PG 28, col. 137
ζοντες ἐσαϐϐάτιζον, οὐκ ἀργοῦντες, ἀλλά γινώσκον-
τες τὸν βοηθοῦντα αὐτοῖς Κύριον· ὥσπερ καὶ ἐπὶ
τοῦ περιτεμνομένου ὀκταημέρου* ἀνάγκην γὰρ (5)
ἔχει καὶ τῷ Σαϐϐάτῳ περιτέμνειν, καὶ ὅμως σαϐϐα-
τίζει, ἐργαζόμενος μὶν, γινώσκων δὲ τὸν Θεόν. Ἀμέέ
λει καὶ τὰς μή ἡμέρας τῶν Σαϐϐάτων, ὅμως διὰ
τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν καὶ τήν τῆς θεογνωσίας
χάριν, Σάϐϐατα ὀνομάζειν εἴωθεν ὁ νόμος, μᾶλλον
δὲ ὀ Κύριος τοῦ νόμου (6), ὡς ἐν τῷ Λευϊτικῷ’ καὶ
ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν λέγων·‹‹ Καὶ τῆ δε-
κάτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑϐδόμου τούτου ἡμέρα έξίλασμοῦ
κλητὴ (7) ἀγία ἔσται ὑμῖν· καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς
ὑμῶν καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ. Πᾶν
ἔργον οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῆ τῆ ἡμέρᾳ ταύτῃ· »καὶ
μετ’ ὀλίγα* ‹‹ Καὶ ἔσται πᾶσα ψυχὴ, ἥτις ποιήσει
ἔργον ἐν αὐτῆ τῆ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ἀπολεῖταιὴ ψυχὴ
ἐκείνη ἐκ τοῖ’) λαοῦ αὐτῆς. Πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε,
νόμιμον αἴώνιον εἷς τὰς γενεὰς ὑμῶν. Σάϐϐατα σαϐ-
ϐάτων ἔσται ύμῖν, καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν
ἀπὸ ὲνάτης τοῦ μηνὸς, ἀπὸ ἑσπέρας ἕως ἑσπέρας,
καὶ σαϐϐατιεῖτε τὰ Σάϐϐατα ὑμῶν. ι
4. Οὐκοῦν οὐχ ἡ ἑϐδόμη ἐστὶ τὸ Σάϐϐατον, ἀλλ’ ἡ
ἄφεσις τῶν ἁμαρτιῶν, ὅτε τις (7‘)di1t’ αὐτῶν κατα-
παύει. Ούδὶ ἡ ἀργία ἐστὶ τὸ Σάϐϐατον, ἀλλ’ἢ ἐξ-
ομολόγησις καὶ τὸ ταπεινοῦν τὴν ψυχήν. Οὐ γὰρ
ὡρισμένως, τῷ Σαϐϐάτῳ, εἴρηκεν, ἀλλ’ ἀπλῶς τῆ
δεκάτῃ, ἢν συμϐαίνει ἀπαντᾷν μὴ ἐν Σαϐϐάτῳ. Καὶ
ὅμως τήν ἀπαντῶσαν ἡμέραν διὰ τὸν ἐξιλασμὸν Σάϐ-
ϐατον ούχ ἁπλῶς, ἀλλά ,Σάϐϐατα σαϐϐάτων ὀνομά-
ζει. Ei δὲ ταύτην Σάϐϐατον ὀνομάζει, ἐν δὲ Σαϐϐάτῳ
ἐργάζεσθαι κελεύει· οὐκ ἄρα ἀργίας προηγουμένως
ἐστὶ νόμος (8) τὸ Σάϐϐατον, ἀλλά γνώσεως καὶ ἒξ-
ιλασμοῦ, καὶ ἀργίας ἀπὸ κακίας πάσης. Οὖ διὰ τὴν
ἀργίαν οὖν τὸ Σάϐϐατον δέδωκεν, ἀλλά πρὸς τὸ γι-
νώσκειν αὐτοὺς τὴν κατάπαυσιν τῆς κτίσεως. Ἐν-
ετείλατο γὰρ ὁ Θεὸς λέγων· ‹‹ Ἵνα γινώσκητε, ὅτι έν
ταύτῃ τῆ ἡμέρᾳ κατέπαυσε Κύριος ὀ Θεὸς ὑμῶν (9)
ἀπὸ τῶν ἔργων, ὧν ⁴ἤρξατο ποιῆσαι. ›› Ἤθελε δὲ αὖ·
τοὺς γινώσκοντας τὸ τέλος ταύτης ἀρχὴν ζητεῖν ἑτέ-
ρας. Τέλος μὲν οὖν τῆς προτέρας κτίσεως ἧν τὸ
Σάϐϐατον, ἀρχὴ δὲ τῆς δευτέρας, ἡ Κυριακὴ (10), ἐν
ᾖ τὴν παλαιὰν ἀνενεώσατο καὶ ἀνεκαίνισεν. Ὥσπερ
οὗν ἐνετείλατο φυλάττειν πρότερον τοῦ Σαϐϐάτου τὴν
ἡμέραν, μνήμην οὖσαν τοῦ τέλους τῶν προτέρων,
οο Levit. xim, 27-28. iibid. ’30-32. I Exod. XXXI, I7.
