PG 26, col. 1117
τσιι ψυχὴ, οὔτε ἀποκτείνεται ὑπὸ ἀνθρώπου ὥσπερ τὸ
σῶμα, καθὼς εἴρηκεν (56) 6 Κύριος. Πείσθητε οὖν,
rm ὁ ἔσωθεν ἡμῶν ἄνθρωπός ἐστιν ἡ ψυχή ο τοῦτο
καὶ τῆς πρώτης πλάσεως δεικνυούσης, κα)⁵ τῆς δευ-
τέρας διαλύσεως δηλούσης’ οὐ μόνον ἐφ’ ἡμῖν τού-
των δεικνυμένων , ἀλλὰ καὶ ὲν αύτῷ τῷ θανάτῳ τοῦ
Χριστοῦ ἐδείκνυτο · τὸ μέν τοι, μέχρι τάφου φθάσαν·
ἡ δὲ, μέχρι ᾅδου διαϐᾶσα. Διαιρετῶν δὲ ὄντων τῶν
τόπων πολλῷ τῷ μέτρῳ, καὶ τοῦ μὲν τάφου σωματι-
κὴν ἐπιδεχομένου τὴν ἐπίϐασιν, ἐκεῖσε παρῆν τὸ
σῶμα, τοῦ δὲ ᾅδου ἀσώματον.
pulcrum tantum pervenit : anima vero ad infernum usque transmeavit: locisque multo spatio distan-
tibus, sepulcrum quidem corporalem adventum excepit, ac ibi corpus adfuit, infernus vero incorpo-
reum admisit.
14. Πῶς (57) ἐκεῖ παρὼν 6 Κύριος ἀσωμάτως, ὠς
ἄνθρωπος ἐνομίσθη ὑπὸ τοῦ θανάτου; ἵνα ψυχαῖς
ταῖς ὲν δεσμοῖς κατεχομέναις, μορφὴν ἰδίας ψυχῆς
ἀνεπίδεκτον ὡς δεκτικὴν τῶν δεσμῶν τοῦ θανάτου
παραστήσας, παροῦσαν παρούσαις, διαρρήξῃ τὰ
δεσμὰ ψυχῶν τῶν ὲν ᾇδῃ κατεχομένων, τὸν τῆς ἀνα-
στάσεωςδιαπηξάμενος ὅρον· ἵνα 6 πλάστης καὶ
ποιητὴς τοῦ ἀνθρώπου, καὶ καταδίκῃ τοῦτον ὑποϐα-
λὼν, αὐτὸς παρὼν, ἐλευθερώσῃ δι’ ἑαυτοῦ ἐξ ὁλοκλή-
ρου τὸν ἄνθρωπον ὲν μορφῇ τῇ ἑαυτοῦ. Οὔτε γὰρ
θάνατος ὑπερισχύσας ὑπηγάγετο ἐαυτῷ τὴν ἁνθρω- C
πίνην τοῦ Λόγου (58) ψυχὴν εἰς δεσμῶν κατοχήνο
οὔτε πάλιν ἡ φθορὰ τυραννικῶς διαρπάσασα τὸ σῶμα
ἐνεργεῖ εἰς διαφθορὰν, ὼς ἀπρονοήτων ὄντων τῶν
πραγμάτων. Οὕτως γὰρ ἐννοεῖν τὸ τοιοῦτον ἀσεϐές·
ἀλλ’ ὀ τὴν ἐξέτασιν τῆς παρακοῆς ποιησάμενος καὶ
κρίσιν ἐπαγαγὼν (59), διπλῆν τῆς τιμωρίας τὴν ἀπό-
φασιν δέδωκε· τῷ μὲν γηΐνῳ εἰρηκώς· Γῆ εἴ, καὶ
εἰς γῆν ἀπελεύσῃ· καὶ οὕτως ὑποδέχεται φθορὰ τὸ
σῶμα , Δεσπότου ἀποφηναμένουο τῇ δὲ ψυχῇο Θανάτῳ
ἀποθανῇ· καὶ οὕτως διχῆ διαιρεῖται 6 ἄνθρωπος,
καὶ ὲν δυσὶ τόποις οἴχεσθαι καταδικάζεται (40). Διὰ
τοῦτο χρεία γέγονε τοῦ ἀποφηναμένου, ἵνα αὐτὸς
δι’ ἑαυτοῦ λύσῃ τὴν ἑαυτοῦ ἀπόφασιν. ὲν μορφῇ τοῦ
καταδικασθέντος ἀκαταδικάστῳ καὶ ἀναμαρτήτῳ
ὀφθείς ἵνα καῖ ἡ καταλλαγὴ τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν
ἄνθρωπον γένηται, καὶ ὴ ἐλευθερία τοῦ παντὸς ἀν·-
θρώπου δι’ ἀνθρώπου (41) ὑπάρξῃ, ὲν τῇ καινότητι
⁸⁸ Gen. ιιι, 19. ⁵³ Gen. ιι, 18.
