PG 29, col. 224
οἶοι ὁρᾷν δοκεῖ τὸν βίον αὖτῷ σχιζόμενον πρὸς ἆρεο
τὴν καὶ κακίαν, καὶ πυκνὰ (⁸26) πρὸς ἑκάτερον τὸ
ὄμμα τῆς ψυχῆς μεταστρέφων, παράλληλα κρίνει τὰ
ἐκατέρῳ προσόντα. Καὶὸ μὲν τῶν ἁμαρτωλῶν βίος
πάντα δείκνυσι τὰ τοῦ παρόντος uim-In; τερπνίν ίι δὲ
τῶν δικαίων, μόνα ὑποφαίνει τὰ ut) μέλλοντος ἀγαθά.
Καὲ ἡ μὲν τῶν σωζομένων ὁδὸς ὅσον καλὰ ὑπισχνει-
ται εὶ μέλλοντι, τοσοῦτον ἐπίπονα παρέχεται τὰ
παρόντι· ὃ δὲ ἡδύς καὶ ἀκόλαστος βίος οὗχὶ προσδο-
γωμέιιην εἰς ὕστερον, ἀλλ’ ἤδη παροῦσαν προτείνε-
ται (27) τὴν ἂτιόλαυσιν, Ἰλιγγιᾷ οὖν πᾶσα ψυχὴ, καὶ
μετοκλάζει τοῖς λογισμοῖς, ὅταν μὲν ἓνθυμηθῇ τα
ιῖώνια, τὴν ἀρετὴν αἱρουμένη, ὅταν δὲ ἀποϐλέψῃ
πρὸς τὰ παρόντα, τὴν ἡδονὴν προτιμῶσα, Ὧδε βλέ-
πει σαρκὸς εὐπάθειαν,
ἐκεῖ ὁουλαγωγίαν υσαρκιὶς
ἶιδε μέθην, ἐκεῖ νηστείαν· ὦδε γέλωτας ἀκρατεῖς,
ἐκεῖ δάκρυον δαψιϐἐς· ἐνταῦθα ὄρχησιν, κάκεῖ προτ-
Eullr'lv' α-ὒλοὺς ὦδε, κᾶκεῖ στεναγμούς· ὦδε πορ-
νείαν, κάκεῖ παρθενίαν, Ἐπεὶ οὖν τὸ μὲν ἀληθινῶς
ἀγαθὸν λογισμῷ ληπτὸν ἐστι δια πίστεως (μακρὰν
γὰρ ἀπῴκισται, καὶ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ οὺς οὒκ
ἤκουσε), τὸ δὲ ιής ἁμαρτίας ἡδὺ πρόχειρον ἔχει καὶ
διὰ πάσης αἰσθήσεως ῥέουσαν τὴν ἀπόλαυσιν· μαχα-
ριος ὁ μὴ περιτραπεὶς ἐκ (28) τῶν τῆς ἡδονῆς δε-
λεασιιατων πρὸς τὴν ἀπώλειαν, ἀλλὰ δι’ ὑπομονῆς
τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας ἀπεχδεχὸμενος, καὶ ἐν τῇ
ἒχλογῇ τῶν ὁδῶν ἑκατέρων μὴ ἐπιϐὰς τῆς ὁόοὗ ἀγού-
σης ἐπὶ τὰ χείρονα.
