PG 24, col. 628
ἀνωφελοῦς ἀπαλλαγεὶς άλιείας, λογικῶν δὲ ζώων ἀντὶ
τῶν ἀλόγων θηρευτὴς γινόμενος· καὶ οὐκέτι ὲκ βυτ
θῶν θαλάττης, ὲκ δὲ τῆς ἁλμυρᾶς τοῦ βίου πικρίας,
ὲκ σκοτίων τε μυχῶν ἀθεότητος καὶ κακίας εἰς φῶς
νοερὸν καὶ καθαρὰν πνοὴν ἅνελκύσεις τοὺς ὑπὸ σοῦ
θηρευσομόνους, μᾶλλον δὲ ζωγρήσεις αὐτοὺς διά τοῦ
ζωὴν αὐτοῖς (45) ἀλλ’ οὐ θάνατον προξενεῖν. Oi μὲν
γὰρ ὲκ πελάγους ἰχθύες, ὲν σκότῳ καὶ βυθῷ πρότε-
ρον ζῶντες, αὐτίκα φωτὸς καὶ πνοῆς μεταλαχόντες
ἀπόλλυνται· οἰ δὲ, ὲξ ἀνθρώπων ὑπὸ σοῦ θηρευθησό-
μενοι, ὲκ σκότους ἀγνοίας μεταϐάλλοντες ἐπὶ ζωὴν
ἔνθεον ἁγρευθήσονται. Διὸ καὶ ζωγρῶν ἔσῃ ἀπὸ τοῦ
νῦν ἀνθρώπους.
(44) Ταῦτα θεῖκῇ δυνάμει προηγόρευσεν δ fartim?
ταῦτα τοῖς ἔργοις πιστά καὶ ἀληθῆ ἐπέδειξεν ὁ αὐτ
τός · ἤγουν ἀμφιϐολεὺς ἐκεῖνος, ὁ ἁλιεὺς, ὁ Σύρος,
ἀντὶ τῆς τῶν ἰχθύων θήρας, ὅσας ἀνθρώπων ἐσαγή-
νευσε μυριάδας λόγων ἀπορρήτων δικτύοις θεῖκῇ δυ-
νάμει πλακεῖσιν, ουκ ἔστιν ἀριθμῷ περιλαϐεῖν δυ-
νατόν. Ὄψις δ’ ἀρρήτων (45) τά φαινόμενα· δ. γάρ
ὁ μακρὸς αἰὼν τοῦ βίου πρὸ τῆς τοῦ Σωτῆρος θεσφα-
νείας οὐκ ἡνεγκεν, ἃ μήτε Μωῦσῆς ὁ τῶν Ἐϐραίων
νομοθέτης, μήτε οἰ μετὰ Μωΰσέα τοῦ Θεοῦ προφῆται
πολλά καμόντες διὰ πάσης νυκτὸς τῆς ἐπιφανείας
αὐτοῦ καταπράξασθαι μὴ δεδύνηνται, ταῦτα ὁ Γ αλι-
λαῖος, ὁ πένης, ὁ βάρϐαρος τὴν φωνὴν (46), αὐτὸς
ἐκεῖνος ό Πέτρος κατεπράξατο. Δεῖγμα δὲ τῶν τότε
ἐπιτελεσθέντων πρὸς Πέτρου αἰ εἰς δεῦρο διαλάμπου-
σαιἙκκλησίαι, πολὺ μᾶλλον τῶν τότε σκαφῶν λογι-
κῶν ἰχθύων πληθύουσαι ο οἷα ἡ κατά Καισάρειαν τῆς
Παλαιστίνης τυγχάνει, οἷα ἡ ἐπὶ Ἀντιοχείας τῆς
κατά τὴν Συρίαν. οἷαή ἐπὶ αὐτῆς τῆς Ῥωμαίων
πόλεως (47)· τάσδε γάρ αὐτὸς ό Πέτρος τας Ἐκκλη-
σίας, καὶ τὰς ἀμφ’ αὐτὰς άπάσας συστησάμενος μνηο
μονεύεται (48) , καὶτὰς ἐπ’ Αἰγύπτου καὶ κατ’
αὐτὴν τὴν Ἀλεξάνδρειαν πάλιν αὐτὸς, οὐχ μὴν αύ-
τοῦ, διὰ δὲ Μάρκου τοῦ μαθητευθέντος αὐτῷ, κατεστή
σατο. Αὐτὸς μὲν γὰρ ἀμφὶ τὴν Ἰταλίαν καὶ πάντα
τά ἀμφὶ ταύτην ἔθνη ἐσχόλαζε (49), τὸν δ’ αὑτοῦ
φοιτητὴν Μάρκον τῶν κατ’ Αἴγυπτον διδάσκαλον καὶ.