(36) Seg., προείρηκεν. Mox Anglican. Seg. Gobl.
ckm. 1, 6 ἔσω ἡμων ἄνθρωπος. 7
Felckm. i, 6 ἔσω ἡμῶν ἄνθρωπος.
(δη Ἴνα.‹δοευςτο.ῖ⁵1τθυς) ψυχὴ νῇ Ξῖ ἕξεξξξρὶε κεῖ·
eraemansisse:sane..63;
bler. et Felc. 1, sed mendose, ut ridetur, mox, ως
δεκτικήν quod in editis_deerat , et! iisdemirnss. regii:
tuimus', et- sic legerat Nannius.lPaulo post, παροῦσα
παροῦσῶνίείο iidem mss. perperam.‘Mox Seguer.,
Τοῦ ᾼόγου⁸ deest_ in“ editis. Grieci's,‘ εειιξκς
pri‘miiurinnlialinis, et min.A§egueritgiqgabeiurhhiof
Goiiler. ἐι ῈθΙρΙίῐῆ. 1, πάλιν ή φθορά.
Mox διεξίασι-,καύτοῦ τὸ σῶμα. Ibid. omnes mss.,
σῶμα, καθὼς εἴρηκεν (56) 6 Κύριος. Πείσθητε οὖν,
rm ὁ ἔσωθεν ἡμῶν ἄνθρωπός ἐστιν ἡ ψυχή ο τοῦτο
καὶ τῆς πρώτης πλάσεως δεικνυούσης, κα)⁵ τῆς δευ-
τέρας διαλύσεως δηλούσης’ οὐ μόνον ἐφ’ ἡμῖν τού-
των δεικνυμένων , ἀλλὰ καὶ ὲν αύτῷ τῷ θανάτῳ τοῦ
Χριστοῦ ἐδείκνυτο · τὸ μέν τοι, μέχρι τάφου φθάσαν·
ἡ δὲ, μέχρι ᾅδου διαϐᾶσα. Διαιρετῶν δὲ ὄντων τῶν
τόπων πολλῷ τῷ μέτρῳ, καὶ τοῦ μὲν τάφου σωματι-
κὴν ἐπιδεχομένου τὴν ἐπίϐασιν, ἐκεῖσε παρῆν τὸ
σῶμα, τοῦ δὲ ᾅδου ἀσώματον.
pulcrum tantum pervenit : anima vero ad infernum usque transmeavit: locisque multo spatio distan-
tibus, sepulcrum quidem corporalem adventum excepit, ac ibi corpus adfuit, infernus vero incorpo-
reum admisit.
