PG 20, col. 1228
In inglese: The Life of Constantine 4.72
communlone pouri mereretur : ipse vero etiam εὐχῶν· αὐτὸς δὲ τῆς βαειλεῖας (77) καὶ μετὰ θάνα-
post mortem imperium retinens, quasi redivivus τον ἐπειλημμένος, ὥσπερ οὖν ἐξ ἀναβιώσεως τὴν
uuniversum orbem gubernsns, Victor Maximus Au- σύμπασαν ἀρχὴν διοικῶν, Nικητὴς, Μέγιστος, Σεβα-
gustus, suo adhue somine rempublicam regeret. στὸς ((78) αὐτῷ προσρήματι τῆς Τωμαίων ἡγεμονίας
ἐκράτει(79).
ΚXEEAAAIONt o.
Περὶ φείσιικος ὀρνέου.
Οὐ κατὰ τὸν Αἴγύπτου ὄρνιν, ὅν δή φασι μονογενῆ
ὄντα τὴν φύσιν, θνήσκειν μὲν ἐπʼ ἀρωμάτων, αὐτὸν
αὐτῷ τὴν τελευτὴν θυηπολοῦντα, ἀναβιώσκειν δʼ ἐξ
αὐτῆς σποδιᾶς , καὶ ἀναπτάντα τοιοῦτον οἶος καὶ
πρότερον ἦν φὐναι· κατὰ δὲ τὸν αὐτοῦ Σωτῆρα, ὅς
τῷ τοῦ πυροῦ σπόρῳ παραπλησίως ἀνθʼ ἐνὸς πολυ-
πλασιαζόμενος, σὺν εὐλογίᾳ Θεοῦ παρεῖχε τὸνστάχυν,
καὶ τὴν σύμπασαν οἰκουμένην τῶν αὐτοῦ κατεν-
επίμπλα καρπῶν· τούτῳ οὗν ἐμφερῶςὁ τρισμακάριος,
πολυπλάσιος (80) διὰ τῆς τῶν παίδων διαδοχῆς ἀνὲʼ
ἐνὸς ἐγίγνετο, ὡς καὶ εἰκόνων ἀναστάσεσι παρὰ
πᾶσιν ἔθνεσιν ἅμα τοῖς αὐτοῦ τιμᾶσθαι παισὶν,
οἱκεῖόν τε τοῦνομα Κωνσταντίνου, καὶ μετὰ τὴν τοῦ
βίου παραλαμβάνεσθαι τελευτήν.
ΚEAAAIoN or.
Κωνσταντῖνον ἔνεχιάρασσον.
ρδη δὲ καὶ νομίσμασιν ἐνεχαράττοντο τύποι,
ἄνωθεν ἐκτεινομένης αὐτῷ χειρὸς ἀναλαμβανόμε-
νo2.
ΚEAAIoN Οæ.
τι ὁ ταμηθεὶς ὑπʼ αὐτοῦ Θεὸς διικαίως αὐτὸν
ἀντετίμησε.
Ταδθʼ ἡμῖν αὐτοῖς δείξας ὀφθαλμοῖς, ἐπὶ μόνῳ τῶν
πώποτε Χριστιανῷ διαφανῶς (82) ἀποδειχθέντι
Κωνσταντίνῳ ὁ ἐπὶ πάντων Θεὸς, ὀπόσον ἦν ἄρα
(s0) Vnlg. πολυπλασίως. Savilius ad oram libri
sui notat legendum eεεe πολυπλάσιος, cui assentior;
mallem tamen πολυπλασίωτ.
(81) Ἐγκεκαλυμμένον τὴν κεφαλὴν σχήμμετι.
fltima vox delenda mihi videtur, quam et margine
in textum irrepsisse credibile est. Ascriptum autem
erat in margine ὀχήματι, ad exphcationem vocabuli
sequentis ἅρματι. Quod vero ad muarginem editionis
Genevensis legitur διαδήματι, meo quidem judicio
ineptissimum est, nneque Græci sermonis proprietas
eam locutionem admittit. Porro in plerisque num-
mis Constantinus capite galeato conspicitur.
(82) Vulῳ. Χρισταανῶν διιαφανῶς. Scribendum est
sine dubio Χριστιανῷ. Seribendum quoque cst μόνῳ
τῶν πώποτε βασιλέων,aut certe subaudiendum. Cæte-
rum Eusebius nemiuem excipit ex numero imperato-
rum Romanorum, dum ait primum ex omnibus Con-
stantinum palam et aperte Christianum fuisse. Quod
certe verissimum est. Etsi enim Philippus imperator
Christianus fuisse a nonnullis proditur, non tamen
Christianam religionem, perinde ac Constantinus,
palam professus est. Alio sensu Orosius in libro vu,
de Constantino ita scribit : « Primus imperatorum
Christianus, excepto Philippo, qui Christianus ap-
nis admodum paucis ad hoc tantum constitutus
fnisse mihi visus est, ut millesimus Romuæ annus
Christo potius quam idolis dedicaretur. s
post mortem imperium retinens, quasi redivivus τον ἐπειλημμένος, ὥσπερ οὖν ἐξ ἀναβιώσεως τὴν
uuniversum orbem gubernsns, Victor Maximus Au- σύμπασαν ἀρχὴν διοικῶν, Nικητὴς, Μέγιστος, Σεβα-
gustus, suo adhue somine rempublicam regeret. στὸς ((78) αὐτῷ προσρήματι τῆς Τωμαίων ἡγεμονίας
ἐκράτει(79).
