PG 24, col. 847
hoc humanum transcendit prorsus: neque hujus
rei ratio comprehendi sermone aut annuntiari po-
test. Ad eumdem modum, et multo quidem magis
’ unigeniti eius Filii generatio, incomprehensibilis et
investigabilis, non nobis solummodo, sed et virtuti-
bus iis fuerit, qua: nos longo superant intervallo.
Siquidem illa qua: per naturam suam inferius sub-
sidunt, et ab illa divina inenarrabili essentia sunt
longissimo et inferiori tractu semota, quomodo po-
terint cognitione sua ad sublimia etin altissimo
posita, aspirare? Qui poterit fieri, ut animo quis
eaassequatur (qua: olim omnino non exstabant,
sed de non esse, ad subsistere suum, per Deum
sunt producta originis auctorem , causamque ipsis
exsistendl exsistentem) ante suam ipsorum primam
productionem ἲ Aut nos beri atque nudius tertius
pellem induti atque carnem : ossibus atque nervis
, compaginati: qui nee illa quidem novimus quae
juxta nos consistunt , quomodo sine periculo dis-
quisitionem de ineil‘abilibus instituemus? qualiter
ιιι Filium suum progenuit Pater, satagentes : cum
innumera sint illa, qua: cum ad pedes etiam nos-
tros provolvantur, nobis tamen penitus sunt inco-
gnita. Exemplo rem istam illustrabo. Ecquis enim
mihi expedire poterit, anima corpori quomodo con-
catenatur? qualiter inde exeat? qualiter ingressa
fuit ab initio? qua: ipsius species? qualis figura.
forma, habitus, essentia ? Nondum per curiositatem
meam ullam naturam ego daemonum indagavi : non
explicui substantias angelorum: non qualiter se
habeant principatus, throni, dominationes : de po-
testatibus , et mundi moderatoribus rescivi nihil.
Et si sane ab istis me non expediam, quid mibi pro-
derit investigare scientiam , de deitate ingenerata
et principio omni superiore ? Quid de inaccessis
quaestiones instituo? quomodo Deus prodierit Pa—
ter Filii sui unigeniti? quasi non suiliceret in dile-
cti sui testimonium paterna illa vox, quam de celo
promulgavit dicens, Hic est Filius meus dilectus, in
quo complacui, ipsum audite “. Quodsi praecipiat,
hunc audire, mandato huic regio obtemperantes Fi-
κη-.. Δει--.--μ- --- ιε- HW- Λ , ἆ ..ι . .
Ιίιιιιι dileetum audiamus. Quodnam vero illud sit,
quod nos de seipse intelligere volebat, ipse nos do-
cebit, ubi ait: Sic enim Deus dilexit mundum, ut Fi-
lium suum unigenitum daret, ιιι omnis qui credit in
sum non pereat, sed habeat vitam a'temam “. Illi igitur
credendum est, ut vitam azternmtt consequamur.
Nam qui iu eum, inquit, credit, habet vitam aeter-
nam; non qui cognoscit quomodo natus est de Pa-
a‘B Ed. Paris., pag. 72. ⁸³ Matth. xvu,5. “ Joan. ιιι. 16.
ῗέῗῗῖσὶἶὶνῖος αίῖίου Τ σχοίη ἓν τῆίῖτριὲηης γεννή-
σεως (codtl. γενέσεως) τ.”γνί Κ. ρί99ί
ἦ flagitasti; et ποιησώμεθα. _ Α
’⁵ iiii
ξυξξς et ποιησώμεθσζ.
ἵεις ειπυιησωμευα. ⁸ τοῦ μονογενῆ Υ
ολυποανιιονειν- Ιὶρρει ’λῆνῆυ nnnnnn Il __ -λ una“ _. Δ c
ολυπραγμονεῖν. Deest λόγον, opinor. Μ.-
rei ratio comprehendi sermone aut annuntiari po-
test. Ad eumdem modum, et multo quidem magis
’ unigeniti eius Filii generatio, incomprehensibilis et
investigabilis, non nobis solummodo, sed et virtuti-
bus iis fuerit, qua: nos longo superant intervallo.
Siquidem illa qua: per naturam suam inferius sub-
sidunt, et ab illa divina inenarrabili essentia sunt
longissimo et inferiori tractu semota, quomodo po-
terint cognitione sua ad sublimia etin altissimo
posita, aspirare? Qui poterit fieri, ut animo quis
eaassequatur (qua: olim omnino non exstabant,
sed de non esse, ad subsistere suum, per Deum
sunt producta originis auctorem , causamque ipsis
exsistendl exsistentem) ante suam ipsorum primam
productionem ἲ Aut nos beri atque nudius tertius
pellem induti atque carnem : ossibus atque nervis
, compaginati: qui nee illa quidem novimus quae
juxta nos consistunt , quomodo sine periculo dis-
quisitionem de ineil‘abilibus instituemus? qualiter
ιιι Filium suum progenuit Pater, satagentes : cum
innumera sint illa, qua: cum ad pedes etiam nos-
tros provolvantur, nobis tamen penitus sunt inco-
gnita. Exemplo rem istam illustrabo. Ecquis enim
mihi expedire poterit, anima corpori quomodo con-
catenatur? qualiter inde exeat? qualiter ingressa
fuit ab initio? qua: ipsius species? qualis figura.
forma, habitus, essentia ? Nondum per curiositatem
meam ullam naturam ego daemonum indagavi : non
explicui substantias angelorum: non qualiter se
habeant principatus, throni, dominationes : de po-
testatibus , et mundi moderatoribus rescivi nihil.
Et si sane ab istis me non expediam, quid mibi pro-
derit investigare scientiam , de deitate ingenerata
et principio omni superiore ? Quid de inaccessis
quaestiones instituo? quomodo Deus prodierit Pa—
ter Filii sui unigeniti? quasi non suiliceret in dile-
cti sui testimonium paterna illa vox, quam de celo
promulgavit dicens, Hic est Filius meus dilectus, in
quo complacui, ipsum audite “. Quodsi praecipiat,
hunc audire, mandato huic regio obtemperantes Fi-
κη-.. Δει--.--μ- --- ιε- HW- Λ , ἆ ..ι . .
Ιίιιιιι dileetum audiamus. Quodnam vero illud sit,
quod nos de seipse intelligere volebat, ipse nos do-
cebit, ubi ait: Sic enim Deus dilexit mundum, ut Fi-
lium suum unigenitum daret, ιιι omnis qui credit in
sum non pereat, sed habeat vitam a'temam “. Illi igitur
credendum est, ut vitam azternmtt consequamur.
Nam qui iu eum, inquit, credit, habet vitam aeter-
nam; non qui cognoscit quomodo natus est de Pa-
a‘B Ed. Paris., pag. 72. ⁸³ Matth. xvu,5. “ Joan. ιιι. 16.
ῗέῗῗῖσὶἶὶνῖος αίῖίου Τ σχοίη ἓν τῆίῖτριὲηης γεννή-
σεως (codtl. γενέσεως) τ.”γνί Κ. ρί99ί
ἦ flagitasti; et ποιησώμεθα. _ Α
’⁵ iiii
ξυξξς et ποιησώμεθσζ.
ἵεις ειπυιησωμευα. ⁸ τοῦ μονογενῆ Υ
ολυποανιιονειν- Ιὶρρει ’λῆνῆυ nnnnnn Il __ -λ una“ _. Δ c
ολυπραγμονεῖν. Deest λόγον, opinor. Μ.-