PG 26, col. 1061
σίαν, καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανα-
alar.
occasionem daret: Oportet corruptibile hoc induere incorruptionem, et mortale hoc induere immortalitatem ⁸⁸.
7. (37) Οὐ θέσει δὲ ταῦτα ἐγίνετο, μὴ γένοιτοῐ ὥς
τινες πάλιν ὑττέλαὸον⁹ ἀλλ’ ὅντως ἀληθεία ἀνθρώπου
γενομένου τοῦ Σωτῆρος, ὅλου τοῦ ἀνθρώπου σωτηρία
ἐγίνετο. Εἰ γὰρ θέσει ἦν έν τῷ σώματι ό Λόγος,
κατ’ ἐκείνους, τὸ δὲ θέσει λεγόμενον φαντασία ἐστὶ,
δοκήσει εὑρίσκεται καὶ ἡ σωτηρία καὶ ὴ ἀνάστασις
τῶν ἀνθρώπων λεγομένη, κατὰ τὸν ἀσεϐέστατον Μα-
νικαῖον. (58) Ἀλλὰ μὴν οὑ φαντασία ἡ σωτηρία ἡμῶν,
οὐδὲ σώματος μόνου, ἀλλ’ ὅλου τοῦ ἀνθρώπου, ψυχῆς
καὶ σώματος ἀληθῶς, ὴ σωτηρία γέγονεν ἐν αὐτῷ
τῷ Λόγῳ. Ἀνθρώπινον ἄρα φύσει (59) τὸ ὲκ τῆς
Μαρίας κατὰ τὰς θείας Γραφὰς, καὶ ἀληθινὸν ἦν τὸ
σῶμα (40) τοῦ Κυρίου ⁸ ἀληθινὸν δὲ ἦν, ἐπεὶ ταυτὸν
ἦν τῷ ήμετέριρ’ ἀδελφὴ γὰρ ἡμῶν ἡ Μαρία, ἐπεὶ
καὶ πάντες ὲκ τοῦ Ἀδάμ ἐσμεν. Καὶ τοῦτο οὐκ ἄν
τις ἀμφιὸἀλοι, μνησθεὶς ὧν ἔγραψεν ό Λουκᾶς. Μετὰ
γὰρ τὸ ἀναστῆναι ὲκ τῶν νεκρῶν , δοκούντων τινῶν
μὴ ὲν τῷ ἐκ Μαρίας σώματι βλέπειν τὸν Κύριον,
ἀλλὰ ἀντὶ τούτου πνεῦμα θεωρεῖν, ἐλεγενο Ἴδετε τὰς
χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, καὶ τοὺς τύπους
τῶν ἥλων, ὅτι ἐγώ ειμι αὐτός. Ψηλαφήσατέ με,
καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει,
καθὼς ’ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα. Καὶ τοῦτο εἰπὼν,
ἐπέδειξεν (41) αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας.
Ἐξ ὧν καὶ ἐλέγχεσθαι δύνανται πάλιν oi τολμήσαν-
τες εἰπεῖν εἰς σάρκα καὶ ὀστέα ἠλλοιῶσθαι τὸν Κύ-
ριον. υύ γὰρ εἷπε. Καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε σάρκα καὶ
ὀστᾶ ὄντα, ἀλλ’ ἔχοντα · ἴνα μὴ αὐτὸς ὁ Λόγος είς
ταῦτα τραπεὶς νομισθῇ, ἀλλ’ αὐτὸς ἔχων αὐτὰ (42)
καὶ πρὸ τοῦ θανάτου καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν εἶναι
πιστευθῇ.
8. Τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων τὴν ἀπόδειξιν, περιτ-
τὸν ἐτι τῶν ἄλλων ἅπτεσθαι, καὶ γυμνάζειν τι περὶ
αὐτῶν, τοῦ σώματος (45), ὲν ᾧ ἦν ό Λόγος, μὴ ὄντος
ὁμοουσίου τῇ θεότητι, ἀλλ’ ἐκ Μαρίας ἀληθῶς τεχθέν·-
τοςο καὶ αὐτοῦ δὲ τοῦ Λόγου μὴ τραπέντος εἰς ὀστέα
καὶ σάρκα, ἀλλ’ ὲν σαρκὶ γενομένου (Μ). Τὸ γὰρ
παρὰ τῷ Ἰωάννῃ λεγόμενον· '0 Λόγος σὰρξ ἐγένετο,
ταύτην ἔχει τὴν διάνοιαν, καθὼς καὶ ὲκ τοῦ ὁμοίου
⁸³ lCor. xv, 55. ⁸⁸ Luc. xxnv, 59, 40. ⁷⁸ Joan. l, Η.
(37) Haec in synod. Ephes. Ἀρι. 1: item §ynod.
Chalc. et apud Mercatorem p._1_77, θέσει, Synod.
Chalcedon. habet, appositive; Mercator, putatione;
alii, adoptione; nos cum Petavio. fictione. et_sic ver-
usndum'esse patet. ibjoxiBasil. ὑπέϐαλονζ Mox. δν-
τως ἀληθῆ, Gobler. Felt-knt. 11 ὃθευθιθ. Paulo post
Gohlerfct' Felckm. 1, ὅλως τοῦ ἀνθρώπου. lhidem,
eyévafzoLEphes. lnira Ephes., φαντασίας.
(58) Haec a Gelasio citantur lib. De duabus na-
turis.
(39) Haec, a Theodoreto citantur dialogo primo
pag. ⁷40. ΕρΙιρε., Ἀνθρώπινον γαρ φύσει. Ibidem
Theodoretus, τὸ ὲκ τῆςΜαρίαςγσῶμα, κατὰ.
