PG 29, col. 225
οὗτοι τὸ ἔκ τῆς ἡδονῆς αἶσχος καθ’ ἑκάστην ἡμέραν
προπιναμάσσονται. Μακάρων μὲν οὖν τὸ μὴ δια-
νοηθῆναι τὸ πδνηρόν “ εἷ δὲ κατᾶ συναρπαγὴν τοῦ
ἐχθροῦ ἐδέξω τῇ ψυχῇ βουλεύματα ἀσεϐείας, μὴ στῇς
ἱέῖτῆς ἁμαρτίας, Εἰ δὲ καὶ τοῦτο πέπονθας, μὴ
ὶνιδρυνθῆς τῷ καλῷ. Μὴ τοίνυν καθεοθῖλς ἰπὶ καθ-
έδρας τῆς τῶν λοιμῶν. Εἰ (33) ἐνόησας καθέδραν τίνα
φησὶν ὃ λόγος, ὅτι τὴν διαρκῆ λέγει τοῦ κακοῦ προσ-
εδρίανεξέτασον λοιπὸν τίνας ὠνόμασε τοῖις λοιμούς,
Φασὶ δή τὸν λοιμὸν οἱ περὶ ταῦτα δεινοὶ, ἐπειδὰν
ἑνὸς ἀνθρώπου ἢ κτήνους ἅψηται, κατὰ διάδοσιν ἐπὶ
πὶντας τοὺς ἐγγίζόνῖας διανέμεσθαι ” φύσιν γὰρΒ
εἶναι τῆς νόσου τοιαύτην, τὸ ἐξ ὰλλῆλων πάντας ἀνα-
πιμπλάναι τῆς ἆρρωστίας. Τοιοῦτοι δέ τινές εἱσι καὶ
οἱ ἐργάται τῆς ἀνομίας, ’Ἄλλος γὰρ ἄλλῳ τῆς νόσου
μεταδιδόντες συινοσοῦτιν ἀλλήλοις, καὶ συναπόλλυν-
ται. ’Ἢ οὐχ ὁρᾷς τοὺς πόρνους τοὺς επὶ τῆς ἀγορᾶς
καθημένους, καὶ καταγελῶντας τῶν σωφρονούντων,
καὶ διηγουμένους Esmun τὰ τῆς αἰσχύνης ἔργα, τὰ
τοῦ σκότους ἐπιτηδεύματα, καὶ τὰ πάθη τῆς ἀτιμίας
ὰπαριθμουμένους ὡς ἀριστείας, ἤ τινας ἄλλας ἀνδρα-
γαθίας ; Οὗτοί εἰσιν οἱ λοιμοὶ ul. τὸ ἴδιον κακὸν ἐπὶ
πάντας ἄγειν φιλονεικοῦντες, καὶ πολλοὺς ἑαυτοῖς (34)
παραπλήσια-λς γενέσθαι φιλοτιμούμενοι, ’ἕνα ἐν τῇ
κοινωνίᾳ τῶν κακῶν διαφύγωσι τὰ ὀνείδη. Οὔτε γὰρ
πῦρ εὖκαῖαπρήττου ὕλης ἀψᾶμενον δυνατὸν μὴ οὐχὶ
ἐπὶ πᾶσαν αὐτὴν διαϐῆναι, ἄλλως τε κᾶν ἐπιτύχῃ
πνεύματος ἐπιφόρο) τὴν φλόγα διακομίζοντος · οὕτε
τὴν ἁμαρτία-ι, ἐνὸς ἁψαμένην, μὴ οὐχὶ ἐπὶ πάντας
τοὺς ἑγγίζοντκς διελθεῖν, ἐξαπτόντων αὐτὴν τῶν
πνεῦματων τῆς πονηρίας. Τὸ γὰρ τῆς πορνείας
πνεῦμα οὐκ ἀνέχεται εν τῷ ἑνὶ στῆναι (35) τὴν ἀτι-
μίαν, ἀλλ’ solii); ἡλικιῶται ωμπαρελῆφθησαν · κῶμοι,
καὶ μέθαι, καὶ αἰσχρὰ διηγήματα · ἑταίρα (36) συμπίι
νοντα, τούτῳ προσμειδιῶσα, κάκεῖνον διερεθίζουσα,
