PG 24, col. 29
ποιῶν · εἰ δὲ ἐπὶ τοῦ Ἀϐραὰμ, πόσῳ μᾶλλον ἐπὶ τοῦ
κυρίους ού γὰρ δεῖται τῆς παρ’ ἡμῶν εὐλογίας.
Ἕκαστος δὲ ἑαυτῷ χαρίζεται, καὶ ἑαυτὸν εὐλογεῖ,
ἀντευλογούμενος ὑπὸ τοῦ τῶν ὅλων Ποιητοῦ. Διὸ πρῶ-
τον εἴρηταιο Εὐλογεῖτε τὸν Κύριον· εἷθ’ ἑξῆς· Εὑ-
λστνήσαι σε Κύριος.
ΨΑΛΜΘΣ ΡΛΔ’.
Τῇ τῶν ᾠδῶν ἐσχάτῃ τὰς αὐτὰς ἔχων λέξεις, ὁ παρ-
ὼν αἶνος εἰκότως παράκειταιο διὸ τὸ annuam
προγέγραπται · τοῦ μὲν auan δηλοῦντος τὸ αὶ-
νεῑτε, τοῦ δ’ Ia, τὸν Κύριον. Εῖποι δ’ ἄν τις ὕμνον
εἰναι τὰ πρῶτα, ὡς ὲν προοιμίῳ διεγείροντα τοὺς
προσταττομένους αἰνεῖν τὸν Θεόνο ἀρχομένους τοῦ
αῖνου ἀπὸ τοῦ, Κύριε, τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα.
Κατηχεῖ δὲ ἀποστρέφων εἰδώλων, καὶ διδάσκει γνῶ-
σιν θεοῦ. Τοιαύτης γὰρ τοὺς νῦν ἐξ ὲθνῶν προσ-
ιόντας ἔδει τυχεῖν παραινέσεωςο οὓς καὶ δούλους
καλεῖ, μήπω τὸ πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας ἀνειληφότας.
Συμϐαίνει δὲ τούτους πρὸ (8') τῆς παλιγγενεσίας λου-
τροῦ, στάσιν ἔχειν ὲν οἴκῳ Θεοῦ τῶν αὐτοῦ προπύλων,
ἀλλ’ οὐ τῶν ἐνδοτάτω τυχόντας· εἰσαγωγὴν γὰρ
ἔσχον, ἀλλ’ οὐ τελείωσιν. Διάφοροί γε μὴν αὐλαὶ,
ἐπεὶ καὶ διάφοροι τῶν εἰσαγομένων οἱ βίοι· προκοπῆς
δὲ, τὸ μετὰ τὸ αἰνεῖν τὸ ὄνομα Κυρίου, αὐτὸν δὴ αἱ-
νέσαι τὸν Κύριον· δεῖ γὰρ πρῶτον μαθεῖν, ὅτι ἐστι
θεοῦ Λόγος, ὲὶρεστηκὼς τῷ παντὶ κόσμῳ, καὶ δεσπός c
ζων αὐτοῦ· εἶτα περί τε οὐσίας αὐτοῦ μαθεῖν καὶ
ὒδνάμεως, Υῖόν τε γνῶναι μονογενῆ τοῦ Θεοῦ.
eius substantiam potentiamque c0guoscere, et quod Dei sit Unigenitus.
Αινεῖτε τὸν Κύριον, ὅτι ἀγαθὸς Κύριος, κ. τ. λ.
