PG 29, col. 661
Θεωρεῖται, Οὐ τοῦτο δὲ μόνον αὐτῷ κοινὸν πρὸς Πα-
τέρα καὶ Υἱὸν τὸ τῆς ἁγιωσύνης ὄνομα, ἀλλὰ καὶ att)-
τὴ ἡ τοῦ πνεύματος προσηγορία. Πνεῦμα γὰρ d
Θεὸς, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύμα-
τι καὶ ἀληθείῃ δεῖ προσκυνεῖν. Καὶ 6 προφήτης
φησί· Πνεῦμα πρὸ προσώπου (96) ἡμῶν Χριστὸς
Κύριος, οὗ εἴπαμεν· Ἐν τῇ σκιᾷ τῶν πτερύγιον
αὑτοῦ ᾆισόμεθα. Καὶ ὀ Ἀπόστολος τὴν τοῦ πνεύ-
ματος ’προσηγορίαν ἐπὶ τὸν Κύριον ἀναφέρει λέγων ·
Ὀ δὲ Κύριος τὸ πνεῦμά ἐστιν. Ἐκ δὲ τούτων παν-
τί δῆλον, ὅτι οὐχὶ ἀλλοτρίωσιν (97) τῆς φύσεως, ἀλλ’
οίκείωσιν πρὸς τὸν Πατέρα καὶ Υίὺν ἡ κοινωνία τῶν
ὀνομάτων παρίστησι. Καὶ ἀγαθὸς 6 Θεὸς εἴρηται, Β
καὶ ἔστιν · ἀγαθὸν δὲ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐκ
ἐπισκευαστὴν ἔχον τὴν ἀγαθότητα, ἀλλ’ ἐκ φύσεως
αὐτῷ συνυπάρχουσαν. Ἢ πάντων ἂν εἴη ἀλογώτατον
τὸ φύσει ἅγιον μὴ φύσει λέγειν τὴν ἁγαθότητα ἔχειν,
ἀλλ’ ὲπιγεννη ματικὴν (98) καὶ ἔξωθεν προσγεγενημέ-
νην αὐτῷ. Ἐν ᾧ δὲ εἶπεν ὁ Κύριος ὅτι, Ἐγὼ ἐρωτή-
σω τὸν Πατέρα, καὶ ἄλλον Παρακλητον δώσει
ὑμῖν, καὶ αὐτὸς εἶναι Παράκλητος ἡμῶν ἐνδείκνυται.
"tis-.5 καὶ ἡτοῦ παρακλήτου προσηγορία οὐ μικρὸν
πρὸς ἀπόδειξιν (99) τῆς δόξης τοῦ ἁγίου Πνεύματος
συντελεῖ.
4. Καὶ τὰ μὲν ὀνόματα τοιαῐτα τοῦ μεγαλείου τῆς
φύσεως ὲνδεικτικά· αἱ δὲ ἐνέργειαι τοῦ ἁγίου Ilvati-
ματος (1) οἶαι; Τῷ λόγῳ τοῦ Κυρίου, φησὶν, οἱ οὺο
armi ἐστερεώθησαν, καὶ τῷ Πνεύματι τοῦ σῖό- C
ματος αὑτοῦ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτῶν. Ὠς τοίνυν 6
Θεὸς Λόγος δημιουργός ἐστι τῶν οὐρανῶν, οὕτω καὶ
τὸ Πνεῦμα :6 ἆγιον τὸ στερεὸν καὶ πάγιον τῆς ἀρε-
τῆς (2) παρέχεται ταῖς οὐρανίαις δυνάμεσι. Καὶ πά-
λιν 6 ’1ὡὸ · Πνεῦμα Κυρίου τό ποιῆσαν με · οὐκ
ἐπὶ τῆς δημιουργίας, ὡς οἶμαι, ἀλλ’ ἐπὶ τῆς κατὰ
τὴν ἀνθρωπείαν ἀρετὴν τελειώσεως λέγων. '0 δὲ
Ἠσαίας ὲκ προσώπου Κυρίου διαλεγόμενος, κατὰ τὸ
ἀνθρώπινον αὐτοῦ δηλονότι, Κύριος ἀπέσταλκεζ με,
φησὶ, καὶ τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ. Καὶ πάλιν 6 ψαλμὸς,
δι’ ὅλων κεχωρηκέναι δύναμιν τοῦ Πνεύματος παρ-
ιστὰς, Ποῦ πορευθῶ, φησὶ, καὶ ἀπὸ τοῦ Πνεύ-
ματός σου, καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου ποῦ φύ-
71»; Ai δὲ είς ἡμᾶς ἀπ’ αὐτοῦ φθάνουσαι εὐεργεσίαι
ὁποῖαί τινές εἰσι καὶ ήλίκαι; ’Ὥσπερ αὐτὸς 6 Κύριος D
⁸⁹ Joan. Iv, ‘24. ’° Tliren. Iv, 20.