ὲ άζ. Editi male, διότι ἒγάζ. Ibidem, Gobl. et
Pedio. 1. προστάττοντες σαλπίζοντες. Ibidem. Regius
813:1, προστάττοντες σαλπίζοντες. Ibidem, Regius
et Se uer, ὅτι καὶ σαλπ. '
(5)'gSic Regius et Seg. In editis et ceteris, Ἀνάγο
κη ἇαὲίωο, ἄλλον δὶ ὅ Κύριος τοῦ νόμου, desunt in
Coki. et Feid. ι. Ibidem Regius et Seguer.,quos se-
Gobl. et Felc. ι. Ibidem Regius et segnem,un se:
quimur, ab: ἓν τῳ Λευῖτικῳ’ καὶ.. ηάλησε, Edita
vero, ἓν τῷ, meum? 59:1,".qu ἐλέλησε. ευριπ.
et primus, ’ὡςέν τςιῖίΔευϊΞικῷ ἔφη (F810. 1,
φηέ) Ῑῆ asiam, omissis intermedius.
ισι οεκατῃ, οωιδιιε ιηιθτωοαιιε.
(7i Ita Regius et Seg.onm Graco Scriptum textu.
Panos. Gn. XXVIII.
τες τὸν βοηθοῦντα αὐτοῖς Κύριον· ὥσπερ καὶ ἐπὶ
τοῦ περιτεμνομένου ὀκταημέρου* ἀνάγκην γὰρ (5)
ἔχει καὶ τῷ Σαϐϐάτῳ περιτέμνειν, καὶ ὅμως σαϐϐα-
τίζει, ἐργαζόμενος μὶν, γινώσκων δὲ τὸν Θεόν. Ἀμέέ
λει καὶ τὰς μή ἡμέρας τῶν Σαϐϐάτων, ὅμως διὰ
τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν καὶ τήν τῆς θεογνωσίας
χάριν, Σάϐϐατα ὀνομάζειν εἴωθεν ὁ νόμος, μᾶλλον
δὲ ὀ Κύριος τοῦ νόμου (6), ὡς ἐν τῷ Λευϊτικῷ’ καὶ
ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν λέγων·‹‹ Καὶ τῆ δε-
κάτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑϐδόμου τούτου ἡμέρα έξίλασμοῦ
κλητὴ (7) ἀγία ἔσται ὑμῖν· καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς
ὑμῶν καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ. Πᾶν
ἔργον οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῆ τῆ ἡμέρᾳ ταύτῃ· »καὶ
μετ’ ὀλίγα* ‹‹ Καὶ ἔσται πᾶσα ψυχὴ, ἥτις ποιήσει
ἔργον ἐν αὐτῆ τῆ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ἀπολεῖταιὴ ψυχὴ
ἐκείνη ἐκ τοῖ’) λαοῦ αὐτῆς. Πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε,
νόμιμον αἴώνιον εἷς τὰς γενεὰς ὑμῶν. Σάϐϐατα σαϐ-
ϐάτων ἔσται ύμῖν, καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν
ἀπὸ ὲνάτης τοῦ μηνὸς, ἀπὸ ἑσπέρας ἕως ἑσπέρας,