ι) σαγηνευτὴν ἀποδέδειχεν.
vero quod hoc opusculum, in Romano chartaceo
codiceicum Ehediesu saeculi sint auctore copulatum,
iiuuc iu codice saacult sexti aut scptimi'a docti.-
quoque Anglis compertum fuerit, Sane gaudeo“2
sic enim ejus cum aetate augetur aucturitas. Quod
autem in editionem Latinam meam irrepserit Bi-
thynia pro Britannia, cum tamen mea-ipsa ξ]-
τίεἷοο editio recte haheat p. 174, Brutauia, ut Sy-
rus (noster; pronuntiat, id non sine ιιΙίιιιιι,⁸ ut
puto,‘ men-tis 'evagatione vel typnrutu utendo fieri
potuit. (Namque rAloysii Assctiiaui Latinum seri
ptum, quid habeat, tiéque nuncmemiui._uec Scire
interest.) Quis enim inter Galliam et_llisp_aniam2
Bithyniaitt'potius quam Britanniam serio collucet!
(48) Hic aliquantum abludita Graeco Syrus. Porro
semel adhuc aio, me Syriacum librum (quo careo).
nonnisi ex Anglicanusinterpretationecognoscere.
(49) Adhuc εἰ ϐιωτί textus sensu deflectit Syrus.
τῶν ἀλόγων θηρευτὴς γινόμενος· καὶ οὐκέτι ὲκ βυτ
θῶν θαλάττης, ὲκ δὲ τῆς ἁλμυρᾶς τοῦ βίου πικρίας,
ὲκ σκοτίων τε μυχῶν ἀθεότητος καὶ κακίας εἰς φῶς
νοερὸν καὶ καθαρὰν πνοὴν ἅνελκύσεις τοὺς ὑπὸ σοῦ
θηρευσομόνους, μᾶλλον δὲ ζωγρήσεις αὐτοὺς διά τοῦ
ζωὴν αὐτοῖς (45) ἀλλ’ οὐ θάνατον προξενεῖν. Oi μὲν
γὰρ ὲκ πελάγους ἰχθύες, ὲν σκότῳ καὶ βυθῷ πρότε-
ρον ζῶντες, αὐτίκα φωτὸς καὶ πνοῆς μεταλαχόντες
ἀπόλλυνται· οἰ δὲ, ὲξ ἀνθρώπων ὑπὸ σοῦ θηρευθησό-
μενοι, ὲκ σκότους ἀγνοίας μεταϐάλλοντες ἐπὶ ζωὴν
ἔνθεον ἁγρευθήσονται. Διὸ καὶ ζωγρῶν ἔσῃ ἀπὸ τοῦ
νῦν ἀνθρώπους.
(44) Ταῦτα θεῖκῇ δυνάμει προηγόρευσεν δ fartim?