" lsa. Vl, 5.
³⁸ Job χχχιιι, 4.
³⁵ Psal. cxxvaII, 7.
’⁸ lsa. XLVIII, 16.
(96) Regii secundus, tertius et quintus, et Colb.
cum editione Ven. πρὸ προσώπου, et ita legit in-
terpres, olimque legerat Ambrosius sermone l5, ut
notat Combelisius. Vocula πρό in aliis quibusdam
mss. et in editione Paris. deest. Ibidem editio Pa-
ris. 6 Κύριος. At in mss. articulus non legitur. Sic
apud LXX editus est hie locus : Πνεῦμα προσώπου
ἡμῶν Χριστὸς Κύριος, οὗ εἴπαμεν · Ἐνᾼτῇ σκιᾷ αὐ-
τοῦ ζησόμεθα. Spiritus faeiei'nostrte Christus Do-
minus.de quo ducimus ἐ 1η umbra ejus vivemus.
ll;une locum in suis uotis illustrat vir eruditissimus
υςιευε.
υςίευε.
τέρα καὶ Υἱὸν τὸ τῆς ἁγιωσύνης ὄνομα, ἀλλὰ καὶ att)-
τὴ ἡ τοῦ πνεύματος προσηγορία. Πνεῦμα γὰρ d
Θεὸς, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύμα-
τι καὶ ἀληθείῃ δεῖ προσκυνεῖν. Καὶ 6 προφήτης
φησί· Πνεῦμα πρὸ προσώπου (96) ἡμῶν Χριστὸς
Κύριος, οὗ εἴπαμεν· Ἐν τῇ σκιᾷ τῶν πτερύγιον
αὑτοῦ ᾆισόμεθα. Καὶ ὀ Ἀπόστολος τὴν τοῦ πνεύ-
ματος ’προσηγορίαν ἐπὶ τὸν Κύριον ἀναφέρει λέγων ·
Ὀ δὲ Κύριος τὸ πνεῦμά ἐστιν. Ἐκ δὲ τούτων παν-
τί δῆλον, ὅτι οὐχὶ ἀλλοτρίωσιν (97) τῆς φύσεως, ἀλλ’
οίκείωσιν πρὸς τὸν Πατέρα καὶ Υίὺν ἡ κοινωνία τῶν
ὀνομάτων παρίστησι. Καὶ ἀγαθὸς 6 Θεὸς εἴρηται, Β
καὶ ἔστιν · ἀγαθὸν δὲ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐκ
ἐπισκευαστὴν ἔχον τὴν ἀγαθότητα, ἀλλ’ ἐκ φύσεως
αὐτῷ συνυπάρχουσαν. Ἢ πάντων ἂν εἴη ἀλογώτατον
τὸ φύσει ἅγιον μὴ φύσει λέγειν τὴν ἁγαθότητα ἔχειν,
ἀλλ’ ὲπιγεννη ματικὴν (98) καὶ ἔξωθεν προσγεγενημέ-
νην αὐτῷ. Ἐν ᾧ δὲ εἶπεν ὁ Κύριος ὅτι, Ἐγὼ ἐρωτή-
σω τὸν Πατέρα, καὶ ἄλλον Παρακλητον δώσει
ὑμῖν, καὶ αὐτὸς εἶναι Παράκλητος ἡμῶν ἐνδείκνυται.
