PG 20, col. 510
solymis præluerunt, nusquam reperire potui. Omnes
quipppe brevi admodum temppore sedisse perhiben-
mur. Illud tantum ex veterum scriptorum monumen-
tis didici, ad illam usque obsessionem Judæorum
quæ imperante Adriano contiglt, quindecim cpi-
scopos continua successioneilli Ecclesiæ præfuisse:
quos omnes origine Hæbræos fuisse memorant, et
fidem Christi sincere atque ex animo suscepisse.
Adeo ut ab Hlis qui de hujusmodi rebus judiciunt
ferre poterant, episcopali oicio dignissimi cense-
rentur. Quippe tunc temporis universa lHierosoly-
morum Ecclesia conlata erat ex lebræis fidelibus,
qni jam inde ab apostolorum ætate ad illam usque
obsidionem permanserant, qua Judæi iterum a Ro-
manis deficientes, maximis præliis domiti atque
expugnati sunt. Proinde cum cpiscopi qui ex cir-
cumcisione erant, per id temporis defecerint, om-
nes a primo usque ad ultimum ordine suo recen-
sere necessarium puto. Primus igitur fuit Jacobus,
is qui Domini frater vocahatur; secundus Simeon,
terius Justus, quartus Zacchæus, quintus Τobias,
sextus Benjamin, septimus Joannes, octavus Ma.
thias, nonus Philippus, decimus subrogatus est
Seneca, cui successit undecimus Justus. Post quem
LLevi duodecimus ordine fuit. Ephres dcinde secutus
est, post hæc Joseph. 112 Omnium postremus
fRuit Judas ordine quintus decimus. Atoui hi omnino
sunt Hierosolymorum episcopi, qm jam inde ab
apostolis, usque ad Judam et ad illa quæ designavi-
mus tempora omnes ex circumcisione fuerunt. Por-
ro annum imperii sui duodecimum agente Adriano,
cnm Xystus episcopatum urbis Romæ decem annis
obtinuisset., septimus ab apostolis Τelesphorus in
ejus iocum successit. Anno deinde et mensibus aliquot interjectis, Eumenes Alexandrinæ Εcclesiæ
CAPeT vI.
78 κατὰ Ἀδριανὸν ὐστάτη Ἰουδαίων πσλιιορκία Postrema Judæorum expugnatio temporibus Adriani,
Cæterum cum defectio Judæorum magis ac ma-
gis iterum cresceret, Rufus legatus Judææ, auxiliis
sibi ab imperatore submissis, amentiam ac despe-
quem et uno mense, Alexandrinæ Ecclesiæ modera-
men Eumenes sexta successione suscepit. ʼPorro
hic Eumenes in Chronico Eusebii quod Hicronymus
Latine vertit, dicitur Hgmenæus; vel ipsius lHiero-
nymi, vel, quod libentius crediderim, librariorum
errore.
(92) οῦφος ἐπίρχων τῆς Ἰουδαίας. Eusebius
in Chronico, anno sextodecimo imperii Adriani :
Judæi, inquit, in arma versi Palæstinam depopulas-
tur, tenente provinciam Τinio tufo, cui ad opprimens-
dos rebelles Adrianus misit exercitum. In Chronico
Georgii Syncelli, qui Eusebii scrinia compilaviι,
dicitur Τίννιος οῦφος. De hoc Τinio Rufo liero-
nymus in Danielem, cap. X, ita scribit : Quo mor-
tuo, transactis septem hebdomadis, id est annis
xuα, Ælius Adrianus (a quo postea de ruinis Hie.
rusalem urbs Ælia condita est) rebellantes Judæos,
iniρ lHulo magistro exercitus pugnante superasit.
Ita scribendum est ex veteri codice; vulgo male
legitur Τimo Πuβo.