χαὶ πάντας πρὸς τὴν αὐτὴν ἁμαρτίαν συμφλέγουσει,
Ἀρα μικρὸς ὁ λοιμὸς οὗτος, ἢ μικρὰ ἡ διάδοσις τοῦ
κακοῦ ; Τί δὲ, ὁ τὸν πλεονέκτην (nam, ἣ ὁ τὸν ἒξ
alia; τινὸς πονηρίας περιφανῇ τινα πολιτικὴν δυνα-
στείαν περιϐεϐλημένον, ἢ ἐθνῶν ἡγεμονίαν ἕχον-
τι, ἢ στρατοπέδων ἄρχοντα, εἶτα τοῖς αἰσχίστοις
πάθεα-ν ἐμφυρὸμενον, οὒχὶ αὐτῇ τῇ ψυχῇ τὸν
λοιμὸν παρεδέξατο, τὸ τοῦ ζηλουμένου καλὸν
οἰκεῖον ποιούμενος, Αἱ γὰρ κατὰ τὸν βίον λαμ-
πρότητες συναναιραίνουπιν (37) ἑαυταῖς καὶ τοὺς
βίους τῶν περιϐλέπτων · καὶ στρατιῶται μὲν ὠς τὰ
πολλὰ τοῖς στρατοπεδάρχαις ἐξομοιοῦνται · οἱ δὲ ἐν
(3)) Editi μέχρι τελευτῆς. At mss. quatuor μέχρι
πῆξῗῇ Reg. tertius et Coisl. κυλινδούμενοι, Vox
χοὲροι deest in mss. nonnullis. Aliquanto infra,
κατὰ σρναξρπαγὴν. τοῦ £109ch ad verb—umLsubrgp;
(ioue inimici ε hoc est, ⁷ fallacia ει mulo dolo iiii-
πηζὲθ) Sic mss. nostri. At editi ἐπεὶ εἶ.
(34) Sic mss At vero editi αὐτοῖς ,,, γίνεσθαι,
ΡΑτιιοι. Gn. XXIX.
προπιναμάσσονται. Μακάρων μὲν οὖν τὸ μὴ δια-
νοηθῆναι τὸ πδνηρόν “ εἷ δὲ κατᾶ συναρπαγὴν τοῦ
ἐχθροῦ ἐδέξω τῇ ψυχῇ βουλεύματα ἀσεϐείας, μὴ στῇς
ἱέῖτῆς ἁμαρτίας, Εἰ δὲ καὶ τοῦτο πέπονθας, μὴ
ὶνιδρυνθῆς τῷ καλῷ. Μὴ τοίνυν καθεοθῖλς ἰπὶ καθ-
έδρας τῆς τῶν λοιμῶν. Εἰ (33) ἐνόησας καθέδραν τίνα
φησὶν ὃ λόγος, ὅτι τὴν διαρκῆ λέγει τοῦ κακοῦ προσ-
εδρίανεξέτασον λοιπὸν τίνας ὠνόμασε τοῖις λοιμούς,
Φασὶ δή τὸν λοιμὸν οἱ περὶ ταῦτα δεινοὶ, ἐπειδὰν
ἑνὸς ἀνθρώπου ἢ κτήνους ἅψηται, κατὰ διάδοσιν ἐπὶ
πὶντας τοὺς ἐγγίζόνῖας διανέμεσθαι ” φύσιν γὰρΒ
εἶναι τῆς νόσου τοιαύτην, τὸ ἐξ ὰλλῆλων πάντας ἀνα-
πιμπλάναι τῆς ἆρρωστίας. Τοιοῦτοι δέ τινές εἱσι καὶ
οἱ ἐργάται τῆς ἀνομίας, ’Ἄλλος γὰρ ἄλλῳ τῆς νόσου
μεταδιδόντες συινοσοῦτιν ἀλλήλοις, καὶ συναπόλλυν-
ται. ’Ἢ οὐχ ὁρᾷς τοὺς πόρνους τοὺς επὶ τῆς ἀγορᾶς
καθημένους, καὶ καταγελῶντας τῶν σωφρονούντων,