6, Καί ἐπὶ καθέδρας λοιμῶν οὒκ ἐκάθισεν. ⁴Ἆρα
ταύτας λέγει τὰς καθέδρας, ἐφ’ ὧν ὸναπαύομεν
ἡμῶν τὰ σώματα ; Καὶ τίς ἡ ἀπὸ τοῦ Ξύλου (99) πρὸς
ἁμαρτίαν μετάδοσις, ὥστε με τὴν ὑπὸ τοῦ ἁμαρτω-
λοῦ προκαταληφθεϊσαν καθέδραν ὼς βλαϐερὰν ἀπο-
φεύγειν ; "fl νομὶζειν ἡμᾶς χρὴ καθέδραν λέγεσθαι
τὴν ἑδραίαν καὶ μόνιμον ἐν τῇ χρίσει τῆς κακίας
διατριϐήν ς ’Ὀ φυλακτέον ἡμῖν, διότι τὸ φιλοπὸνως
προσδιατρίϐειν ταῖς ἁμαρτίαις ἕξιν τινὰ δυσκίνητον
ταῖς ψυχαῖς ἐμποιεῖ. [Ιαλαιωθὲν γὰρ πάθος ψυχῆς,
χαὶ κακοῦ μελέτη χρὸνῳ βεϐαιωθεϊσα Susiani; ἐστιν
ἦ καὶ ἀνίατος παντελῶς, εἷς φύσιν, ὡς τὰ πολλὰ, τοῦ
ἕδους μεθισταμένου, Εζχῆς μὲν οὖν ἄξιον μη προς-
άψασθαι τοὺ κακοῦ. Δεύτερος δὲ πλοῦς, εὐθὺς μετὰ
τὴν πεῖραν ὥσπερ ἰοϐὸλου πληγὴν ἀποφεύγειν, κατὰ
τὸ γεγραμμένον παρὰ τοῦ Σολομῶντος περὶτῆς γυ-
ναικὸς τῆς φαάλης,ὅτι Μὴ ἐπιστήσῃς σὸν ὄμμα
πρὸς αὐτὴν, ἀλλ’ ἀποπήδησον μὴ ἐγχρονίσῃς (30),
Νὗν δὲ οἶδά τινας ἐν νεὸτητι πρὸς τὰ τῆς σαρκὸς
(30) Editic Paris. [Ah-xpoth ἐν.τῷ τοπῳ. 88Δά
illud, ἐν τῷ τοτυμ, in etlitione‘Basi'l‘.” et in postris
sex mss. deest. Ex quo tit, ut ex Bibliis additum
fuisse credi merito possit.Et hoc notandum, pro
χρινίσῃς legiin editione Basil.et in aliquot mss.
ἐγχρονίᾳ pc .
τὴν καὶ κακίαν, καὶ πυκνὰ (⁸26) πρὸς ἑκάτερον τὸ
ὄμμα τῆς ψυχῆς μεταστρέφων, παράλληλα κρίνει τὰ
ἐκατέρῳ προσόντα. Καὶὸ μὲν τῶν ἁμαρτωλῶν βίος
πάντα δείκνυσι τὰ τοῦ παρόντος uim-In; τερπνίν ίι δὲ
τῶν δικαίων, μόνα ὑποφαίνει τὰ ut) μέλλοντος ἀγαθά.
Καὲ ἡ μὲν τῶν σωζομένων ὁδὸς ὅσον καλὰ ὑπισχνει-
ται εὶ μέλλοντι, τοσοῦτον ἐπίπονα παρέχεται τὰ
παρόντι· ὃ δὲ ἡδύς καὶ ἀκόλαστος βίος οὗχὶ προσδο-
γωμέιιην εἰς ὕστερον, ἀλλ’ ἤδη παροῦσαν προτείνε-
ται (27) τὴν ἂτιόλαυσιν, Ἰλιγγιᾷ οὖν πᾶσα ψυχὴ, καὶ
μετοκλάζει τοῖς λογισμοῖς, ὅταν μὲν ἓνθυμηθῇ τα
ιῖώνια, τὴν ἀρετὴν αἱρουμένη, ὅταν δὲ ἀποϐλέψῃ
πρὸς τὰ παρόντα, τὴν ἡδονὴν προτιμῶσα, Ὧδε βλέ-
πει σαρκὸς εὐπάθειαν,
ἐκεῖ ὁουλαγωγίαν υσαρκιὶς
