PG 20, col. 622
In inglese: The Church History of Eusebius 6.43.11 · The Church History of Eusebius 6.43.12 · The Church History of Eusebius 6.43.13
Nec multo post uuus ex illis episcos ad Ecclesiam
rediit, delictum suum cum lamuentis ac letibus con-
fitens. Quem nos, cum universus populus pro llμ·
intercessisset, ad communionem 244 laicam s l
scepimus. Reliquis etiam duobus cpiscopis succes
sores ordinavimus, eosqne in loca illorum direxi
mus. Ergo ille Evangelii vindeτ, ignorabat uuum.-
episcopum esse oportere in Ecclesia catholica. ln
qua tamen sciebat (quomodo euim illud nescire po-
tuisset?) presbyteros quidem esse quatuor et qua-
draginta; septem autem diaconos totidemque sub-
diaconos : acoluhos duos et quadraginta : exorci-
stas et lectores cum ostiariis quinquaginta duos :
viduas deniquecum infirmis et egentibus plusquam
mille et quingentas. Quibus universis gratia et be-
mgnitas Dci alimenta suppeditat. Et tamen tanta
tamque necessaria in Ecclesia multitudo : cœtus
ille divinæ Providentiæ copiis opulentus et nume-
rosus, cum imumenso ac pene lnnumerabili popnlo,
ab hujusmodi desperatione et audacia illum deter-
rere et ad Ecclesiam revocsre non potuit. s Paucis
deinde interjectis, hæc addit: « Agedum, inquit,
exponamus dcinceps, quibus operibus et cujusmodi
conversatione confisus, ad episcopalem locmm aspi-
raverit. An ideo fortasse quod ab iuitio in Ecclesia
versatus est, et mtlta pro ejus defensione certa-
mina subivit, multisque et gravissimis periculie
religionis causa conlictatus cst? Miuime id quideus.
sia, pag.223. Vide Raronium ad annum Christi 7,
quem frustra refelere conatur Dlondellus loco
laudato.
(42) Χήρεες σὸν λλιβομένοις. Οccurri hæc vox
in epistola cleri tomani ad clerum Carthaginen-
sem de secessn Cypriani : Siuue vidme, sive thlibο-
meni qui se erAibere non possunt, sire hi qni in car-
ceribus snnt, sivve exclusi a sedibus suis, ntiqus ha-
bere debent qni eis ministrent. Ml vulgo editum
est clydomeni, pejusque ab aliis emendatum clinο-
meni. Scribendum enim procnl dubin est thlibomeni,
id est indigentes, nt vertit Rulinus, vel ii qui se
exhibere non possunt, ut explicat elerus Romanus.
Cyprianus in epist. 4 vοcat pauperes et indigentes
qui laborant. Joannes Chrysostomus in llomilla C7
in Matthæum, ait Ecclesiam Antiochenam sua
ætate, tanetsi esediocres reditus possideret, plus-
quam tria mgsiMia viduarum et virginum nluisse
quotidie, præter hospites, leprosos et vinctos; præ-
er clericos, quibus vestem ac cibaria suppedi-
tabat.
(έ3) Ἐνέερεψε. Apud Georgium Syncellum .
gitur ἐπέστρεψε, minus recte. Codex uὰ. habet
ἀνέτρεψε.
(44) Περιιχυθείς. Recte Rulnus perfusnms vertit.
