PG 24, col. 718
cum cognoscendum annuntians; gratia, vero, per
Christum salutaris, cognitionem nobis repraesenta-
vit supra mundanam et angelicam, dum populo illi
vetusto nou retectum, sed silentio prorsus obvolu-
tuut mysterium, in apertum profert : Deum nempe
illum supremum rerum omnium moderatorem, sm-
culis prioribus omnibus agnitum Deum; Filii pra:-
terea unigeniti Patrem esse praedicandum; Spiritus
quoque sancti vim et etiicaciam, iis qui digni sunt
impertitam : quam sanctam mysticam et beatam
Trinitatem Patris, Filii et Spiritus sancti, ad cer-
tissimam spem salutis illius consequendze, quae per
regenerationem tit, in Christo, inde acceptam, >14
Ecclesia Dei fideliter custodit. Et hoc est illud
Evangelium, quod nullo modo licuit in aliud trans-
formare evangelium, cum revera non sit aliud,
quemadmodum secunda vice testatur beatus idem
Apostolus, ad eosdem illos Galatas ita profatus:
Etiamsi vel nos vel angelus de caelo vobis aliter cvan-
gelizaverit, quam ut accepistis, anathema sit.» Quasi
qui longe ante vellet admonitos. ut equidem reor,
nec episcopis credendum esse, nec przepositis, nec
doctoribus, si verbi veritatem pervertere et distor-
quere eorum aliquis attentaverit. Veritas autem illa,
quae? Qua Deum esse Patrem edocemur : nempe,
qua Deum habere Filium nobis traditur: qua ad
Spiritus sancti participationem ab ardenti deside-
rio excitamur. Quae sunt insignia quazdam Christia-
norum peculiaria , quibus Ecclesia Dei sancta α
Iudaica politia discritninatur. Nam, ut olim Judai-
smus per unius soliusDei confessionem, ethnicunt
de multis diis errorem ablegabat, ita quoque supra
illam ipsam, Ecclesia! singularis et excellens cog-
unicum, non Patrem agnoscebant, ut se aliquoties
explicat. Quam sententiam Na_zianz_._ non semel
paupertatem appellat. Et Gregorius : Ὑμεῖς οἱ Ἰου-
ξκφέροντες τῇΑα-ὐτῆς ἁπλότητιζιεύτελῶς τὰ περὶ τῆς
θεότητος διατιθέμενοι. Οἵ τε Έλληνες, τοῖς ματαίοις
εἰδώλοις προσκυνοῦντες καὶ πληθύνοντες τὴν θεότηταν
πολλοῖς-θεοῖς ἐξ ⁸ἀνάγκης, προσκείμενοι- ἐναντιουμέ-
νοις νὰλλήλοις, είς ’ἀπάτην τῆς. εἰδωλολατρείᾳς
ἐκκλίνονται. Ἡμεῖς δὲ, οί Χριστιανοὶ τριάζοντες τὴν
θεότητα, ὑπέρογκονᾼαῦτὴν- ὲν πλούτῳ καὶ δυναστεία
κηρύττομεν. ξ”Ενα Θεὸν τριαδικὸῇν ὁμολογοῦντες
κράτος.ᾐ’⁹ἶ’μῶν τὴν πενηθείανέ κάκείνων τὴν πολυ-
θείαν ὲξίσηής ἀποκρουόμενοι διαφεύγομεν. Μ.
(29) Ζωῆν ἔχει’ἑν ἐαυτῷ. lleest liic apodasis, et;
Evangelia ’supplend‘a,‘ sic : οὕτως ἔδω-κε τῷ Υίῷ,
ζωὴν ’ἔχειν ἐν ἐαυτῷ. ld_est, genuit _l"ilium,iqui et
ipse—sititwa et ὑφεστὼς per se. Quod negasSe,
Marcellus multoties accusatur ab Eusebio : ut sta-
tim, ubi alfricat ei quod λόγον ψιλόν eum appella-
verit ε quant vere, liquidissimo constare non potest,
deperdito Marcelli isto opere. M.—. Mox vulgo ἶν’ ῆ;
mss. οὕτως ἶν’.