Ἐπεὶ ἀγαθὸς Κύριος, αἰνεῖτε αὐτόν. Αίτία δὲ τοῦ
αἰνεῖν, τὸ ἀγαθὸν ού κατὰ μέθεξιν εἶναι, ὡσαύτως
δὲ τῷ Πατρί (9). Δίνοῦμεν δὲ οὐ τῇ λέξει μόνον, ἀλλὰ
tui. μεθέξει τῶν ἀγαθῶν αὑτοῦ, ὡς δέον δὲ τῇ θεω-
ρὶᾳ καὶτοῖς θεολογουμένοις ἔργοις πράττειν ἁρμό-
ita, τὸ, Ψάλατε τῷ ὀνόματι αὑτοῦ,⁹ ὲπενήνεκταιο
τοῦτο γὰρ ἡδὺ καὶ ὑπὲρ πᾶσαν χρηστότητα · αἰνοῦ-
μεν δὲ αὑτὸν ἐπεὶ ἐξελέξατο ἐαυτῷ τὸν πτερνίζοντα
τὰ παθη καὶ τὰς κακίας Ἰακὼϐ, ἐκλεκτὸν αὑτὸν
τιθέμενος διὰ τὸ καταλελυκέναι τὰς ἐκ κακίας καὶ
παθῶν πάλας · ἀλλὰ καὶ τὸν μετ’ αὑτὸν τὸν Ἰακὼϐ,
ἔπι-προκοπῆς ἀποδειχθέντα Ἰσραὴλ, εἰς περιουσια-
σμδν ἑαυτῷ ἐξελέξατο· καὶ διὰ τοῦτο λαός ἔστι πε-
patiam; ἀπὸ πάντων τῶν ὲθνῶν περιουσίου γενομέ-
νου, πάντων περὶ τὴν οὐσίαν καὶ τὴν ὕπαρξιν κατα-
ἷὲζοέιέέἒυ, τῷ μετέχειν αὐτῆς ὄντος καὶ σοφοῦ καὶ
J οὔ. -
υ Θεοῦ.
Mrta 6ga ἠθέλησεν d_ Κύριος ἐποίησεν ἐν τῷ
ςῆρατςῷ καὶ ἐς τῇ Τῇ, ἐν’ τάῖς aulicam} κᾶἰ
ἀνί πάσαις ταῖς effingat}.
Πάντα ὅσα ἐποίησεν ὁ Κύριος, καλά ἐστιν, ατε
"Geu. ιιι, 5.
(Pl‘llic vides Eusebii Caesariensis tempora, qui-
:Lsmcipue ethnicorum ad Cliristumrconi'e‘rsio
κυρίους ού γὰρ δεῖται τῆς παρ’ ἡμῶν εὐλογίας.
Ἕκαστος δὲ ἑαυτῷ χαρίζεται, καὶ ἑαυτὸν εὐλογεῖ,
ἀντευλογούμενος ὑπὸ τοῦ τῶν ὅλων Ποιητοῦ. Διὸ πρῶ-
τον εἴρηταιο Εὐλογεῖτε τὸν Κύριον· εἷθ’ ἑξῆς· Εὑ-
λστνήσαι σε Κύριος.
ΨΑΛΜΘΣ ΡΛΔ’.
Τῇ τῶν ᾠδῶν ἐσχάτῃ τὰς αὐτὰς ἔχων λέξεις, ὁ παρ-
ὼν αἶνος εἰκότως παράκειταιο διὸ τὸ annuam
προγέγραπται · τοῦ μὲν auan δηλοῦντος τὸ αὶ-
νεῑτε, τοῦ δ’ Ia, τὸν Κύριον. Εῖποι δ’ ἄν τις ὕμνον
εἰναι τὰ πρῶτα, ὡς ὲν προοιμίῳ διεγείροντα τοὺς
προσταττομένους αἰνεῖν τὸν Θεόνο ἀρχομένους τοῦ
αῖνου ἀπὸ τοῦ, Κύριε, τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα.
Κατηχεῖ δὲ ἀποστρέφων εἰδώλων, καὶ διδάσκει γνῶ-
σιν θεοῦ. Τοιαύτης γὰρ τοὺς νῦν ἐξ ὲθνῶν προσ-
ιόντας ἔδει τυχεῖν παραινέσεωςο οὓς καὶ δούλους
καλεῖ, μήπω τὸ πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας ἀνειληφότας.
