PG 29, col. 32
ἱτη, πρῶτον μὲν ὁμότιμος τῷ Θεῷ, τῶν αὑτῶν
›ισϐείων (95) ἀξιουμένη. Οὖ τί ἂν γένοιτο ἀσι-
ιστερον, τὴν ἄποιον, τὴν ἀνείδεον, τὴν ἰσχάτην
ιορφίαν, τὸ ἀδιατύπωτον αἶσχος (τοῖς γὰρ αὒτῶν
levwv (96) προσρήμασι κέχρημαι) τὴς αὖτῆς
>οεόρίας ἀξιοῦσθαι τῷ σοφῷ καὶ δυνατῷ καὶ
ιγκάλῳ δημιουργῷ καὶ κτίστῃ τῶν ὅλων ; ’Ἔπειτα
μὲν τοσαύτη ἐστίν (97), ὥστε ὃλην ὐποδὲχεσθαι
ιῠ Θεοῦ την ἐπιστήμην· καὶ οὕτω, τρόπον τινα, τῇ
ιεξιχνιάστῳ τοῦ Θεοῦ δυνάμει ἀντιπαρεξάγουσιν
hic τὴν ὕπόστασιν, εἴπερ ἐξαρκεῖ ὅλην τοῦ Θεοῦ
ὴν σύνεσιν δι’ ἑαυτῆς ἐκμετρεὶν · εί δὲ ἐλάττων (98)
ὕλη τῆς τοῦ Θεοῦ ἐνεργείας, καὶ οὕτως είς ἆτο-
ωτέραν βλασφημίαν αὐτοῖς ὁ λόγος περιτρα-
τίσεται, δι’ ἔνδειαν ὕλης ἄπρακτον καὶ ἀνενέργητον
iw οἰκείων ἔργων τὸν Θεὸν κατεχόντων, Ἀλλ’ ἐξ·
πάτησε γὰρ αὐτοὺς τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἡ πενία.
αὶ ἐπειδὴ παρ’ ἡμῖν ἑκάστη τέχνη περί τινα ὓλην
ρωρισμένως ἧσγόληται, οἷον χαλκευτικὴ μὲν περὶ
ιν σίδηρον, τεκτονικὴ δὲ περὶ τὰ ξύλα ' καὶ ἐν
δύτοις ἄλλο μέν τί (ι) ἔστι τὸ ὑποκείμενον, ἄλλο δὲ
δεῖδος⁷ ἄλλο δὲ τὸ ἔκ τοῦ εἴδους ἀποτελούμενον ·
xi ἔστιν ἡ μὲν ὅλη ἔξωθεν παραλαμϐανομένη, τὸ
ἱ εἶδος παρὰ τῆς τέχνης ἱφαρμοζόμενον, ἀποτέ-
ισμα δὲ τὸ ἑξ ἀμφοῖν συντιθέμενον ἔκ τε του εἴ·
ioc καὶ τῆς ὕλης · οὕτως οἴονται καὶ ἐπὶ τῆς θείας
ημιουργίας, τὸ μὲν σχῆμα τοῦ κόσμου παρὰ τῆς
ιφίας Επῆχθαι (2) τοῦ ποιητοῦ τῶν ὅλων, τὴν δὲ
ιην ἔξωθεν ὑποϐιϐλῆσθαι τῷ κτίσαντι, καὶ γεγε-
ἧσθαι τὸν κόσμον σύνθετον, τὸ μὲν ὑποκείμενον
ιὶ τὴν οὖσίαν ἑτέρωθεν ἔχοντα, τὸ δὲ σχῆμα καὶ
ὴν μορφὴν παρὰ Θεοῦ προσλαϐόντα. Ἐκ δὲ τούτου
ὒτοτς ὑπάρχει ἀρνεισθαι μὲν τὸν μέγαν Θεὸν τῆς
sordest»: τῶν ὄντων προεσηκέναι, οἷον δὲ ἐράνου
ινὸς πληρωτὴν, ὀλίγην τινὰ μοῖραν εἰς τήν τῶν
ντων γένεσιν παρ’ ἑαυτοῦ συμϐεϐλῆεθαι · οὗ δονη-
ἐντες διὰ λογισμῶν ταπεινότητα πρὸς τὸ ὒψος (3)
πιδεῖν τῆς ἀληθείας · ὅτι ἑνιαῦθα μὲν αἱ τέχναι
ὧν ὑλῶν ὕστεραι, διὰ τὸ ἀναγκαῖον τῆς χρείας
αρεισαχθεῖσαι τῷ βίῳ. τὺ μὲν ’γὰρ ἔριον πραϋπ-
9-1-88! ἦ. δὲ ὑφαντικὴ. ἓπεγέλιετοξ τὸ τῆς abest»:
ιόἐον παρ’ ἑαυτῆς ἐκπληροῦσα. Καὶ τὸ μὲν ξύλον
ν τεκτονικὴ δὲ παραλαϐοῦσα, πρὸς (4) τὴν infin-
ιυμὲνην ἑκάστοτε χρείαν διαμορφοῦσα τὴν ὅλην,
ὴν εὐχρηστίαν ἡμῖν τῶν ξύλων ὑπέδειξε, κώπην
ν quam ut pet operatio ad compacta retardat.
(99tEditio Basil. et antiqui sex libri αὒτοτςὸ
ieditis desi- Myos. EditioParis. αΰτῶν ξ λόγος.
(3)C01b. primus εἷς τὸ ὕψος. Paulo post Colb.
ἒ γ εθοιιιὶρυε παρεισήχθησαν.
