PG 26, col. 469
ἔστι, καὶ ὲκ σοφοῦ σοφία, καὶ ὲκ λογικοῦ Λόγος, καὶ
ὲκ Πατρὸς Υἱός · οὕτως ἐξ ὑποστάσεως ὐπόστατος (16),
καὶ ἐξ οὐσίας οὐσιώδης καὶ ἐνούσιος, καὶ ἐξ ὄντος ὢν.
ita unum est essentiale et subsistens ejus Verbum et sapientia. Nam ut ex, Deo Deus est, ex sapiente
sapientia, ex rationali mente Ratio seu Verbum, et ex Patre Filius : ita] ex substantia substantialis est’
ex essentia essentialis, ac denique vere est ut qui sit ab eo qui est.
2. Ἐπεὶ εί μὴ οὐσιώδης σοφία , καὶ ἐνούσιος Λόλ-
γος, καὶ-ὣν Υἱὸς, ἀλλὰ ἁπλῶς σοφία, καὶ Λόγος, καὶ
Υἱὸς ὲν τῷ Πατρί · εἴη ἂν αὐτὸς 6 Πατὴρ σύνθετος
in σοφίας καὶ Λόγου. Et δὲ τοῦτο , ἀκολουθήσει τὰ
προειρημένα ἄτοπα· ἔσται δὲ καὶ αὐτὸς ἑαυτοῦ Πα-
τὴρ, καὶ 6 Υἱὸς αὐτὸς ἑαυτὸν γεννῶν, καὶ γεννώμε-
νος ὑφ’ ἑαυτοῦ · ἢ ὄνομα μόνον ἐστι Λόγος, καὶ Σοφία,
καὶ Υἱὸς, οὐχ ὑφέστηκε δὲ , καθ’ οὗ λέγεται ταῦτα,
‘ μᾶλλον δὲ ὃς ἐστι ταῦτα. Είκοῦν οὐχ ὑφέστηκεν, ἀργὰ
ἆν εἴη καὶ κενὰ τὰ ὀνόματα, ἐκτὸς εί μὴ ἄν τις εἴποι
αὐτοσοφίαν εἶναι καὶ Αὐτολόγον τὸν Θεόν. Ἀλλ’ εί
τοῦτο, εἴη ἂν αὐτὸς ἑαυτοῦ Πατὴρ καὶ Υἱός · Πατὴρ
μὲν, ὅτε σοφὸς, Υἱὸς δὲ, ὅτε σοφία (17). Ἀλλὰ μὴ ὡς
ποιότης τις ταῦτα ὲν τῷ Θεῷ · ἄπαγε ! ἀπρεπὲς τοῦτο·
ἐύρεθήσεται γὰρ σύνθετος 6 Θεὸς ἐξ οὐσίας καὶ ποι-
ότητος. Πᾶσα γὰρ ποιότης ἐν οὐσίᾳ ἐστί. Κατὰ τοῦτο
δὲ ἡ Θεία μονὰς, ἀδιαίρετος οὖσα, σύνθετος φανήσε-
ται, τεμνομένη εἰς οὐσίαν καὶ συμϐεϐηκός. Πευστέον
οὗν τῶν προπετῶνο Ὁ Υἱὸς σοφία καὶ Λόγος ἑκη-
ρύχθη τοῦ Θεοῦ ο πῶς τοίνυν ὲστίν; Et μὲν ὡς ποιό-
της, ἐδείχθη τὸ ἄτοπον ο εί δὲ αὐτοσοφία 6 Θεὸς , καὶ
τὸ ὲκ τούτου ἄτοπον εἴρηται παρὰ Σαδελλὶῳ. Οὐκοῦν
ὡς γέννημα κυρίως ἐξ αὐτοῦ τοῦ Πατρὸς , κατὰ τὸ C
τοῦ φωτὸς παράδειγμα. Ὦς γὰρ ἀπὸ πυρὸς φῶς,
οὕτως ἐκ Θεοῦ Λόγος, καὶ σοφία ὲκ σοφοῦ , καὶ ἐκ
Πατρὸς Υἱός (18). Ταύτῃ γὰρ καὶὴ μονὰς ἀδιαίρετος
καὶ ὁλόκληρος μένει, καὶ 6 ταύτης Υἱὸς Λόγος οὐκ
ἀνούσιος, οὐδὲ οὐχ ὑφεστὼς, ἀλλ’ οὐσιὼδης ἀληθῶς.
