PG 20, col. 1539
ρύσσομεν.
4. Hac a nobis exposita fide, nulli erat contradi-
cendi locus, sed primus ipse piissimus noster im-
perator rectissima esse quæ illa continebat, est te-
status, sicque se quoque sentire confessus est, at-
que omnes est cohortatus ut hanc amplecterentur
idem, hisque subscriberent et assentirent dogma-
tis, una tantum adjecta voce, consubstantialis, quam
eamdem ipse ita est interpretatus; nempe non se-
cundum corporum affectiones hanc vocem, consnb-
stantialis, esse intelligendam; neque igitur divi-
sione aliqua neque abscissione ilium ex Patre ex-
sistere; nec enim fieri posse ut natura intelligens et
incorporea, materiæque expers, corporeæ alicui
affectioni subjiciatur, sed res hujusmodi nonnisi
divinis atque inexpdicabdibus rationibus esse con-
cipiendas. Ita quidem disserebat sapientissimus et
rligiosissimus imperator : illi autem ob hujusce
vocis, consubstantialis, additamentum, scqnentem
formulam composuere
ides in sgnodo edita.
« Credimus in unum Deum, Patrem omnipoten-
« tem, omnium visibilium et invisibilium cffecto-
« rem, et in unum Dominum Jesum Christum, Fi-
« lium Dei, genitum ex Patre unigenitum, hoc est,
« ex substantia Patris : Deum ex Deo, lumen ex
« Iumine, Deum verum ex Deo vero: genitum, non
« factum, consubstantialem Patri, per quem omnia
« facta sunt, sive quæ in cœlo sive quæ in terra
sunt: quii propter nos homines et propter nostram
« salutem descendit, et incarnatus est, homo factus
s est, passus est, et resurrexit tertia die, ascendit
« in celos, et veniet judicaturus vivos et mortuos.
« Et in Spiritum sanctum. Ilos vero qui dicunt,
« Puit aliquando cum non esset, et, antequam geni-
« tus est non erat, et, ex non exsistentibus sive exς
« nihilo factus est, vel qui Dei Εilium ex alia hy-
sτ postasi vel substantia esse, aut creatum esse, aut
« mutari vel converti posse sentiunt, anathemate
« ferit catholica Ecclesia. »
5. Hac itaque ah illis edita formula, noluimus
asseniri nisi postquam diligenter ab ipsis inquisi-
vimus, quonam modo dixissent ilium ex substan-
tia Patris et Patri consubstantialem esse. Hinc ergo
motæ sunt quæstiones et responsiones, quisque illo-
(15) Τheodor., οὐδείς.
(16) Τheodor., συνωμολογησει. Socrates, ἐμαρ-
τύρατο. Mox Τheodor. et Gelas., συγκατατίθεσθαι.
Ibid. amte ὑπογράφειν, Socrates καί addit, omisso
τε sequenti. It. ibid. Τheodor. pιo συμφωνεῖν habet
συμφρονεῖν.
(7) Socrates, Τheodor. et Gelas., ἡρμήνευσε, ut
et eduio Commeliniana. Reg., ἐρμήνευσε.
(18) Gelasius Cyαic., λέγοιτο τῳ Πατρὶ ὀμοούσιος.
Τheodor. et editio Comuumel., λέγοιτο ὁμοούσιος.
Socrates, λέγοι τό.Ibid. pro οὕτʼ οὖν Gelas. οὕτε.
(19) Socrates, προσήκει. Moτ idem εὐσεβής pro
εὐσεβέστατος. Item ibidem Gelasius Cyαic. τά addit
ante τοιάδε. Τheodoretus vero habet, τὰ τοιαῦτα
διεφιλοσόφει. Mox Socrates omittit τῆς προσθήκης,
4. Hac a nobis exposita fide, nulli erat contradi-
cendi locus, sed primus ipse piissimus noster im-
perator rectissima esse quæ illa continebat, est te-
status, sicque se quoque sentire confessus est, at-
que omnes est cohortatus ut hanc amplecterentur
idem, hisque subscriberent et assentirent dogma-
tis, una tantum adjecta voce, consubstantialis, quam
eamdem ipse ita est interpretatus; nempe non se-
cundum corporum affectiones hanc vocem, consnb-
stantialis, esse intelligendam; neque igitur divi-
sione aliqua neque abscissione ilium ex Patre ex-
sistere; nec enim fieri posse ut natura intelligens et
incorporea, materiæque expers, corporeæ alicui
affectioni subjiciatur, sed res hujusmodi nonnisi
divinis atque inexpdicabdibus rationibus esse con-
cipiendas. Ita quidem disserebat sapientissimus et
rligiosissimus imperator : illi autem ob hujusce
vocis, consubstantialis, additamentum, scqnentem
formulam composuere
ides in sgnodo edita.
« Credimus in unum Deum, Patrem omnipoten-
« tem, omnium visibilium et invisibilium cffecto-
« rem, et in unum Dominum Jesum Christum, Fi-
« lium Dei, genitum ex Patre unigenitum, hoc est,
« ex substantia Patris : Deum ex Deo, lumen ex
« Iumine, Deum verum ex Deo vero: genitum, non
« factum, consubstantialem Patri, per quem omnia
« facta sunt, sive quæ in cœlo sive quæ in terra
sunt: quii propter nos homines et propter nostram
« salutem descendit, et incarnatus est, homo factus
s est, passus est, et resurrexit tertia die, ascendit
« in celos, et veniet judicaturus vivos et mortuos.
« Et in Spiritum sanctum. Ilos vero qui dicunt,
« Puit aliquando cum non esset, et, antequam geni-
« tus est non erat, et, ex non exsistentibus sive exς
« nihilo factus est, vel qui Dei Εilium ex alia hy-
sτ postasi vel substantia esse, aut creatum esse, aut
« mutari vel converti posse sentiunt, anathemate
« ferit catholica Ecclesia. »
5. Hac itaque ah illis edita formula, noluimus
asseniri nisi postquam diligenter ab ipsis inquisi-
vimus, quonam modo dixissent ilium ex substan-
tia Patris et Patri consubstantialem esse. Hinc ergo
motæ sunt quæstiones et responsiones, quisque illo-
(15) Τheodor., οὐδείς.
(16) Τheodor., συνωμολογησει. Socrates, ἐμαρ-
τύρατο. Mox Τheodor. et Gelas., συγκατατίθεσθαι.
Ibid. amte ὑπογράφειν, Socrates καί addit, omisso
τε sequenti. It. ibid. Τheodor. pιo συμφωνεῖν habet
συμφρονεῖν.
(7) Socrates, Τheodor. et Gelas., ἡρμήνευσε, ut
et eduio Commeliniana. Reg., ἐρμήνευσε.
(18) Gelasius Cyαic., λέγοιτο τῳ Πατρὶ ὀμοούσιος.
Τheodor. et editio Comuumel., λέγοιτο ὁμοούσιος.
Socrates, λέγοι τό.Ibid. pro οὕτʼ οὖν Gelas. οὕτε.
(19) Socrates, προσήκει. Moτ idem εὐσεβής pro
εὐσεβέστατος. Item ibidem Gelasius Cyαic. τά addit
ante τοιάδε. Τheodoretus vero habet, τὰ τοιαῦτα
διεφιλοσόφει. Mox Socrates omittit τῆς προσθήκης,