PG 21, col. 701
ωης.
Πάλιν δὲ Μωῦ σέως τοὺς πρώτους φύντας ἀνθ ρώπων
μακροϐίους γεγονέναι φήσαντος, μάρτυρας καὶ τού-
του παρατίθεται τοῦ λόγου τοὺς Ἑλλήνων συγγρα-
φεῖς, ὧδε λέγων 6 Ἰώσηπος ’ ι Μηδεϊς δὲ(6) πρὸς τὸν
νῦν βίον καὶ τὴν βραχύτητα τῶν ἐτῶν ἂ ζῶμεν, συμ-
ϐαλὼν τδν τῶν παλαιῶν, ψευδῆ νομιζέτω τὰ περὶ
ἐκείνων λεγόμενα, τῷ μηδὲ νῦν τοσοῦτον ὲν τῷ βίῳ
παρατείνειν χρόνον τεκμαιρόμενος, μηδ’ ἐκείνους
είς ἐκεῖνο τὺ μῆκος τῆς ζωῆς ἀφῖχθαι. 0i μὲν γὰρ
Θεοφιλεῖς ὄντες, καὶ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ γενόμενοι,
καῖ διὰ τὸ τροφὰς ἐπιτηδειοτέρας πρὸς πλείονα Χρδ·
νον οὔσας (ἡ, ἐἰκότως ἔζων πλῆθος⁷ τοσούτων ἑτῶν·
ἔπειτα καὶ δι’ ἀρετὴν , καὶ¹ δι’ εὐχρηστίαν ὧν ὲπε-
νόουν, ἀστρολογίας καὶ γεωμετρίας, είς ἐτη πλείονα
ζῇν τὸν Θεὸν αὐτοῖς παρασχεῖν (8), ἅπερ οὐκ ἦν
ἀσφαλῶς αὐτοῖς προειπεῖν μὴ ζήσασιν ἑξακοσίους
ἐνιαυτούς διὰ γὰρ τούτων 6 μέγας ἐνιαυτὸς πλη-
ροῦται. Μαρτυροῦσι,δὲ μου τῷ λόγῳ οἱ παρ’ Ἕλλησι
πάντες καὶ βάρϐαροι συγγραψάμενοι τὰς ἀρχαιολο-
γίας. Καὶ γὰρ καὶ Μάνεθος 6 τὴν τῶν Αἰγυπτιακῶν
ποιησάμενος ἀναγραφὴν, καὶ⁸ Βη ρωσσὸς ὁ τὰ Χαλδαϊκὰ
συναγαγὼν, καὶ Μόλος (9), mi. Ἑστιαῖος (10), καὶ
πρὸς αὐτοῖς 6 Αἰγύπτιος Ἱερώνυμος, οἱ τε τὰ Φοινι-
κικὰ συνταξάμενοι, συμφωνοῦσι τοῖς ὑπ’ ἐμοῦ λεγο-
μένοις* Ἡσίοδός τε (1 1) καὶ Ἑκαταῖος, καὶ Ἐλλά-
νικοςο κα)⁵ Ἀκουσίλαος, καὶ πρὸς τούτοις Ἕφορρς, c
καὶ Νικόλαος ἱστοροῦσι τοὺς ἀρχαίους ζήσαντας ἔτη
χίλια. Περὶ μὲν οὗν τούτων, ὡς ἂν ἑκάστοις φίλον,
οὕτω σκοπείτωσαν. ι
’ΚΕΦΑΔΑΙΟΝ ω’.
Ἀπὸ τῆς Ἀϐυδηνοῦ γραφῆς, ⁵περὶ τῆς τοῦ πύργου ’
κατασκευης.
Πάλιν Μωῦ σέως πε pi. τῆς τοῦ πύργου κατασκευῆς,
καὶ ὼς ἀπὸ μιᾶς γλώττης είς πολλὰς συνεχύθησαν
(6) ⁸Μηδεὶς· δέ , etc. Josephum adi, lib. ι Auliq.,
θερμά, pag. ii.
(Ζ.) ρρσοις. ι Joseph. ~eheu, quod prastat.
