PG 26, col. 1060
ρος· Ἴδετε, ἴδετε (28), ὅτι ἐγώ sine, καί οὐκ fil-
λοίωμαι σ τοῦ δε Παύλου γράφοντος · Ἰησοῦς Χρι·
στὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς, καὶ εἰς τοὺς αἰῶ-
νας-⁸ ἀλλ’ ὲν τῷ περιτμηθέντι σώματι, καὶ βασταρ
χθέντι, καὶ φαγόντι, καὶ πιόντι (29), καὶ καμόντι,
καὶ ὲν ξύλῳ καθηλωθέντι καὶ παθόντι, ἦν 6 ἀπαθὴς
καὶ ἀσώματος τοῦ Θεοῦ Λόγος. Τοῦτο ἦν τὸ ἐν μνη-
μείῳ τεθὲν, ὅτε αὐτὸς ἐπορεύθη, μὴ χωρισθεὶς αύ-
τοῢ (50), κηρῦξαι καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασιν,
ὡς εἶπεν 6 Πέτρος.
6. Ὃ μάλιστα δείκνυσι τὴν ἄνοιαν τῶν λεγόντων,
ίς ὀστέα καὶ σάρκα τετράφθαι τὸν Λόγον. Εἰ γὰρ
τοῦτο ἦν, οὐκ ἦν χρεία μνημείου · αὐτὸ γὰρ ἂν ἐπο-
ρεύθη δι’ ἑαυτοῦ τὸ σῶμα, κηρῦξαι τοῖς ὲν τῷ ᾄδῃ
πνεύμασι. Νῦν δὲ αὐτὸς μὲν ἐπορεύθη κηρῦξαι, τὸ
δὲ σῶμα εἱλίξας (51) 6 Ἰωσὴφ σινδόνι, ἀπέθετο ἐν
τῷ Γολγοθᾶ· καὶ δέδεικται πᾶσιν, ὅτι μὴ τὸ σῶμα
ἧν 6 Λόγος, ἀλλά σῶμα ἦν τοῦ Λόγου. Καὶ τοῦτο
Θωμᾶς ἀναστὰν ὲκ νεκρῶν ὲψηλάφησε , καὶ εἶδεν ἐν
αὐτῷ τοὺς τύπους τῶν ἦλων, οὓς ὑπέμεινεν αὐτὸς 6
Λόγος, ὁρῶν καθηλουμένους (52) ὲν τῷ ἰδίῳ σώματι,
καὶ, δυνάμενος κωλύειν, ούκ ἐκώλυσεν· ἀλλὰ καὶ
ίδιοποιεῑτο τὰ τοῦ σώματος ἴδια, ὠς ἑαυτοῦ ὁ Λόγος
ὁ ἀσώματος. ’Δμέλει τοῦ σώματος τυπτομένου παρὰ
τοῦ ὑπηρέτου, ὡς αὐτὸς πάσχων ἔλεγε* Τι’ με δέρεις ;
Καὶ ἄψαυστος ὢν 6 Λόγος τῇ φύσει, ὅμως ἔλεγε (53)-
Τὸν νῶτόν μου ἔδωκα είς μάστιγας, τὰς δὲ σια-
γόνας μου εις ῥαπίσματαο καὶ τὸ πρόσωπόν μου
οὐκ ἀπέστρεψα ἀπὸ αισχύνης (54) ἐμπτυσμάτων.
’Δ γάρ τὸ ἀνθρώπινον ἔπασχε σῶμα τοῦ Λόγου, ταῦ-
τα, συνὼν αὐτῷ 6 Λόγος, εἰς ἑαυτὸν ἀνέφερεν, ἵνα
τῆς τοῦ Λόγου θεότητος μετασχεῖν δυνηθῶμεν. Καὶ
ἦν παράδοξον, ὅτι αὐτός ἦν ὁ πάσχων καὶ μὴ πάσχων·
πάσχων μὲν, ὅτι (35) τὸ ῐδιον αὐτοῦ ἔπασχε σῶμα,
καὶ ὲν αὐτῷ τῷ πάσχοντι ἦν· μὴ πάσχων δὲ, ὅτι τῇ
φύσει Θεὸς ὢν 6 Λόγος, ἀπαθής ἐστι. Καὶ αὐτὸς μὲν
6 ἀσώματος ἦν ἐν τῷ παθητῷ σώματι· τὸ δὲ σῶμα
εἶχεν ὲν ἑαυτῷ τόν ἀπαθῆ Λόγον, ἀφανίζοντα αὑτοῦ
τοῦ σώματος τὰς ἀσθενείας (56). Ἐποίει δὲ τοῦτο
⁸⁸ 1 Petr. nt. l9. “ Marc. xv, ιϐ. ⁸⁸ Joan.
