PG 29, col. 4
In inglese: The Hexæmeron 1.1
ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΛΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΑΙΣΛΡΙΞΙΑΣ Κ ΛΠΠΑΔΟΚΙΛΣ
ΟΜΙΛΙΑΙ Θ ’
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΞΑΗΜΕΡΟΝ ¹⁵).
BASILII
CESARE/E CAPPADOCUE ARCHIEPISCOPI
IX
IN HEXAEMERON.
OIIAIA A'
Ἐν ἀρχῆ ἐποίησεν ὃ Θεὸς τὸν οὒρανὸν καὶ τὴν
την·
ι. Πρέπουσιι ἀρχὴ τῷ mp! τῆς ἰἰῦ κόσμου συ-
adetur: μέλλντι διηγεῖσθαι ἀρχὴν τῆς τῶν δρω-
μένων διακοσμήτεως προθεῖναι εοῦ λόγου. Οὖρινοῦ
γὰρ καὶ γῆς ποίησις παραδίδοσθαι μέλλει, οὐκ αὖτο-
μάτως συνενεχθεῖσι, ὥς tunc ἑφαντάσθησαν ,
δὲ τοῦ Θεοῦ τὴν αἰτίιν λαϐοῦσα. Ποία ἀκοὴ τιιῦ
μεγέθους τῶν λέγομένων ἀξίας πῶς παρις-κινυμέ-
νην ψυχὴν (ὃ) πρὸς τὴν τῶν τηλικούτων ἀκρόασιν
προσῆκεν brut-civ; Καθαρεύουσιν τῶν πιοῶν τῆς
σαρκὸς , ἆνιπισκότητον μερίμναις βιωτικαῖς, φιλό-
rrovov, ιξιταστικὴν, πάντοθεν πσρισκοποῦσαν ιῖ me
Ιεν λάϐοι ἆξίαν ῐννοιαν τοῦ Θεοῦ. Ἀλλὰ πρὶν ἐξ·
ιτάσιιι (7) τὴν ἂν τοῖς ῥήμασιν ἀκρίϐειαν, καὶ δι-
cem εχοντας textui inserendam ressegde'eo nobis
longe aliarvidetur:Utramque igitur doctissimi
conjecturam rejicimus. Primam, quod vox παρει-
σκεᾷομέγσδς, vel? potius παρασκιιξαζόμένους, ne in
uno quidem codice_reperiatur:_alteram,_qnod ro-
cem ἔχοντας superfluam me atque inutilem arbi-
tremur Etenim voce ψυχή nonnunquam totum_l_lo:
minem significari notuin est. Proinde cum dicit
Basilius: apparatu instrui animum ςοπυςηῖϐι
idem est ac si diceret, Quali apparatu Ito-(mp
instrui conveng‘t. V_ix_igitur damma potth quin
vox ξχᾳντας ωοιίυεγιδείιξ eoque magisgquod in an-
iiifiiié‘r'is'éi ἶιίἑὶῖδῖεἶἰἶῖἶειζ”ἓοῖιῖἑὶἷιῗέ’ἂῖξίᾏὶὲῐιῖἱὲ.
Adde, antiquissimum interpretem Eusthatltium
eam vocem non agnovisse, cum rer-tat ad voltum:
Quemadmodum instructus esse debeat animus.
(7)1105. sextus πρὶν ἢ ἐξετάσαι. Mox idem ms,
μὴ ἀφικώμιθα ,
ΛΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΑΙΣΛΡΙΞΙΑΣ Κ ΛΠΠΑΔΟΚΙΛΣ
ΟΜΙΛΙΑΙ Θ ’
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΞΑΗΜΕΡΟΝ ¹⁵).
BASILII
CESARE/E CAPPADOCUE ARCHIEPISCOPI
IX
IN HEXAEMERON.
OIIAIA A'
Ἐν ἀρχῆ ἐποίησεν ὃ Θεὸς τὸν οὒρανὸν καὶ τὴν
την·
ι. Πρέπουσιι ἀρχὴ τῷ mp! τῆς ἰἰῦ κόσμου συ-
adetur: μέλλντι διηγεῖσθαι ἀρχὴν τῆς τῶν δρω-
μένων διακοσμήτεως προθεῖναι εοῦ λόγου. Οὖρινοῦ
γὰρ καὶ γῆς ποίησις παραδίδοσθαι μέλλει, οὐκ αὖτο-
μάτως συνενεχθεῖσι, ὥς tunc ἑφαντάσθησαν ,
δὲ τοῦ Θεοῦ τὴν αἰτίιν λαϐοῦσα. Ποία ἀκοὴ τιιῦ
μεγέθους τῶν λέγομένων ἀξίας πῶς παρις-κινυμέ-
νην ψυχὴν (ὃ) πρὸς τὴν τῶν τηλικούτων ἀκρόασιν
προσῆκεν brut-civ; Καθαρεύουσιν τῶν πιοῶν τῆς
σαρκὸς , ἆνιπισκότητον μερίμναις βιωτικαῖς, φιλό-
rrovov, ιξιταστικὴν, πάντοθεν πσρισκοποῦσαν ιῖ me
Ιεν λάϐοι ἆξίαν ῐννοιαν τοῦ Θεοῦ. Ἀλλὰ πρὶν ἐξ·
ιτάσιιι (7) τὴν ἂν τοῖς ῥήμασιν ἀκρίϐειαν, καὶ δι-
cem εχοντας textui inserendam ressegde'eo nobis
longe aliarvidetur:Utramque igitur doctissimi
conjecturam rejicimus. Primam, quod vox παρει-
σκεᾷομέγσδς, vel? potius παρασκιιξαζόμένους, ne in
uno quidem codice_reperiatur:_alteram,_qnod ro-
cem ἔχοντας superfluam me atque inutilem arbi-
tremur Etenim voce ψυχή nonnunquam totum_l_lo:
minem significari notuin est. Proinde cum dicit
Basilius: apparatu instrui animum ςοπυςηῖϐι
idem est ac si diceret, Quali apparatu Ito-(mp
instrui conveng‘t. V_ix_igitur damma potth quin
vox ξχᾳντας ωοιίυεγιδείιξ eoque magisgquod in an-
iiifiiié‘r'is'éi ἶιίἑὶῖδῖεἶἰἶῖἶειζ”ἓοῖιῖἑὶἷιῗέ’ἂῖξίᾏὶὲῐιῖἱὲ.
Adde, antiquissimum interpretem Eusthatltium
eam vocem non agnovisse, cum rer-tat ad voltum:
Quemadmodum instructus esse debeat animus.
(7)1105. sextus πρὶν ἢ ἐξετάσαι. Mox idem ms,
μὴ ἀφικώμιθα ,