καὶ διηγουμένους Esmun τὰ τῆς αἰσχύνης ἔργα, τὰ
τοῦ σκότους ἐπιτηδεύματα, καὶ τὰ πάθη τῆς ἀτιμίας
ὰπαριθμουμένους ὡς ἀριστείας, ἤ τινας ἄλλας ἀνδρα-
γαθίας ; Οὗτοί εἰσιν οἱ λοιμοὶ ul. τὸ ἴδιον κακὸν ἐπὶ
πάντας ἄγειν φιλονεικοῦντες, καὶ πολλοὺς ἑαυτοῖς (34)
παραπλήσια-λς γενέσθαι φιλοτιμούμενοι, ’ἕνα ἐν τῇ
κοινωνίᾳ τῶν κακῶν διαφύγωσι τὰ ὀνείδη. Οὔτε γὰρ
πῦρ εὖκαῖαπρήττου ὕλης ἀψᾶμενον δυνατὸν μὴ οὐχὶ
ἐπὶ πᾶσαν αὐτὴν διαϐῆναι, ἄλλως τε κᾶν ἐπιτύχῃ
πνεύματος ἐπιφόρο) τὴν φλόγα διακομίζοντος · οὕτε
τὴν ἁμαρτία-ι, ἐνὸς ἁψαμένην, μὴ οὐχὶ ἐπὶ πάντας
τοὺς ἑγγίζοντκς διελθεῖν, ἐξαπτόντων αὐτὴν τῶν
πνεῦματων τῆς πονηρίας. Τὸ γὰρ τῆς πορνείας
πνεῦμα οὐκ ἀνέχεται εν τῷ ἑνὶ στῆναι (35) τὴν ἀτι-
μίαν, ἀλλ’ solii); ἡλικιῶται ωμπαρελῆφθησαν · κῶμοι,
καὶ μέθαι, καὶ αἰσχρὰ διηγήματα · ἑταίρα (36) συμπίι
νοντα, τούτῳ προσμειδιῶσα, κάκεῖνον διερεθίζουσα,
χαὶ πάντας πρὸς τὴν αὐτὴν ἁμαρτίαν συμφλέγουσει,
Ἀρα μικρὸς ὁ λοιμὸς οὗτος, ἢ μικρὰ ἡ διάδοσις τοῦ
κακοῦ ; Τί δὲ, ὁ τὸν πλεονέκτην (nam, ἣ ὁ τὸν ἒξ
alia; τινὸς πονηρίας περιφανῇ τινα πολιτικὴν δυνα-
στείαν περιϐεϐλημένον, ἢ ἐθνῶν ἡγεμονίαν ἕχον-
τι, ἢ στρατοπέδων ἄρχοντα, εἶτα τοῖς αἰσχίστοις
πάθεα-ν ἐμφυρὸμενον, οὒχὶ αὐτῇ τῇ ψυχῇ τὸν
λοιμὸν παρεδέξατο, τὸ τοῦ ζηλουμένου καλὸν
οἰκεῖον ποιούμενος, Αἱ γὰρ κατὰ τὸν βίον λαμ-
πρότητες συναναιραίνουπιν (37) ἑαυταῖς καὶ τοὺς
βίους τῶν περιϐλέπτων · καὶ στρατιῶται μὲν ὠς τὰ
πολλὰ τοῖς στρατοπεδάρχαις ἐξομοιοῦνται · οἱ δὲ ἐν
(3)) Editi μέχρι τελευτῆς. At mss. quatuor μέχρι
πῆξῗῇ Reg. tertius et Coisl. κυλινδούμενοι, Vox
χοὲροι deest in mss. nonnullis. Aliquanto infra,
κατὰ σρναξρπαγὴν. τοῦ £109ch ad verb—umLsubrgp;
(ioue inimici ε hoc est, ⁷ fallacia ει mulo dolo iiii-
πηζὲθ) Sic mss. nostri. At editi ἐπεὶ εἶ.
(34) Sic mss At vero editi αὐτοῖς ,,, γίνεσθαι,
ΡΑτιιοι. Gn. XXIX.