PG 20, col. 1290
In inglese: The Oration of Constantine 19 · The Oration of Constantine 18
D entum stridor erit, gemitusque et luctus ubique.
E t sol astrorumque chorus percurrere cœlum
Insimul absistent, lunæ quoquc lamma peribit.
Iʼ ugdo cernentur valles consurgere ab imo.
In terris nihil excelsum spectare licebit.
I. ataque planities montes æquabit: et æquor
I ntactum rate stabt: adustaque fulmpine tellus,
Il na deficiet lagrans cum fontibus amnis.
S tridula de cœlo fundet tuba lebile carmen,
S upremum exitium lamentans, fataque mundi.
E t subito stygium chaos apparebit hiatu :
R eges divinum stabunt cuncti ante tribunal.
V ndaque sulphureæ descendet ab æthere lammæ.
A c cuncti in terris homines mivabile signum
Τ unc cernent oculis, sanctis optabile siguum.
Ο mnibus id justis vitæ est melioris origo :
IR ursus vesani dolor atque olensio mundi :
C ollustrans undis hisseno in fonte fideles.
IR egnabit late pascentis ferrea virga.
nus et æternus Deus, hic Servator et idem
X ristus, pro nobis passus, quem carmina signant.
Et hæc quidem divino, ut credibile est, aflatu a
virgine prædicta sunt. Ego vero illam eo nomine
beatam judico, quod Deus vatem illam ac nuntiam
suæ erga nos providentiæ delegit.
9s cuæe XX.
Quod hrc de Christo vaticinatio a nemine Christi-
norum conficta est, sed ab Erpthræa Sibglla con-
scripta: cnjus libros Cicero ante adventum Chriui
Latinis versibus reddidit: et quod virgilius ejus
mentionem facit, simulque partus irgnei: obscurs
celebrans mysterium metu potcntiorum.
Multi tamen huic prædictioni fidcm derogant,
quamvis Sibyllam Erythræam revera vatem fuisse
fateantur. Suspicantur autem a quodam ex nostræ
religionis hominibus, poeticæ artis non ignaro, eos
versus esse confictos,et false ac supposititio titulo
Silyllæ adscribi, cum sententias contineant vitæ
humnanæ admodum utiles, qmbus et voluptatum
effrenata licentia comprimitur, et via sternitur a I
modestiam ac temperantiam. Sed veritas ipsa in
propatulo est omnibus, cnm hominum nostrorum
diligentia temporum seriem adeo accurate college-
rit, ut jam nemo suspicari possit, post adventum
fideles illuminari per baptismum. Neque enim fide.
les illuminantur baptismo, sed potius gentiles qui
ad ffidem vocati sunt. Postquam antem illuminat
fuerint per sacrum lavacrum, tunc demnm fideles
dicuntur. Porro duodecim fontes, designant, ut
opinor, duodecim apostolos.
(43) Τάδδος ποιμανουσα. Recte Betuleius adnο-
tavit Sibyllam alluere hic ad psalmum m,in quo
dicitur, ποιμανεῖς αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ. Εx quo
apparet, verum esse id quod supra ex Gregorio Nax.
observavimus, Sibvllam , seu quisquis Sihyllina
conscripsit carmina, ex sacris libris multa desum-
psisse. Itaque non dubito quin hi versuis, ut jamdu-
dum mohuit Cicero, non a Sibylla vatidico furor
percita editi, sed attento animυo conscripti sint a
quopiam sub Sibyllæ nomine.
(44) Ἀλλʼ οἰ πολλοί. In codice uὰ. et in sche-
dis veeribus hoc caput inchoatur ab bis verhis·
Καὶ ταῦτα τῇ παρθένῳ, etc., post iuem acrostichi-
hs.
(45) Vlg. ἐν προφανεῖ δʼ ἀληθείᾳ. Amplector
emendatoiem Chrstophorsoni, quilegμt ἐν προφαν.I
δὲ ἡ ἀλήθεια.
