PG 20, col. 1543
allatis supra rationibus fuit approbatus. Anathe-
matismum porro, qui post fidem ab illis adjectus
est, nihil grave et molestum habere existimavimns,
cum prohibeat ne voces, quæ non exstent in Scri-
pturis, usurpentur; quæ scilicet causa fuit omsnis
fere dissensionis et perturbationis quæ in Eccdesia
erta est. Cum igitur nulla disinitus inspirata Scri-
ptura usa sit vocibus, ex non essistentibus, luit ali-
quando cum non esset, aliisque ibi subjectis, visum
est rationi consentaneum non esse hæc vel dicere
sel docere, quod, cum rectum quoque esse intelle-
xissemus, approbavimus, quandoquidem nec nos
antea hujusmodi verba usurpare soliti fueramus.
9. Nec item sbsurdum putavimus his vocibus,
non erat antequam genitus est, anathema dicere,
cum omnes fateantur ilinm Dei fuisse, priusquam
secundum carnem gigneretur.
10. Τum vero piissimus noster imperator sna
ipse oratione probabat etism illum fuisse secundum
divinam ejus generationem quæ est ante omnia
sæcula; quandoquidem priusquam effectu fnisset
genitus, ipse potentia erat in Patre, licet non gi-
gneretur : quippe cum Pater semper fuerit Pa-
ter, ut et semper fuit et rex et Salvator, necnon
emnia potentia, semperque eodem modo et simili-
ter se habeat.
11. Hæc ad vos scribere necessarium duximus,
charissimi, ut vobis pateret quam maturo judicio
cuncta ponderaverimus comprobaverimusque, quam-
que convenienter ad extremam usque horam re-
stiterimus, quandiu scilicet nobis displicuerunt quæ
diverse a nostra formula videbsntur proponi; tunc
autem absque ulla contentione eas voces, quæ nihil
incommodi haberent, fuisse amplexos, cum nobis
sincero et æquo animo quid significarent expen-
dentibus visum est nihil nisi simile esse his quæ
nos ipsi in fide prius exposita confessi fueramus.
(42) Καὶ τοῖς εἰρημένοις λογισμοῖς συνομολογη-
θείσας, desunt apud Gelas.
(43) Τheodoret., δεκτόν. Mοx Socrates χρήσα-
σθαι prο χρῆσθαι. Item pro διό, Τheodor. et Gelas.
habent διʼ ἄς. Socrates ibid., σύγχυσίς τε.
(44) Τheodoret., εἰώθειμεν.
(45) Sic editio Commehiana, Τheodor. et Gela-
sius. At ms. Reg., ὅτι. Ibid. editio Commel. pro
μήν habet τήν, mendose. Τheodor. item et Gelas.
pro τοῦ habent τό. Mox prοτῷ παρά, etc., ut habent
editio Cammel., Τheodor. et Gelasius, ms. Iteg.
habet τὸ παρά, ete. Ibid. Τheodoretus habet, παρὰ
πᾶσι μὲν ὁμολογεῖσθαι αὐτὸν υἰὸν τοῦ Θεοῦ καὶ πρὸ
τῆς, etc. Gelas. ὁμολογεῖσθαι εἶναι αὐτόν, etc. Eui-
tio Commel. ὁμολογεῖσθαι εἶναι τὸν υἱόν, etc.
Hæc autem verba ἔτι μὴν, et castera quæ sequun-
tur usque ad ταῦθʼ ὑμῖν ἀναγκαίυως, etc., desunt
apud Socratem, quæ lorte reticutἐ, ne Eusebii,
quem ab Ariana hæresi ex hac epistola purgandum
susceperat, causam aperte proderet.
(46) Τheodor., τὸ πρὸ πάντων. Mox in ms. Re-
gio, ἀγεννήτως jungitur cum ὄντος τοῦ πατρός, etc.
matismum porro, qui post fidem ab illis adjectus
est, nihil grave et molestum habere existimavimns,
cum prohibeat ne voces, quæ non exstent in Scri-
pturis, usurpentur; quæ scilicet causa fuit omsnis
fere dissensionis et perturbationis quæ in Eccdesia
erta est. Cum igitur nulla disinitus inspirata Scri-
ptura usa sit vocibus, ex non essistentibus, luit ali-
quando cum non esset, aliisque ibi subjectis, visum
est rationi consentaneum non esse hæc vel dicere
sel docere, quod, cum rectum quoque esse intelle-
xissemus, approbavimus, quandoquidem nec nos
antea hujusmodi verba usurpare soliti fueramus.
9. Nec item sbsurdum putavimus his vocibus,
non erat antequam genitus est, anathema dicere,
cum omnes fateantur ilinm Dei fuisse, priusquam
secundum carnem gigneretur.
10. Τum vero piissimus noster imperator sna
ipse oratione probabat etism illum fuisse secundum
divinam ejus generationem quæ est ante omnia
sæcula; quandoquidem priusquam effectu fnisset
genitus, ipse potentia erat in Patre, licet non gi-
gneretur : quippe cum Pater semper fuerit Pa-
ter, ut et semper fuit et rex et Salvator, necnon
emnia potentia, semperque eodem modo et simili-
ter se habeat.
11. Hæc ad vos scribere necessarium duximus,
charissimi, ut vobis pateret quam maturo judicio
cuncta ponderaverimus comprobaverimusque, quam-
que convenienter ad extremam usque horam re-
stiterimus, quandiu scilicet nobis displicuerunt quæ
diverse a nostra formula videbsntur proponi; tunc
autem absque ulla contentione eas voces, quæ nihil
incommodi haberent, fuisse amplexos, cum nobis
sincero et æquo animo quid significarent expen-
dentibus visum est nihil nisi simile esse his quæ
nos ipsi in fide prius exposita confessi fueramus.
(42) Καὶ τοῖς εἰρημένοις λογισμοῖς συνομολογη-
θείσας, desunt apud Gelas.
(43) Τheodoret., δεκτόν. Mοx Socrates χρήσα-
σθαι prο χρῆσθαι. Item pro διό, Τheodor. et Gelas.
habent διʼ ἄς. Socrates ibid., σύγχυσίς τε.
(44) Τheodoret., εἰώθειμεν.
(45) Sic editio Commehiana, Τheodor. et Gela-
sius. At ms. Reg., ὅτι. Ibid. editio Commel. pro
μήν habet τήν, mendose. Τheodor. item et Gelas.
pro τοῦ habent τό. Mox prοτῷ παρά, etc., ut habent
editio Cammel., Τheodor. et Gelasius, ms. Iteg.
habet τὸ παρά, ete. Ibid. Τheodoretus habet, παρὰ
πᾶσι μὲν ὁμολογεῖσθαι αὐτὸν υἰὸν τοῦ Θεοῦ καὶ πρὸ
τῆς, etc. Gelas. ὁμολογεῖσθαι εἶναι αὐτόν, etc. Eui-
tio Commel. ὁμολογεῖσθαι εἶναι τὸν υἱόν, etc.
Hæc autem verba ἔτι μὴν, et castera quæ sequun-
tur usque ad ταῦθʼ ὑμῖν ἀναγκαίυως, etc., desunt
apud Socratem, quæ lorte reticutἐ, ne Eusebii,
quem ab Ariana hæresi ex hac epistola purgandum
susceperat, causam aperte proderet.
(46) Τheodor., τὸ πρὸ πάντων. Mox in ms. Re-
gio, ἀγεννήτως jungitur cum ὄντος τοῦ πατρός, etc.