PG 20, col. 490
quoa postea sunt secuta. Et prorsus super omnilmu ,
quorum in dubium ιθιιίι de cessatione communio,
plena inquisitio vestigetnr, ut secundum decreuit»
synodi Toletanm. vel communionis consortio propter
abolendam suspicionem schismntis misceantur, vel
et constituta placitorum, a communione catholica
lidci per dilectionis vesti-te sententias aitdicentur:
ιιι jam non internum malum , quod tacitum non de:
sinit ε semper, sed seltismaticorum manifesta pro.
fessio cotttagioque vitetur.
CAP. IV. ~7. Ordinationes quadam contrd cano:
nes, pacis ergo tolerantis. Sed deinceps irrita sint, st
eorum autores deponendi. —- Nam de ordinationibus,
quas prava: consuetudinis vitio Hispanienses episco—
pos celebrare cognoscimus, fuerat aliquid secundant
majorum traditionem statuendum . nisi perpendere-
mus ne perturbationes ¹³ quam plurimas ecclesiis
moveremus. Quorum factum ita reprehendimus. ut
propter numerum corrigendorum ea, quae quoquo
modo facta sunt, in dubium non vocemus. sed Dei
potiustudicio dimittamus. Quantos enim ex his, qui
post acceptam ὶ gratiam in forensi exercitatione ver.
ί Corli. ms.. qui abnegant.
s Apud una Sirm.,_non desinit serpere. ubi in
mss. non desinit semper, forte pro, non se sinit sem-
per-,Ncuipe Innocentius nolens quetuuuam quavis ίιι·
ierni mali suspicione, sed tantum ubi manifesta est
ejus professio, uitari , aptum rationem reddit, quia
titulum internum nou semper tacitum aut intus cun—
tiueri se sinit, sed crutupt-re laudent ac verbis aut
gestis prodere se solut. Eunuc- pacto grave cavet in-
commodum. in quod lapsi't-rui'tt lthuctani scltisutaé
tici. seu. qui eorum hortatu in llitpanius a Maximo
itnp nd inquirendos l‘riscilltonistus missi luerunt,
de'qtnttus Sulpicius haec litteris mandavit: Nec du;
55:2} cr-n, ,τέλη ες». .r'omm maxiumm partem tmpestas
illa depopulatrra esset, porro discrimine interitomt'num
genere. Etetum tum solis oculis judicnbo-tur, cu_m_quis
pallore potius aut veste, quam fide, hereticus exi-(iiun-
τειιιν.
ιι Ita m3. Corb.>cumquo βαιὴ, re_tinens quant plu-
rimas, sultdit etiam_ecc_lcsias.AAt Simttsultstit'uit, .
quam plurimis ecclesiis. Augustinus eo _Spiritu ιιιιὶ- -
matus, quo Innocentius. illum cunt. Epist. Parmen.
tt. l4 scribit: Cum idm maritus plurimos ocruparerit,
nihil aliud bonis restat, quam dolor et gemitus. Nam
tunc, inquit paulo post, consilittsrpurotionis et immiti
tum et pernitiosa atque sacrilegnpqnia et impia et su-
ρενόιι fiunt,et plus perlurbont infirmos bonos. quam
corrigunt attintosgs mulos. Quocirca et subinde unm.
16, Et epist. nl. 64, nunc 2'2, η 5, qnam circumspe.
cte corripienda sit multitudo explicant. Quod quamvis
de popult multituqu proprio dictum , att munem
delithttétiliutll multitudinem apte ίιοςοιιιιιηίυςιιιτ.
ί Vox‘baptistiti, qum ltic apud Strtn. et Lai). addi-
, μ.
quorum in dubium ιθιιίι de cessatione communio,
plena inquisitio vestigetnr, ut secundum decreuit»
synodi Toletanm. vel communionis consortio propter
abolendam suspicionem schismntis misceantur, vel
et constituta placitorum, a communione catholica
lidci per dilectionis vesti-te sententias aitdicentur:
ιιι jam non internum malum , quod tacitum non de:
sinit ε semper, sed seltismaticorum manifesta pro.
fessio cotttagioque vitetur.
CAP. IV. ~7. Ordinationes quadam contrd cano:
nes, pacis ergo tolerantis. Sed deinceps irrita sint, st
eorum autores deponendi. —- Nam de ordinationibus,
quas prava: consuetudinis vitio Hispanienses episco—
pos celebrare cognoscimus, fuerat aliquid secundant
majorum traditionem statuendum . nisi perpendere-
mus ne perturbationes ¹³ quam plurimas ecclesiis
moveremus. Quorum factum ita reprehendimus. ut
propter numerum corrigendorum ea, quae quoquo
modo facta sunt, in dubium non vocemus. sed Dei
potiustudicio dimittamus. Quantos enim ex his, qui
post acceptam ὶ gratiam in forensi exercitatione ver.
ί Corli. ms.. qui abnegant.
s Apud una Sirm.,_non desinit serpere. ubi in
mss. non desinit semper, forte pro, non se sinit sem-
per-,Ncuipe Innocentius nolens quetuuuam quavis ίιι·
ierni mali suspicione, sed tantum ubi manifesta est
ejus professio, uitari , aptum rationem reddit, quia
titulum internum nou semper tacitum aut intus cun—
tiueri se sinit, sed crutupt-re laudent ac verbis aut
gestis prodere se solut. Eunuc- pacto grave cavet in-
commodum. in quod lapsi't-rui'tt lthuctani scltisutaé
tici. seu. qui eorum hortatu in llitpanius a Maximo
itnp nd inquirendos l‘riscilltonistus missi luerunt,
de'qtnttus Sulpicius haec litteris mandavit: Nec du;
55:2} cr-n, ,τέλη ες». .r'omm maxiumm partem tmpestas
illa depopulatrra esset, porro discrimine interitomt'num
genere. Etetum tum solis oculis judicnbo-tur, cu_m_quis
pallore potius aut veste, quam fide, hereticus exi-(iiun-
τειιιν.
ιι Ita m3. Corb.>cumquo βαιὴ, re_tinens quant plu-
rimas, sultdit etiam_ecc_lcsias.AAt Simttsultstit'uit, .
quam plurimis ecclesiis. Augustinus eo _Spiritu ιιιιὶ- -
matus, quo Innocentius. illum cunt. Epist. Parmen.
tt. l4 scribit: Cum idm maritus plurimos ocruparerit,
nihil aliud bonis restat, quam dolor et gemitus. Nam
tunc, inquit paulo post, consilittsrpurotionis et immiti
tum et pernitiosa atque sacrilegnpqnia et impia et su-
ρενόιι fiunt,et plus perlurbont infirmos bonos. quam
corrigunt attintosgs mulos. Quocirca et subinde unm.
16, Et epist. nl. 64, nunc 2'2, η 5, qnam circumspe.
cte corripienda sit multitudo explicant. Quod quamvis
de popult multituqu proprio dictum , att munem
delithttétiliutll multitudinem apte ίιοςοιιιιιηίυςιιιτ.
ί Vox‘baptistiti, qum ltic apud Strtn. et Lai). addi-
, μ.