PG 28, col. 1493
γενῆσθαι. Τότε μέν οὗν πρῶτον ἠξιώθη τῆς παρθενικῆς
προσηγορίας.
42. Πᾶσαν δέ τὴν ουσίαν αὐτῆς τοῖς πτωχοῖς δια-
νείμασα, ἔλεγε· Μεγάλου μέν ἠξίωμαι ὀνόματος· Τί
δὲ ἀνταποδώσω ἐπάξιον τῷ δωρησαμένῳ, οὐκ ἔχω.
Εἰ γὰρ έπὶ τῶν ἐκτὸς πραγμάτων, ἕνεκεν ἀξιώματος
φθαρτοῦ, πᾶσαν ἑαυτῶν τὴν οὐσίαν ἀποϐάλλουσι· πόσῳ
μᾶλλον ἐμέ, τοσαύτης ἀξιωθεῖσαν χάριτος, οὐκ ἄρα
ἔδει μετά τῶν νομιζομένων ὑπαρχόντων προδοῦναι
καὶ τὸ crispa; Τί δὲ λέγω κτήματα ἢ σῶμα 305-
ναι, πάντων αὐτοῦ ὐπαρχὸντωη Τοῦ γὰρ Κυρίου
ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς. Διά τούτων μὲν τῶν
λοίγων τὴν ταπεινοφροσύνην ὲγκνμϐωσαμένη, ἡσῦ-
χαζεν.
13. Ἤν μὲν οὖν καὶ ἐν ταῖς πατρικαῖς αὐλαῖς
ἱκανῶς προγυμνασθεῖσα τοῖς πόνοις· καῖ ἐν αὐτῇ δὲ
τῇ ἀκμῇ τοῦ σταδίου ἀχθεῖσα, προέκοπτε ταῖς ἀρε-
ταῖς. "ant μέν οὖν ἀγυμνάστως καὶ ἀσκέπτως προσ-
ῆλθον τῷ θείῳ τούτῳ μυστηρίῳ, ἀπέτυχον τοῦ ζη-
τουμένου, μὴ προθεωρησαντες τα καθ’ ἕκαστον
ὣσπερ δέ οἱ ὁδοιπορεῖν μέλλοντες τῶν ἐφοδίων πρῶ-
τον φροντίζουσιν, οὕτως καὶ αὕτη, ὣσπερ ἐφοδίοις
ἑαυτήν, τοῖς πάλαι πόνοις εὐτρεπίσασα, ἀδεῶς τὴν
ἐπὶ τὰ ἀνω πορείαν ἐποιήσατο· τα γὰρ εἷς τὸν
ἀπαρτισμὸν τῆς οἰκίας προαποθεμένη, ὀχυρώτατον
τὸν ἑαυτῆς ἐξετέλει πύργον. Καὶ τὸ μὲν καθ’ ἱστο-
ρίαν τῶν οἷ’κη μάτων ποίημα ἐκ τῶν ἔξωθεν ὑλῶν κα-
τασκευάζεται· αὕτη δέ τὸ ἐναντίον πεποίηκεν· οὑ γὰρ
τὰς ἔξωθεν ὅλας συνήγαγεν, ἀλλὰ μᾶλλον τὰς ἔσωθεν
ἔκένωσε. Τὰ γὰρ χρήματα ἑαυτῆς διαδοῦσα τοῖς πὲ-
ἢ
νησι, καὶ καταλιποῦσα ὀργὴν καὶ μνησικακίαν, ἀπωσα-
μένη δὲ καὶ φθόνον καὶ φιλοδοξίαν, ᾠκοδόμησε τὴν
οἰκίαν εαυτῆς ἐπὶ τὴν πέτραν, ἧς περιφανὴς ὁ πύργος
καὶ ἀγείμαπος ἡ οἰκία.
