PG 26, col. 1100
πῶς οὐκ αὐτοτελὴς ὤφθη, ἀλλά, θελήσαντος τοῦ Λό-
γου, ἡ τοῦ σώματος αὔξησις ἐγίνετο; Ἀκτίστῳ δὲ
προσάγειν αὔξησιν ἀσεϐές ἐστι. Τὸ γὰρ ἄκτιστον τῇ
φύσει ἀκτιστον λέγεται, μήτε αὔξησιν, μήτε ἐλάττω-
σιν ἐπιδεχόμενον. Τό δὲ τῷ ἀκτίστῳ (62) κοινωνῆσαν
ἢ ἑνωθὲν, ἴδιον μὲν τοῦ άκτίστου λέγεται, οὐ μὲν
αὐτὸ ἀκτιστον, ἵνα μὴ ὲπιλησθῇ τῆς ένώσεως ἡ εὑ⁸
εργεσία, καὶ καταργηθῇ (65) τῆς εὐεργεσίας ἡ όφειλὴ,
καὶ εἰς ἀνελπιστίαν καταπέσῃ η ὲν ἀσθενείᾳ. ἔτι
τυγχάνουσα ἀνθρωπότης , διδασκομένη καθ’ ὑμᾶς
μὴ ἔχειν πρὸς Θεὸν οἰκειότητα, καὶ ἀμαυρωθῇ ἡ
{dpth Τίς. γὰρ, ἇκτιστον ἀκούων τὸ τοῦ-Κυρίου
σῶμα, ἑαυτὸν δὲ ποιηθέντα καὶ κτισθέντα εἰδὼς,
οὐκ ὲννοηθήσεται ψευδεῖς μὲν εἶναι τὰς ἁγίας Γρα-
φάς, ἑαυτὸν δὲ μὴ ἔχειν πρὸς τόν Χριστὸν κοινωνίαν;
Εἰ ό ἀκτιστος ἄκτιστον σῶμα άνελάδετο, κατήργηται
τοίνυνη πρώτη πλάσις, ἀπόλωλεν ό ἀρχέτυπος Ἀδὰμ,
οὗ ἡμεῖς μέχρι σήμερον ἀπόγονοι τυγχάνομεν κατά
τὴν τῆς σαρκὸς διαδοχήν. Πῶς οὖν Χριστὸς ἡμᾶς
μετόχους ἑαυτοῦ κατεστήσατο (64) ; πῶς δὲ καὶ ὁ
Ἀπόστολος λέγει, Ὅ τε γὰρ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁτιαο
ζόμενοι ἐξ ἐνὸς πάντες ;
5. Μή τις δὲ τολμάτω περὶ τῆς θεότητος τοῦ Υἱοῦ
ἐννοῆσαι, ὅτι, ὥσπερ αὐτὸ ὲκ τοῦ Θεοῦ, οῦτω καὶ
C ἡμεῖς, καθάπερ οἱ ἀσεϐέστατοι Ἀρειανοὶ λέγειν τολ-
μῶσιν · ἢ πάντως κατά τὴν τῆς σαρκὸς ἐπίδειξιν,
καῖ⁷ κατὰ τὴν μορφὴν τοῦ δούλου, τουτέστι τοῦ πρω-
τοπλάστου Ἀδὰμ, ἢν ἐλαϐεν ό ὲν μορφῇ Θεοῦ
ὑπάρχων Θεός. Ὀλως μὲν οὖν ἐν τοῖς ποιήμασι τὸ
λεγόμενον ἀκτιστον, τὸ μηδέπω ὑπάρξαν. λέγεται,
ὅτι μὴ γέγονε. Μή τι οὖν ἀρα, μήθ’ ὅλως (65) γεγο-
νέναι ὲν τῷ Λόγῳ σάρκα ὑπολαμϐάνοντες, εὐφήμῳ
λέξει ποιεῖσθαι καὶ τὴν ἄρνησιν εὐθὺς ἐννοεῖτε, ἵνα
μηδὲν ὲν τῷ ἁκτίστῳ ὁμολογήσητε. Ἀκτιστος γὰρ
ῦπαρξις μόνη ἡ τῆς θεότητος νοεῖται ’ ὥστε καὶ τὴν
ἄκτιστον παθητὴν λέγειν ἀσεϐὲς, καὶ τὴν παθητὴν
ἇκτιστον ὀνομάζειν. Τὴν γὰρ ποιηθεῖσαν τῆς ἀνθρω-
πότητος φύσιν , μὴ τῇ ἑνώσει (66) τοῦ Λόγου εἶναι
ἰδίαν, ἀλλά συνατδιον, καὶ τῇ τοῦ Θεοῦ φύσει ἐξ·
ισουμένην τῇ ταυτότητι τῆς φύσεως ἐννοεῖν, ἀσεϐές.