ταῦτα τοῖς ἔργοις πιστά καὶ ἀληθῆ ἐπέδειξεν ὁ αὐτ
τός · ἤγουν ἀμφιϐολεὺς ἐκεῖνος, ὁ ἁλιεὺς, ὁ Σύρος,
ἀντὶ τῆς τῶν ἰχθύων θήρας, ὅσας ἀνθρώπων ἐσαγή-
νευσε μυριάδας λόγων ἀπορρήτων δικτύοις θεῖκῇ δυ-
νάμει πλακεῖσιν, ουκ ἔστιν ἀριθμῷ περιλαϐεῖν δυ-
νατόν. Ὄψις δ’ ἀρρήτων (45) τά φαινόμενα· δ. γάρ
ὁ μακρὸς αἰὼν τοῦ βίου πρὸ τῆς τοῦ Σωτῆρος θεσφα-
νείας οὐκ ἡνεγκεν, ἃ μήτε Μωῦσῆς ὁ τῶν Ἐϐραίων
νομοθέτης, μήτε οἰ μετὰ Μωΰσέα τοῦ Θεοῦ προφῆται
πολλά καμόντες διὰ πάσης νυκτὸς τῆς ἐπιφανείας
αὐτοῦ καταπράξασθαι μὴ δεδύνηνται, ταῦτα ὁ Γ αλι-
λαῖος, ὁ πένης, ὁ βάρϐαρος τὴν φωνὴν (46), αὐτὸς
ἐκεῖνος ό Πέτρος κατεπράξατο. Δεῖγμα δὲ τῶν τότε
ἐπιτελεσθέντων πρὸς Πέτρου αἰ εἰς δεῦρο διαλάμπου-
σαιἙκκλησίαι, πολὺ μᾶλλον τῶν τότε σκαφῶν λογι-
κῶν ἰχθύων πληθύουσαι ο οἷα ἡ κατά Καισάρειαν τῆς
Παλαιστίνης τυγχάνει, οἷα ἡ ἐπὶ Ἀντιοχείας τῆς
κατά τὴν Συρίαν. οἷαή ἐπὶ αὐτῆς τῆς Ῥωμαίων
πόλεως (47)· τάσδε γάρ αὐτὸς ό Πέτρος τας Ἐκκλη-
σίας, καὶ τὰς ἀμφ’ αὐτὰς άπάσας συστησάμενος μνηο
μονεύεται (48) , καὶτὰς ἐπ’ Αἰγύπτου καὶ κατ’
αὐτὴν τὴν Ἀλεξάνδρειαν πάλιν αὐτὸς, οὐχ μὴν αύ-
τοῦ, διὰ δὲ Μάρκου τοῦ μαθητευθέντος αὐτῷ, κατεστή
σατο. Αὐτὸς μὲν γὰρ ἀμφὶ τὴν Ἰταλίαν καὶ πάντα
τά ἀμφὶ ταύτην ἔθνη ἐσχόλαζε (49), τὸν δ’ αὑτοῦ
φοιτητὴν Μάρκον τῶν κατ’ Αἴγυπτον διδάσκαλον καὶ.
ι) σαγηνευτὴν ἀποδέδειχεν.
vero quod hoc opusculum, in Romano chartaceo
codiceicum Ehediesu saeculi sint auctore copulatum,
iiuuc iu codice saacult sexti aut scptimi'a docti.-
quoque Anglis compertum fuerit, Sane gaudeo“2
sic enim ejus cum aetate augetur aucturitas. Quod
autem in editionem Latinam meam irrepserit Bi-
thynia pro Britannia, cum tamen mea-ipsa ξ]-
τίεἷοο editio recte haheat p. 174, Brutauia, ut Sy-
rus (noster; pronuntiat, id non sine ιιΙίιιιιι,⁸ ut
puto,‘ men-tis 'evagatione vel typnrutu utendo fieri
potuit. (Namque rAloysii Assctiiaui Latinum seri
ptum, quid habeat, tiéque nuncmemiui._uec Scire
interest.) Quis enim inter Galliam et_llisp_aniam2
Bithyniaitt'potius quam Britanniam serio collucet!
(48) Hic aliquantum abludita Graeco Syrus. Porro
semel adhuc aio, me Syriacum librum (quo careo).
nonnisi ex Anglicanusinterpretationecognoscere.
(49) Adhuc εἰ ϐιωτί textus sensu deflectit Syrus.