PG 24, col. 846
regem universorum declaravit, judicium omne illi
tradidit, nos voluit illi obtemperare, jussit eum
sedem suam consuluere a dextra magnificentiae
suae, cum sic illum affatus proloqueretur, Sede ιι
dextris meis, qui ob ista singula et universa, ipsius
Filii exsistat Deus: cui obtemperatus unigenitus Fi-
lius, semet exinanivit ipsum, sese humiliavit, l'or-
mam servi accipiens, factus obediens .usque ad
mortem. Quem precibus interpellat: cui obedit, cui
gratias agit, quem solum unicum verum Deum
credere nos docet: quem se majorem profitetur,
quemque adhuc super omnia, suum quoque Deum
esse, nos omnes et singulos scire voluit. Quem ad
istum modum Patrem suum glorificantem, Pater,
viceversa glorificavit, eumque Dominum, Serva-
torem, Deum universorum, consortem sui quoque
imperii palam declaravit. Haec a Deo edocta Eccle-
sia illum Deum, Dominum, Servatorem, Filium hci
supremi Unigenitum agnoscit, nec ab eo cum re-
cesserit, inter creaturas, praeterea quidquam pro-
fitetur Deum. Solum illum quippe Deum novit,
quem solum de se genuit Pater. Quemadmodum ct
ipse per Salomonem loquitur ι Priusquam montes
stabilirentur, ante omnes colles progenuit me. Per
ο montes et colles ibi indicare voluit divinas et su-
permundanas potestates.
CAP. XII.
Β Quod sit inenarrabilis illius de Patre generatio. ’
Quod si quis curiosius hic sategerit, et quomodo
sit ille Deus roget : quomodo erit Pater, qui super
omnia est? audacem hujus hominis interrogatio-
nem compescet is qui ait, Profundiora te , ne qure-
siveris , et excelsiora te , ne ,exquiras : illa cogite.
qua: tibi impemvit : neque enim tibi opus est secreto-
rum “; et Paulus ait etiam : 0 altitudo divitiarum,
sapientiae et scientiis Dei ! quam incomprehensibilia
sunt judicia ejus! et impervestigabiles via: ejus ".
llurtc vero progressurum audaci facinore adhuc ul-
terius cohibere saltem debeant, ut inaccessa pror-
sus aggrediatur, ea quae sunt ab ipso prius posita,
de progeneratione e non exsistentibus : quod quo-
modo fieri potuit velim esplicet , cum neutiquam
nullibi exstarent illa. Non enim, ut artifices apud‘
nos solent, materiam praejacentem acceptam mani-
hus, universum exinde conformavit: sed ut ipsum
hoc natura: quidem impossibile fuerat, quantum
κατασιγάση .
(45) Βαθῦτερά σου. Locus est Sirae. ιιι, 22, ubi
legimus χαλεπώτερα σου μὴ ζήτει, καὶ ἰσχυρότιρά
σου μὴ ἐξέταζε, ubi alia sint in eamdem cum “istis
sent'eu'tiam. M. — Dein vulgo ἐπιχωρεῖν ἦ et ἅ δὲ φ.
et πᾶν ὲπεκτείνατο et προαγαγεῖν. ’
(ιμ’) Ίὶῦν ὅλων ποιηγτῇς. χνυι ιιι in margine fuit:
ποῖητῇ, statim αὑτοῦ υἱοῦ γένησις. Μ. -- Dein τοῦ
tradidit, nos voluit illi obtemperare, jussit eum
sedem suam consuluere a dextra magnificentiae
suae, cum sic illum affatus proloqueretur, Sede ιι
dextris meis, qui ob ista singula et universa, ipsius
Filii exsistat Deus: cui obtemperatus unigenitus Fi-
lius, semet exinanivit ipsum, sese humiliavit, l'or-
mam servi accipiens, factus obediens .usque ad
mortem. Quem precibus interpellat: cui obedit, cui
gratias agit, quem solum unicum verum Deum
credere nos docet: quem se majorem profitetur,
quemque adhuc super omnia, suum quoque Deum
esse, nos omnes et singulos scire voluit. Quem ad
istum modum Patrem suum glorificantem, Pater,
viceversa glorificavit, eumque Dominum, Serva-
torem, Deum universorum, consortem sui quoque
imperii palam declaravit. Haec a Deo edocta Eccle-
sia illum Deum, Dominum, Servatorem, Filium hci
supremi Unigenitum agnoscit, nec ab eo cum re-
cesserit, inter creaturas, praeterea quidquam pro-
fitetur Deum. Solum illum quippe Deum novit,
quem solum de se genuit Pater. Quemadmodum ct
ipse per Salomonem loquitur ι Priusquam montes
stabilirentur, ante omnes colles progenuit me. Per
ο montes et colles ibi indicare voluit divinas et su-
permundanas potestates.
CAP. XII.
Β Quod sit inenarrabilis illius de Patre generatio. ’
Quod si quis curiosius hic sategerit, et quomodo
sit ille Deus roget : quomodo erit Pater, qui super
omnia est? audacem hujus hominis interrogatio-
nem compescet is qui ait, Profundiora te , ne qure-
siveris , et excelsiora te , ne ,exquiras : illa cogite.
qua: tibi impemvit : neque enim tibi opus est secreto-
rum “; et Paulus ait etiam : 0 altitudo divitiarum,
sapientiae et scientiis Dei ! quam incomprehensibilia
sunt judicia ejus! et impervestigabiles via: ejus ".
llurtc vero progressurum audaci facinore adhuc ul-
terius cohibere saltem debeant, ut inaccessa pror-
sus aggrediatur, ea quae sunt ab ipso prius posita,
de progeneratione e non exsistentibus : quod quo-
modo fieri potuit velim esplicet , cum neutiquam
nullibi exstarent illa. Non enim, ut artifices apud‘
nos solent, materiam praejacentem acceptam mani-
hus, universum exinde conformavit: sed ut ipsum
hoc natura: quidem impossibile fuerat, quantum
κατασιγάση .
(45) Βαθῦτερά σου. Locus est Sirae. ιιι, 22, ubi
legimus χαλεπώτερα σου μὴ ζήτει, καὶ ἰσχυρότιρά
σου μὴ ἐξέταζε, ubi alia sint in eamdem cum “istis
sent'eu'tiam. M. — Dein vulgo ἐπιχωρεῖν ἦ et ἅ δὲ φ.
et πᾶν ὲπεκτείνατο et προαγαγεῖν. ’
(ιμ’) Ίὶῦν ὅλων ποιηγτῇς. χνυι ιιι in margine fuit:
ποῖητῇ, statim αὑτοῦ υἱοῦ γένησις. Μ. -- Dein τοῦ