PG 2, col. 480
XI. Ταῦτα αὑτοῦ λέγοντος, ὲκ συμφωνίας ἐκεῖνοι
πολὺν καὶ ἄτακτον ἠφίεσαν γέλωτα, εἷς ἀμηχανίαν
αὐτὸν ἐμϐάλλειν πειρώμενοι, καθάπερ βάρϐαρόν
τινα καὶ μαινόμενον. Ἐγὼ δὲ ταῦτα ὀρῶν, διαθερ-
μαίνομαι τὴν ψυχὴν, καὶ ζήλῳ οὐκ οἶδ’ ὅπως ληφ-
θεὶς, σιγᾷν οὐχ ὑπέμενον, ἀλλά μετᾶ παρρησίας,
εὐλόγως, εἶπον,ὁ Θεὸς ὑμῖν, ὦ οὗτοι, ἀκατάληπτον
τὴν αὐτοῦ βούλησιν ἔθετο, ἀναξίους ὑμᾶς προϊδὼν,
ἐξ ὧν νῦν τοὺς κριτικὸν νοῦν ἔχοντας πληροφορῶν
φαίνεται. Ἐπεὶ γὰρ νῦν τῆς αὑτοῦ βουλήσεως κήρυ-
κες ἐξαπεστάλησαν , οὐ τέχνῃ τινὶ καὶ ῥητορεία
λόγων, ἀλλ’ ἁπλῶς οὕτω καὶ ἀπανουργεύτως ³⁷ τὴν
αὐτοῦ βούλησιν παριστῶντες, ὡς πάντα ὁντιναοῦν τὸν
ἀκούσαντα νοεῖν τὰ λεγόμενα , πάρεστε νῦν ὑμεῖς
πρὸς τῷ μή νοεῖν τὸ ὑμῖν συμφέρον, ἐπὶ τῇ ὑμετέρᾳ
βλάϐῃ γελᾷν τὴν ἐπὶ τῇ ὑμετέρᾳ καταδίκῃ πολιτευ-
σαμένην ἐν βαρϐάροις ἀλήθειαν, ἢν καὶ ὑμῖν ἐπιδη-
μήσασαν ξενίσαι οὐ βούλεσθε, διὰ τὰς ἀσελγείας
ὑμῶν , καὶ τὸ λιτὸν τῶν λόγων αὐτῆς , ’ίνα μὴ
έλεγχθῆτε, ὅτι εἶιιῆ φιλόλογοί ἐστε, καὶ οὐκ ἀληθεῖς
φιλόσοφοι. Μέχρι μὲν οὖν ποτε λαλεῖν μανθάνετε, oi
τὸ καλῶς λαλεῖν οὐκ ἔχοντες (li); Πολλὰ γὰρ παρ’
ὑμῶν ῥήματα, ἑνὸς οὐκ ἄξια λόγου. Τί δὲ ἄρα καὶ
ἐρεῖ ὑμῖν ³⁸ τό Ελληνικὸν πλῆθος μία ψυχή ποτε γε-
νόμενον, είίπερ ἔσται κρίσις ὡς οὗτός φησι ; Διά τί,
ὦ Θεέ, τὴν σὴν βούλησιν οὑκ ἐκήρυξας mihi; Οὐ
πάντως ἀκούσεσθε, είεπερ τινὸς ἄρα καὶ ἀποκρίσεως
καταξιωθήσεσθε, ὡς, ἐγὼ πάσας τὰς ἐσομένας πρὸ
καταϐολῆς κόσμου προαιρέσεις εἰδὼς, ἑκάστῳ πρὸς
τὸ αὑτοῦ ἅξιον λανθανόντως προαπήντησαο τοῦτο δὲ
αὑτὸ ὅτι οὕτως ἔχει, βουληθεὶς τοὺς προσπεφευγότας
μοι πληροφορῆσαι, διὰ τί ἀπαρχῆς έκ προτέρων γε·
νεῶν τήν ἐμὴν βούλησιν δημοσίᾳ οὐκ εἷάσα κηρυχθῆ-
ναι, νῦν πρὸς τῷ τέλει τοῦ βίου ¹⁹ κήρυκας ἐμῆς
βουλῆς ἀπέστειλα, οἳ καὶ γελῶνται, καὶ ὑϐριζόμενοι
χλευάζονται ὑπὸ τῶν μηδὲν ὡφελεῖσθαι βουλομένων,
καὶ ἐπιτεταμένως τὴν ἐμὴν φιλίαν παραιτησαμένων.
Ὦ μεγάλης ἀδικίας, ὅτι μέχρι φθόνου ⁸ο κινδυνεύουσιν
οἱ τοῦ Θεοῦ κήρυκες, καὶ ταῦτα ὑπὸ τῶν εἷς σωτηρίαν
καλουμένων ἀνδρῶν.
XII. Ταῦτά μου λέγοντος καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα,
πολὺς τῶν ὄχλων ἐγένετο θρύλλος· καὶ οἱ μὲν ὡς
τὸν Βαρνάϐαν ἐλεοῦντες συνῇράν μοι· οἱ δὲ ἠλίθιοι
ὄντες, δεινῶς κατ’ ἐμοῦ ἔϐρυχον τοὺς ὀδόντας. Ἐπεί
δὶ ἤδη καὶ ἡ ἑσπέρα κατέλαϐε, τῆς χειρὸς λαϐὼν τὸν
VARIE LECTION ES.