(93) Ἐπάρχων τῆς Ἰουδαίας. Male Langus et
Christophorsonus præfectum Judææ vertit. Nam
Romani lmperatores non mittebant præfectos ad
regendas prosincias, sed tantum ad gentes barba-
quipppe brevi admodum temppore sedisse perhiben-
mur. Illud tantum ex veterum scriptorum monumen-
tis didici, ad illam usque obsessionem Judæorum
quæ imperante Adriano contiglt, quindecim cpi-
scopos continua successioneilli Ecclesiæ præfuisse:
quos omnes origine Hæbræos fuisse memorant, et
fidem Christi sincere atque ex animo suscepisse.
Adeo ut ab Hlis qui de hujusmodi rebus judiciunt
ferre poterant, episcopali oicio dignissimi cense-
rentur. Quippe tunc temporis universa lHierosoly-
morum Ecclesia conlata erat ex lebræis fidelibus,
qni jam inde ab apostolorum ætate ad illam usque
obsidionem permanserant, qua Judæi iterum a Ro-
manis deficientes, maximis præliis domiti atque
expugnati sunt. Proinde cum cpiscopi qui ex cir-
cumcisione erant, per id temporis defecerint, om-
nes a primo usque ad ultimum ordine suo recen-
sere necessarium puto. Primus igitur fuit Jacobus,
is qui Domini frater vocahatur; secundus Simeon,
terius Justus, quartus Zacchæus, quintus Τobias,
sextus Benjamin, septimus Joannes, octavus Ma.
thias, nonus Philippus, decimus subrogatus est
Seneca, cui successit undecimus Justus. Post quem
LLevi duodecimus ordine fuit. Ephres dcinde secutus
est, post hæc Joseph. 112 Omnium postremus
fRuit Judas ordine quintus decimus. Atoui hi omnino
sunt Hierosolymorum episcopi, qm jam inde ab
apostolis, usque ad Judam et ad illa quæ designavi-
mus tempora omnes ex circumcisione fuerunt. Por-
ro annum imperii sui duodecimum agente Adriano,
cnm Xystus episcopatum urbis Romæ decem annis
obtinuisset., septimus ab apostolis Τelesphorus in
ejus iocum successit. Anno deinde et mensibus aliquot interjectis, Eumenes Alexandrinæ Εcclesiæ
CAPeT vI.
78 κατὰ Ἀδριανὸν ὐστάτη Ἰουδαίων πσλιιορκία Postrema Judæorum expugnatio temporibus Adriani,
Cæterum cum defectio Judæorum magis ac ma-
gis iterum cresceret, Rufus legatus Judææ, auxiliis
sibi ab imperatore submissis, amentiam ac despe-
quem et uno mense, Alexandrinæ Ecclesiæ modera-
men Eumenes sexta successione suscepit. ʼPorro
hic Eumenes in Chronico Eusebii quod Hicronymus
Latine vertit, dicitur Hgmenæus; vel ipsius lHiero-
nymi, vel, quod libentius crediderim, librariorum
errore.
(92) οῦφος ἐπίρχων τῆς Ἰουδαίας. Eusebius
in Chronico, anno sextodecimo imperii Adriani :
Judæi, inquit, in arma versi Palæstinam depopulas-
tur, tenente provinciam Τinio tufo, cui ad opprimens-
dos rebelles Adrianus misit exercitum. In Chronico
Georgii Syncelli, qui Eusebii scrinia compilaviι,
dicitur Τίννιος οῦφος. De hoc Τinio Rufo liero-
nymus in Danielem, cap. X, ita scribit : Quo mor-
tuo, transactis septem hebdomadis, id est annis
xuα, Ælius Adrianus (a quo postea de ruinis Hie.
rusalem urbs Ælia condita est) rebellantes Judæos,
iniρ lHulo magistro exercitus pugnante superasit.
Ita scribendum est ex veteri codice; vulgo male
legitur Τimo Πuβo.
(93) Ἐπάρχων τῆς Ἰουδαίας. Male Langus et
Christophorsonus præfectum Judææ vertit. Nam
Romani lmperatores non mittebant præfectos ad
regendas prosincias, sed tantum ad gentes barba-