:dit_.,_‘6t_a τοῦτο τοῦ σωματος.
(ὃᾷ) segucr., τῇ)Δ φύσει 6 Δόγος, ὅμως ἔλεγεν. ix:
Epipli. deest _6__l(676;._ Editi, ὣνς φύσει,’ἐλεγε.
Moi Seguer., δέδωκα. Paulo post idem, τὸ δὲ 1:96:-
ωπον.
(54) Αἰσχύνης deest in Epiph. (Mox, ’Λ γάρ τὸ ἀν-
θρώπινον. Ἠιεὸ citantur a Tlieodor. dial. δίῃ. 159,
postea Seguer., ἔπασχε σῶμα, ταῦτα συν-. ΤΙιεοσΙ.
vero ταῦτα συνομολόγος είς-ἑαυτὸν 6 Μγος. Infra
§eguer. Anglic. 'Gobler. et Felekm. 1, Tneod., ἵνα
μεις. ν _7 .
(55) _Sic Seguer. et Tbeod., quos secuti sumus.
βώῐὶέῆνρ πάσχων μὲνηότι, etc. Infra Seguet'. G0—
bler. et Felck. Ῑ, Θεὸς, ὣν Λόγος.
56) Gobler. Felck. l_LAdt¢avi{ovta μὲν τὰς ἑαυτοῦ
ἀσθενείας. _Seguer._ et"l‘he0tl.,na_q:avi§ovta_ μὲν τᾲς
ἀσθενείας αὐτοῦ τού σώματος. Εώἰί, ἀφανίζοντα αὒ-
τοῦ τοῦ σώματος τάε ἀσθενείας.
λοίωμαι σ τοῦ δε Παύλου γράφοντος · Ἰησοῦς Χρι·
στὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς, καὶ εἰς τοὺς αἰῶ-
νας-⁸ ἀλλ’ ὲν τῷ περιτμηθέντι σώματι, καὶ βασταρ
χθέντι, καὶ φαγόντι, καὶ πιόντι (29), καὶ καμόντι,
καὶ ὲν ξύλῳ καθηλωθέντι καὶ παθόντι, ἦν 6 ἀπαθὴς
καὶ ἀσώματος τοῦ Θεοῦ Λόγος. Τοῦτο ἦν τὸ ἐν μνη-
μείῳ τεθὲν, ὅτε αὐτὸς ἐπορεύθη, μὴ χωρισθεὶς αύ-
τοῢ (50), κηρῦξαι καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασιν,
ὡς εἶπεν 6 Πέτρος.