ν (4)βάἰῑίοηΡαι-ἰεέιπαραλαϐοὗσα καὶ πριδς. Sed cog.
›ισϐείων (95) ἀξιουμένη. Οὖ τί ἂν γένοιτο ἀσι-
ιστερον, τὴν ἄποιον, τὴν ἀνείδεον, τὴν ἰσχάτην
ιορφίαν, τὸ ἀδιατύπωτον αἶσχος (τοῖς γὰρ αὒτῶν
levwv (96) προσρήμασι κέχρημαι) τὴς αὖτῆς
>οεόρίας ἀξιοῦσθαι τῷ σοφῷ καὶ δυνατῷ καὶ
ιγκάλῳ δημιουργῷ καὶ κτίστῃ τῶν ὅλων ; ’Ἔπειτα
μὲν τοσαύτη ἐστίν (97), ὥστε ὃλην ὐποδὲχεσθαι
ιῠ Θεοῦ την ἐπιστήμην· καὶ οὕτω, τρόπον τινα, τῇ
ιεξιχνιάστῳ τοῦ Θεοῦ δυνάμει ἀντιπαρεξάγουσιν
hic τὴν ὕπόστασιν, εἴπερ ἐξαρκεῖ ὅλην τοῦ Θεοῦ
ὴν σύνεσιν δι’ ἑαυτῆς ἐκμετρεὶν · εί δὲ ἐλάττων (98)
ὕλη τῆς τοῦ Θεοῦ ἐνεργείας, καὶ οὕτως είς ἆτο-
ωτέραν βλασφημίαν αὐτοῖς ὁ λόγος περιτρα-
τίσεται, δι’ ἔνδειαν ὕλης ἄπρακτον καὶ ἀνενέργητον
iw οἰκείων ἔργων τὸν Θεὸν κατεχόντων, Ἀλλ’ ἐξ·
πάτησε γὰρ αὐτοὺς τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἡ πενία.
αὶ ἐπειδὴ παρ’ ἡμῖν ἑκάστη τέχνη περί τινα ὓλην
ρωρισμένως ἧσγόληται, οἷον χαλκευτικὴ μὲν περὶ
ιν σίδηρον, τεκτονικὴ δὲ περὶ τὰ ξύλα ' καὶ ἐν
δύτοις ἄλλο μέν τί (ι) ἔστι τὸ ὑποκείμενον, ἄλλο δὲ
δεῖδος⁷ ἄλλο δὲ τὸ ἔκ τοῦ εἴδους ἀποτελούμενον ·
xi ἔστιν ἡ μὲν ὅλη ἔξωθεν παραλαμϐανομένη, τὸ
ἱ εἶδος παρὰ τῆς τέχνης ἱφαρμοζόμενον, ἀποτέ-
ισμα δὲ τὸ ἑξ ἀμφοῖν συντιθέμενον ἔκ τε του εἴ·
ioc καὶ τῆς ὕλης · οὕτως οἴονται καὶ ἐπὶ τῆς θείας
ημιουργίας, τὸ μὲν σχῆμα τοῦ κόσμου παρὰ τῆς
ιφίας Επῆχθαι (2) τοῦ ποιητοῦ τῶν ὅλων, τὴν δὲ
ιην ἔξωθεν ὑποϐιϐλῆσθαι τῷ κτίσαντι, καὶ γεγε-
ἧσθαι τὸν κόσμον σύνθετον, τὸ μὲν ὑποκείμενον
ιὶ τὴν οὖσίαν ἑτέρωθεν ἔχοντα, τὸ δὲ σχῆμα καὶ
ὴν μορφὴν παρὰ Θεοῦ προσλαϐόντα. Ἐκ δὲ τούτου
ὒτοτς ὑπάρχει ἀρνεισθαι μὲν τὸν μέγαν Θεὸν τῆς
sordest»: τῶν ὄντων προεσηκέναι, οἷον δὲ ἐράνου
ινὸς πληρωτὴν, ὀλίγην τινὰ μοῖραν εἰς τήν τῶν
ντων γένεσιν παρ’ ἑαυτοῦ συμϐεϐλῆεθαι · οὗ δονη-
ἐντες διὰ λογισμῶν ταπεινότητα πρὸς τὸ ὒψος (3)
πιδεῖν τῆς ἀληθείας · ὅτι ἑνιαῦθα μὲν αἱ τέχναι
ὧν ὑλῶν ὕστεραι, διὰ τὸ ἀναγκαῖον τῆς χρείας
αρεισαχθεῖσαι τῷ βίῳ. τὺ μὲν ’γὰρ ἔριον πραϋπ-
9-1-88! ἦ. δὲ ὑφαντικὴ. ἓπεγέλιετοξ τὸ τῆς abest»:
ιόἐον παρ’ ἑαυτῆς ἐκπληροῦσα. Καὶ τὸ μὲν ξύλον
ν τεκτονικὴ δὲ παραλαϐοῦσα, πρὸς (4) τὴν infin-
ιυμὲνην ἑκάστοτε χρείαν διαμορφοῦσα τὴν ὅλην,
ὴν εὐχρηστίαν ἡμῖν τῶν ξύλων ὑπέδειξε, κώπην
ν quam ut pet operatio ad compacta retardat.
(99tEditio Basil. et antiqui sex libri αὒτοτςὸ
ieditis desi- Myos. EditioParis. αΰτῶν ξ λόγος.
(3)C01b. primus εἷς τὸ ὕψος. Paulo post Colb.
ἒ γ εθοιιιὶρυε παρεισήχθησαν.
ν (4)βάἰῑίοηΡαι-ἰεέιπαραλαϐοὗσα καὶ πριδς. Sed cog.