Ἐπεὶ εί μὴ τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , εἴη ἂν πάντα, ἃ
λέγεται, κατ’ ἐπίνοιαν καὶ ἁπλῶς λεγόμενα. Ei δὲ
φευκτέον τὸ ὲκ τῆς ἐπινοίας ἄτοπον, ἄρα ἀληθὴς Λό-
γος οὐσιὼδης ἐστίν. Ὤσπερ,γὰρ ἀληθῶς Πατὴρ, οὖ-
τως ἀληθῶς Σοφία. Κατὰ τοῦτο οὖν δύο-μὲν, ὅτι μὴ
κατὰ Σαῦέλλιον 6 αὐτὸς Πατὴρ καὶ Υἱὸς, ἀλλὰ 6 Πα-
τὴρ Πατὴρ, καὶ 6 Υἱὸς Υἱός ο ἓν δὲ, ὅτι Υἱὸς τῆς οὐ-
σίας τοῦ Πατρός ἐστι φύσει, ἴδιος ὑπάρχων Λόγος
αὐτοῦ. Τοῦτο 6 Κύριος ἔλεγεν, Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἓν
ἐσμεν. Οὔτε γὰρ ὁΛόγος κεχώρισται τοῦ Πατρὸς,
οὐτε 6 Πατὴρ ἄλογος πώποτε ἦν ἡ ἐστι. Καὶ 6 Λόγος
οὖν Θεὸς, καὶ 6 Πατὴρ οὐκ ἄλογος ⁸ διὰ τοῦτο, Ἐγὼ
ἐν τῷ Πατρὶ, καὶ ό Πατὴρ ἐν ἐμοὶ, εἴρηκεν.
sunt, quia Filius essentne Patris natura Filius est, propriumque ejus Verbum exsistit. 1d Dominus
ipse aiebat: Ego ει Pater unum sumus ³³. Nec enim Verbum separatum a Patre est, nec unquam Pater
sine Ratione 49], sive Verbo fuit vel est. Verbum igitur Deus est, nec Pater sine Verbo est : unde
dixit : Ego in Patre, et Pater in me est ³³’.
³³ Joan. ι, 50. ⁸³· Joan. xw, 10.
(l5; Anglicanus, Εἴπερ.
(16 Reg. et Seguer., ὐ
τ ει δεευεικξύποστατὸλς, ιιιιὶιηξιι gravi. ὃτισοφὸς, Υἱὸς δε,ότι σοφία.
(16) Reg. et δεευει’.,⁷ὐποστατὸς, ultima gravi.
(17) Regius, Seguer. Basil. Anglic. Goblcr. et
ὲκ Πατρὸς Υἱός · οὕτως ἐξ ὑποστάσεως ὐπόστατος (16),
καὶ ἐξ οὐσίας οὐσιώδης καὶ ἐνούσιος, καὶ ἐξ ὄντος ὢν.
ita unum est essentiale et subsistens ejus Verbum et sapientia. Nam ut ex, Deo Deus est, ex sapiente
sapientia, ex rationali mente Ratio seu Verbum, et ex Patre Filius : ita] ex substantia substantialis est’
ex essentia essentialis, ac denique vere est ut qui sit ab eo qui est.
2. Ἐπεὶ εί μὴ οὐσιώδης σοφία , καὶ ἐνούσιος Λόλ-
γος, καὶ-ὣν Υἱὸς, ἀλλὰ ἁπλῶς σοφία, καὶ Λόγος, καὶ
Υἱὸς ὲν τῷ Πατρί · εἴη ἂν αὐτὸς 6 Πατὴρ σύνθετος
in σοφίας καὶ Λόγου. Et δὲ τοῦτο , ἀκολουθήσει τὰ
προειρημένα ἄτοπα· ἔσται δὲ καὶ αὐτὸς ἑαυτοῦ Πα-
τὴρ, καὶ 6 Υἱὸς αὐτὸς ἑαυτὸν γεννῶν, καὶ γεννώμε-
νος ὑφ’ ἑαυτοῦ · ἢ ὄνομα μόνον ἐστι Λόγος, καὶ Σοφία,
καὶ Υἱὸς, οὐχ ὑφέστηκε δὲ , καθ’ οὗ λέγεται ταῦτα,
‘ μᾶλλον δὲ ὃς ἐστι ταῦτα. Είκοῦν οὐχ ὑφέστηκεν, ἀργὰ
ἆν εἴη καὶ κενὰ τὰ ὀνόματα, ἐκτὸς εί μὴ ἄν τις εἴποι