ἶιδε μέθην, ἐκεῖ νηστείαν· ὦδε γέλωτας ἀκρατεῖς,
ἐκεῖ δάκρυον δαψιϐἐς· ἐνταῦθα ὄρχησιν, κάκεῖ προτ-
Eullr'lv' α-ὒλοὺς ὦδε, κᾶκεῖ στεναγμούς· ὦδε πορ-
νείαν, κάκεῖ παρθενίαν, Ἐπεὶ οὖν τὸ μὲν ἀληθινῶς
ἀγαθὸν λογισμῷ ληπτὸν ἐστι δια πίστεως (μακρὰν
γὰρ ἀπῴκισται, καὶ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ οὺς οὒκ
ἤκουσε), τὸ δὲ ιής ἁμαρτίας ἡδὺ πρόχειρον ἔχει καὶ
διὰ πάσης αἰσθήσεως ῥέουσαν τὴν ἀπόλαυσιν· μαχα-
ριος ὁ μὴ περιτραπεὶς ἐκ (28) τῶν τῆς ἡδονῆς δε-
λεασιιατων πρὸς τὴν ἀπώλειαν, ἀλλὰ δι’ ὑπομονῆς
τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας ἀπεχδεχὸμενος, καὶ ἐν τῇ
ἒχλογῇ τῶν ὁδῶν ἑκατέρων μὴ ἐπιϐὰς τῆς ὁόοὗ ἀγού-
σης ἐπὶ τὰ χείρονα.
6, Καί ἐπὶ καθέδρας λοιμῶν οὒκ ἐκάθισεν. ⁴Ἆρα
ταύτας λέγει τὰς καθέδρας, ἐφ’ ὧν ὸναπαύομεν
ἡμῶν τὰ σώματα ; Καὶ τίς ἡ ἀπὸ τοῦ Ξύλου (99) πρὸς
ἁμαρτίαν μετάδοσις, ὥστε με τὴν ὑπὸ τοῦ ἁμαρτω-
λοῦ προκαταληφθεϊσαν καθέδραν ὼς βλαϐερὰν ἀπο-
φεύγειν ; "fl νομὶζειν ἡμᾶς χρὴ καθέδραν λέγεσθαι
τὴν ἑδραίαν καὶ μόνιμον ἐν τῇ χρίσει τῆς κακίας
διατριϐήν ς ’Ὀ φυλακτέον ἡμῖν, διότι τὸ φιλοπὸνως
προσδιατρίϐειν ταῖς ἁμαρτίαις ἕξιν τινὰ δυσκίνητον
ταῖς ψυχαῖς ἐμποιεῖ. [Ιαλαιωθὲν γὰρ πάθος ψυχῆς,
χαὶ κακοῦ μελέτη χρὸνῳ βεϐαιωθεϊσα Susiani; ἐστιν
ἦ καὶ ἀνίατος παντελῶς, εἷς φύσιν, ὡς τὰ πολλὰ, τοῦ
ἕδους μεθισταμένου, Εζχῆς μὲν οὖν ἄξιον μη προς-
άψασθαι τοὺ κακοῦ. Δεύτερος δὲ πλοῦς, εὐθὺς μετὰ
τὴν πεῖραν ὥσπερ ἰοϐὸλου πληγὴν ἀποφεύγειν, κατὰ
τὸ γεγραμμένον παρὰ τοῦ Σολομῶντος περὶτῆς γυ-
ναικὸς τῆς φαάλης,ὅτι Μὴ ἐπιστήσῃς σὸν ὄμμα
πρὸς αὐτὴν, ἀλλ’ ἀποπήδησον μὴ ἐγχρονίσῃς (30),
Νὗν δὲ οἶδά τινας ἐν νεὸτητι πρὸς τὰ τῆς σαρκὸς
(30) Editic Paris. [Ah-xpoth ἐν.τῷ τοπῳ. 88Δά
illud, ἐν τῷ τοτυμ, in etlitione‘Basi'l‘.” et in postris
sex mss. deest. Ex quo tit, ut ex Bibliis additum
fuisse credi merito possit.Et hoc notandum, pro
χρινίσῃς legiin editione Basil.et in aliquot mss.
ἐγχρονίᾳ pc .