PG 22, col. 903
sicuti ‘eor Davidis patris ejus ’δι ι Pauloque post :
ι Tunc aedificavit Salomon excelsum Chamoso idolo
Moabitarum in monte qui est e regione Hierosoly-
morum : itemque Molocho idolo Ammonitarum, ct
Astartae impuritati Sidoniorum. Atque ita morem
gessit cunctis feminis suis alienigenis, qua: thura
adolebant diis patriis et sacrificabant. Porro iratus
est Dominus Salomoni quod aversum esset cor
ejus a Domino Deo lsraelis ". ι En haec omnia in
Salomonis criminationem dicuntur. Quomodoergo
aecommodabis ei jusjurandum, in quo praeter ca:-
tera dictum est : ι Et ego ero illi in Patrem, ipse
erit mihi in filium? ι lmo vero manifeste hzec
aliena a Salomone sunt : prmelare autem referun-
tur ad eum, cujus de genere Davidis praedictus
fuerat adventus, quique reapse e Davidieo stem-
mate emersit.
Vl.
Cur Matthmus post Davidem ad consectaneos gene-
ris successores non veniat, sed transiliat ad
Abrahamum, non tamen adrAdamum, neque ad
alium quemlibet ex antiquis Deo dilectis ho-
minibus.
Quia primo similiter Abrahamo varia edita fue-
rant de vocatione gentium oracula. Namque ante
Mosaicam legislationem , atque ante Iudaeorum
ipsum genus, imo et ante circumcisionem, alieni-
gena fuit Abrahamus : qui regione Chaldaica mi-
grans, patria instituta deseruit. supremoque Deo θ
agnito, testimonium retulit quod Deo crediderit;
idque illi reputatum est ad justitiam ". Justus au-
tem piusque visus est non ob corporis circumcisio.
nem, neque ob Sabbati observantiam aut festorum
aut kalendarum, neque ob quaslibet‘a Moyse in-
vectas religiones ; sed ob summi Dei cognitionem,
atque ob Domini, qui illi oblatus est, manifesta-
tioncm (qui quidem erat Servator noster, Dei sci-
licet Verbum) et ob suam denique sanctam ac vir-
tutibus pricditam vitam. Huic igitur qui ejusmodi
pietatis genus sectatus fuerat, facta promissio est
de gentibus, veluti quae aliquando secundum Abra-
hami zelum pia; futurae erant, paremque religioso
patriarchae benedictionem consecutum. Quae eum
ita se habeant, consentaneum erat, ut Abrahamus
vocatarum gentium princeps, ab evangelista assu-
meretur seeundus post Davidem. Namque hi duo
fuerunt illustres viri, queis primis Deus Christi ad-
ventum gentiumque vocationem dignanter ante
significavit. Par autem fuit, ut is cui nativitas Ser-
vatoris omnium hominum promissa fuit, pra'po-
neretur illi qui de vocandis gentibus promissiones
accepit :secundus tamen in genealogia scriberetur
gentium ipsarum patriarcha. Quare liber Jcsu
Christi capit auspicia primum quidem ab co qui
fuit carnalis Iesu Christi progenitor; deinde ab
³³ Ill Reg. ιι, Ι,9. ’⁸ ibid. 4. ’⁸ ibid. 5-9. " Rom. tv, 5.
ι Tunc aedificavit Salomon excelsum Chamoso idolo
Moabitarum in monte qui est e regione Hierosoly-
morum : itemque Molocho idolo Ammonitarum, ct
Astartae impuritati Sidoniorum. Atque ita morem
gessit cunctis feminis suis alienigenis, qua: thura
adolebant diis patriis et sacrificabant. Porro iratus
est Dominus Salomoni quod aversum esset cor
ejus a Domino Deo lsraelis ". ι En haec omnia in
Salomonis criminationem dicuntur. Quomodoergo
aecommodabis ei jusjurandum, in quo praeter ca:-
tera dictum est : ι Et ego ero illi in Patrem, ipse
erit mihi in filium? ι lmo vero manifeste hzec
aliena a Salomone sunt : prmelare autem referun-
tur ad eum, cujus de genere Davidis praedictus
fuerat adventus, quique reapse e Davidieo stem-
mate emersit.
Vl.
Cur Matthmus post Davidem ad consectaneos gene-
ris successores non veniat, sed transiliat ad
Abrahamum, non tamen adrAdamum, neque ad
alium quemlibet ex antiquis Deo dilectis ho-
minibus.
Quia primo similiter Abrahamo varia edita fue-
rant de vocatione gentium oracula. Namque ante
Mosaicam legislationem , atque ante Iudaeorum
ipsum genus, imo et ante circumcisionem, alieni-
gena fuit Abrahamus : qui regione Chaldaica mi-
grans, patria instituta deseruit. supremoque Deo θ
agnito, testimonium retulit quod Deo crediderit;
idque illi reputatum est ad justitiam ". Justus au-
tem piusque visus est non ob corporis circumcisio.
nem, neque ob Sabbati observantiam aut festorum
aut kalendarum, neque ob quaslibet‘a Moyse in-
vectas religiones ; sed ob summi Dei cognitionem,
atque ob Domini, qui illi oblatus est, manifesta-
tioncm (qui quidem erat Servator noster, Dei sci-
licet Verbum) et ob suam denique sanctam ac vir-
tutibus pricditam vitam. Huic igitur qui ejusmodi
pietatis genus sectatus fuerat, facta promissio est
de gentibus, veluti quae aliquando secundum Abra-
hami zelum pia; futurae erant, paremque religioso
patriarchae benedictionem consecutum. Quae eum
ita se habeant, consentaneum erat, ut Abrahamus
vocatarum gentium princeps, ab evangelista assu-
meretur seeundus post Davidem. Namque hi duo
fuerunt illustres viri, queis primis Deus Christi ad-
ventum gentiumque vocationem dignanter ante
significavit. Par autem fuit, ut is cui nativitas Ser-
vatoris omnium hominum promissa fuit, pra'po-
neretur illi qui de vocandis gentibus promissiones
accepit :secundus tamen in genealogia scriberetur
gentium ipsarum patriarcha. Quare liber Jcsu
Christi capit auspicia primum quidem ab co qui
fuit carnalis Iesu Christi progenitor; deinde ab
³³ Ill Reg. ιι, Ι,9. ’⁸ ibid. 4. ’⁸ ibid. 5-9. " Rom. tv, 5.