Σαρκδς γὰρ καὶ αἵματος καὶ ὀστέων ἐπίδειξιν ἐποιή-
σατο Κύριος , καὶ ψυχῆς λυπουμένης, καὶ ταραττο-
μένης, καὶ ἀδημονούσης. Ταῦτα δὲ οὐκ ἀν τις εἴποι
φύσιν εἶναι θεότητος ’ ι’δια δὲ Θεοῦ (67) κατὰ φύσιν
εὐθὺς. In editis deest καί, et εὐθύς. Seguerian. Go-
bler. et Felc. ι, paulo post, ὁμολογήσητε. In editis,
ὁμολογῆται. _ _ _ μ _
(66)M'1:;_r'fiérdiost. βία Seguen, et sic legendum
videtur. Edit., μήτε ὲνώσει.
(67) Anglia, ῐδια δὲ τοῦ Θεοῦ. Paulo post, Seguer.
Gobler. et Fclc. 1, γεννήσεως. Editi vero et alii, γε-
νέσεως. Μοκλδεειιειξ. καὶ τὴν αὐτῆς. Gobler. et Felc.
l, καὶ τὴν ᾶρτοῦέ Αὶξίμιξι aliIn-atatem ἑαυτοῦ. Infra
chucr., ὲν ἑαυτῷ. Alii, ὲν αὐτῷ.
γου, ἡ τοῦ σώματος αὔξησις ἐγίνετο; Ἀκτίστῳ δὲ
προσάγειν αὔξησιν ἀσεϐές ἐστι. Τὸ γὰρ ἄκτιστον τῇ
φύσει ἀκτιστον λέγεται, μήτε αὔξησιν, μήτε ἐλάττω-
σιν ἐπιδεχόμενον. Τό δὲ τῷ ἀκτίστῳ (62) κοινωνῆσαν
ἢ ἑνωθὲν, ἴδιον μὲν τοῦ άκτίστου λέγεται, οὐ μὲν
αὐτὸ ἀκτιστον, ἵνα μὴ ὲπιλησθῇ τῆς ένώσεως ἡ εὑ⁸
εργεσία, καὶ καταργηθῇ (65) τῆς εὐεργεσίας ἡ όφειλὴ,
καὶ εἰς ἀνελπιστίαν καταπέσῃ η ὲν ἀσθενείᾳ. ἔτι
τυγχάνουσα ἀνθρωπότης , διδασκομένη καθ’ ὑμᾶς
μὴ ἔχειν πρὸς Θεὸν οἰκειότητα, καὶ ἀμαυρωθῇ ἡ
{dpth Τίς. γὰρ, ἇκτιστον ἀκούων τὸ τοῦ-Κυρίου
σῶμα, ἑαυτὸν δὲ ποιηθέντα καὶ κτισθέντα εἰδὼς,
οὐκ ὲννοηθήσεται ψευδεῖς μὲν εἶναι τὰς ἁγίας Γρα-
φάς, ἑαυτὸν δὲ μὴ ἔχειν πρὸς τόν Χριστὸν κοινωνίαν;
Εἰ ό ἀκτιστος ἄκτιστον σῶμα άνελάδετο, κατήργηται
τοίνυνη πρώτη πλάσις, ἀπόλωλεν ό ἀρχέτυπος Ἀδὰμ,
οὗ ἡμεῖς μέχρι σήμερον ἀπόγονοι τυγχάνομεν κατά
τὴν τῆς σαρκὸς διαδοχήν. Πῶς οὖν Χριστὸς ἡμᾶς
μετόχους ἑαυτοῦ κατεστήσατο (64) ; πῶς δὲ καὶ ὁ
