PG 17, col. 658
Sic ea accepit interpres, quasi una sanie scribenda
sint ista : In qua prtesente Origene se loqui in eccle-
sia significat in hujus temuletionem, tum deinde
apponenda sit τελεία στιγμή. Sic enim vertit:
Ἐν οἷς παρόντος Ὠριγένους ἑαυτὸν ὡμιληκέναι κατὰ
μίμησιν αὑτοῦ ὲν τῇ ἐκκλησίᾳ δηλοί“ Ἀμϐρόσιος,
ὅντινα ἀπὸ τῆς πλάνης Μαρκίωνος είς τὴν ἀληθινὴν
πίστιν ἐπιπρέψαι προείρηται, προύτρέψατο Ὠριγένει
τὰς Θείας ὑπομνη ματίσαι Γραφὰς, παρεσχηκὼς αὑτῷ
ἑπτὰ ἢ καὶ πλείους νοταρίους. Neque hac line stetit
malum; ad pristinos siquidem errores novorum
Β accessionem fecit Photius . vir alioquin litterariis
laudibus abundans ; hunc quippe llieronymiani in-
terpretis quem secutus est. locum tali interductu
distinxit :‘Ev οἷς παρόντος Ὠριγένους ἑαυτὸν ὡμιλη-
κέναι κατὰ μίμησιν αὐτοῦ ὲν τῇ ἐκκλησίᾳ δηλοί
’Λμϐρόσιος, ὅντινα ἀπὸ τῆς πλάνης Μαρκίωνος εἰς
τὴν ἀληθινὴν πίστιν ἐπιπρέψαι προείρηται· προύτρὲ-
ψατο (supple, Ἱππόλυτος) Ὠριγένει τὰς θείας ὑπο-
μνηματίσαι Γραφὰς, παρεσχηκὼς αὐτῷ ἑπτὰ, ῆ καὶ
πλείους νοταρίους. lta legisse Phatium (46⁸) decla-
rant haec illius : Λέγεται δὲ καὶ οὗτος (Ἱππόλυτος)
προσομιλεῖν τῷ λαῷ κατὰ μίμησιν Ὠριγένους, οὗ
καὶ συνήθης μάλιστα καὶ ἐραστὴς τῶν λόγων ὑπῆρ-
χεν, ὼς καὶ⁹ προτρέψασθαι αὑτὸν, τὴν θείαν ὑπομνη-
ματίσαι Γραφήν· ἐγκαταστήσας αὐτῷ καὶ ὑπογρα-
φίας ἑπτὰ ταχυγράφους, καὶ ἑτέρους τοσούτους γρά-
φοντας είς κάλλος , ὧν ἦν καὶ τῆς δαπάνης αὐτὸς
χορηγός· καὶ ταῦτα ὑπηρετούμενος αὑτῷ , ἀπαιτεῖν
αὐτὸν ἀπαραιτήτως τὸ ἔργον. Ἐξ οὗ καὶ ὲργοδιώκτην
ὲν μιᾷ τῶν ἐπιστολῶν παρὰ Ὠριγένους κληθῆναι.
Qua: cum ex Hieronymi Grazco interprete derivata
sint, manifestus est quorumdam error, virorum male
suspicacium, qui nuperum opus esse interpretatio-
nem hanc coniectant. Caeterum hinc aliquibus per-
suasum fuit Hippolytum Origeni, non Ambrosium
ad explicandos rei litterariae sumptus praesto fuisse:
quod quam verum sit, lector existimet, et quemado
modum falsae opiniones quasi ex‘traduce propagen-
tur. Fraudi quippe fuit Hieronymo Eusebius,
Graeco interpreti Hieronymus, Photio Grmcus inter-
pres, innumeris aliis ipse Pbotius. et quem ab alio
unusquisque accepit errorem , novis deinde cumu-
lavit. Sed htec hactenus. Omnibus igitur rebus
Origeni commodabat Ambrosius, et quaecunque ad
corporis cultum pertinebant, ac studia , large huic,
quasi virgula divina, ab eo prabebantnr. Notarius
itaque habebat ad manum plus septem, qui dictata
ex ore loquentis exciperent, totidem librarios cum
puellis, quae properanter scripta nitidius exararent.
lx. (47) Neque sibi'sane hac oblata facultate de-
fuit; beneficentissimi quippe hominis liberalitate
(ιδ’) Phot., cod. εει.
