PG 24, col. 619
mortale jam siSIerct. Dimisit itaque brevi tempore
corpus, ea quae hoc possidebat Dei Verbi virtus; et
confestim illud quod de ligno pendebat, mortuum est; non tamen viviticum Verbum exstinctum;
pars tantummodo Christi mortalis naturam suam testabatur.
Sepulcro secundum hominum leges traditus fuit.
Erat autem sepulcrum spelunca nuper in saxo
excisa, nullum adhuc cadaver experta, quia opor-
tebat unicum loculum uni insolito mortuo deser-
vire. Miraque visu erat petra spatioso in loco sola
cxstans erecta, antrumque unicum intus habens;
ne si forte plura corpora cxcepisSet , ejus qni mor-
tem debellaverat, miraculum obscuraret. Iacebat
ibi evstinctus is qui erat viventis Verbi organum :
saxum ingens occludebat speluncam. Mors interea
mirifice gloriabatur, ceu si hunc haud secus quam
reliquos ex omni αξνο superavisset. Sed enim non-
dum triduano tempore exacto, vita semet iterum
conspiciendam obtulit, post suflicicntem mortis
coargutionem. Nam si citius resurgere properavis-
set, ne exstinctus quidem creditus fuisset. Sed
quoniam vere sublatus (in crucem) fuit, vereque
mortuus, atque aliquanto temporis intervallo mortem
vere sustinuit, binc enimvero quod omnia vivificat
Dei Verbum, universam hominibus propositam
spem per illius, qui tum mortuus fuerat, resurre-
ctionem, ostentavit. [Cumque ejus corpus deposi-
tum fuisset a familiaribus, bortestwque traditum
sepultura, post triduum denuo resumpsit illud;
rursusque carne semet et corpore indutum, cujus-
modi antea fuerat, discipulis demonstravit : qui.
buscum tantisper confabulans, atque aliquanto
tempore versans, mox illuc unde venerat abiit;
cmli viam, spectantibus illis, ingrediens] Quid
ergo post ba-c? llaud jam ego gestarqu rerum
narrator tibi sim, verumtamen qui bas viderunt,
bi totius negotii tcStes idonei sint; qui sanguine ac
vita: detrimento, actorum veritatem, quam aspexe-
rant, confirmaverunt; totumque orbem ea quam
ipsi pra'dicabant, religione impleverunt. Hi utique
resurrectionem, quam oculis spectaverant, testimo-
niis suis sanxerunt. Neque enim verbis ac voce
tenus facta illa cognoverant, quorum testes exsti-
terunt, sed coram dum fierent contemplati fuerant,
manuque adeo tetigerant. Quare et oculis et rei
veritate evidentiam consecuti, victoriaeque de
morte relatae tropaeis visis, merito contemptum
mortis condidicerunt : quam rem ipsam suos disci-
(ae) s_. r. δοῖ b.
(21)__Transtuler_at alio, nempegad codicis pagi-
nam 507 b, boc quinque versuum fragmentum Nice;
tas _in catena; quod nunc, duce textu Syriaco, ad
stationem propriam redit.
(2.8) Anima’Cbristi corpus destituit, non ipsum
Verbum seu Dei virtus. Quamobrem hic intellige,
Christi humanitatem , nonnisi Verbo permittente,
mortuam esse.
(29) Α. ι’. 510. Syr. ur, 61.
corpus, ea quae hoc possidebat Dei Verbi virtus; et
confestim illud quod de ligno pendebat, mortuum est; non tamen viviticum Verbum exstinctum;
pars tantummodo Christi mortalis naturam suam testabatur.
Sepulcro secundum hominum leges traditus fuit.
Erat autem sepulcrum spelunca nuper in saxo
excisa, nullum adhuc cadaver experta, quia opor-
tebat unicum loculum uni insolito mortuo deser-
vire. Miraque visu erat petra spatioso in loco sola
cxstans erecta, antrumque unicum intus habens;
ne si forte plura corpora cxcepisSet , ejus qni mor-
tem debellaverat, miraculum obscuraret. Iacebat
ibi evstinctus is qui erat viventis Verbi organum :
saxum ingens occludebat speluncam. Mors interea
mirifice gloriabatur, ceu si hunc haud secus quam
reliquos ex omni αξνο superavisset. Sed enim non-
dum triduano tempore exacto, vita semet iterum
conspiciendam obtulit, post suflicicntem mortis
coargutionem. Nam si citius resurgere properavis-
set, ne exstinctus quidem creditus fuisset. Sed
quoniam vere sublatus (in crucem) fuit, vereque
mortuus, atque aliquanto temporis intervallo mortem
vere sustinuit, binc enimvero quod omnia vivificat
Dei Verbum, universam hominibus propositam
spem per illius, qui tum mortuus fuerat, resurre-
ctionem, ostentavit. [Cumque ejus corpus deposi-
tum fuisset a familiaribus, bortestwque traditum
sepultura, post triduum denuo resumpsit illud;
rursusque carne semet et corpore indutum, cujus-
modi antea fuerat, discipulis demonstravit : qui.
buscum tantisper confabulans, atque aliquanto
tempore versans, mox illuc unde venerat abiit;
cmli viam, spectantibus illis, ingrediens] Quid
ergo post ba-c? llaud jam ego gestarqu rerum
narrator tibi sim, verumtamen qui bas viderunt,
bi totius negotii tcStes idonei sint; qui sanguine ac
vita: detrimento, actorum veritatem, quam aspexe-
rant, confirmaverunt; totumque orbem ea quam
ipsi pra'dicabant, religione impleverunt. Hi utique
resurrectionem, quam oculis spectaverant, testimo-
niis suis sanxerunt. Neque enim verbis ac voce
tenus facta illa cognoverant, quorum testes exsti-
terunt, sed coram dum fierent contemplati fuerant,
manuque adeo tetigerant. Quare et oculis et rei
veritate evidentiam consecuti, victoriaeque de
morte relatae tropaeis visis, merito contemptum
mortis condidicerunt : quam rem ipsam suos disci-
(ae) s_. r. δοῖ b.
(21)__Transtuler_at alio, nempegad codicis pagi-
nam 507 b, boc quinque versuum fragmentum Nice;
tas _in catena; quod nunc, duce textu Syriaco, ad
stationem propriam redit.
(2.8) Anima’Cbristi corpus destituit, non ipsum
Verbum seu Dei virtus. Quamobrem hic intellige,
Christi humanitatem , nonnisi Verbo permittente,
mortuam esse.
(29) Α. ι’. 510. Syr. ur, 61.