PG 20, col. 281
rum, et ad annum pertinet 458, qui est annus ab Α tius uirorumque perversis consiliis avelluntur. llis
leges, tantopere celebratae, aliquando sauclvertnt.
’Stluerunt poetea Romanae leges super matrimo-
niorum dissolvendarum libertate, atque tunc maxime
cum christiana religio, idololatria tandem exstincta,
in toto orbe Romano sola religio fuit. imperatores
ipsi christiani post Constantinum Magnum, etiam
ethnicorum cultu superstite, modum aliquem pro
teniporum ratione posuerunt antiqua: repttditiiitm
ac divortitirum ex Romana lcgislationc licentia: :ac
demum eo tandem prostrato, leges ipsae antiquata:
fuerunt, iurisperitorum deinde eruditioni, ac littera-
torum ingenio unice relicta. Post Romani imperii B pttlorttnt, licet natione, lingua, moribus, religione
occasum, cum tot undique dominatus ac regna sur.
rexeriut, aliisque viciesim cadentibus emerserint
alia. eumque ex Rontauo praesertim jure veluti ex η
veteri, ac celeberrimo fonte arqttitztlis atque justi-
tia, in itis quxe mere immani sunt juris, leges sibi
saneiverint; nulla Cbrisfinnurum, et maxime Catho-
licornm, dominatio luit, qure contra legem Dei, et
Evangelich doctrinam reviviscere fecerit, qua:
Romani legum latores antiqui tradiderant de matri-
moniorum solutione per repudium, atque divortium,
et causa captivitatis , servitutis, deportationis, aut
ex mutuo partium consensu. ltl nostra: serae tutati
tandem fuerat reservatum. ut ex dominatioite ntt~
perrima, quam rerum vicissitudines, justo Dei judi-
cio permittente, in potestatem amplissimam ex prin-
cipiis exiguis extulerunt, quaeque se ad fallenda lto-
miuum studia cbristianam atque catholicam μηνιιί-
cabat; ut', inquam. ex ea codicem legum haberemus,
dominatoris nomine Nammores: communiter nun-
cupatum. et toti pene Europze, qua vi, qua blandi-
tiis. qua negotiatione indit-tum; in quo posthabito
divino jure. neglectisqne Erangelicis institutis, rero- ο
curentur in usum, qua: tamdiu obsoleverant. Roma-
norum veterum, qui Deum non noverant, leges
matrimonii sanctitatem allicientes. Quis non exhor-
ruit, quis non ingemuit,dum ibidem, exempligratia,
mum infantia, mortem ciuilem appellatam, intellexit
carinam diei solutionis vinculi t‘oojugalismdulterium
quoque aiterntrius partis; immo multum etiam, at-
que‘ constantem consensum coniugum? Mittimus
ctrtera super liae re ab eodem codice constituta, et
divinis legibus. doctrinaeque Ecclesite catholicae re-
pugnantia, qute addere ilic possemus. si singula
persequi esset animus, aut instituti nostri ratio pth
teretur.
Paucos quidem habuit inter Catholicos codex ille
auticatltolicus qui eo iure uti voluerint ad matrimo~
ιιἰί sanctitatem violandam : atque bi vel ex eorum
numero luerunt, qui perditissimi hominum appelart
numero ruerunt, qut perditissuut nominum a perun
possunt ob profligatos mores, religionemque genitus
eqcorde excussam : rei'ex eis, qui pro quadam in-
genii mentisque levitate facile decipiuntur. et a recto
ε’ limite. non sita quidem sponte. fieri impiorum rio-1
leges, tantopere celebratae, aliquando sauclvertnt.
’Stluerunt poetea Romanae leges super matrimo-
niorum dissolvendarum libertate, atque tunc maxime
cum christiana religio, idololatria tandem exstincta,
in toto orbe Romano sola religio fuit. imperatores
ipsi christiani post Constantinum Magnum, etiam
ethnicorum cultu superstite, modum aliquem pro
teniporum ratione posuerunt antiqua: repttditiiitm
ac divortitirum ex Romana lcgislationc licentia: :ac
demum eo tandem prostrato, leges ipsae antiquata:
fuerunt, iurisperitorum deinde eruditioni, ac littera-
torum ingenio unice relicta. Post Romani imperii B pttlorttnt, licet natione, lingua, moribus, religione
occasum, cum tot undique dominatus ac regna sur.
rexeriut, aliisque viciesim cadentibus emerserint
alia. eumque ex Rontauo praesertim jure veluti ex η
veteri, ac celeberrimo fonte arqttitztlis atque justi-
tia, in itis quxe mere immani sunt juris, leges sibi
saneiverint; nulla Cbrisfinnurum, et maxime Catho-
licornm, dominatio luit, qure contra legem Dei, et
Evangelich doctrinam reviviscere fecerit, qua:
Romani legum latores antiqui tradiderant de matri-
moniorum solutione per repudium, atque divortium,
et causa captivitatis , servitutis, deportationis, aut
ex mutuo partium consensu. ltl nostra: serae tutati
tandem fuerat reservatum. ut ex dominatioite ntt~
perrima, quam rerum vicissitudines, justo Dei judi-
cio permittente, in potestatem amplissimam ex prin-
cipiis exiguis extulerunt, quaeque se ad fallenda lto-
miuum studia cbristianam atque catholicam μηνιιί-
cabat; ut', inquam. ex ea codicem legum haberemus,
dominatoris nomine Nammores: communiter nun-
cupatum. et toti pene Europze, qua vi, qua blandi-
tiis. qua negotiatione indit-tum; in quo posthabito
divino jure. neglectisqne Erangelicis institutis, rero- ο
curentur in usum, qua: tamdiu obsoleverant. Roma-
norum veterum, qui Deum non noverant, leges
matrimonii sanctitatem allicientes. Quis non exhor-
ruit, quis non ingemuit,dum ibidem, exempligratia,
mum infantia, mortem ciuilem appellatam, intellexit
carinam diei solutionis vinculi t‘oojugalismdulterium
quoque aiterntrius partis; immo multum etiam, at-
que‘ constantem consensum coniugum? Mittimus
ctrtera super liae re ab eodem codice constituta, et
divinis legibus. doctrinaeque Ecclesite catholicae re-
pugnantia, qute addere ilic possemus. si singula
persequi esset animus, aut instituti nostri ratio pth
teretur.
Paucos quidem habuit inter Catholicos codex ille
auticatltolicus qui eo iure uti voluerint ad matrimo~
ιιἰί sanctitatem violandam : atque bi vel ex eorum
numero luerunt, qui perditissimi hominum appelart
numero ruerunt, qut perditissuut nominum a perun
possunt ob profligatos mores, religionemque genitus
eqcorde excussam : rei'ex eis, qui pro quadam in-
genii mentisque levitate facile decipiuntur. et a recto
ε’ limite. non sita quidem sponte. fieri impiorum rio-1