PG 20, col. 274
mortalitate, ac de mortuorum resurreetione ludi-
brio exponere omnibus modis conaretur. Sed isti
quidem 69 qui ejusmodi servatores sibi ascive-
rant, spe veræ salutis penitus exciderunt.
cAPuT XXVII.
De Ebionæorum hæresi.
Alios vero quos ab amore Christi malignus dæ-
mon dimovere non potuerat, alia ex parte infirmos
esse deprehendens, in ditionem suam redegit. Hi
ab antiquis cognomuinati sunt Ebionæi, quippe qui
hummiliter admodum atque abjecte de Christo senti-
rent. Eum enim simplicem ac vulgarem, nec aliud
quam hominem esse censebant, qui profectu virtu-
tis justus factus fuisset; cæterum ex viri eum Ma-
ria concubitu procreatum. Porro legis observatio-
nem sibi omnino necessariam ducebant, quasi per
solam in Christum fidem, vitamque ex ea fide tra-
ductam, salutem consequi non valerent. Alli ab his,
eodem nomine nuncupati, absurdam prlerum sen-
tentiam refugientes, Christum quidem ex Virgine,
et ex Spiritu sancto genitum esse nn negant: sed
iidem nihilominus cum Christum utpote Deum Ver-
bum ac Sapientiam Patris ante omnia subatitisse
minime fateantur,in eamdem cum prioribus impie-
tatem delapsi sunt : cum præsertim corporales le-
gis Mosaicæ cæremonlas, perinde ac illi accurate
custodiant. Hi Epistolas quidem Pauli prorsus
rejiciendas esse censebant, desertorem illum legis
vocantes : solum autem Evangelium illud, quod se-
cundum ffebræos dicitur, amplexi, reliqua parvi
faciebant. Et Sabbatum quidem aliosque Judaicos
ritns non secus ac Judæi observabant. Diebus vero
Dominicis eadem quæ nos in memoriam resurre-
eionis Domini peragebant. Cujus rei causa Ehio-
næorum cognomen sortiti sunt, quo intelligentiæ
illorum inopia satis indicatur. Sic enim mendici
apud Hebræos vocantur.
cAPeT XXvIu.
De Cerintho hæresiarcὰa.
Eadem tempestate alterius hæresis auctorem fuisse
Cerinthum accepimus. De quo Caius is cujus verba
superius 1) retulimus, hæc in Disputatione sua
scribit: « Sed et Cerinthus, inquit, per revelationes
quasdam a se tanquam a magno quodam apostolo
conscriptas, portenta quædam quasi ab angelis sibi
ostensa commentus nobis introducit, alrmans post
resurrectionem regnum Chriati in terris futurum,
ac rursus homines Hierosolymis degentes cupidita-.
tibus et voluptati corporis obnoxios fore. Additque
hostis ille divinarum Scripturarum, mille annorum
spatium in nuptialibus festis transactum iri, quo
ζεται. Ὡστε ὑπολαβεῖν ἐπὶ τοὺς σαρκίνους Ἰσραη-
λίτας προηγουμένως τὸν Χριστὸν ἐπιδεδημηκέναι.
Porro in codice Maα. ac Med, id nomen cum aspe-
ro spiritu perscriptum est, tum hoc in ldco, tum
in libro sexto, ubi agitur de Symmacho, Veteris
Τestamenti interprete.
(40) Θέλων πλανᾶν. Σπλανᾷν in editione Rob.
Stcphani nescio quo casu excusum est. Ouc tvto-
brio exponere omnibus modis conaretur. Sed isti
quidem 69 qui ejusmodi servatores sibi ascive-
rant, spe veræ salutis penitus exciderunt.
cAPuT XXVII.
De Ebionæorum hæresi.
Alios vero quos ab amore Christi malignus dæ-
mon dimovere non potuerat, alia ex parte infirmos
esse deprehendens, in ditionem suam redegit. Hi
ab antiquis cognomuinati sunt Ebionæi, quippe qui
hummiliter admodum atque abjecte de Christo senti-
rent. Eum enim simplicem ac vulgarem, nec aliud
quam hominem esse censebant, qui profectu virtu-
tis justus factus fuisset; cæterum ex viri eum Ma-
ria concubitu procreatum. Porro legis observatio-
nem sibi omnino necessariam ducebant, quasi per
solam in Christum fidem, vitamque ex ea fide tra-
ductam, salutem consequi non valerent. Alli ab his,
eodem nomine nuncupati, absurdam prlerum sen-
tentiam refugientes, Christum quidem ex Virgine,
et ex Spiritu sancto genitum esse nn negant: sed
iidem nihilominus cum Christum utpote Deum Ver-
bum ac Sapientiam Patris ante omnia subatitisse
minime fateantur,in eamdem cum prioribus impie-
tatem delapsi sunt : cum præsertim corporales le-
gis Mosaicæ cæremonlas, perinde ac illi accurate
custodiant. Hi Epistolas quidem Pauli prorsus
rejiciendas esse censebant, desertorem illum legis
vocantes : solum autem Evangelium illud, quod se-
cundum ffebræos dicitur, amplexi, reliqua parvi
faciebant. Et Sabbatum quidem aliosque Judaicos
ritns non secus ac Judæi observabant. Diebus vero
Dominicis eadem quæ nos in memoriam resurre-
eionis Domini peragebant. Cujus rei causa Ehio-
næorum cognomen sortiti sunt, quo intelligentiæ
illorum inopia satis indicatur. Sic enim mendici
apud Hebræos vocantur.
cAPeT XXvIu.
De Cerintho hæresiarcὰa.
Eadem tempestate alterius hæresis auctorem fuisse
Cerinthum accepimus. De quo Caius is cujus verba
superius 1) retulimus, hæc in Disputatione sua
scribit: « Sed et Cerinthus, inquit, per revelationes
quasdam a se tanquam a magno quodam apostolo
conscriptas, portenta quædam quasi ab angelis sibi
ostensa commentus nobis introducit, alrmans post
resurrectionem regnum Chriati in terris futurum,
ac rursus homines Hierosolymis degentes cupidita-.
tibus et voluptati corporis obnoxios fore. Additque
hostis ille divinarum Scripturarum, mille annorum
spatium in nuptialibus festis transactum iri, quo
ζεται. Ὡστε ὑπολαβεῖν ἐπὶ τοὺς σαρκίνους Ἰσραη-
λίτας προηγουμένως τὸν Χριστὸν ἐπιδεδημηκέναι.
Porro in codice Maα. ac Med, id nomen cum aspe-
ro spiritu perscriptum est, tum hoc in ldco, tum
in libro sexto, ubi agitur de Symmacho, Veteris
Τestamenti interprete.
(40) Θέλων πλανᾶν. Σπλανᾷν in editione Rob.
Stcphani nescio quo casu excusum est. Ouc tvto-