ΚXEEAAAIONt o.
Περὶ φείσιικος ὀρνέου.
Οὐ κατὰ τὸν Αἴγύπτου ὄρνιν, ὅν δή φασι μονογενῆ
ὄντα τὴν φύσιν, θνήσκειν μὲν ἐπʼ ἀρωμάτων, αὐτὸν
αὐτῷ τὴν τελευτὴν θυηπολοῦντα, ἀναβιώσκειν δʼ ἐξ
αὐτῆς σποδιᾶς , καὶ ἀναπτάντα τοιοῦτον οἶος καὶ
πρότερον ἦν φὐναι· κατὰ δὲ τὸν αὐτοῦ Σωτῆρα, ὅς
τῷ τοῦ πυροῦ σπόρῳ παραπλησίως ἀνθʼ ἐνὸς πολυ-
πλασιαζόμενος, σὺν εὐλογίᾳ Θεοῦ παρεῖχε τὸνστάχυν,
καὶ τὴν σύμπασαν οἰκουμένην τῶν αὐτοῦ κατεν-
επίμπλα καρπῶν· τούτῳ οὗν ἐμφερῶςὁ τρισμακάριος,
πολυπλάσιος (80) διὰ τῆς τῶν παίδων διαδοχῆς ἀνὲʼ
ἐνὸς ἐγίγνετο, ὡς καὶ εἰκόνων ἀναστάσεσι παρὰ
πᾶσιν ἔθνεσιν ἅμα τοῖς αὐτοῦ τιμᾶσθαι παισὶν,
οἱκεῖόν τε τοῦνομα Κωνσταντίνου, καὶ μετὰ τὴν τοῦ
βίου παραλαμβάνεσθαι τελευτήν.
ΚEAAAIoN or.
Κωνσταντῖνον ἔνεχιάρασσον.
ρδη δὲ καὶ νομίσμασιν ἐνεχαράττοντο τύποι,
ἄνωθεν ἐκτεινομένης αὐτῷ χειρὸς ἀναλαμβανόμε-
νo2.
ΚEAAIoN Οæ.
τι ὁ ταμηθεὶς ὑπʼ αὐτοῦ Θεὸς διικαίως αὐτὸν
ἀντετίμησε.
Ταδθʼ ἡμῖν αὐτοῖς δείξας ὀφθαλμοῖς, ἐπὶ μόνῳ τῶν
πώποτε Χριστιανῷ διαφανῶς (82) ἀποδειχθέντι
Κωνσταντίνῳ ὁ ἐπὶ πάντων Θεὸς, ὀπόσον ἦν ἄρα
(s0) Vnlg. πολυπλασίως. Savilius ad oram libri
sui notat legendum eεεe πολυπλάσιος, cui assentior;
mallem tamen πολυπλασίωτ.
(81) Ἐγκεκαλυμμένον τὴν κεφαλὴν σχήμμετι.
fltima vox delenda mihi videtur, quam et margine
in textum irrepsisse credibile est. Ascriptum autem
erat in margine ὀχήματι, ad exphcationem vocabuli
sequentis ἅρματι. Quod vero ad muarginem editionis
Genevensis legitur διαδήματι, meo quidem judicio
ineptissimum est, nneque Græci sermonis proprietas
eam locutionem admittit. Porro in plerisque num-
mis Constantinus capite galeato conspicitur.
(82) Vulῳ. Χρισταανῶν διιαφανῶς. Scribendum est
sine dubio Χριστιανῷ. Seribendum quoque cst μόνῳ
τῶν πώποτε βασιλέων,aut certe subaudiendum. Cæte-
rum Eusebius nemiuem excipit ex numero imperato-
rum Romanorum, dum ait primum ex omnibus Con-
stantinum palam et aperte Christianum fuisse. Quod
certe verissimum est. Etsi enim Philippus imperator
Christianus fuisse a nonnullis proditur, non tamen
Christianam religionem, perinde ac Constantinus,
palam professus est. Alio sensu Orosius in libro vu,
de Constantino ita scribit : « Primus imperatorum
Christianus, excepto Philippo, qui Christianus ap-
nis admodum paucis ad hoc tantum constitutus
fnisse mihi visus est, ut millesimus Romuæ annus
Christo potius quam idolis dedicaretur. s