PG 24, col. 20
εἰ τότε βραχύ τι σπέρμα θεοσεϐείας ἐφύλαττον, ἀλλὰ
τὰς ἑαυτῶν ἐκεῖ ψυχὰς γεωργῆσαντες, πολλοὺς ἐπαν-
ιόντες οἴσουσι τοὺς καρπούς. Μέχρι τῆς ζ’ ᾠδῆς τὰ
περὶτῶν ἐκ περιτομῆς αἰχμαλώτων προεθεσπεσθη.
nam: pxq'.
Κατὰ τδ Ἐὃραῖκὺν καὶ τοὺς ἑρμηνεύσαντας ἃπαν-
τας, ἡ παροῦσα νῦν ᾠδὴ Σολομῶντὸς ἐστιν (ὥσπερ
ἄλλοι ἄλλων εἰσὶν ἐπιγεγραμμένοι ψαλμοὶ) προερητι-
κῶς ὑπ’ αὑτοῦ λεχθεῖσα ὁπηνίκα τὸν ναὸν κατεσκεύαζεν
τῶν γὰρ Ἰουδαίων μεγαλοφρονούντων ἐπὶ τῷ τῆς
κατασκευῆς ὀχυρῷ, θείῳ Πνεύματι συνορῶν τὴν
ἐσχάτην ἐρημίαν αὑτοῦ, καὶ τὴν ὑπὸ τοῦ Κυρίου
μέλλουσαν Ἐκκλησίαν καθ’ ὅλης οἰκοδομεῖσθαι τῆς
οἰκουμένης, ἀντιπαρατιθεὶς τῇ παρ’ αὑτοῦ κατασκευῇ
τοῦ ναοῦ, ἐκείνην τε προκρίνει καὶ ὑπεράγαται, τὴν
τότε παρουσίαν ἐλέγχων ὡς πρόσκαιρον καὶ μηδὲ
πρὸς βραχὺ συνισταμένην ἄνευ Θεοῦ φυλακῆς· ἅπερ
νῦν εἰς καιρὸν ᾖσε τῶν ὲκ Βαϐυλῶνος ἐπανιόντων,
ἐσπουδακότων περὶ τὴν ἀνάκτισιν τοῦ ναοῦ, καὶ φρο-
νούντων ἐπὶ τούτῳ μεγάλα μέν. Εἰ γάρ φησιν, 'Ec't'
ἂν ὀ Κύριος φυλάττῃ . τοῦ δὲ φύλακος ἀναχωρή-
σαντος, ἔρημος ἔσται, ματαίας ἐσομένης τῆς ἐξ ἁν-
θρώπων σπουδῆς· ἐπὶ μὲν τοῦ ναοῦ, οἰκοδόμον εἰσ-
άγει τὸν Κύριον· ἐπὶ δὲ τῆς πόλεως, ἀνθρώπους μὲν
οἰκοδόμους, φύλακα δὲ τὸν Θεόν · χρήσιμον τὸ ῥητὸν
πρὸς τοὺς τῆς ὑπερηφανίας λογισμούς.
οι ἐσθίοντες ἄρτον ὀδύνης.
Θεοδοτιων. καὶ ἠ ε’ ἄρτον εἷὸώλων ἐξέδωκαν ει-
κότωςι τὸ γὰρ Ἐὃραῖκὸν τὸ ἀσεϐεῖν ἔχει, ὅπερ καὶ
ὲν ἑτέροις sidonia)- ἑρμηνεύεται· προορᾷ δὲ τῷ
πνεύματι Σολομῶν, ὼς οἱ μέλλοντες οἰκεῖν τὸν ὑπ’
αὑτοῦ γινόμενον οἷκον, εἰδώλοις προσκείσονται, δαί-
μοσι λατρεύοντες ἐν αὐτῷ· λέγει τοίνυν, μετὰ τὴν
ἀναχώρησιν αὖθις ἐπὶ τοῦτον ὲλθεῖν, καὶ τοῦτο συν-
εχῶς ἐκ διαλειμμάτων ποιεῖν· τί γὰρ ὄφελος τὸν τόπον
τιμᾷν, τοῖς διὰ τῆς εἰδωλολατρείας μακρύνουσιν ἑαυ-
τοὺς τοῦ Θεοῦ; Ὅθεν ὁ Σύμμαχος ἔφη· Μάταιον
ὑμῖν ἐξ ὄρθρου ἀνίστασθαι εἰς τὸ οἰκῆσαι, ἢ εἰς
τὸ ὑμνῆσαι.
ΨΑΛΜΟΣ ΡΚΖ¹. .
’Λκολούθως τῇ πρὸ ταύτης ᾠδῇ ἡ κλησις τῶν
ἐθνῶν διὰ ταύτης κηρύσσεται (6)· οἱ γοῦν φοϐούμενοι
τὸν Κύριον, ἕτεροι λέγονται εἶναι παρὰ τὸν Ἰσραὴλ,
καὶ παρὰ τὸ κρεῖττον ὲν τῷ Ἰσραὴλ τάγμα, λέγω
δὲ τὸ ia ρατικόν · δηλοῖ δὲ τοῦτοὸ φάσκων λόγος · Οἶκος
Ἰσραὴλ ἤλπισεν ἐπὶ Κύριον· καὶ μετὰ ταῦτα’
Οἱ μεσούμενοι τὸν Κύριον ἤλπισαν ἐπὶ Κύριον·
καὶ πάλιν· Κύριος μνησθεὶς ἡμῶν εὐλόγησεν ⁸
ἡμᾶς· εὐλόγησε τὸν οἷκον Ἰσραήλ· eburnas
τὸν οἷκον Ἀαρών· καὶ μετὰ ταῦτα· Εὺλότησε
"ibid. 1‘2. ¹³ ibid. 15.