14. Καὶ τί πολλὰ Itym; ὑπερέϐαινε γαρ διὰ τῶν
ἀρχῶν καὶ τὰς ἐν ἕξει τοῦ μονήρους βίου τυγχανού-
σας. ’Ὠσπερ γὰρ τά εὐφυέστατα τῶν παιδίων, ἔτι ἐν
ταῖς συλλαϐαῖς ὄντα, ἁμιλλῶνται τοῖς ἐν ἡλικίᾳ καὶ
πλείω χρόνον ἔχουσι παρὰ τοῖς διδασκάλοις· οὕτω
καὶ αὕτη, ζέουσα τῷ πνεύματι, παρέτρεχε τὰς λοι-
πάς.
15.Τὸν μὲν οὖν ἔμπρακτον αὐτῆς καὶ ἀσκητικὸν
βίον λέγειν ἀδυνατοῦμεν, ἐπείπερ οὐδέ συνεχώρει
τινα τούτου θεατὴν γενέσθαι. Ουδε γὰρ κήρυκας τῶν
αὐτῆς ἀνδραγαθηματων ἦθςαεν εἴναι τους παρόντας.
Ουχ οὕτως γὰρ τὸ εὖπράττειν ἐφοὸντιζεν, ὅσον τῆς
τούτου φυλακῆς τε καὶ κρυϐῆς. Τοῦτο δὲ ἐποίει οὐ
φθόνῳ συνεχομένη, ἀλλὰ θείᾳ χάριτι συγκροτουμένη.
Τὸ γὰρ Κυριακὸν ἐκεῖνο κατα νοῦν ἓρερε ῥῆμα, τὸ λέ-
γον, ὡς Εῗτι ἐὰν ποιῇ ἡ δεξιά σου, μὴ γνώτω ἡ ἀρισ-
τερά σου. Οὕτως μὲν λανθάνουσα ἐξετὲλει τῃ πρέποντα
τῷ ἐπαγγέλ ματι.
16. Ἀπὸ δὲ τῆς πρώτης ἡλικίας, καὶ ἓως τῆς
ἀκμαστικῆς, οὐ μόνον παντος ἀνδρὸς συντυχίαν ἀπ-
⁶¹ Psal. mu, 1. ⁸³ Matth. vn, 3.
προσηγορίας.
42. Πᾶσαν δέ τὴν ουσίαν αὐτῆς τοῖς πτωχοῖς δια-
νείμασα, ἔλεγε· Μεγάλου μέν ἠξίωμαι ὀνόματος· Τί
δὲ ἀνταποδώσω ἐπάξιον τῷ δωρησαμένῳ, οὐκ ἔχω.
Εἰ γὰρ έπὶ τῶν ἐκτὸς πραγμάτων, ἕνεκεν ἀξιώματος
φθαρτοῦ, πᾶσαν ἑαυτῶν τὴν οὐσίαν ἀποϐάλλουσι· πόσῳ
μᾶλλον ἐμέ, τοσαύτης ἀξιωθεῖσαν χάριτος, οὐκ ἄρα
ἔδει μετά τῶν νομιζομένων ὑπαρχόντων προδοῦναι
καὶ τὸ crispa; Τί δὲ λέγω κτήματα ἢ σῶμα 305-
ναι, πάντων αὐτοῦ ὐπαρχὸντωη Τοῦ γὰρ Κυρίου
ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς. Διά τούτων μὲν τῶν
λοίγων τὴν ταπεινοφροσύνην ὲγκνμϐωσαμένη, ἡσῦ-
χαζεν.
