PG 24, col. 105
καὶ ἐπὶ πάντα ὑψηλὸν καὶ μετέωρον, καὶ ταπεινωτ
θήσονται· ι ὅπερ ἡγοῦμαι περὶ τῆς ἡμέρας τῆς κρί-
σεως λέγεσθαι ’ διὸ ού περὶ μόνων Ἰουδαίων ό λόγος
τὰ παρόντα θεσπίζει, καθολικῶς δὲ περί⁸ πάντων τῶν
τοιῶνδε ἀνθρώπων. Προαναφωνεῖ τοίνυν καθαίρεσιν
ἔσεσθαι τῆς ὲν ἀνθρώποις είδωλολατρείας · μόνον δὲ
παρὰ τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποις ὖψοῦσθαι τόν Κύριον,
παντὸς ὑψώματος ἐπαιρομένου κατὰ τῆς γνώσεως
τοῦ Θεοῦ , ταπεινουμένου.
ι Καὶ ἐπὶ πᾶσαν κέδρον τοῦ Λιϐάνου τῶν ὑψηλῶν
καὶ μετεώρων, καὶ ὲπί πᾶν δένδρον βαλάνου Βασὰν,
καὶ ἐπὶ πᾶν ὑψηλὸν ὅρος, καὶ ἐπὶ πάντα βουνὸν
ὑψηλὸν, καὶ ἐπὶ πάντα πύργον ὑψηλὸν, καὶ ἐπὶ πᾶν
τεῖχος ὑψηλὸν, καὶ ἐπὶ πᾶν πλοῖον θαλάσσης, καὶ
ἐπὶ πᾶσαν θέαν πλοίων κάλλους · καὶ ταπεινωθήσε-
ται πᾶς ἄνθρωπος, καὶ πεσεῖται ὕϐρις τῶν ἀνθρὼ-
πων. ι Ἑπιϐαλῶ ἐπ’ αὐτοὺς τὸ δίκτυόν μου, καθὼς
τὰ πετεινὰ τοῦ ούρανοῦ κατάξω αὐτούς. Τάχα δὲ καὶ
κατὰ τὴν προσδοκωμένην τοῦ Κυρίου ἡμέραν τῆς
κρίσεως, τὴν τῶν τοιούτων πάντων ἀπώλειαν ἔσεσθαι
προφητεύει δ ὧδέ πως αἰνιξάμενος ὲπικεκαλυμμένως
τοὺς κρατοῦντας τοῦ αἰῶνος τούτου, καὶ τά ὕψη, καὶ τὰ
ἀξιώματα, τάς τε ἀρχάς καὶτὰς ἐξουσίας, καὶ τοὺς ὲν τῷ
βίῳ κοσμοκράτορας τοὺς τὸν Θεὸν μὴ ὲπεγνωκότας.
ι Καὶ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος ὲν τῇῌήμέρᾳ c
ἐκείνῃ, καὶ τά χειροποίητα πάντα κατακρύψουσιν,
εἰσενέγκαντες εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς σχισμὰς
τῶν πετρῶν, καὶ εἰς τὰς τρώγλας τῆς γῆς, ἀπὸ προσ-
ώπου τοῦ φόϐου Κυρίου, καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς
ἰσχύος αὑτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν. ι Ἀλλὰ
καὶ οἰ ἀσεϐεῖς, τῆς τοῦ Κυρίου ἐπιστάσης ἡμέρας,
τὰς δόξας αὐτῶν, ἃς εἰχον πρότερον ὲν τῇ ψυχῇ περὶ
τῆς πολυθέου πλάνης, κατακρύψουσιν ὲν ταῖς διερ-
ρωγυίαις αὐτῶν διανοίαις, ὲκϐαλοῦσί τε καὶ ἀπορρί-
ψουσι τοῦ ἑαυτῶν λογισμοῦ πᾶσαν τὴν ψευδῆ περὶ
τῶν εἰδώλων ὑπόληψιν.
ι Τῇ γὰρ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκϐαλεῖ ἄνθρωπος τά βδεδ
λύγματα αὑτοῦ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χρυσᾶ, ἃ ἐποίησε
προσκυνεῖν τοῖς ματαίοις καὶ ταῖς νυκτερίσι, τοῦ
εἰσελθεῖν εἰς τὰς τρώγλας τῆς στερεᾶς πέτρας καὶ
τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν ἀπὸ προσώπου τοῦ φόϐοι
Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὑτοῦ, ὄται
ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν. ι Εἰδωλολατρούσης τῆς
Ἰερουσαλὴμ, μᾶλλον δὲ ἁπάσης πεπυρωμένης τῆς
Ἰουδαίας, κατεχεῖτο τρόπον τινὰ τῆς Ἰουδαίας ό Βα-
ϐυλωνίων πόλεμος ο οἳ, πᾶσαν καταδῃώσαντες, άπε-
ιιτόνασι μὲν τοὺς κατειλημμένους· γύναια δὲ καὶ
παῖδας άπεκόμισαν εἰς τὴν ἑαυτῶν γῆν. Πλὴν τῆς
Ecl/iota προαπηγγελμένης καὶ μελλούσης ἔσεσθαι, το-
σοῦτον τοῖς Ἰουδαίοις γέγονε δεῖμα, καὶ ἀγωνίας εἰς
ίτηῦτο πεπτώκασιν, ὼς ὲν σπηλαίοις καὶ ταῖς τῶν
ίὸρῶν ῥωγμαῖς κατακρύπτεσθαι, καὶ τόπους ἀϐάτους
καταλαμϐάνειν, ἁπάσης αὐτῶν ἀτονούσης χειρός πρὸς
τὴν τῶν ἐπιόντων ἀντίστασιν.