Z6r__886r αὐτοῖς πιφαεζχεῖγ. Ita etiam Jog
seph'. Malim tamen, et σύνταξις ipsa postulat, 6
Θεὸς αὺτοῖς παρεῖχεν, aut παρεσχεν. Quod sequitur
Θεὸς αὺτοῖς παρεῖχεν, aut παρεσχεν. Quod sequitur
προειπεῖν, non est; assequi, ut Joseplfitifinterpr.
vertit, sed ὑφηγεῖσθαι, διδάσκειν, παραδοῦναι τοῖς
ωίὸζςᾟόλος. Iosephus Μῶχος. Suidas quidem
Μόλος proprium nomen agnoscit, cujus autem, non .
addit. Iosephusipse lib._ ιι contra Apianem μειοθι,
et p. 1078 et 1079; pluribus, non Moli, _sed'Mo|onis
Apollonii meminitfa quo perperam _de Ju_d;eis seri-
ptum aliquid fuerit. Sed Mochum inter Phoenicios
scriptoreslcenset Tatianus infra, pag. 495 : Τὰ
Φοινίκων. Ineunt. οὕτως ἔτει. Γεγόνασι παρ’ αὐτοῖς
ιιιοινικων, Inqutt, ουτως ἵκει. ιεγονασι παρ’ αοτοις
ἄνδρες τρεῖς, Θειξδοτος, ' ,ψικράτγὲῗ Minyae; τούτων
τὰς βίὸλους είς Ελληνίδα κατέτα φωνην Ασιτος,
τὰς βίϐλους-είς Ἑλληνίδα-κατέταξε φῳνῆν ⁸Ἄππιος,
ὁ καὶ τους βίους Α τῶν φιλόσοφων ἐπ’ -ᾁκριδὲς πρα-
ματευσάμενος. Addere_p0tuit Dium, Hieronymum,
ancbuniatboneni,vel Sanchoniathonem, quem po-
stremum, sed vitiose Σουνιαίθωνα scriptum, cum
cod. Hochu Athenaeus conjungit, sub fin. lib. ιι.
Πάλιν δὲ Μωῦ σέως τοὺς πρώτους φύντας ἀνθ ρώπων
μακροϐίους γεγονέναι φήσαντος, μάρτυρας καὶ τού-
του παρατίθεται τοῦ λόγου τοὺς Ἑλλήνων συγγρα-
φεῖς, ὧδε λέγων 6 Ἰώσηπος ’ ι Μηδεϊς δὲ(6) πρὸς τὸν
νῦν βίον καὶ τὴν βραχύτητα τῶν ἐτῶν ἂ ζῶμεν, συμ-
ϐαλὼν τδν τῶν παλαιῶν, ψευδῆ νομιζέτω τὰ περὶ
ἐκείνων λεγόμενα, τῷ μηδὲ νῦν τοσοῦτον ὲν τῷ βίῳ
παρατείνειν χρόνον τεκμαιρόμενος, μηδ’ ἐκείνους
είς ἐκεῖνο τὺ μῆκος τῆς ζωῆς ἀφῖχθαι. 0i μὲν γὰρ
Θεοφιλεῖς ὄντες, καὶ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ γενόμενοι,
καῖ διὰ τὸ τροφὰς ἐπιτηδειοτέρας πρὸς πλείονα Χρδ·
νον οὔσας (ἡ, ἐἰκότως ἔζων πλῆθος⁷ τοσούτων ἑτῶν·
ἔπειτα καὶ δι’ ἀρετὴν , καὶ¹ δι’ εὐχρηστίαν ὧν ὲπε-
νόουν, ἀστρολογίας καὶ γεωμετρίας, είς ἐτη πλείονα
ζῇν τὸν Θεὸν αὐτοῖς παρασχεῖν (8), ἅπερ οὐκ ἦν
ἀσφαλῶς αὐτοῖς προειπεῖν μὴ ζήσασιν ἑξακοσίους
ἐνιαυτούς διὰ γὰρ τούτων 6 μέγας ἐνιαυτὸς πλη-