13. Ἤν μὲν οὖν καὶ ἐν ταῖς πατρικαῖς αὐλαῖς
ἱκανῶς προγυμνασθεῖσα τοῖς πόνοις· καῖ ἐν αὐτῇ δὲ
τῇ ἀκμῇ τοῦ σταδίου ἀχθεῖσα, προέκοπτε ταῖς ἀρε-
ταῖς. "ant μέν οὖν ἀγυμνάστως καὶ ἀσκέπτως προσ-
ῆλθον τῷ θείῳ τούτῳ μυστηρίῳ, ἀπέτυχον τοῦ ζη-
τουμένου, μὴ προθεωρησαντες τα καθ’ ἕκαστον
ὣσπερ δέ οἱ ὁδοιπορεῖν μέλλοντες τῶν ἐφοδίων πρῶ-
τον φροντίζουσιν, οὕτως καὶ αὕτη, ὣσπερ ἐφοδίοις
ἑαυτήν, τοῖς πάλαι πόνοις εὐτρεπίσασα, ἀδεῶς τὴν
ἐπὶ τὰ ἀνω πορείαν ἐποιήσατο· τα γὰρ εἷς τὸν
ἀπαρτισμὸν τῆς οἰκίας προαποθεμένη, ὀχυρώτατον
τὸν ἑαυτῆς ἐξετέλει πύργον. Καὶ τὸ μὲν καθ’ ἱστο-
ρίαν τῶν οἷ’κη μάτων ποίημα ἐκ τῶν ἔξωθεν ὑλῶν κα-
τασκευάζεται· αὕτη δέ τὸ ἐναντίον πεποίηκεν· οὑ γὰρ
τὰς ἔξωθεν ὅλας συνήγαγεν, ἀλλὰ μᾶλλον τὰς ἔσωθεν
ἔκένωσε. Τὰ γὰρ χρήματα ἑαυτῆς διαδοῦσα τοῖς πὲ-
ἢ
νησι, καὶ καταλιποῦσα ὀργὴν καὶ μνησικακίαν, ἀπωσα-
μένη δὲ καὶ φθόνον καὶ φιλοδοξίαν, ᾠκοδόμησε τὴν
οἰκίαν εαυτῆς ἐπὶ τὴν πέτραν, ἧς περιφανὴς ὁ πύργος
καὶ ἀγείμαπος ἡ οἰκία.
14. Καὶ τί πολλὰ Itym; ὑπερέϐαινε γαρ διὰ τῶν
ἀρχῶν καὶ τὰς ἐν ἕξει τοῦ μονήρους βίου τυγχανού-
σας. ’Ὠσπερ γὰρ τά εὐφυέστατα τῶν παιδίων, ἔτι ἐν
ταῖς συλλαϐαῖς ὄντα, ἁμιλλῶνται τοῖς ἐν ἡλικίᾳ καὶ
πλείω χρόνον ἔχουσι παρὰ τοῖς διδασκάλοις· οὕτω
καὶ αὕτη, ζέουσα τῷ πνεύματι, παρέτρεχε τὰς λοι-
πάς.
15.Τὸν μὲν οὖν ἔμπρακτον αὐτῆς καὶ ἀσκητικὸν
βίον λέγειν ἀδυνατοῦμεν, ἐπείπερ οὐδέ συνεχώρει
τινα τούτου θεατὴν γενέσθαι. Ουδε γὰρ κήρυκας τῶν
αὐτῆς ἀνδραγαθηματων ἦθςαεν εἴναι τους παρόντας.
Ουχ οὕτως γὰρ τὸ εὖπράττειν ἐφοὸντιζεν, ὅσον τῆς
τούτου φυλακῆς τε καὶ κρυϐῆς. Τοῦτο δὲ ἐποίει οὐ
φθόνῳ συνεχομένη, ἀλλὰ θείᾳ χάριτι συγκροτουμένη.
Τὸ γὰρ Κυριακὸν ἐκεῖνο κατα νοῦν ἓρερε ῥῆμα, τὸ λέ-
γον, ὡς Εῗτι ἐὰν ποιῇ ἡ δεξιά σου, μὴ γνώτω ἡ ἀρισ-
τερά σου. Οὕτως μὲν λανθάνουσα ἐξετὲλει τῃ πρέποντα
τῷ ἐπαγγέλ ματι.
16. Ἀπὸ δὲ τῆς πρώτης ἡλικίας, καὶ ἓως τῆς
ἀκμαστικῆς, οὐ μόνον παντος ἀνδρὸς συντυχίαν ἀπ-
⁶¹ Psal. mu, 1. ⁸³ Matth. vn, 3.