Συμϐαίνει δὲ τούτους πρὸ (8') τῆς παλιγγενεσίας λου-
τροῦ, στάσιν ἔχειν ὲν οἴκῳ Θεοῦ τῶν αὐτοῦ προπύλων,
ἀλλ’ οὐ τῶν ἐνδοτάτω τυχόντας· εἰσαγωγὴν γὰρ
ἔσχον, ἀλλ’ οὐ τελείωσιν. Διάφοροί γε μὴν αὐλαὶ,
ἐπεὶ καὶ διάφοροι τῶν εἰσαγομένων οἱ βίοι· προκοπῆς
δὲ, τὸ μετὰ τὸ αἰνεῖν τὸ ὄνομα Κυρίου, αὐτὸν δὴ αἱ-
νέσαι τὸν Κύριον· δεῖ γὰρ πρῶτον μαθεῖν, ὅτι ἐστι
θεοῦ Λόγος, ὲὶρεστηκὼς τῷ παντὶ κόσμῳ, καὶ δεσπός c
ζων αὐτοῦ· εἶτα περί τε οὐσίας αὐτοῦ μαθεῖν καὶ
ὒδνάμεως, Υῖόν τε γνῶναι μονογενῆ τοῦ Θεοῦ.
eius substantiam potentiamque c0guoscere, et quod Dei sit Unigenitus.
Αινεῖτε τὸν Κύριον, ὅτι ἀγαθὸς Κύριος, κ. τ. λ.
Ἐπεὶ ἀγαθὸς Κύριος, αἰνεῖτε αὐτόν. Αίτία δὲ τοῦ
αἰνεῖν, τὸ ἀγαθὸν ού κατὰ μέθεξιν εἶναι, ὡσαύτως
δὲ τῷ Πατρί (9). Δίνοῦμεν δὲ οὐ τῇ λέξει μόνον, ἀλλὰ
tui. μεθέξει τῶν ἀγαθῶν αὑτοῦ, ὡς δέον δὲ τῇ θεω-
ρὶᾳ καὶτοῖς θεολογουμένοις ἔργοις πράττειν ἁρμό-
ita, τὸ, Ψάλατε τῷ ὀνόματι αὑτοῦ,⁹ ὲπενήνεκταιο
τοῦτο γὰρ ἡδὺ καὶ ὑπὲρ πᾶσαν χρηστότητα · αἰνοῦ-
μεν δὲ αὑτὸν ἐπεὶ ἐξελέξατο ἐαυτῷ τὸν πτερνίζοντα
τὰ παθη καὶ τὰς κακίας Ἰακὼϐ, ἐκλεκτὸν αὑτὸν
τιθέμενος διὰ τὸ καταλελυκέναι τὰς ἐκ κακίας καὶ
παθῶν πάλας · ἀλλὰ καὶ τὸν μετ’ αὑτὸν τὸν Ἰακὼϐ,
ἔπι-προκοπῆς ἀποδειχθέντα Ἰσραὴλ, εἰς περιουσια-
σμδν ἑαυτῷ ἐξελέξατο· καὶ διὰ τοῦτο λαός ἔστι πε-
patiam; ἀπὸ πάντων τῶν ὲθνῶν περιουσίου γενομέ-
νου, πάντων περὶ τὴν οὐσίαν καὶ τὴν ὕπαρξιν κατα-
ἷὲζοέιέέἒυ, τῷ μετέχειν αὐτῆς ὄντος καὶ σοφοῦ καὶ
J οὔ. -
υ Θεοῦ.
Mrta 6ga ἠθέλησεν d_ Κύριος ἐποίησεν ἐν τῷ
ςῆρατςῷ καὶ ἐς τῇ Τῇ, ἐν’ τάῖς aulicam} κᾶἰ
ἀνί πάσαις ταῖς effingat}.
Πάντα ὅσα ἐποίησεν ὁ Κύριος, καλά ἐστιν, ατε
"Geu. ιιι, 5.
(Pl‘llic vides Eusebii Caesariensis tempora, qui-
:Lsmcipue ethnicorum ad Cliristumrconi'e‘rsio