PG 24, col. 828
όρθοδοξίας.
ι’. Ῑςοῖς πολλοῖς κτίσμασιν ὁμοίως, καὶ
d Υἱὸς ὑπέστη.
θεὶς, εἰκότως
'. "0-17.. μρνος τοῦ Πιῑςριξς⁸
regi Θεὸς, καὶ μονογενὴς Υἱὸς μόνος αὐτὸς ἄν
g---- ΑΛ-- -¢ m----.__:.. ...-....tr... ...ιι
αι. “om έηα ρειξν ἡ “Ei-macte -T""’_P_‘§‘-‘:.3‘-‘_‘f’
τοι τὸ⁷ νῦν Θεὸν ἐκ Θεοῦ εἶναι παραδεχοο
ιϐ’ξιέῖῗέιάρῤητος αὐτοῦ ἡ ἐκ τοῦ Πατρός γέννη-
ιτῨΙΞότι ἀναγκαία καὶ σωτήριος τοῖς πᾶσιν ἡ τοῦ
Υίοῦ ἐπιστασία.
ιδ’. ’Ὁτι εὐλόγως ὴ Ἐκκλησία τὰ αὐτὰ φρονή- ‘
σαντα Σαϐελλίφ Μάρκελλον ἀπεδοκίμασε.
ιε’ζ Ὀποίοις Myaat_Mdpxe.1._log-_ror EqEéJJtOr
ἔκοπτε, προσποιούμενος μὴ τὰ ἶσα αὑτῷ φραγ
ι .
gris:er ἁλίσκεται διὰ τῶν αὐτοῦ φωνῶν τὰ
αὐτὰ τῷ Σαϐελλίφ δοξάζων.
ιζ’. Ὅπως ἠρνεῖτο γυμνῇ τῇ κεφαλῇ τὴν ὑπό-
στασιν τοῦ Υἱοῦ.
ιηξ Ὅπως πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως οὐδὲν ἕτερον
’ ’ἔφασκεν εἶναι τὸν Υίὸν ἢ Λόγον, αὐτῷ μόνον
ὅμοιον τῷ παρ’ ἀνθρώποις.
' ιθ¹. ’Ὅπως αἱ θεῖαι Γραφαὶ οὐ. μόνον Λόγον,
ἀλλὰκαὶ μιφία ἔτερα, καὶ πρὸ τῆς ἐνανθρωπή-
σεως, ὠνόμαζον τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ.
κ’ . ηαραθέσεις καί ἑρμηνεῖαι μερικαὶ τῶν ἀπὸ
τῆς θείας Γραφῆς ἀποδείξεώνέν ὅλοις τριό-
κοντα κεφαλαίοις.
—
ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ
Ἐγὼ μὲν ᾤμην ἐξαρκεῖν τᾲς τῶν αὑτοῦ Μαρκέλ-
λου φωνῶν παραθέσεις, ἃς διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀνελε-
ξάμην, πρὸς τὸν καθ’ ἑαυτῶν ἔλεγχον. Οὕτω γὰρ
προφανῆ καὶ ἀδιάτρεπτον τὴν ἄρνησιν τοῦ Υἱοῦ toi
Θεοῦ περιεῖχον, ὡς καὶ δίχα πάσης (8) ἀντιρρήσεως
τοῖς τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ τροφίμοις φευκτὸν
εἶναι τὸν ὲν αὐτοῖς λόγον. Ἐπεὶ δὲ διεσκεψάμην, μήτ
ποτ’ἇρα τινὲς τῆς ὲκκλησιαστικῆς θεολογίας (9) ὐπο-
σύρειν τῇ πολλῇ παραθέσει (10),ᾖ κέχρηται ὁ ἀῗδὴρ,
εἰς πίστωσιν ὧν. ῷετο αὐτῷ συμϐαλείσθαι· καὶ :02}.—
των ἔκρινα δεῖν ἐπὶ τοῦ παρόντος τὸν ἔλεγχον ὲκ-
φῆναι⁶ ὡς ἂν μάθοι πᾶς, ὅτι μηδὲ εἷς αὑτοῦ λόγος
τῆς ἐνθέου Γ ραφῆς, ἀρνουμένῳ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ,
συνῳδὸν παρείχετο μαρτυρίαν. Πάντες δ’ ἄντικρυς
ιὺτῷ τὴν ἐναντίαν ἐφθέγγοντο φωναῖς, διαστρόφοις
τὰς οὐκ ὀρθῶς αὐτοῦ τῶν θείων Γραφῶν παρεξητή-
ἄνθρωπον, ita etnoster et omnes‘antiqui passim. ll.
(ιο) Τῇ πολλῇ παραθέσεξ Quarum tandemro-
rum emiiino ideest, hic τῶν Γραφῶν (sic m‘ss. cum
ea). Id apparete sequentibus Ξ Ὀτι μηδὲ εἷς-αὐτῷ’
ξόγος τῆς ινθέουλΓραφῆς ἀρνουμένῳ τὸν Υἱὺν τοῦ
Θεοῦ σύνοδον παρείχετο μαρτυρίαν. Et statim repone,
διαστρόφους. ΜΑ-Ϊηΐηιί-ιιικιίὲφθ. φωνὴν διαστρ. τ.
