PG 24, col. 736
σκάνδαλον αὑτὸν εἶπεν· πῶς δὲ σχεδὸν ὑφ’ ἕνα καὶ
τὸν αὑτὸν καιρὸν καὶ τὸ, Μακάριος εἴ, Σίμων
Βαριωνᾶ. πρὸς αὑτὸν ὲλέγετο καὶ τόο ’Ὕπαγε
ὀπίσω μου, Σατανᾶ, καὶ τίς ἠ διάνοια τοῦ ὀπίσω
πορεύεσθαι (75), τοῦ Σωτῆρος ἢν παρὰ πόδας αὺ-
τὸς διεσάφησε συνάψας ἑξῆς τὸ, ΕΖ τις θέλει ὀπίσω
μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν , καὶ ἀράτω τὸν
σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι’ ὃ δὴ καὶ
ἔργῳ διεπράξατο μικρὸν ὕστερον αὐτὸς ὁ Πέτρος,
μαρτυρίῳ τελειωθεὶς. Ἀλλά καὶ ἐπιζητῆσαι δέθνν
ἐπὶ ποίοις μὲν αὑτὸν ἐμακάρισεν, ἐπὶ ποίοις δὲ
αὺτῷ ἐπέπληξεν; '0 δὲ, μηδενὶ τούτων προσεσχη-
κὼς, ταῦτ’ εἰρῆσθαι πρὸς τὸν διάϐολον ἀπεφήνατο
τῆς Γραφῆς ἐναντίως. τΑρα οὖν τοῦτο μόνον ἠγνό-
ησεν; Οὐχὶ δὲ καὶ προῖὼν αὖθις, τῆς ἀναστάσεως
τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν μνημονεύσας, ἔπειτα βουληθεὶς
δεῖξαι, ὅτι καὶ πρὸ αὑτοῦ κατὰ τοὺς χρόνους τοὺς
προφητικοὺς φέρεταί τις ὲκ νεκρῶν ἐγηγερμένος,
πάλιν κάνταῦθα σφάλλεται, (74) πρῶτον λέγων τὸν
Ἐλισσαῖον τὸν προφήτην ὲκ νεκρῶν ἐγεῖραι· ἀγνο-
sed factum tamen; unde primogenitus rsit dictus
πάσης κτίσεως. lmo, inquit Marcellos, Christus eo
modo primogenitus creatura: omnis dicitur, ut
statim primogenitus mortuorum; non est autem
dictus mortutirum primogenitus, quod primus re-
dierit a morte ad vitam, cum multi eo anteriores
redierint: utpote Lazarus, et is, vel illi, qui ab
Elissaeo suscitabantur, ita necprimogenitus creatura-
rum dicitur, quod creatus quidem fuerit, sed ante
alias creaturas. Hinc cavillator Eusebius quasi dixe-
rit Marcellus primum omnium Elissazum resuscitasse
mortuum : λεπτολογῶν, et syllabarum captator sy-
cophanticus; omisso quod erat caput : nempe sen-
su, et sententia apostolici dicti ἑ quod Marcellus
dicitur cum Athanasio exposuisse, ita ut dictus
fuerit primogenitus, utrobique, quod in eo, per
eum, illius vi, potentia, majestate et ἐνεργείᾳ mor-
tui resnrrexerant, licet eo priores. Creaturze cou-
stiterant, illo anteriores, scilicet quoad hominem,
cujus respectu, et non; aliter dici debeat πρωτότοτ
κος, non ut Ariani blasphemabant, etiam quoad
deitatem. Vide Albanas, Orat. Ill, contra Arianos.