ροῦται. Μαρτυροῦσι,δὲ μου τῷ λόγῳ οἱ παρ’ Ἕλλησι
πάντες καὶ βάρϐαροι συγγραψάμενοι τὰς ἀρχαιολο-
γίας. Καὶ γὰρ καὶ Μάνεθος 6 τὴν τῶν Αἰγυπτιακῶν
ποιησάμενος ἀναγραφὴν, καὶ⁸ Βη ρωσσὸς ὁ τὰ Χαλδαϊκὰ
συναγαγὼν, καὶ Μόλος (9), mi. Ἑστιαῖος (10), καὶ
πρὸς αὐτοῖς 6 Αἰγύπτιος Ἱερώνυμος, οἱ τε τὰ Φοινι-
κικὰ συνταξάμενοι, συμφωνοῦσι τοῖς ὑπ’ ἐμοῦ λεγο-
μένοις* Ἡσίοδός τε (1 1) καὶ Ἑκαταῖος, καὶ Ἐλλά-
νικοςο κα)⁵ Ἀκουσίλαος, καὶ πρὸς τούτοις Ἕφορρς, c
καὶ Νικόλαος ἱστοροῦσι τοὺς ἀρχαίους ζήσαντας ἔτη
χίλια. Περὶ μὲν οὗν τούτων, ὡς ἂν ἑκάστοις φίλον,
οὕτω σκοπείτωσαν. ι
’ΚΕΦΑΔΑΙΟΝ ω’.
Ἀπὸ τῆς Ἀϐυδηνοῦ γραφῆς, ⁵περὶ τῆς τοῦ πύργου ’
κατασκευης.
Πάλιν Μωῦ σέως πε pi. τῆς τοῦ πύργου κατασκευῆς,
καὶ ὼς ἀπὸ μιᾶς γλώττης είς πολλὰς συνεχύθησαν
(6) ⁸Μηδεὶς· δέ , etc. Josephum adi, lib. ι Auliq.,
θερμά, pag. ii.
(Ζ.) ρρσοις. ι Joseph. ~eheu, quod prastat.
Z6r__886r αὐτοῖς πιφαεζχεῖγ. Ita etiam Jog
seph'. Malim tamen, et σύνταξις ipsa postulat, 6
Θεὸς αὺτοῖς παρεῖχεν, aut παρεσχεν. Quod sequitur
Θεὸς αὺτοῖς παρεῖχεν, aut παρεσχεν. Quod sequitur
προειπεῖν, non est; assequi, ut Joseplfitifinterpr.
vertit, sed ὑφηγεῖσθαι, διδάσκειν, παραδοῦναι τοῖς
ωίὸζςᾟόλος. Iosephus Μῶχος. Suidas quidem
Μόλος proprium nomen agnoscit, cujus autem, non .
addit. Iosephusipse lib._ ιι contra Apianem μειοθι,
et p. 1078 et 1079; pluribus, non Moli, _sed'Mo|onis
Apollonii meminitfa quo perperam _de Ju_d;eis seri-
ptum aliquid fuerit. Sed Mochum inter Phoenicios
scriptoreslcenset Tatianus infra, pag. 495 : Τὰ
Φοινίκων. Ineunt. οὕτως ἔτει. Γεγόνασι παρ’ αὐτοῖς
ιιιοινικων, Inqutt, ουτως ἵκει. ιεγονασι παρ’ αοτοις
ἄνδρες τρεῖς, Θειξδοτος, ' ,ψικράτγὲῗ Minyae; τούτων
τὰς βίὸλους είς Ελληνίδα κατέτα φωνην Ασιτος,
τὰς βίϐλους-είς Ἑλληνίδα-κατέταξε φῳνῆν ⁸Ἄππιος,
ὁ καὶ τους βίους Α τῶν φιλόσοφων ἐπ’ -ᾁκριδὲς πρα-
ματευσάμενος. Addere_p0tuit Dium, Hieronymum,
ancbuniatboneni,vel Sanchoniathonem, quem po-
stremum, sed vitiose Σουνιαίθωνα scriptum, cum
cod. Hochu Athenaeus conjungit, sub fin. lib. ιι.