PG 29, col. 653
DE SPIRITU SANCTO.
1. ΒΑΣ. Μόλις ποτὲ (75) κορεσθεὶς τῶν είς τὸν Α
Μονογενῆ βλασφημιῶν, ἐπὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἆγιον μετ-
ελήλυθεν, ἀκόλουθα τῇ ὅλῃ αὑτοῦ (76) προαιρέσει
καὶ περὶ τούτου διαλεγόμενος ο γράφει δὲ οὕτως’
ΕΥΝ. Ἀρκούντων δὲ ἡμῖν τοσούτων περὶ τοῦ
Μονογενοῦς, ἀκόλουθον ἂν είη καὶ περὶ τοῦ Παρα-
κλήτου λοιπὸν εἰπεῖν ο ού ταῖς ἁνεξετάστοις τῶν πολ-
λῶν ἀκολουθοῦντας δόξαις, τὴν δὲ τῶν ἁγίων ἐν ἁπασι
φυλάσσοντας διδασκαλίαν, παρ’ ὧν τρίτον αὐτὸ ἁξιὼ-
ματι καὶ τάξει μαθόντες, τρίτον εἶναι καὶ τῇ φύσει
πεπιστεύκαμεν.
ΒΑΣ. Ὅτι μὲν γὰρ οὐκ οἴεται δεῖν τῇ ἁπλῇ καὶ
ἀνεπιτηδεύτῳ πίστει τῶν πολλῶν ἐμμένειν, ἀλλὰ
τεχνικοῖς τισι καὶ σεσοφισμένοις λόγοις πάλιν πρὸς
τὸ δοκοῦν ἑαυτῷ παρακρούεσθαι τὴν ἀλήθειαν. ίκα-
νὼς ἐξ ὧν εἶπεν ἐδήλωσεν. ’Δτιμάζων γὰρ τὴν τῶν Β
πολλῶν δόξαν, δοξάζουσι τὸ Πνεῦμα τὸ ἁγιον, προσ-
ποιεῖται τὴν τῶν ἁγίων φυλάσσειν διδασκαλίαν, καὶ
τοὺς ταύτην αύτῷ παραδεδωκότας ἁποσιωπᾷ, καὶ
νῦν, άπερ κάν τοῖς περὶ τοῦ Μονογενοῦς λόγοις ποιῶν
ἀπεδείχθη. Εἶτά φησι παρὰ μὲν τῶν ἁγίων μεμαθη-
κέναι τὸ τρίτον εἶναι τῇ τάξει καὶ τῷ ἀξιώματι, παρ’
ἑαυτοῦ δὲ πεπιστευκέναι τὸ καὶ (77) τρίτον εἶναι τῇ
φύσει. Τίνες δὲ οἱ ἁγιοι, καὶ ὲν ποίοις λόγοις τὴν δι-
δασκαλίαν πεποίηνται, εἰπεῖν οὐκ ἔχει (78). 1’Δρα
γέγονεν οὕτω τολμηρὸς ἅνθρωπος, τὰς περ). τῶν
θείων δογμάτων καινοτομίας εἰσηγούμενος ; Τίς γὰρ
ἀνάγκη, εἰ τῷ ἀξιώματι καὶ τῇ τάξει τρίτον ύπάρο
(ῖρ) Titulus,ut fit, alius_ est in aliis codicibus. C τῶ
Regiifluartus et sextus τοῦᾼαύτοῦ πρὸς Εὐνόμιον,
περ). Πνε-ύματος, εάιιεάεηιίαάιεεινειιε Εἱίηοηιὶηηί, de
Spiritu. Reg. secundus τοῦ αὑτοῦ μεγάλου Βασιλείω
πρὸς Εὐνόμιον, περ). τού ἁγίου Πνεύματος, ejusdem
lnagm' Basilii adversus Eunbmium, de sancto Spiritu.