πολὺν καὶ ἄτακτον ἠφίεσαν γέλωτα, εἷς ἀμηχανίαν
αὐτὸν ἐμϐάλλειν πειρώμενοι, καθάπερ βάρϐαρόν
τινα καὶ μαινόμενον. Ἐγὼ δὲ ταῦτα ὀρῶν, διαθερ-
μαίνομαι τὴν ψυχὴν, καὶ ζήλῳ οὐκ οἶδ’ ὅπως ληφ-
θεὶς, σιγᾷν οὐχ ὑπέμενον, ἀλλά μετᾶ παρρησίας,
εὐλόγως, εἶπον,ὁ Θεὸς ὑμῖν, ὦ οὗτοι, ἀκατάληπτον
τὴν αὐτοῦ βούλησιν ἔθετο, ἀναξίους ὑμᾶς προϊδὼν,
ἐξ ὧν νῦν τοὺς κριτικὸν νοῦν ἔχοντας πληροφορῶν
φαίνεται. Ἐπεὶ γὰρ νῦν τῆς αὑτοῦ βουλήσεως κήρυ-
κες ἐξαπεστάλησαν , οὐ τέχνῃ τινὶ καὶ ῥητορεία
λόγων, ἀλλ’ ἁπλῶς οὕτω καὶ ἀπανουργεύτως ³⁷ τὴν
αὐτοῦ βούλησιν παριστῶντες, ὡς πάντα ὁντιναοῦν τὸν
ἀκούσαντα νοεῖν τὰ λεγόμενα , πάρεστε νῦν ὑμεῖς
πρὸς τῷ μή νοεῖν τὸ ὑμῖν συμφέρον, ἐπὶ τῇ ὑμετέρᾳ
βλάϐῃ γελᾷν τὴν ἐπὶ τῇ ὑμετέρᾳ καταδίκῃ πολιτευ-
σαμένην ἐν βαρϐάροις ἀλήθειαν, ἢν καὶ ὑμῖν ἐπιδη-
μήσασαν ξενίσαι οὐ βούλεσθε, διὰ τὰς ἀσελγείας
ὑμῶν , καὶ τὸ λιτὸν τῶν λόγων αὐτῆς , ’ίνα μὴ
έλεγχθῆτε, ὅτι εἶιιῆ φιλόλογοί ἐστε, καὶ οὐκ ἀληθεῖς
φιλόσοφοι. Μέχρι μὲν οὖν ποτε λαλεῖν μανθάνετε, oi
τὸ καλῶς λαλεῖν οὐκ ἔχοντες (li); Πολλὰ γὰρ παρ’
ὑμῶν ῥήματα, ἑνὸς οὐκ ἄξια λόγου. Τί δὲ ἄρα καὶ
ἐρεῖ ὑμῖν ³⁸ τό Ελληνικὸν πλῆθος μία ψυχή ποτε γε-
νόμενον, είίπερ ἔσται κρίσις ὡς οὗτός φησι ; Διά τί,
ὦ Θεέ, τὴν σὴν βούλησιν οὑκ ἐκήρυξας mihi; Οὐ
πάντως ἀκούσεσθε, είεπερ τινὸς ἄρα καὶ ἀποκρίσεως
καταξιωθήσεσθε, ὡς, ἐγὼ πάσας τὰς ἐσομένας πρὸ
καταϐολῆς κόσμου προαιρέσεις εἰδὼς, ἑκάστῳ πρὸς
τὸ αὑτοῦ ἅξιον λανθανόντως προαπήντησαο τοῦτο δὲ
αὑτὸ ὅτι οὕτως ἔχει, βουληθεὶς τοὺς προσπεφευγότας
μοι πληροφορῆσαι, διὰ τί ἀπαρχῆς έκ προτέρων γε·
νεῶν τήν ἐμὴν βούλησιν δημοσίᾳ οὐκ εἷάσα κηρυχθῆ-
ναι, νῦν πρὸς τῷ τέλει τοῦ βίου ¹⁹ κήρυκας ἐμῆς
βουλῆς ἀπέστειλα, οἳ καὶ γελῶνται, καὶ ὑϐριζόμενοι
χλευάζονται ὑπὸ τῶν μηδὲν ὡφελεῖσθαι βουλομένων,
καὶ ἐπιτεταμένως τὴν ἐμὴν φιλίαν παραιτησαμένων.
Ὦ μεγάλης ἀδικίας, ὅτι μέχρι φθόνου ⁸ο κινδυνεύουσιν
οἱ τοῦ Θεοῦ κήρυκες, καὶ ταῦτα ὑπὸ τῶν εἷς σωτηρίαν
καλουμένων ἀνδρῶν.
XII. Ταῦτά μου λέγοντος καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα,
πολὺς τῶν ὄχλων ἐγένετο θρύλλος· καὶ οἱ μὲν ὡς
τὸν Βαρνάϐαν ἐλεοῦντες συνῇράν μοι· οἱ δὲ ἠλίθιοι
ὄντες, δεινῶς κατ’ ἐμοῦ ἔϐρυχον τοὺς ὀδόντας. Ἐπεί
δὶ ἤδη καὶ ἡ ἑσπέρα κατέλαϐε, τῆς χειρὸς λαϐὼν τὸν
VARIE LECTION ES.