(47)Ἐυεει)., Hister. lib. v1, Cap. 24.
sint ista : In qua prtesente Origene se loqui in eccle-
sia significat in hujus temuletionem, tum deinde
apponenda sit τελεία στιγμή. Sic enim vertit:
Ἐν οἷς παρόντος Ὠριγένους ἑαυτὸν ὡμιληκέναι κατὰ
μίμησιν αὑτοῦ ὲν τῇ ἐκκλησίᾳ δηλοί“ Ἀμϐρόσιος,
ὅντινα ἀπὸ τῆς πλάνης Μαρκίωνος είς τὴν ἀληθινὴν
πίστιν ἐπιπρέψαι προείρηται, προύτρέψατο Ὠριγένει
τὰς Θείας ὑπομνη ματίσαι Γραφὰς, παρεσχηκὼς αὑτῷ
ἑπτὰ ἢ καὶ πλείους νοταρίους. Neque hac line stetit
malum; ad pristinos siquidem errores novorum
Β accessionem fecit Photius . vir alioquin litterariis
laudibus abundans ; hunc quippe llieronymiani in-
terpretis quem secutus est. locum tali interductu
distinxit :‘Ev οἷς παρόντος Ὠριγένους ἑαυτὸν ὡμιλη-
κέναι κατὰ μίμησιν αὐτοῦ ὲν τῇ ἐκκλησίᾳ δηλοί
’Λμϐρόσιος, ὅντινα ἀπὸ τῆς πλάνης Μαρκίωνος εἰς
τὴν ἀληθινὴν πίστιν ἐπιπρέψαι προείρηται· προύτρὲ-
ψατο (supple, Ἱππόλυτος) Ὠριγένει τὰς θείας ὑπο-
μνηματίσαι Γραφὰς, παρεσχηκὼς αὐτῷ ἑπτὰ, ῆ καὶ
πλείους νοταρίους. lta legisse Phatium (46⁸) decla-
rant haec illius : Λέγεται δὲ καὶ οὗτος (Ἱππόλυτος)
προσομιλεῖν τῷ λαῷ κατὰ μίμησιν Ὠριγένους, οὗ
καὶ συνήθης μάλιστα καὶ ἐραστὴς τῶν λόγων ὑπῆρ-
χεν, ὼς καὶ⁹ προτρέψασθαι αὑτὸν, τὴν θείαν ὑπομνη-
ματίσαι Γραφήν· ἐγκαταστήσας αὐτῷ καὶ ὑπογρα-
φίας ἑπτὰ ταχυγράφους, καὶ ἑτέρους τοσούτους γρά-
φοντας είς κάλλος , ὧν ἦν καὶ τῆς δαπάνης αὐτὸς
χορηγός· καὶ ταῦτα ὑπηρετούμενος αὑτῷ , ἀπαιτεῖν
αὐτὸν ἀπαραιτήτως τὸ ἔργον. Ἐξ οὗ καὶ ὲργοδιώκτην
ὲν μιᾷ τῶν ἐπιστολῶν παρὰ Ὠριγένους κληθῆναι.
Qua: cum ex Hieronymi Grazco interprete derivata
sint, manifestus est quorumdam error, virorum male
suspicacium, qui nuperum opus esse interpretatio-
nem hanc coniectant. Caeterum hinc aliquibus per-
suasum fuit Hippolytum Origeni, non Ambrosium
ad explicandos rei litterariae sumptus praesto fuisse:
quod quam verum sit, lector existimet, et quemado
modum falsae opiniones quasi ex‘traduce propagen-
tur. Fraudi quippe fuit Hieronymo Eusebius,
Graeco interpreti Hieronymus, Photio Grmcus inter-
pres, innumeris aliis ipse Pbotius. et quem ab alio
unusquisque accepit errorem , novis deinde cumu-
lavit. Sed htec hactenus. Omnibus igitur rebus
Origeni commodabat Ambrosius, et quaecunque ad
corporis cultum pertinebant, ac studia , large huic,
quasi virgula divina, ab eo prabebantnr. Notarius
itaque habebat ad manum plus septem, qui dictata
ex ore loquentis exciperent, totidem librarios cum
puellis, quae properanter scripta nitidius exararent.
lx. (47) Neque sibi'sane hac oblata facultate de-
fuit; beneficentissimi quippe hominis liberalitate
(ιδ’) Phot., cod. εει.
(47)Ἐυεει)., Hister. lib. v1, Cap. 24.