καὶ σαϐϐατιεῖτε τὰ Σάϐϐατα ὑμῶν. ι
4. Οὐκοῦν οὐχ ἡ ἑϐδόμη ἐστὶ τὸ Σάϐϐατον, ἀλλ’ ἡ
ἄφεσις τῶν ἁμαρτιῶν, ὅτε τις (7‘)di1t’ αὐτῶν κατα-
παύει. Ούδὶ ἡ ἀργία ἐστὶ τὸ Σάϐϐατον, ἀλλ’ἢ ἐξ-
ομολόγησις καὶ τὸ ταπεινοῦν τὴν ψυχήν. Οὐ γὰρ
ὡρισμένως, τῷ Σαϐϐάτῳ, εἴρηκεν, ἀλλ’ ἀπλῶς τῆ
δεκάτῃ, ἢν συμϐαίνει ἀπαντᾷν μὴ ἐν Σαϐϐάτῳ. Καὶ
ὅμως τήν ἀπαντῶσαν ἡμέραν διὰ τὸν ἐξιλασμὸν Σάϐ-
ϐατον ούχ ἁπλῶς, ἀλλά ,Σάϐϐατα σαϐϐάτων ὀνομά-
ζει. Ei δὲ ταύτην Σάϐϐατον ὀνομάζει, ἐν δὲ Σαϐϐάτῳ
ἐργάζεσθαι κελεύει· οὐκ ἄρα ἀργίας προηγουμένως
ἐστὶ νόμος (8) τὸ Σάϐϐατον, ἀλλά γνώσεως καὶ ἒξ-
ιλασμοῦ, καὶ ἀργίας ἀπὸ κακίας πάσης. Οὖ διὰ τὴν
ἀργίαν οὖν τὸ Σάϐϐατον δέδωκεν, ἀλλά πρὸς τὸ γι-
νώσκειν αὐτοὺς τὴν κατάπαυσιν τῆς κτίσεως. Ἐν-
ετείλατο γὰρ ὁ Θεὸς λέγων· ‹‹ Ἵνα γινώσκητε, ὅτι έν
ταύτῃ τῆ ἡμέρᾳ κατέπαυσε Κύριος ὀ Θεὸς ὑμῶν (9)
ἀπὸ τῶν ἔργων, ὧν ⁴ἤρξατο ποιῆσαι. ›› Ἤθελε δὲ αὖ·
τοὺς γινώσκοντας τὸ τέλος ταύτης ἀρχὴν ζητεῖν ἑτέ-
ρας. Τέλος μὲν οὖν τῆς προτέρας κτίσεως ἧν τὸ
Σάϐϐατον, ἀρχὴ δὲ τῆς δευτέρας, ἡ Κυριακὴ (10), ἐν
ᾖ τὴν παλαιὰν ἀνενεώσατο καὶ ἀνεκαίνισεν. Ὥσπερ
οὗν ἐνετείλατο φυλάττειν πρότερον τοῦ Σαϐϐάτου τὴν
ἡμέραν, μνήμην οὖσαν τοῦ τέλους τῶν προτέρων,
οο Levit. xim, 27-28. iibid. ’30-32. I Exod. XXXI, I7.
ὲ άζ. Editi male, διότι ἒγάζ. Ibidem, Gobl. et
Pedio. 1. προστάττοντες σαλπίζοντες. Ibidem. Regius
813:1, προστάττοντες σαλπίζοντες. Ibidem, Regius
et Se uer, ὅτι καὶ σαλπ. '
(5)'gSic Regius et Seg. In editis et ceteris, Ἀνάγο
κη ἇαὲίωο, ἄλλον δὶ ὅ Κύριος τοῦ νόμου, desunt in
Coki. et Feid. ι. Ibidem Regius et Seguer.,quos se-
Gobl. et Felc. ι. Ibidem Regius et segnem,un se:
quimur, ab: ἓν τῳ Λευῖτικῳ’ καὶ.. ηάλησε, Edita
vero, ἓν τῷ, meum? 59:1,".qu ἐλέλησε. ευριπ.
et primus, ’ὡςέν τςιῖίΔευϊΞικῷ ἔφη (F810. 1,
φηέ) Ῑῆ asiam, omissis intermedius.
ισι οεκατῃ, οωιδιιε ιηιθτωοαιιε.
(7i Ita Regius et Seg.onm Graco Scriptum textu.
Panos. Gn. XXVIII.