"tis-.5 καὶ ἡτοῦ παρακλήτου προσηγορία οὐ μικρὸν
πρὸς ἀπόδειξιν (99) τῆς δόξης τοῦ ἁγίου Πνεύματος
συντελεῖ.
4. Καὶ τὰ μὲν ὀνόματα τοιαῐτα τοῦ μεγαλείου τῆς
φύσεως ὲνδεικτικά· αἱ δὲ ἐνέργειαι τοῦ ἁγίου Ilvati-
ματος (1) οἶαι; Τῷ λόγῳ τοῦ Κυρίου, φησὶν, οἱ οὺο
armi ἐστερεώθησαν, καὶ τῷ Πνεύματι τοῦ σῖό- C
ματος αὑτοῦ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτῶν. Ὠς τοίνυν 6
Θεὸς Λόγος δημιουργός ἐστι τῶν οὐρανῶν, οὕτω καὶ
τὸ Πνεῦμα :6 ἆγιον τὸ στερεὸν καὶ πάγιον τῆς ἀρε-
τῆς (2) παρέχεται ταῖς οὐρανίαις δυνάμεσι. Καὶ πά-
λιν 6 ’1ὡὸ · Πνεῦμα Κυρίου τό ποιῆσαν με · οὐκ
ἐπὶ τῆς δημιουργίας, ὡς οἶμαι, ἀλλ’ ἐπὶ τῆς κατὰ
τὴν ἀνθρωπείαν ἀρετὴν τελειώσεως λέγων. '0 δὲ
Ἠσαίας ὲκ προσώπου Κυρίου διαλεγόμενος, κατὰ τὸ
ἀνθρώπινον αὐτοῦ δηλονότι, Κύριος ἀπέσταλκεζ με,
φησὶ, καὶ τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ. Καὶ πάλιν 6 ψαλμὸς,
δι’ ὅλων κεχωρηκέναι δύναμιν τοῦ Πνεύματος παρ-
ιστὰς, Ποῦ πορευθῶ, φησὶ, καὶ ἀπὸ τοῦ Πνεύ-
ματός σου, καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου ποῦ φύ-
71»; Ai δὲ είς ἡμᾶς ἀπ’ αὐτοῦ φθάνουσαι εὐεργεσίαι
ὁποῖαί τινές εἰσι καὶ ήλίκαι; ’Ὥσπερ αὐτὸς 6 Κύριος D
⁸⁹ Joan. Iv, ‘24. ’° Tliren. Iv, 20.
" lsa. Vl, 5.
³⁸ Job χχχιιι, 4.
³⁵ Psal. cxxvaII, 7.
’⁸ lsa. XLVIII, 16.
(96) Regii secundus, tertius et quintus, et Colb.
cum editione Ven. πρὸ προσώπου, et ita legit in-
terpres, olimque legerat Ambrosius sermone l5, ut
notat Combelisius. Vocula πρό in aliis quibusdam
mss. et in editione Paris. deest. Ibidem editio Pa-
ris. 6 Κύριος. At in mss. articulus non legitur. Sic
apud LXX editus est hie locus : Πνεῦμα προσώπου
ἡμῶν Χριστὸς Κύριος, οὗ εἴπαμεν · Ἐνᾼτῇ σκιᾷ αὐ-
τοῦ ζησόμεθα. Spiritus faeiei'nostrte Christus Do-
minus.de quo ducimus ἐ 1η umbra ejus vivemus.
ll;une locum in suis uotis illustrat vir eruditissimus
υςιευε.
υςίευε.