tum lumen est, qui per verum lumen eluxit. In his
perspicue non posteriorem esse secttttdum exsistan-
tiam vult significare illud per Filium, idem vero
dicere tum Filio, quod in aliis diserte tradit. l’cr
ipsum vero etcum ipso, priusquam novum aliquod
et non subsistens incidat cogitatum, Spiritus san-
ctus procedit. Et Joannes aureo fulgens eloquio
explanatis apostolicum illud dictum : Ut innotescat
nunc principalibus et potestatibus ρει- Ecclesium
multiformis sapientia Dei , dictionem per Ecclesium
loco alteriusycum Ecclesia accepit; neque enim
Ecclesia angelos docuit. Sic igitur et hic illud per
Filium accipiendum est; sle enim se habet : Cum
Spiritus sanctus ex Patre essentialiter procedere
dicatur, ne alter Filius existimetur (Pater enim ad
Filium redditur), idcirco dictio per Filium addita
est, cum Filii mediatio, ut rursum sanctus Grc-
gorius alibi ait, et ipsi unigeniti rationem conscr-
(ι) agn.- 259122.94 a.._est..wp--1°-
(~23 Ἐπὶ τοῦ-Υἰοῦ omit. Mon. 27, r. 220 ι).
“dignitatum. e quo‘plura hic omissa,
etiam apud A. Cautaterum c. 141 (Gr. ortli. t. ll,
(ιι) .lobus monacb; Apologia in cod. Monac. 68,
ί, 9 ξ Τὸ ζωαρχικὺν ῌνξῡμα ςκ-τεορςύεται μὲγ ἐκ-τῦῦ
ιιατρὸς etiam; καξᾲ τὴν τοῖς Σωιῆξιοξ (amvi-fl, ἅμα
τῷ ξω Tim; er-flii“; Δχρόνῳ καὶ ὑτπὲρνὲννοιιξν,
χέχορῄγηται δὲ δι’ ttat}. τῷ κόσμῳ, οὐ μόνον, ῥῖι
ισίεὶαίλλάξας ἡμῖν τὸν Πατέρα. καταφοιτὴοαι τοῦτο
mnam-4w ὸ Μρνογενδιις,αριλνι¹ βτί καὶ-τὴν επίχνωσιν
ιούῖοιίαὸςδς abso; éyavilpwrrfisaq éfiégoquv,_&n.—.ep
δη καὶ τὴν- mu Harpe; οὐκέξι ᾁμυὸρως καὶ τισὶν,
ἀλλὰ τραίιῶς τε καὶ aream τῷ κόσμῳ γινωπκομένην