14. Πῶς (57) ἐκεῖ παρὼν 6 Κύριος ἀσωμάτως, ὠς
ἄνθρωπος ἐνομίσθη ὑπὸ τοῦ θανάτου; ἵνα ψυχαῖς
ταῖς ὲν δεσμοῖς κατεχομέναις, μορφὴν ἰδίας ψυχῆς
ἀνεπίδεκτον ὡς δεκτικὴν τῶν δεσμῶν τοῦ θανάτου
παραστήσας, παροῦσαν παρούσαις, διαρρήξῃ τὰ
δεσμὰ ψυχῶν τῶν ὲν ᾇδῃ κατεχομένων, τὸν τῆς ἀνα-
στάσεωςδιαπηξάμενος ὅρον· ἵνα 6 πλάστης καὶ
ποιητὴς τοῦ ἀνθρώπου, καὶ καταδίκῃ τοῦτον ὑποϐα-
λὼν, αὐτὸς παρὼν, ἐλευθερώσῃ δι’ ἑαυτοῦ ἐξ ὁλοκλή-
ρου τὸν ἄνθρωπον ὲν μορφῇ τῇ ἑαυτοῦ. Οὔτε γὰρ
θάνατος ὑπερισχύσας ὑπηγάγετο ἐαυτῷ τὴν ἁνθρω- C
πίνην τοῦ Λόγου (58) ψυχὴν εἰς δεσμῶν κατοχήνο
οὔτε πάλιν ἡ φθορὰ τυραννικῶς διαρπάσασα τὸ σῶμα
ἐνεργεῖ εἰς διαφθορὰν, ὼς ἀπρονοήτων ὄντων τῶν
πραγμάτων. Οὕτως γὰρ ἐννοεῖν τὸ τοιοῦτον ἀσεϐές·
ἀλλ’ ὀ τὴν ἐξέτασιν τῆς παρακοῆς ποιησάμενος καὶ
κρίσιν ἐπαγαγὼν (59), διπλῆν τῆς τιμωρίας τὴν ἀπό-
φασιν δέδωκε· τῷ μὲν γηΐνῳ εἰρηκώς· Γῆ εἴ, καὶ
εἰς γῆν ἀπελεύσῃ· καὶ οὕτως ὑποδέχεται φθορὰ τὸ
σῶμα , Δεσπότου ἀποφηναμένουο τῇ δὲ ψυχῇο Θανάτῳ
ἀποθανῇ· καὶ οὕτως διχῆ διαιρεῖται 6 ἄνθρωπος,
καὶ ὲν δυσὶ τόποις οἴχεσθαι καταδικάζεται (40). Διὰ
τοῦτο χρεία γέγονε τοῦ ἀποφηναμένου, ἵνα αὐτὸς
δι’ ἑαυτοῦ λύσῃ τὴν ἑαυτοῦ ἀπόφασιν. ὲν μορφῇ τοῦ
καταδικασθέντος ἀκαταδικάστῳ καὶ ἀναμαρτήτῳ
ὀφθείς ἵνα καῖ ἡ καταλλαγὴ τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν
ἄνθρωπον γένηται, καὶ ὴ ἐλευθερία τοῦ παντὸς ἀν·-
θρώπου δι’ ἀνθρώπου (41) ὑπάρξῃ, ὲν τῇ καινότητι
⁸⁸ Gen. ιιι, 19. ⁵³ Gen. ιι, 18.
(36) Seg., προείρηκεν. Mox Anglican. Seg. Gobl.
ckm. 1, 6 ἔσω ἡμων ἄνθρωπος. 7
Felckm. i, 6 ἔσω ἡμῶν ἄνθρωπος.
(δη Ἴνα.‹δοευςτο.ῖ⁵1τθυς) ψυχὴ νῇ Ξῖ ἕξεξξξρὶε κεῖ·
eraemansisse:sane..63;
bler. et Felc. 1, sed mendose, ut ridetur, mox, ως
δεκτικήν quod in editis_deerat , et! iisdemirnss. regii:
tuimus', et- sic legerat Nannius.lPaulo post, παροῦσα
παροῦσῶνίείο iidem mss. perperam.‘Mox Seguer.,
Τοῦ ᾼόγου⁸ deest_ in“ editis. Grieci's,‘ εειιξκς
pri‘miiurinnlialinis, et min.A§egueritgiqgabeiurhhiof
Goiiler. ἐι ῈθΙρΙίῐῆ. 1, πάλιν ή φθορά.
Mox διεξίασι-,καύτοῦ τὸ σῶμα. Ibid. omnes mss.,