Reg. tertius et Coll). _si_mpliciter περ).-τοῦ Πνεύμα-
τος τοῦ ἁγίου, de Spiritu'saucta. Dubius et incer-
ius visus est hic liber quibusdam. Ita enim scri-
ptum invenitur in ora codicum Regiorum uarti et
sexti : Τινές φασι τοῦτον τὸν λόγον μὴ given. τοῦ
sexti ὶΤινεςΔ ’φασιλτοῦτον rev λόγον μὴ εἶναι τοῦ
ἁγίουΒασιλείρῦ, διά τὸ-φέρεσθαι mea τινα ὲν αύτῷ,
τραχύτερα εἶναι δοκοῦντα, οἷς ἔν’ οὐδενὶ φαίνεται
1. ΒΑΣ. Μόλις ποτὲ (75) κορεσθεὶς τῶν είς τὸν Α
Μονογενῆ βλασφημιῶν, ἐπὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἆγιον μετ-
ελήλυθεν, ἀκόλουθα τῇ ὅλῃ αὑτοῦ (76) προαιρέσει
καὶ περὶ τούτου διαλεγόμενος ο γράφει δὲ οὕτως’
ΕΥΝ. Ἀρκούντων δὲ ἡμῖν τοσούτων περὶ τοῦ
Μονογενοῦς, ἀκόλουθον ἂν είη καὶ περὶ τοῦ Παρα-
κλήτου λοιπὸν εἰπεῖν ο ού ταῖς ἁνεξετάστοις τῶν πολ-
λῶν ἀκολουθοῦντας δόξαις, τὴν δὲ τῶν ἁγίων ἐν ἁπασι
φυλάσσοντας διδασκαλίαν, παρ’ ὧν τρίτον αὐτὸ ἁξιὼ-
ματι καὶ τάξει μαθόντες, τρίτον εἶναι καὶ τῇ φύσει
πεπιστεύκαμεν.
ΒΑΣ. Ὅτι μὲν γὰρ οὐκ οἴεται δεῖν τῇ ἁπλῇ καὶ
ἀνεπιτηδεύτῳ πίστει τῶν πολλῶν ἐμμένειν, ἀλλὰ
τεχνικοῖς τισι καὶ σεσοφισμένοις λόγοις πάλιν πρὸς
τὸ δοκοῦν ἑαυτῷ παρακρούεσθαι τὴν ἀλήθειαν. ίκα-
νὼς ἐξ ὧν εἶπεν ἐδήλωσεν. ’Δτιμάζων γὰρ τὴν τῶν Β
πολλῶν δόξαν, δοξάζουσι τὸ Πνεῦμα τὸ ἁγιον, προσ-
ποιεῖται τὴν τῶν ἁγίων φυλάσσειν διδασκαλίαν, καὶ
τοὺς ταύτην αύτῷ παραδεδωκότας ἁποσιωπᾷ, καὶ
νῦν, άπερ κάν τοῖς περὶ τοῦ Μονογενοῦς λόγοις ποιῶν
ἀπεδείχθη. Εἶτά φησι παρὰ μὲν τῶν ἁγίων μεμαθη-
κέναι τὸ τρίτον εἶναι τῇ τάξει καὶ τῷ ἀξιώματι, παρ’
ἑαυτοῦ δὲ πεπιστευκέναι τὸ καὶ (77) τρίτον εἶναι τῇ
φύσει. Τίνες δὲ οἱ ἁγιοι, καὶ ὲν ποίοις λόγοις τὴν δι-
δασκαλίαν πεποίηνται, εἰπεῖν οὐκ ἔχει (78). 1’Δρα
γέγονεν οὕτω τολμηρὸς ἅνθρωπος, τὰς περ). τῶν
θείων δογμάτων καινοτομίας εἰσηγούμενος ; Τίς γὰρ
ἀνάγκη, εἰ τῷ ἀξιώματι καὶ τῇ τάξει τρίτον ύπάρο
(ῖρ) Titulus,ut fit, alius_ est in aliis codicibus. C τῶ
Regiifluartus et sextus τοῦᾼαύτοῦ πρὸς Εὐνόμιον,
περ). Πνε-ύματος, εάιιεάεηιίαάιεεινειιε Εἱίηοηιὶηηί, de
Spiritu. Reg. secundus τοῦ αὑτοῦ μεγάλου Βασιλείω
πρὸς Εὐνόμιον, περ). τού ἁγίου Πνεύματος, ejusdem
lnagm' Basilii adversus Eunbmium, de sancto Spiritu.
Reg. tertius et Coll). _si_mpliciter περ).-τοῦ Πνεύμα-
τος τοῦ ἁγίου, de Spiritu'saucta. Dubius et incer-
ius visus est hic liber quibusdam. Ita enim scri-
ptum invenitur in ora codicum Regiorum uarti et
sexti : Τινές φασι τοῦτον τὸν λόγον μὴ given. τοῦ
sexti ὶΤινεςΔ ’φασιλτοῦτον rev λόγον μὴ εἶναι τοῦ
ἁγίουΒασιλείρῦ, διά τὸ-φέρεσθαι mea τινα ὲν αύτῷ,
τραχύτερα εἶναι δοκοῦντα, οἷς ἔν’ οὐδενὶ φαίνεται