pag. 254, 255. Quanquam et alia ratione quoque
primus ad aeternam vitam resurrexit. Surgeus
enim de mortuis, non iterum moritur. Illi, autem in
pulveres suos reversi sunt:et in sepulcris exspe-
ctant tubam. Et licet illi, qui post resurrectio-
nem surrexcrunt, non sint reversi in pulveres suos,
tamen etiam tempore posteriores sunt illi resurre-
ctione Christi : quod disertim notatur in Evange-
lio. Ita primus tempore surrexit ad mternam vi-
tam. Non surrexit prinms tempore άπο).ύτως,εεο
eundo surrexit, ipse sua potestate, non aliena. Ter-
tio, in eo, et per eum resuscitati sunt alii, excita-
buntur oumes, ut merito primogenilus mortuorum
dicaturzet Jacobi illud elfatum de liubene suo
(Gen. thx,3), humanitati Christi sic applicemus,
Ῥουὸίμ, πρωτότοκος μου, ἰσχύς μου, οιαὶ ἀρχή
τέκνων μου. Certe qm post Christum, ut comites
illius evandrum;resurrexerunt, iterum, ut.tnilti
videtur, mortui non sunt. llaec est communis upi-
τὸν αὑτὸν καιρὸν καὶ τὸ, Μακάριος εἴ, Σίμων
Βαριωνᾶ. πρὸς αὑτὸν ὲλέγετο καὶ τόο ’Ὕπαγε
ὀπίσω μου, Σατανᾶ, καὶ τίς ἠ διάνοια τοῦ ὀπίσω
πορεύεσθαι (75), τοῦ Σωτῆρος ἢν παρὰ πόδας αὺ-
τὸς διεσάφησε συνάψας ἑξῆς τὸ, ΕΖ τις θέλει ὀπίσω
μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν , καὶ ἀράτω τὸν
σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι’ ὃ δὴ καὶ
ἔργῳ διεπράξατο μικρὸν ὕστερον αὐτὸς ὁ Πέτρος,
μαρτυρίῳ τελειωθεὶς. Ἀλλά καὶ ἐπιζητῆσαι δέθνν
ἐπὶ ποίοις μὲν αὑτὸν ἐμακάρισεν, ἐπὶ ποίοις δὲ
αὺτῷ ἐπέπληξεν; '0 δὲ, μηδενὶ τούτων προσεσχη-
κὼς, ταῦτ’ εἰρῆσθαι πρὸς τὸν διάϐολον ἀπεφήνατο
τῆς Γραφῆς ἐναντίως. τΑρα οὖν τοῦτο μόνον ἠγνό-
ησεν; Οὐχὶ δὲ καὶ προῖὼν αὖθις, τῆς ἀναστάσεως
τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν μνημονεύσας, ἔπειτα βουληθεὶς
δεῖξαι, ὅτι καὶ πρὸ αὑτοῦ κατὰ τοὺς χρόνους τοὺς
προφητικοὺς φέρεταί τις ὲκ νεκρῶν ἐγηγερμένος,
πάλιν κάνταῦθα σφάλλεται, (74) πρῶτον λέγων τὸν
Ἐλισσαῖον τὸν προφήτην ὲκ νεκρῶν ἐγεῖραι· ἀγνο-
sed factum tamen; unde primogenitus rsit dictus
πάσης κτίσεως. lmo, inquit Marcellos, Christus eo
modo primogenitus creatura: omnis dicitur, ut
statim primogenitus mortuorum; non est autem
dictus mortutirum primogenitus, quod primus re-
dierit a morte ad vitam, cum multi eo anteriores
redierint: utpote Lazarus, et is, vel illi, qui ab
Elissaeo suscitabantur, ita necprimogenitus creatura-
rum dicitur, quod creatus quidem fuerit, sed ante
alias creaturas. Hinc cavillator Eusebius quasi dixe-
rit Marcellus primum omnium Elissazum resuscitasse
mortuum : λεπτολογῶν, et syllabarum captator sy-
cophanticus; omisso quod erat caput : nempe sen-
su, et sententia apostolici dicti ἑ quod Marcellus
dicitur cum Athanasio exposuisse, ita ut dictus
fuerit primogenitus, utrobique, quod in eo, per
eum, illius vi, potentia, majestate et ἐνεργείᾳ mor-
tui resnrrexerant, licet eo priores. Creaturze cou-
stiterant, illo anteriores, scilicet quoad hominem,
cujus respectu, et non; aliter dici debeat πρωτότοτ
κος, non ut Ariani blasphemabant, etiam quoad
deitatem. Vide Albanas, Orat. Ill, contra Arianos.
pag. 254, 255. Quanquam et alia ratione quoque
primus ad aeternam vitam resurrexit. Surgeus
enim de mortuis, non iterum moritur. Illi, autem in
pulveres suos reversi sunt:et in sepulcris exspe-
ctant tubam. Et licet illi, qui post resurrectio-
nem surrexcrunt, non sint reversi in pulveres suos,
tamen etiam tempore posteriores sunt illi resurre-
ctione Christi : quod disertim notatur in Evange-
lio. Ita primus tempore surrexit ad mternam vi-
tam. Non surrexit prinms tempore άπο).ύτως,εεο
eundo surrexit, ipse sua potestate, non aliena. Ter-
tio, in eo, et per eum resuscitati sunt alii, excita-
buntur oumes, ut merito primogenilus mortuorum
dicaturzet Jacobi illud elfatum de liubene suo
(Gen. thx,3), humanitati Christi sic applicemus,
Ῥουὸίμ, πρωτότοκος μου, ἰσχύς μου, οιαὶ ἀρχή
τέκνων μου. Certe qm post Christum, ut comites
illius evandrum;resurrexerunt, iterum, ut.tnilti
videtur, mortui non sunt. llaec est communis upi-