αὐτοσοφίαν εἶναι καὶ Αὐτολόγον τὸν Θεόν. Ἀλλ’ εί
τοῦτο, εἴη ἂν αὐτὸς ἑαυτοῦ Πατὴρ καὶ Υἱός · Πατὴρ
μὲν, ὅτε σοφὸς, Υἱὸς δὲ, ὅτε σοφία (17). Ἀλλὰ μὴ ὡς
ποιότης τις ταῦτα ὲν τῷ Θεῷ · ἄπαγε ! ἀπρεπὲς τοῦτο·
ἐύρεθήσεται γὰρ σύνθετος 6 Θεὸς ἐξ οὐσίας καὶ ποι-
ότητος. Πᾶσα γὰρ ποιότης ἐν οὐσίᾳ ἐστί. Κατὰ τοῦτο
δὲ ἡ Θεία μονὰς, ἀδιαίρετος οὖσα, σύνθετος φανήσε-
ται, τεμνομένη εἰς οὐσίαν καὶ συμϐεϐηκός. Πευστέον
οὗν τῶν προπετῶνο Ὁ Υἱὸς σοφία καὶ Λόγος ἑκη-
ρύχθη τοῦ Θεοῦ ο πῶς τοίνυν ὲστίν; Et μὲν ὡς ποιό-
της, ἐδείχθη τὸ ἄτοπον ο εί δὲ αὐτοσοφία 6 Θεὸς , καὶ
τὸ ὲκ τούτου ἄτοπον εἴρηται παρὰ Σαδελλὶῳ. Οὐκοῦν
ὡς γέννημα κυρίως ἐξ αὐτοῦ τοῦ Πατρὸς , κατὰ τὸ C
τοῦ φωτὸς παράδειγμα. Ὦς γὰρ ἀπὸ πυρὸς φῶς,
οὕτως ἐκ Θεοῦ Λόγος, καὶ σοφία ὲκ σοφοῦ , καὶ ἐκ
Πατρὸς Υἱός (18). Ταύτῃ γὰρ καὶὴ μονὰς ἀδιαίρετος
καὶ ὁλόκληρος μένει, καὶ 6 ταύτης Υἱὸς Λόγος οὐκ
ἀνούσιος, οὐδὲ οὐχ ὑφεστὼς, ἀλλ’ οὐσιὼδης ἀληθῶς.
Ἐπεὶ εί μὴ τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , εἴη ἂν πάντα, ἃ
λέγεται, κατ’ ἐπίνοιαν καὶ ἁπλῶς λεγόμενα. Ei δὲ
φευκτέον τὸ ὲκ τῆς ἐπινοίας ἄτοπον, ἄρα ἀληθὴς Λό-
γος οὐσιὼδης ἐστίν. Ὤσπερ,γὰρ ἀληθῶς Πατὴρ, οὖ-
τως ἀληθῶς Σοφία. Κατὰ τοῦτο οὖν δύο-μὲν, ὅτι μὴ
κατὰ Σαῦέλλιον 6 αὐτὸς Πατὴρ καὶ Υἱὸς, ἀλλὰ 6 Πα-
τὴρ Πατὴρ, καὶ 6 Υἱὸς Υἱός ο ἓν δὲ, ὅτι Υἱὸς τῆς οὐ-
σίας τοῦ Πατρός ἐστι φύσει, ἴδιος ὑπάρχων Λόγος
αὐτοῦ. Τοῦτο 6 Κύριος ἔλεγεν, Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἓν
ἐσμεν. Οὔτε γὰρ ὁΛόγος κεχώρισται τοῦ Πατρὸς,
οὐτε 6 Πατὴρ ἄλογος πώποτε ἦν ἡ ἐστι. Καὶ 6 Λόγος
οὖν Θεὸς, καὶ 6 Πατὴρ οὐκ ἄλογος ⁸ διὰ τοῦτο, Ἐγὼ
ἐν τῷ Πατρὶ, καὶ ό Πατὴρ ἐν ἐμοὶ, εἴρηκεν.
sunt, quia Filius essentne Patris natura Filius est, propriumque ejus Verbum exsistit. 1d Dominus
ipse aiebat: Ego ει Pater unum sumus ³³. Nec enim Verbum separatum a Patre est, nec unquam Pater
sine Ratione 49], sive Verbo fuit vel est. Verbum igitur Deus est, nec Pater sine Verbo est : unde
dixit : Ego in Patre, et Pater in me est ³³’.
³³ Joan. ι, 50. ⁸³· Joan. xw, 10.
(l5; Anglicanus, Εἴπερ.
(16 Reg. et Seguer., ὐ
τ ει δεευεικξύποστατὸλς, ιιιιὶιηξιι gravi. ὃτισοφὸς, Υἱὸς δε,ότι σοφία.
(16) Reg. et δεευει’.,⁷ὐποστατὸς, ultima gravi.
(17) Regius, Seguer. Basil. Anglic. Goblcr. et