(50) Ἑνεργῶν δὲ ἐν τῷ ἡμετέρῳ. Legendum
Christum salutaris, cognitionem nobis repraesenta-
vit supra mundanam et angelicam, dum populo illi
vetusto nou retectum, sed silentio prorsus obvolu-
tuut mysterium, in apertum profert : Deum nempe
illum supremum rerum omnium moderatorem, sm-
culis prioribus omnibus agnitum Deum; Filii pra:-
terea unigeniti Patrem esse praedicandum; Spiritus
quoque sancti vim et etiicaciam, iis qui digni sunt
impertitam : quam sanctam mysticam et beatam
Trinitatem Patris, Filii et Spiritus sancti, ad cer-
tissimam spem salutis illius consequendze, quae per
regenerationem tit, in Christo, inde acceptam, >14
Ecclesia Dei fideliter custodit. Et hoc est illud
Evangelium, quod nullo modo licuit in aliud trans-
formare evangelium, cum revera non sit aliud,
quemadmodum secunda vice testatur beatus idem
Apostolus, ad eosdem illos Galatas ita profatus:
Etiamsi vel nos vel angelus de caelo vobis aliter cvan-
gelizaverit, quam ut accepistis, anathema sit.» Quasi
qui longe ante vellet admonitos. ut equidem reor,
nec episcopis credendum esse, nec przepositis, nec
doctoribus, si verbi veritatem pervertere et distor-
quere eorum aliquis attentaverit. Veritas autem illa,
quae? Qua Deum esse Patrem edocemur : nempe,
qua Deum habere Filium nobis traditur: qua ad
Spiritus sancti participationem ab ardenti deside-
rio excitamur. Quae sunt insignia quazdam Christia-
norum peculiaria , quibus Ecclesia Dei sancta α
Iudaica politia discritninatur. Nam, ut olim Judai-
smus per unius soliusDei confessionem, ethnicunt
de multis diis errorem ablegabat, ita quoque supra
illam ipsam, Ecclesia! singularis et excellens cog-
unicum, non Patrem agnoscebant, ut se aliquoties
explicat. Quam sententiam Na_zianz_._ non semel
paupertatem appellat. Et Gregorius : Ὑμεῖς οἱ Ἰου-
ξκφέροντες τῇΑα-ὐτῆς ἁπλότητιζιεύτελῶς τὰ περὶ τῆς
θεότητος διατιθέμενοι. Οἵ τε Έλληνες, τοῖς ματαίοις
εἰδώλοις προσκυνοῦντες καὶ πληθύνοντες τὴν θεότηταν
πολλοῖς-θεοῖς ἐξ ⁸ἀνάγκης, προσκείμενοι- ἐναντιουμέ-
νοις νὰλλήλοις, είς ’ἀπάτην τῆς. εἰδωλολατρείᾳς
ἐκκλίνονται. Ἡμεῖς δὲ, οί Χριστιανοὶ τριάζοντες τὴν
θεότητα, ὑπέρογκονᾼαῦτὴν- ὲν πλούτῳ καὶ δυναστεία
κηρύττομεν. ξ”Ενα Θεὸν τριαδικὸῇν ὁμολογοῦντες
κράτος.ᾐ’⁹ἶ’μῶν τὴν πενηθείανέ κάκείνων τὴν πολυ-
θείαν ὲξίσηής ἀποκρουόμενοι διαφεύγομεν. Μ.
(29) Ζωῆν ἔχει’ἑν ἐαυτῷ. lleest liic apodasis, et;
Evangelia ’supplend‘a,‘ sic : οὕτως ἔδω-κε τῷ Υίῷ,
ζωὴν ’ἔχειν ἐν ἐαυτῷ. ld_est, genuit _l"ilium,iqui et
ipse—sititwa et ὑφεστὼς per se. Quod negasSe,
Marcellus multoties accusatur ab Eusebio : ut sta-
tim, ubi alfricat ei quod λόγον ψιλόν eum appella-
verit ε quant vere, liquidissimo constare non potest,
deperdito Marcelli isto opere. M.—. Mox vulgo ἶν’ ῆ;
mss. οὕτως ἶν’.
(50) Ἑνεργῶν δὲ ἐν τῷ ἡμετέρῳ. Legendum