Ἀπόστολος λέγει, Ὅ τε γὰρ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁτιαο
ζόμενοι ἐξ ἐνὸς πάντες ;
5. Μή τις δὲ τολμάτω περὶ τῆς θεότητος τοῦ Υἱοῦ
ἐννοῆσαι, ὅτι, ὥσπερ αὐτὸ ὲκ τοῦ Θεοῦ, οῦτω καὶ
C ἡμεῖς, καθάπερ οἱ ἀσεϐέστατοι Ἀρειανοὶ λέγειν τολ-
μῶσιν · ἢ πάντως κατά τὴν τῆς σαρκὸς ἐπίδειξιν,
καῖ⁷ κατὰ τὴν μορφὴν τοῦ δούλου, τουτέστι τοῦ πρω-
τοπλάστου Ἀδὰμ, ἢν ἐλαϐεν ό ὲν μορφῇ Θεοῦ
ὑπάρχων Θεός. Ὀλως μὲν οὖν ἐν τοῖς ποιήμασι τὸ
λεγόμενον ἀκτιστον, τὸ μηδέπω ὑπάρξαν. λέγεται,
ὅτι μὴ γέγονε. Μή τι οὖν ἀρα, μήθ’ ὅλως (65) γεγο-
νέναι ὲν τῷ Λόγῳ σάρκα ὑπολαμϐάνοντες, εὐφήμῳ
λέξει ποιεῖσθαι καὶ τὴν ἄρνησιν εὐθὺς ἐννοεῖτε, ἵνα
μηδὲν ὲν τῷ ἁκτίστῳ ὁμολογήσητε. Ἀκτιστος γὰρ
ῦπαρξις μόνη ἡ τῆς θεότητος νοεῖται ’ ὥστε καὶ τὴν
ἄκτιστον παθητὴν λέγειν ἀσεϐὲς, καὶ τὴν παθητὴν
ἇκτιστον ὀνομάζειν. Τὴν γὰρ ποιηθεῖσαν τῆς ἀνθρω-
πότητος φύσιν , μὴ τῇ ἑνώσει (66) τοῦ Λόγου εἶναι
ἰδίαν, ἀλλά συνατδιον, καὶ τῇ τοῦ Θεοῦ φύσει ἐξ·
ισουμένην τῇ ταυτότητι τῆς φύσεως ἐννοεῖν, ἀσεϐές.
Σαρκδς γὰρ καὶ αἵματος καὶ ὀστέων ἐπίδειξιν ἐποιή-
σατο Κύριος , καὶ ψυχῆς λυπουμένης, καὶ ταραττο-
μένης, καὶ ἀδημονούσης. Ταῦτα δὲ οὐκ ἀν τις εἴποι
φύσιν εἶναι θεότητος ’ ι’δια δὲ Θεοῦ (67) κατὰ φύσιν
εὐθὺς. In editis deest καί, et εὐθύς. Seguerian. Go-
bler. et Felc. ι, paulo post, ὁμολογήσητε. In editis,
ὁμολογῆται. _ _ _ μ _
(66)M'1:;_r'fiérdiost. βία Seguen, et sic legendum
videtur. Edit., μήτε ὲνώσει.
(67) Anglia, ῐδια δὲ τοῦ Θεοῦ. Paulo post, Seguer.
Gobler. et Fclc. 1, γεννήσεως. Editi vero et alii, γε-
νέσεως. Μοκλδεειιειξ. καὶ τὴν αὐτῆς. Gobler. et Felc.
l, καὶ τὴν ᾶρτοῦέ Αὶξίμιξι aliIn-atatem ἑαυτοῦ. Infra
chucr., ὲν ἑαυτῷ. Alii, ὲν αὐτῷ.