Nam qui ægri in lecto baptiaabantur, cum mergi :
sacerdote non posseut, nqua duntaxat perfun de-
bantur. Itaque hnjusmodi baptismuus parum solem-
nis ac minus perfectus habebatur, quippe qui non
sponte, sed mortis metu susceptus videretnr ab
hominibus deliro laborantibus, et nullo amplius
sensu præditis. Acceiit quod, cum baptismus pro-
prie mersionem siggnilicet, ejusmodi ierlusio vix
baptismus dici poterat. Quamobremu clinici (sie
enim vocabantur qui ejusmodi baptismum accepe-
rant) ad presbyterii gradum promoveri vetamus
canoue 12 conclii Neocæsariensis. Hujusmodi I.s
ptisurumu hominis in leeto decuiebentis et ammans
rediit, delictum suum cum lamuentis ac letibus con-
fitens. Quem nos, cum universus populus pro llμ·
intercessisset, ad communionem 244 laicam s l
scepimus. Reliquis etiam duobus cpiscopis succes
sores ordinavimus, eosqne in loca illorum direxi
mus. Ergo ille Evangelii vindeτ, ignorabat uuum.-
episcopum esse oportere in Ecclesia catholica. ln
qua tamen sciebat (quomodo euim illud nescire po-
tuisset?) presbyteros quidem esse quatuor et qua-
draginta; septem autem diaconos totidemque sub-
diaconos : acoluhos duos et quadraginta : exorci-
stas et lectores cum ostiariis quinquaginta duos :
viduas deniquecum infirmis et egentibus plusquam
mille et quingentas. Quibus universis gratia et be-
mgnitas Dci alimenta suppeditat. Et tamen tanta
tamque necessaria in Ecclesia multitudo : cœtus
ille divinæ Providentiæ copiis opulentus et nume-
rosus, cum imumenso ac pene lnnumerabili popnlo,
ab hujusmodi desperatione et audacia illum deter-
rere et ad Ecclesiam revocsre non potuit. s Paucis
deinde interjectis, hæc addit: « Agedum, inquit,
exponamus dcinceps, quibus operibus et cujusmodi
conversatione confisus, ad episcopalem locmm aspi-
raverit. An ideo fortasse quod ab iuitio in Ecclesia
versatus est, et mtlta pro ejus defensione certa-
mina subivit, multisque et gravissimis periculie
religionis causa conlictatus cst? Miuime id quideus.
sia, pag.223. Vide Raronium ad annum Christi 7,
quem frustra refelere conatur Dlondellus loco
laudato.
(42) Χήρεες σὸν λλιβομένοις. Οccurri hæc vox
in epistola cleri tomani ad clerum Carthaginen-
sem de secessn Cypriani : Siuue vidme, sive thlibο-
meni qui se erAibere non possunt, sire hi qni in car-
ceribus snnt, sivve exclusi a sedibus suis, ntiqus ha-
bere debent qni eis ministrent. Ml vulgo editum
est clydomeni, pejusque ab aliis emendatum clinο-
meni. Scribendum enim procnl dubin est thlibomeni,
id est indigentes, nt vertit Rulinus, vel ii qui se
exhibere non possunt, ut explicat elerus Romanus.
Cyprianus in epist. 4 vοcat pauperes et indigentes
qui laborant. Joannes Chrysostomus in llomilla C7
in Matthæum, ait Ecclesiam Antiochenam sua
ætate, tanetsi esediocres reditus possideret, plus-
quam tria mgsiMia viduarum et virginum nluisse
quotidie, præter hospites, leprosos et vinctos; præ-
er clericos, quibus vestem ac cibaria suppedi-
tabat.
(έ3) Ἐνέερεψε. Apud Georgium Syncellum .
gitur ἐπέστρεψε, minus recte. Codex uὰ. habet
ἀνέτρεψε.
(44) Περιιχυθείς. Recte Rulnus perfusnms vertit.
Nam qui ægri in lecto baptiaabantur, cum mergi :
sacerdote non posseut, nqua duntaxat perfun de-
bantur. Itaque hnjusmodi baptismuus parum solem-
nis ac minus perfectus habebatur, quippe qui non
sponte, sed mortis metu susceptus videretnr ab
hominibus deliro laborantibus, et nullo amplius
sensu præditis. Acceiit quod, cum baptismus pro-
prie mersionem siggnilicet, ejusmodi ierlusio vix
baptismus dici poterat. Quamobremu clinici (sie
enim vocabantur qui ejusmodi baptismum accepe-
rant) ad presbyterii gradum promoveri vetamus
canoue 12 conclii Neocæsariensis. Hujusmodi I.s
ptisurumu hominis in leeto decuiebentis et ammans