PG 28, col. 1494
12. Postquam facpltbtes suas pauperibus eroga-
verat, ait : Magno cohonestuta sum nomine : quid
autem pro merito benefactori rependam non sup-
petit. Nam si in externis rebus,corruptibilis digni-
tatis causa,fortuna3 omnes emittuntur, quanto ma-
gis me tanta donatam gratia, decet ipsum corpus,
cum bis bonis (ut putantur) tradere? Quid autem
dico facultates et corpus ipsi dari,cujus sunt omnia?
Nam, Domini est terra et plenitudo ejus ⁶¹. Atque
per haec verba, humilitatem adepta, quietem,et so-
.itariam egit vitam.
13. In paternis sane aedibus, jam ante non mo-
dicam exercitationibus operam dederat, tuncque
in stadii medium acta, virtutibus proficiebat. Con-
tra vero quotquot absque exercitatione el incogitan-
tius ad hoc divinum mysterium accedunt,a propo-
sito excidunt, quia animo singula non prospexe-
rant. At illa, quemadmodum qui iter suscipiunt,
vaticum primo sibi provident,ita ceu viatico,pristi-
nis laboribus exercitata, caute 618 et secure iter
ad superna ingressa est : praeparatis quippe omni-
bus quaa essent ad exstruendam domum satis, mu-
nitissimam turrim sibi absolvit.Quod spectat enim
aedium structuram, externa illa; materia conficiun-
tur : at illa contraria plane ratione, non externam
materiam colligit,imo-potius internam ejicit. Bona
quippe sua elargita pauperibus, deposita ira, inju-
riarumque memoria, depulsa invidia et gloriae cu-
piditate, domum suam aedificavit supra petram,
cujus splendida turris erat,et nullis tempestatibus
obnoxia.
14. Sed quid multa dico? superavit quippe vel
ipso initio, eas qua: monasticaa vita: assueverant.
Sicut enim pueri qui acriore sunt ingenii acie,
quamvis adhuc in syllabis versentur, cum iis tamen
contendunt, qui et aetate majores sunt ac diutius
magistros frequentarunt, ita et illa spiritu fervens
caeteras post se reliquit.
15. Actuosam itaque et asceticam vitam ejus
enarrare non valemus, quando nullum admisit vi-
ιω θυαε spectatorem. Neque enim rerum a se pras-
clare gestarum praecones esse volebat eos qui ad-
erant.lmo nec tantam recte agendi,quantum gesta
sua occultandisollicitudinem habebat.lllud namque
Dominicum dictum in mente versabat : δέ quid fe-
cerit dextera tua, id nesciat sinistra tua 6³. Atque ita
latens professionis suae ol'licia persolvebat.
16. Α prima ad adultam aatatem,non modo omne
viri consortium declinavit; sed etiam mquales ple-
verat, ait : Magno cohonestuta sum nomine : quid
autem pro merito benefactori rependam non sup-
petit. Nam si in externis rebus,corruptibilis digni-
tatis causa,fortuna3 omnes emittuntur, quanto ma-
gis me tanta donatam gratia, decet ipsum corpus,
cum bis bonis (ut putantur) tradere? Quid autem
dico facultates et corpus ipsi dari,cujus sunt omnia?
Nam, Domini est terra et plenitudo ejus ⁶¹. Atque
per haec verba, humilitatem adepta, quietem,et so-
.itariam egit vitam.
13. In paternis sane aedibus, jam ante non mo-
dicam exercitationibus operam dederat, tuncque
in stadii medium acta, virtutibus proficiebat. Con-
tra vero quotquot absque exercitatione el incogitan-
tius ad hoc divinum mysterium accedunt,a propo-
sito excidunt, quia animo singula non prospexe-
rant. At illa, quemadmodum qui iter suscipiunt,
vaticum primo sibi provident,ita ceu viatico,pristi-
nis laboribus exercitata, caute 618 et secure iter
ad superna ingressa est : praeparatis quippe omni-
bus quaa essent ad exstruendam domum satis, mu-
nitissimam turrim sibi absolvit.Quod spectat enim
aedium structuram, externa illa; materia conficiun-
tur : at illa contraria plane ratione, non externam
materiam colligit,imo-potius internam ejicit. Bona
quippe sua elargita pauperibus, deposita ira, inju-
riarumque memoria, depulsa invidia et gloriae cu-
piditate, domum suam aedificavit supra petram,
cujus splendida turris erat,et nullis tempestatibus
obnoxia.
14. Sed quid multa dico? superavit quippe vel
ipso initio, eas qua: monasticaa vita: assueverant.
Sicut enim pueri qui acriore sunt ingenii acie,
quamvis adhuc in syllabis versentur, cum iis tamen
contendunt, qui et aetate majores sunt ac diutius
magistros frequentarunt, ita et illa spiritu fervens
caeteras post se reliquit.
15. Actuosam itaque et asceticam vitam ejus
enarrare non valemus, quando nullum admisit vi-
ιω θυαε spectatorem. Neque enim rerum a se pras-
clare gestarum praecones esse volebat eos qui ad-
erant.lmo nec tantam recte agendi,quantum gesta
sua occultandisollicitudinem habebat.lllud namque
Dominicum dictum in mente versabat : δέ quid fe-
cerit dextera tua, id nesciat sinistra tua 6³. Atque ita
latens professionis suae ol'licia persolvebat.
16. Α prima ad adultam aatatem,non modo omne
viri consortium declinavit; sed etiam mquales ple-