ι’. Ῑςοῖς πολλοῖς κτίσμασιν ὁμοίως, καὶ
d Υἱὸς ὑπέστη.
θεὶς, εἰκότως
'. "0-17.. μρνος τοῦ Πιῑςριξς⁸
regi Θεὸς, καὶ μονογενὴς Υἱὸς μόνος αὐτὸς ἄν
g---- ΑΛ-- -¢ m----.__:.. ...-....tr... ...ιι
αι. “om έηα ρειξν ἡ “Ei-macte -T""’_P_‘§‘-‘:.3‘-‘_‘f’
τοι τὸ⁷ νῦν Θεὸν ἐκ Θεοῦ εἶναι παραδεχοο
ιϐ’ξιέῖῗέιάρῤητος αὐτοῦ ἡ ἐκ τοῦ Πατρός γέννη-
ιτῨΙΞότι ἀναγκαία καὶ σωτήριος τοῖς πᾶσιν ἡ τοῦ
Υίοῦ ἐπιστασία.
ιδ’. ’Ὁτι εὐλόγως ὴ Ἐκκλησία τὰ αὐτὰ φρονή- ‘
σαντα Σαϐελλίφ Μάρκελλον ἀπεδοκίμασε.
ιε’ζ Ὀποίοις Myaat_Mdpxe.1._log-_ror EqEéJJtOr
ἔκοπτε, προσποιούμενος μὴ τὰ ἶσα αὑτῷ φραγ
ι .
gris:er ἁλίσκεται διὰ τῶν αὐτοῦ φωνῶν τὰ
αὐτὰ τῷ Σαϐελλίφ δοξάζων.
ιζ’. Ὅπως ἠρνεῖτο γυμνῇ τῇ κεφαλῇ τὴν ὑπό-
στασιν τοῦ Υἱοῦ.
ιηξ Ὅπως πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως οὐδὲν ἕτερον
’ ’ἔφασκεν εἶναι τὸν Υίὸν ἢ Λόγον, αὐτῷ μόνον
ὅμοιον τῷ παρ’ ἀνθρώποις.
' ιθ¹. ’Ὅπως αἱ θεῖαι Γραφαὶ οὐ. μόνον Λόγον,
ἀλλὰκαὶ μιφία ἔτερα, καὶ πρὸ τῆς ἐνανθρωπή-
σεως, ὠνόμαζον τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ.
κ’ . ηαραθέσεις καί ἑρμηνεῖαι μερικαὶ τῶν ἀπὸ
τῆς θείας Γραφῆς ἀποδείξεώνέν ὅλοις τριό-
κοντα κεφαλαίοις.
—
ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ
Ἐγὼ μὲν ᾤμην ἐξαρκεῖν τᾲς τῶν αὑτοῦ Μαρκέλ-
λου φωνῶν παραθέσεις, ἃς διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀνελε-
ξάμην, πρὸς τὸν καθ’ ἑαυτῶν ἔλεγχον. Οὕτω γὰρ
προφανῆ καὶ ἀδιάτρεπτον τὴν ἄρνησιν τοῦ Υἱοῦ toi
Θεοῦ περιεῖχον, ὡς καὶ δίχα πάσης (8) ἀντιρρήσεως
τοῖς τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ τροφίμοις φευκτὸν
εἶναι τὸν ὲν αὐτοῖς λόγον. Ἐπεὶ δὲ διεσκεψάμην, μήτ
ποτ’ἇρα τινὲς τῆς ὲκκλησιαστικῆς θεολογίας (9) ὐπο-
σύρειν τῇ πολλῇ παραθέσει (10),ᾖ κέχρηται ὁ ἀῗδὴρ,
εἰς πίστωσιν ὧν. ῷετο αὐτῷ συμϐαλείσθαι· καὶ :02}.—
των ἔκρινα δεῖν ἐπὶ τοῦ παρόντος τὸν ἔλεγχον ὲκ-
φῆναι⁶ ὡς ἂν μάθοι πᾶς, ὅτι μηδὲ εἷς αὑτοῦ λόγος
τῆς ἐνθέου Γ ραφῆς, ἀρνουμένῳ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ,
συνῳδὸν παρείχετο μαρτυρίαν. Πάντες δ’ ἄντικρυς
ιὺτῷ τὴν ἐναντίαν ἐφθέγγοντο φωναῖς, διαστρόφοις
τὰς οὐκ ὀρθῶς αὐτοῦ τῶν θείων Γραφῶν παρεξητή-
ἄνθρωπον, ita etnoster et omnes‘antiqui passim. ll.
(ιο) Τῇ πολλῇ παραθέσεξ Quarum tandemro-
rum emiiino ideest, hic τῶν Γραφῶν (sic m‘ss. cum
ea). Id apparete sequentibus Ξ Ὀτι μηδὲ εἷς-αὐτῷ’
ξόγος τῆς ινθέουλΓραφῆς ἀρνουμένῳ τὸν Υἱὺν τοῦ
Θεοῦ σύνοδον παρείχετο μαρτυρίαν. Et statim repone,
διαστρόφους. ΜΑ-Ϊηΐηιί-ιιικιίὲφθ. φωνὴν διαστρ. τ.