(40) Sic Gobler. Felck. ’1 , Seguer. Εὐιιί et alii,
alar.
occasionem daret: Oportet corruptibile hoc induere incorruptionem, et mortale hoc induere immortalitatem ⁸⁸.
7. (37) Οὐ θέσει δὲ ταῦτα ἐγίνετο, μὴ γένοιτοῐ ὥς
τινες πάλιν ὑττέλαὸον⁹ ἀλλ’ ὅντως ἀληθεία ἀνθρώπου
γενομένου τοῦ Σωτῆρος, ὅλου τοῦ ἀνθρώπου σωτηρία
ἐγίνετο. Εἰ γὰρ θέσει ἦν έν τῷ σώματι ό Λόγος,
κατ’ ἐκείνους, τὸ δὲ θέσει λεγόμενον φαντασία ἐστὶ,
δοκήσει εὑρίσκεται καὶ ἡ σωτηρία καὶ ὴ ἀνάστασις
τῶν ἀνθρώπων λεγομένη, κατὰ τὸν ἀσεϐέστατον Μα-
νικαῖον. (58) Ἀλλὰ μὴν οὑ φαντασία ἡ σωτηρία ἡμῶν,
οὐδὲ σώματος μόνου, ἀλλ’ ὅλου τοῦ ἀνθρώπου, ψυχῆς
καὶ σώματος ἀληθῶς, ὴ σωτηρία γέγονεν ἐν αὐτῷ
τῷ Λόγῳ. Ἀνθρώπινον ἄρα φύσει (59) τὸ ὲκ τῆς
Μαρίας κατὰ τὰς θείας Γραφὰς, καὶ ἀληθινὸν ἦν τὸ
σῶμα (40) τοῦ Κυρίου ⁸ ἀληθινὸν δὲ ἦν, ἐπεὶ ταυτὸν
ἦν τῷ ήμετέριρ’ ἀδελφὴ γὰρ ἡμῶν ἡ Μαρία, ἐπεὶ
καὶ πάντες ὲκ τοῦ Ἀδάμ ἐσμεν. Καὶ τοῦτο οὐκ ἄν
τις ἀμφιὸἀλοι, μνησθεὶς ὧν ἔγραψεν ό Λουκᾶς. Μετὰ
γὰρ τὸ ἀναστῆναι ὲκ τῶν νεκρῶν , δοκούντων τινῶν
μὴ ὲν τῷ ἐκ Μαρίας σώματι βλέπειν τὸν Κύριον,
ἀλλὰ ἀντὶ τούτου πνεῦμα θεωρεῖν, ἐλεγενο Ἴδετε τὰς
χεῖράς μου καὶ τοὺς πόδας μου, καὶ τοὺς τύπους
τῶν ἥλων, ὅτι ἐγώ ειμι αὐτός. Ψηλαφήσατέ με,
καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει,
καθὼς ’ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα. Καὶ τοῦτο εἰπὼν,
ἐπέδειξεν (41) αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας.
Ἐξ ὧν καὶ ἐλέγχεσθαι δύνανται πάλιν oi τολμήσαν-
τες εἰπεῖν εἰς σάρκα καὶ ὀστέα ἠλλοιῶσθαι τὸν Κύ-
ριον. υύ γὰρ εἷπε. Καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε σάρκα καὶ
ὀστᾶ ὄντα, ἀλλ’ ἔχοντα · ἴνα μὴ αὐτὸς ὁ Λόγος είς
ταῦτα τραπεὶς νομισθῇ, ἀλλ’ αὐτὸς ἔχων αὐτὰ (42)
καὶ πρὸ τοῦ θανάτου καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν εἶναι
πιστευθῇ.
8. Τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων τὴν ἀπόδειξιν, περιτ-
τὸν ἐτι τῶν ἄλλων ἅπτεσθαι, καὶ γυμνάζειν τι περὶ
αὐτῶν, τοῦ σώματος (45), ὲν ᾧ ἦν ό Λόγος, μὴ ὄντος
ὁμοουσίου τῇ θεότητι, ἀλλ’ ἐκ Μαρίας ἀληθῶς τεχθέν·-
τοςο καὶ αὐτοῦ δὲ τοῦ Λόγου μὴ τραπέντος εἰς ὀστέα
καὶ σάρκα, ἀλλ’ ὲν σαρκὶ γενομένου (Μ). Τὸ γὰρ
παρὰ τῷ Ἰωάννῃ λεγόμενον· '0 Λόγος σὰρξ ἐγένετο,
ταύτην ἔχει τὴν διάνοιαν, καθὼς καὶ ὲκ τοῦ ὁμοίου
⁸³ lCor. xv, 55. ⁸⁸ Luc. xxnv, 59, 40. ⁷⁸ Joan. l, Η.
(37) Haec in synod. Ephes. Ἀρι. 1: item §ynod.
Chalc. et apud Mercatorem p._1_77, θέσει, Synod.
Chalcedon. habet, appositive; Mercator, putatione;
alii, adoptione; nos cum Petavio. fictione. et_sic ver-
usndum'esse patet. ibjoxiBasil. ὑπέϐαλονζ Mox. δν-
τως ἀληθῆ, Gobler. Felt-knt. 11 ὃθευθιθ. Paulo post
Gohlerfct' Felckm. 1, ὅλως τοῦ ἀνθρώπου. lhidem,
eyévafzoLEphes. lnira Ephes., φαντασίας.
(58) Haec a Gelasio citantur lib. De duabus na-
turis.
(39) Haec, a Theodoreto citantur dialogo primo
pag. ⁷40. ΕρΙιρε., Ἀνθρώπινον γαρ φύσει. Ibidem
Theodoretus, τὸ ὲκ τῆςΜαρίαςγσῶμα, κατὰ.
(40) Sic Gobler. Felck. ’1 , Seguer. Εὐιιί et alii,