PG 17, col. 636
)rogeuem fuisse dicendum, non Origenem, de
ὶργοφόντης, Mercurium ἀργειφόντην fuisse dictum;
idversario, qui Cephisodorus luerat appellandus;
nomina conflare; sic Dionysipolitas appellasse Ci-
ceronem, quos alii Dionysopolitas; sic Demipho-
nem et Clitiphonem a comicis dictos, qui ab aliis
Demophoon et Climphon; sic Phoebigenam a Vir-
gilio, qui Phwbogena dici debuisset. Et ut sintiellt
nominum coagmentationetn proferre nul-lam posse-
mus, quis accuratam bellenismi munditiem in
Alexandrina requirat Dialecto, (7) qua: a Macedo-
nica profecta est, barbara ipsa primum et impura,
et extra Gmcarum censum numerata, tot deinde
gentium commercio inquinata, et ab Egyptiis de-
nuru, inter quos consedit, distorta et corrupta!
Inde lit ut Alexandrinorum loquelam tam saepe
carpant critici antiqui, Phrynicus, Thomas rna-
gister ct Helladius Besantinous. Verum bis omissis
genuina responsio ex sequentibus facile exstabit.
Orus [Egyptiorum deus is est Osiridis et Isidis li-
lius, quem Apollinem esse et Solem veteres mago
consensu tradiderunt. Orum seu Horum dictitas
existimavit [lorus Apollo, quod boris prtesit; horas
, 14, 15. " lli Joan. 9.
atpte Isaiae, et Samuelis ac Danielis sibi asci-
γιδςοθ.
(5) Quis enim, ait Tertullianus, nominum reatus?
Sic Athenagoras Leqation. pro Christianis, non
longe ab initio: Οὐδὲν δὲ ὄνομα ἐφ’ ἑαυτοῦ καὶ δι”
agito? οὐ πογηρὸνκοὺβὲ χρηστὸνηνομίζξταε· διὰ. δὲ
τὰςᾼὺνπᾳκειμένᾴς, ἢ ἀγαθὰς πράξεις, ἢ φλαυρὰ ἢ
ἀγ alia δοκεῖ. Nomen ipsum per se et quatenus nomen
est, bonum malumne existimatur nullum: sed tale
profecto judicandum unumquodque, qualis res ipsa
aut actio de qua praedicatur, fuerit.
(6) Tertul. Apol" 7p. 28.
(7) Quae a Macedonica profectaqest. Plutarchus
in ‘Antonio narrat Cleopatram multarum gentium
lingttas‘didicisse, τῷν πρὸ αξξ-τῆς βα-σιλέων ὀύδὲ τὴν
Αἰγυπτίων ἀνασχομένων πεςιλαὸεῖν διάλεκτον, ἐνεὼν
δὲ καὶ τὸ Μακεδονίζειν ὲκ ιπόντων. Cum anteces-
δὲ νκαὶ τὸ Μακεδονίζειν ἐκλιπόντων. Cum anteces-
sores ejus reges ne Egyptian: quidem dia/cetum
percipere sustinuissent, ηοηηιιιιὶΔ _etiam_ desiisse"!
Macedonicam. Barbaram autem fuisse hanc e Ma-
cedouica natam Alexandrinam dialectqu innuit
Sextus Empiricos Adversus Mathemat., pag. 42.
Vide insuper Alex. Moram in Causa Dei, part. is,
quaest. 6, 'pag. 1'58. At Vossius_.ldversus erit. Si-
monii, pag. i6, linguam Alexandrinorum pertendit
fuisse Atticam.
ὶργοφόντης, Mercurium ἀργειφόντην fuisse dictum;
idversario, qui Cephisodorus luerat appellandus;
nomina conflare; sic Dionysipolitas appellasse Ci-
ceronem, quos alii Dionysopolitas; sic Demipho-
nem et Clitiphonem a comicis dictos, qui ab aliis
Demophoon et Climphon; sic Phoebigenam a Vir-
gilio, qui Phwbogena dici debuisset. Et ut sintiellt
nominum coagmentationetn proferre nul-lam posse-
mus, quis accuratam bellenismi munditiem in
Alexandrina requirat Dialecto, (7) qua: a Macedo-
nica profecta est, barbara ipsa primum et impura,
et extra Gmcarum censum numerata, tot deinde
gentium commercio inquinata, et ab Egyptiis de-
nuru, inter quos consedit, distorta et corrupta!
Inde lit ut Alexandrinorum loquelam tam saepe
carpant critici antiqui, Phrynicus, Thomas rna-
gister ct Helladius Besantinous. Verum bis omissis
genuina responsio ex sequentibus facile exstabit.
Orus [Egyptiorum deus is est Osiridis et Isidis li-
lius, quem Apollinem esse et Solem veteres mago
consensu tradiderunt. Orum seu Horum dictitas
existimavit [lorus Apollo, quod boris prtesit; horas
, 14, 15. " lli Joan. 9.
atpte Isaiae, et Samuelis ac Danielis sibi asci-
γιδςοθ.
(5) Quis enim, ait Tertullianus, nominum reatus?
Sic Athenagoras Leqation. pro Christianis, non
longe ab initio: Οὐδὲν δὲ ὄνομα ἐφ’ ἑαυτοῦ καὶ δι”
agito? οὐ πογηρὸνκοὺβὲ χρηστὸνηνομίζξταε· διὰ. δὲ
τὰςᾼὺνπᾳκειμένᾴς, ἢ ἀγαθὰς πράξεις, ἢ φλαυρὰ ἢ
ἀγ alia δοκεῖ. Nomen ipsum per se et quatenus nomen
est, bonum malumne existimatur nullum: sed tale
profecto judicandum unumquodque, qualis res ipsa
aut actio de qua praedicatur, fuerit.
(6) Tertul. Apol" 7p. 28.
(7) Quae a Macedonica profectaqest. Plutarchus
in ‘Antonio narrat Cleopatram multarum gentium
lingttas‘didicisse, τῷν πρὸ αξξ-τῆς βα-σιλέων ὀύδὲ τὴν
Αἰγυπτίων ἀνασχομένων πεςιλαὸεῖν διάλεκτον, ἐνεὼν
δὲ καὶ τὸ Μακεδονίζειν ὲκ ιπόντων. Cum anteces-
δὲ νκαὶ τὸ Μακεδονίζειν ἐκλιπόντων. Cum anteces-
sores ejus reges ne Egyptian: quidem dia/cetum
percipere sustinuissent, ηοηηιιιιὶΔ _etiam_ desiisse"!
Macedonicam. Barbaram autem fuisse hanc e Ma-
cedouica natam Alexandrinam dialectqu innuit
Sextus Empiricos Adversus Mathemat., pag. 42.
Vide insuper Alex. Moram in Causa Dei, part. is,
quaest. 6, 'pag. 1'58. At Vossius_.ldversus erit. Si-
monii, pag. i6, linguam Alexandrinorum pertendit
fuisse Atticam.