ἀt
E t sol astrorumque chorus percurrere cœlum
Insimul absistent, lunæ quoquc lamma peribit.
Iʼ ugdo cernentur valles consurgere ab imo.
In terris nihil excelsum spectare licebit.
I. ataque planities montes æquabit: et æquor
I ntactum rate stabt: adustaque fulmpine tellus,
Il na deficiet lagrans cum fontibus amnis.
S tridula de cœlo fundet tuba lebile carmen,
S upremum exitium lamentans, fataque mundi.
E t subito stygium chaos apparebit hiatu :
R eges divinum stabunt cuncti ante tribunal.
V ndaque sulphureæ descendet ab æthere lammæ.
A c cuncti in terris homines mivabile signum
Τ unc cernent oculis, sanctis optabile siguum.
Ο mnibus id justis vitæ est melioris origo :
IR ursus vesani dolor atque olensio mundi :
C ollustrans undis hisseno in fonte fideles.
IR egnabit late pascentis ferrea virga.
nus et æternus Deus, hic Servator et idem
X ristus, pro nobis passus, quem carmina signant.
Et hæc quidem divino, ut credibile est, aflatu a
virgine prædicta sunt. Ego vero illam eo nomine
beatam judico, quod Deus vatem illam ac nuntiam
suæ erga nos providentiæ delegit.
9s cuæe XX.
Quod hrc de Christo vaticinatio a nemine Christi-
norum conficta est, sed ab Erpthræa Sibglla con-
scripta: cnjus libros Cicero ante adventum Chriui
Latinis versibus reddidit: et quod virgilius ejus
mentionem facit, simulque partus irgnei: obscurs
celebrans mysterium metu potcntiorum.
Multi tamen huic prædictioni fidcm derogant,
quamvis Sibyllam Erythræam revera vatem fuisse
fateantur. Suspicantur autem a quodam ex nostræ
religionis hominibus, poeticæ artis non ignaro, eos
versus esse confictos,et false ac supposititio titulo
Silyllæ adscribi, cum sententias contineant vitæ
humnanæ admodum utiles, qmbus et voluptatum
effrenata licentia comprimitur, et via sternitur a I
modestiam ac temperantiam. Sed veritas ipsa in
propatulo est omnibus, cnm hominum nostrorum
diligentia temporum seriem adeo accurate college-
rit, ut jam nemo suspicari possit, post adventum
fideles illuminari per baptismum. Neque enim fide.
les illuminantur baptismo, sed potius gentiles qui
ad ffidem vocati sunt. Postquam antem illuminat
fuerint per sacrum lavacrum, tunc demnm fideles
dicuntur. Porro duodecim fontes, designant, ut
opinor, duodecim apostolos.
(43) Τάδδος ποιμανουσα. Recte Betuleius adnο-
tavit Sibyllam alluere hic ad psalmum m,in quo
dicitur, ποιμανεῖς αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ. Εx quo
apparet, verum esse id quod supra ex Gregorio Nax.
observavimus, Sibvllam , seu quisquis Sihyllina
conscripsit carmina, ex sacris libris multa desum-
psisse. Itaque non dubito quin hi versuis, ut jamdu-
dum mohuit Cicero, non a Sibylla vatidico furor
percita editi, sed attento animυo conscripti sint a
quopiam sub Sibyllæ nomine.
(44) Ἀλλʼ οἰ πολλοί. In codice uὰ. et in sche-
dis veeribus hoc caput inchoatur ab bis verhis·
Καὶ ταῦτα τῇ παρθένῳ, etc., post iuem acrostichi-
hs.
(45) Vlg. ἐν προφανεῖ δʼ ἀληθείᾳ. Amplector
emendatoiem Chrstophorsoni, quilegμt ἐν προφαν.I
δὲ ἡ ἀλήθεια.
ἀt