τὰς ἑαυτῶν ἐκεῖ ψυχὰς γεωργῆσαντες, πολλοὺς ἐπαν-
ιόντες οἴσουσι τοὺς καρπούς. Μέχρι τῆς ζ’ ᾠδῆς τὰ
περὶτῶν ἐκ περιτομῆς αἰχμαλώτων προεθεσπεσθη.
nam: pxq'.
Κατὰ τδ Ἐὃραῖκὺν καὶ τοὺς ἑρμηνεύσαντας ἃπαν-
τας, ἡ παροῦσα νῦν ᾠδὴ Σολομῶντὸς ἐστιν (ὥσπερ
ἄλλοι ἄλλων εἰσὶν ἐπιγεγραμμένοι ψαλμοὶ) προερητι-
κῶς ὑπ’ αὑτοῦ λεχθεῖσα ὁπηνίκα τὸν ναὸν κατεσκεύαζεν
τῶν γὰρ Ἰουδαίων μεγαλοφρονούντων ἐπὶ τῷ τῆς
κατασκευῆς ὀχυρῷ, θείῳ Πνεύματι συνορῶν τὴν
ἐσχάτην ἐρημίαν αὑτοῦ, καὶ τὴν ὑπὸ τοῦ Κυρίου
μέλλουσαν Ἐκκλησίαν καθ’ ὅλης οἰκοδομεῖσθαι τῆς
οἰκουμένης, ἀντιπαρατιθεὶς τῇ παρ’ αὑτοῦ κατασκευῇ
τοῦ ναοῦ, ἐκείνην τε προκρίνει καὶ ὑπεράγαται, τὴν
τότε παρουσίαν ἐλέγχων ὡς πρόσκαιρον καὶ μηδὲ
πρὸς βραχὺ συνισταμένην ἄνευ Θεοῦ φυλακῆς· ἅπερ
νῦν εἰς καιρὸν ᾖσε τῶν ὲκ Βαϐυλῶνος ἐπανιόντων,
ἐσπουδακότων περὶ τὴν ἀνάκτισιν τοῦ ναοῦ, καὶ φρο-
νούντων ἐπὶ τούτῳ μεγάλα μέν. Εἰ γάρ φησιν, 'Ec't'
ἂν ὀ Κύριος φυλάττῃ . τοῦ δὲ φύλακος ἀναχωρή-
σαντος, ἔρημος ἔσται, ματαίας ἐσομένης τῆς ἐξ ἁν-
θρώπων σπουδῆς· ἐπὶ μὲν τοῦ ναοῦ, οἰκοδόμον εἰσ-
άγει τὸν Κύριον· ἐπὶ δὲ τῆς πόλεως, ἀνθρώπους μὲν
οἰκοδόμους, φύλακα δὲ τὸν Θεόν · χρήσιμον τὸ ῥητὸν
πρὸς τοὺς τῆς ὑπερηφανίας λογισμούς.
οι ἐσθίοντες ἄρτον ὀδύνης.
Θεοδοτιων. καὶ ἠ ε’ ἄρτον εἷὸώλων ἐξέδωκαν ει-
κότωςι τὸ γὰρ Ἐὃραῖκὸν τὸ ἀσεϐεῖν ἔχει, ὅπερ καὶ
ὲν ἑτέροις sidonia)- ἑρμηνεύεται· προορᾷ δὲ τῷ
πνεύματι Σολομῶν, ὼς οἱ μέλλοντες οἰκεῖν τὸν ὑπ’
αὑτοῦ γινόμενον οἷκον, εἰδώλοις προσκείσονται, δαί-
μοσι λατρεύοντες ἐν αὐτῷ· λέγει τοίνυν, μετὰ τὴν
ἀναχώρησιν αὖθις ἐπὶ τοῦτον ὲλθεῖν, καὶ τοῦτο συν-
εχῶς ἐκ διαλειμμάτων ποιεῖν· τί γὰρ ὄφελος τὸν τόπον
τιμᾷν, τοῖς διὰ τῆς εἰδωλολατρείας μακρύνουσιν ἑαυ-
τοὺς τοῦ Θεοῦ; Ὅθεν ὁ Σύμμαχος ἔφη· Μάταιον
ὑμῖν ἐξ ὄρθρου ἀνίστασθαι εἰς τὸ οἰκῆσαι, ἢ εἰς
τὸ ὑμνῆσαι.
ΨΑΛΜΟΣ ΡΚΖ¹. .
’Λκολούθως τῇ πρὸ ταύτης ᾠδῇ ἡ κλησις τῶν
ἐθνῶν διὰ ταύτης κηρύσσεται (6)· οἱ γοῦν φοϐούμενοι
τὸν Κύριον, ἕτεροι λέγονται εἶναι παρὰ τὸν Ἰσραὴλ,
καὶ παρὰ τὸ κρεῖττον ὲν τῷ Ἰσραὴλ τάγμα, λέγω
δὲ τὸ ia ρατικόν · δηλοῖ δὲ τοῦτοὸ φάσκων λόγος · Οἶκος
Ἰσραὴλ ἤλπισεν ἐπὶ Κύριον· καὶ μετὰ ταῦτα’
Οἱ μεσούμενοι τὸν Κύριον ἤλπισαν ἐπὶ Κύριον·
καὶ πάλιν· Κύριος μνησθεὶς ἡμῶν εὐλόγησεν ⁸
ἡμᾶς· εὐλόγησε τὸν οἷκον Ἰσραήλ· eburnas
τὸν οἷκον Ἀαρών· καὶ μετὰ ταῦτα· Εὺλότησε
"ibid. 1‘2. ¹³ ibid. 15.