6. Ὃ μάλιστα δείκνυσι τὴν ἄνοιαν τῶν λεγόντων,
ίς ὀστέα καὶ σάρκα τετράφθαι τὸν Λόγον. Εἰ γὰρ
τοῦτο ἦν, οὐκ ἦν χρεία μνημείου · αὐτὸ γὰρ ἂν ἐπο-
ρεύθη δι’ ἑαυτοῦ τὸ σῶμα, κηρῦξαι τοῖς ὲν τῷ ᾄδῃ
πνεύμασι. Νῦν δὲ αὐτὸς μὲν ἐπορεύθη κηρῦξαι, τὸ
δὲ σῶμα εἱλίξας (51) 6 Ἰωσὴφ σινδόνι, ἀπέθετο ἐν
τῷ Γολγοθᾶ· καὶ δέδεικται πᾶσιν, ὅτι μὴ τὸ σῶμα
ἧν 6 Λόγος, ἀλλά σῶμα ἦν τοῦ Λόγου. Καὶ τοῦτο
Θωμᾶς ἀναστὰν ὲκ νεκρῶν ὲψηλάφησε , καὶ εἶδεν ἐν
αὐτῷ τοὺς τύπους τῶν ἦλων, οὓς ὑπέμεινεν αὐτὸς 6
Λόγος, ὁρῶν καθηλουμένους (52) ὲν τῷ ἰδίῳ σώματι,
καὶ, δυνάμενος κωλύειν, ούκ ἐκώλυσεν· ἀλλὰ καὶ
ίδιοποιεῑτο τὰ τοῦ σώματος ἴδια, ὠς ἑαυτοῦ ὁ Λόγος
ὁ ἀσώματος. ’Δμέλει τοῦ σώματος τυπτομένου παρὰ
τοῦ ὑπηρέτου, ὡς αὐτὸς πάσχων ἔλεγε* Τι’ με δέρεις ;
Καὶ ἄψαυστος ὢν 6 Λόγος τῇ φύσει, ὅμως ἔλεγε (53)-
Τὸν νῶτόν μου ἔδωκα είς μάστιγας, τὰς δὲ σια-
γόνας μου εις ῥαπίσματαο καὶ τὸ πρόσωπόν μου
οὐκ ἀπέστρεψα ἀπὸ αισχύνης (54) ἐμπτυσμάτων.
’Δ γάρ τὸ ἀνθρώπινον ἔπασχε σῶμα τοῦ Λόγου, ταῦ-
τα, συνὼν αὐτῷ 6 Λόγος, εἰς ἑαυτὸν ἀνέφερεν, ἵνα
τῆς τοῦ Λόγου θεότητος μετασχεῖν δυνηθῶμεν. Καὶ
ἦν παράδοξον, ὅτι αὐτός ἦν ὁ πάσχων καὶ μὴ πάσχων·
πάσχων μὲν, ὅτι (35) τὸ ῐδιον αὐτοῦ ἔπασχε σῶμα,
καὶ ὲν αὐτῷ τῷ πάσχοντι ἦν· μὴ πάσχων δὲ, ὅτι τῇ
φύσει Θεὸς ὢν 6 Λόγος, ἀπαθής ἐστι. Καὶ αὐτὸς μὲν
6 ἀσώματος ἦν ἐν τῷ παθητῷ σώματι· τὸ δὲ σῶμα
εἶχεν ὲν ἑαυτῷ τόν ἀπαθῆ Λόγον, ἀφανίζοντα αὑτοῦ
τοῦ σώματος τὰς ἀσθενείας (56). Ἐποίει δὲ τοῦτο
⁸⁸ 1 Petr. nt. l9. “ Marc. xv, ιϐ. ⁸⁸ Joan.
:dit_.,_‘6t_a τοῦτο τοῦ σωματος.
(ὃᾷ) segucr., τῇ)Δ φύσει 6 Δόγος, ὅμως ἔλεγεν. ix:
Epipli. deest _6__l(676;._ Editi, ὣνς φύσει,’ἐλεγε.
Moi Seguer., δέδωκα. Paulo post idem, τὸ δὲ 1:96:-
ωπον.
(54) Αἰσχύνης deest in Epiph. (Mox, ’Λ γάρ τὸ ἀν-
θρώπινον. Ἠιεὸ citantur a Tlieodor. dial. δίῃ. 159,
postea Seguer., ἔπασχε σῶμα, ταῦτα συν-. ΤΙιεοσΙ.
vero ταῦτα συνομολόγος είς-ἑαυτὸν 6 Μγος. Infra
§eguer. Anglic. 'Gobler. et Felekm. 1, Tneod., ἵνα
μεις. ν _7 .
(55) _Sic Seguer. et Tbeod., quos secuti sumus.
βώῐὶέῆνρ πάσχων μὲνηότι, etc. Infra Seguet'. G0—
bler. et Felck. Ῑ, Θεὸς, ὣν Λόγος.
56) Gobler. Felck. l_LAdt¢avi{ovta μὲν τὰς ἑαυτοῦ
ἀσθενείας. _Seguer._ et"l‘he0tl.,na_q:avi§ovta_ μὲν τᾲς
ἀσθενείας αὐτοῦ τού σώματος. Εώἰί, ἀφανίζοντα αὒ-
τοῦ τοῦ σώματος τάε ἀσθενείας.