Pauor. Gn. XXIV.
θήσονται· ι ὅπερ ἡγοῦμαι περὶ τῆς ἡμέρας τῆς κρί-
σεως λέγεσθαι ’ διὸ ού περὶ μόνων Ἰουδαίων ό λόγος
τὰ παρόντα θεσπίζει, καθολικῶς δὲ περί⁸ πάντων τῶν
τοιῶνδε ἀνθρώπων. Προαναφωνεῖ τοίνυν καθαίρεσιν
ἔσεσθαι τῆς ὲν ἀνθρώποις είδωλολατρείας · μόνον δὲ
παρὰ τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποις ὖψοῦσθαι τόν Κύριον,
παντὸς ὑψώματος ἐπαιρομένου κατὰ τῆς γνώσεως
τοῦ Θεοῦ , ταπεινουμένου.
ι Καὶ ἐπὶ πᾶσαν κέδρον τοῦ Λιϐάνου τῶν ὑψηλῶν
καὶ μετεώρων, καὶ ὲπί πᾶν δένδρον βαλάνου Βασὰν,
καὶ ἐπὶ πᾶν ὑψηλὸν ὅρος, καὶ ἐπὶ πάντα βουνὸν
ὑψηλὸν, καὶ ἐπὶ πάντα πύργον ὑψηλὸν, καὶ ἐπὶ πᾶν
τεῖχος ὑψηλὸν, καὶ ἐπὶ πᾶν πλοῖον θαλάσσης, καὶ
ἐπὶ πᾶσαν θέαν πλοίων κάλλους · καὶ ταπεινωθήσε-
ται πᾶς ἄνθρωπος, καὶ πεσεῖται ὕϐρις τῶν ἀνθρὼ-
πων. ι Ἑπιϐαλῶ ἐπ’ αὐτοὺς τὸ δίκτυόν μου, καθὼς
τὰ πετεινὰ τοῦ ούρανοῦ κατάξω αὐτούς. Τάχα δὲ καὶ
κατὰ τὴν προσδοκωμένην τοῦ Κυρίου ἡμέραν τῆς
κρίσεως, τὴν τῶν τοιούτων πάντων ἀπώλειαν ἔσεσθαι
προφητεύει δ ὧδέ πως αἰνιξάμενος ὲπικεκαλυμμένως
τοὺς κρατοῦντας τοῦ αἰῶνος τούτου, καὶ τά ὕψη, καὶ τὰ
ἀξιώματα, τάς τε ἀρχάς καὶτὰς ἐξουσίας, καὶ τοὺς ὲν τῷ
βίῳ κοσμοκράτορας τοὺς τὸν Θεὸν μὴ ὲπεγνωκότας.
ι Καὶ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος ὲν τῇῌήμέρᾳ c
ἐκείνῃ, καὶ τά χειροποίητα πάντα κατακρύψουσιν,
εἰσενέγκαντες εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς σχισμὰς
τῶν πετρῶν, καὶ εἰς τὰς τρώγλας τῆς γῆς, ἀπὸ προσ-
ώπου τοῦ φόϐου Κυρίου, καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς
ἰσχύος αὑτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν. ι Ἀλλὰ
καὶ οἰ ἀσεϐεῖς, τῆς τοῦ Κυρίου ἐπιστάσης ἡμέρας,
τὰς δόξας αὐτῶν, ἃς εἰχον πρότερον ὲν τῇ ψυχῇ περὶ
τῆς πολυθέου πλάνης, κατακρύψουσιν ὲν ταῖς διερ-
ρωγυίαις αὐτῶν διανοίαις, ὲκϐαλοῦσί τε καὶ ἀπορρί-
ψουσι τοῦ ἑαυτῶν λογισμοῦ πᾶσαν τὴν ψευδῆ περὶ
τῶν εἰδώλων ὑπόληψιν.
ι Τῇ γὰρ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκϐαλεῖ ἄνθρωπος τά βδεδ
λύγματα αὑτοῦ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χρυσᾶ, ἃ ἐποίησε
προσκυνεῖν τοῖς ματαίοις καὶ ταῖς νυκτερίσι, τοῦ
εἰσελθεῖν εἰς τὰς τρώγλας τῆς στερεᾶς πέτρας καὶ
τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν ἀπὸ προσώπου τοῦ φόϐοι
Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὑτοῦ, ὄται
ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν. ι Εἰδωλολατρούσης τῆς
Ἰερουσαλὴμ, μᾶλλον δὲ ἁπάσης πεπυρωμένης τῆς
Ἰουδαίας, κατεχεῖτο τρόπον τινὰ τῆς Ἰουδαίας ό Βα-
ϐυλωνίων πόλεμος ο οἳ, πᾶσαν καταδῃώσαντες, άπε-
ιιτόνασι μὲν τοὺς κατειλημμένους· γύναια δὲ καὶ
παῖδας άπεκόμισαν εἰς τὴν ἑαυτῶν γῆν. Πλὴν τῆς
Ecl/iota προαπηγγελμένης καὶ μελλούσης ἔσεσθαι, το-
σοῦτον τοῖς Ἰουδαίοις γέγονε δεῖμα, καὶ ἀγωνίας εἰς
ίτηῦτο πεπτώκασιν, ὼς ὲν σπηλαίοις καὶ ταῖς τῶν
ίὸρῶν ῥωγμαῖς κατακρύπτεσθαι, καὶ τόπους ἀϐάτους
καταλαμϐάνειν, ἁπάσης αὐτῶν ἀτονούσης χειρός πρὸς
τὴν τῶν ἐπιόντων ἀντίστασιν.
Pauor. Gn. XXIV.