PG 29, col. 665
τὰ ἐμὰ τῆς φωνῆς μου ἀκούουσι, καὶ ἐγὼ ζωὴν αἰώνιον δίδωμι αὐτοῖς. Ζωοποιούμεθα δὲ διὰ Πνεύ-
ματος, ὣς φησι Παῦλοςη '0 ἐγειᾏοίις Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώαατα ὑμῶν
διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὑτοῦ Πνεύμιιτος ἐν ὑμῖν.
5. Ἀλλ’ ὁ πάντα τολμηρὸς οὗτος, καὶ μὴ ὑποπτήσ-
σων τὸν ἐπηρτημένον κίνδυνον τοῖς τολμῶσι (15)
βλάσφημον τι ῥῆμα εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀττορ-
ρἰαι, ἀμέτοχον αὐτὸ θεότητος ἀποφαίνεται, γράφων
οὕτω περὶ τοῦ Πνεύματος ·
ΕΥΝ. Τρίτον τάξει καὶ (14) φύσει, προστάγματι
μὲν τοῦ Πατρὺς, ἐνεργείᾳ δὲ τοῦ Υἱοῧ γενόμενον,
τρίτῃ χώρα τιμώμενον, ὡς πρῶτον καὶ μεῖξον ἁπάν-
των, καὶ μόνον τοιοῦτον τοῦ Μονογενοῦς ποίημα,
Θεότητος καὶ δημιουργικῆς δυνάμεως ἀπολειπόμενον. Β
ΒΑΣ. '0 δὲ τοῦτο λέγων ἔοικε μηδὲ τὴν θεότητα
πεπιστευκέναι ὲν ἡμῖν οίκεῖν (15), τοῦ Ἰωάννου λέ-
γοντος περὶ Θεοῦ ' Ἐκ τούτου γινώσκομεν, ὅτι ἐν
ἡμῖν ἐστιν, ἐκ τοῦ ΙΙνεύμίιτος οὗ ἡμῖν ἔδωκε ο
καὶ τοῦ Ἀποστοιιου· Οὐκ οἴδατε, ὅτι rrch Θεοῦ
ἐστε, καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὐμῖν; καὶ
πάλιν· Ἐν ᾧ ἡ πᾶσα οἰκοδομὴ συναρμολογουμένη
αὔξει εις ναὸν ἅγιον ἐν Κυρίῳ, ἑν ᾧ καὶ ὑμεῖς
συνοικοδομεῖσθε εἰς κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ ἐν
Πνεύματι. Εἰ τοίνυν ὲν ἡμῖν ὁ Θεὸς ἐνοικεῖν λέγεται
διὰ τοῦ Πνεύματος, πῶς οὐχὶ φανερᾶς ἀσεϐείας ἐστὶν
αὐτὸ τὸ Πνεῦμα λέγειν ἁμέτοχοντῆς θεότητος ; Καὶ,
εἰ θεοὺς ὀνομάζομεν τοὺς κατ’ ἀρετὴν τελείους, ἡ δὲ
τελείωσις διὰ τοῦ ΙΙνεύματος, πῶς τὸ ἐτέρους θεο· c
ποιοῦν αὐτὸ τῆς θεότητος ἀπολείπεται; Ἀλλὰ μὴν
οὐδὲ εὐσεϐὲς, ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων , οὕτω καὶ
ἐπὶ τοῦ Πνεύματος, μεθεκτὴν λέγειν αὑτοῦ τὴν θεό-
τητα τετιμῆσθαι (16), καὶ οὐχὶ φύσει αὐτῷ συνυπάρ-
χειν. Ὀ γὰρ χάριτι θεοποιούμενος τῆς μεταπτωτῆς
ἐστι φύσεως, ἐξ ἀπροσεξίας ποτὲ καὶ ἀπορρεούσης
τοῦ κρείττονος. Τοῦτο δὲ σαφῶς μάχεται τῇ παραυ
δόσει τοῦ σωτηρίου βαπτίσματος. Πιιοευθέντες, φησὶ,
ῥῖαπτίζετε είς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ,
καὶ τοῦ ἁγίου Πνεὺματος (17). Ἔστι γὰρ τὸ βά-
πτισμα σφραγὶς τῆς πίστεως, ἡ δὲ πίστις θεότητος
συγκατάθεσις. Πιστεῦσαι γὰρ δεῖ πρότερον, εἶτα τῷ
βαπτίσματι ἐπισφραγίσασθαι. Τὸ δὲ βάπτισμα ἡμῶν
ἐστι κατὰ τὴν τοῦ (18) Κυρίου παράδοσιν, εἰς ὄνομα
Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος· οὐδενὸς l)
κτίσματος, οὐδὲ δούλου Ihth καὶ ΥΞῴ συντεταγμέ-
vou, ὡς τῆς θεότητος ὲν Τριάδι συμπληρουμένης. Τὸ δὲ ἔξω τούτων ομόόουλον ἅπαν ἐστὶ, κᾶν τὰ μάλιστα
ὑπερϐολαῖς ἀξιωμάτων ἄλλα ἄλλων προτετιμημένα τυγχάνῃ.
6. Καὶ μή μοι πάλιν τὰ σοφὰ ταῦτα ·
ΕΥΝ. Ἐὰν μὴ κτίσμα ἐστὶν, οὐκοῦν γέννημα, ἢ
³⁹ ICor. ιιι, 16.
³⁷ Rom. VIII, 11. ³⁸·Ηοέιιι. ιιι, 24.
(l2) Pars major lihroruptveterumoiamcr: Χριστός. ·
Statim Reg. qtiartns φωνῆς μου ἀκούει.
(15) [fibri aliquot veteres τοῖς τολμήσασα
(14) Codices nonnulli καὶ “satist καί. Editi προστά-
γματι μέν. Vocula μέν in majori parte mss: deest.
(15) ’νοτ otxsir itoniegittlt‘ in editioneyen. Irre-
que in antiquis sex libris {sed eam in editione Pa-
ματος, ὣς φησι Παῦλοςη '0 ἐγειᾏοίις Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώαατα ὑμῶν
διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὑτοῦ Πνεύμιιτος ἐν ὑμῖν.
5. Ἀλλ’ ὁ πάντα τολμηρὸς οὗτος, καὶ μὴ ὑποπτήσ-
σων τὸν ἐπηρτημένον κίνδυνον τοῖς τολμῶσι (15)
βλάσφημον τι ῥῆμα εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀττορ-
ρἰαι, ἀμέτοχον αὐτὸ θεότητος ἀποφαίνεται, γράφων
οὕτω περὶ τοῦ Πνεύματος ·
ΕΥΝ. Τρίτον τάξει καὶ (14) φύσει, προστάγματι
μὲν τοῦ Πατρὺς, ἐνεργείᾳ δὲ τοῦ Υἱοῧ γενόμενον,
τρίτῃ χώρα τιμώμενον, ὡς πρῶτον καὶ μεῖξον ἁπάν-
των, καὶ μόνον τοιοῦτον τοῦ Μονογενοῦς ποίημα,
Θεότητος καὶ δημιουργικῆς δυνάμεως ἀπολειπόμενον. Β
ΒΑΣ. '0 δὲ τοῦτο λέγων ἔοικε μηδὲ τὴν θεότητα
πεπιστευκέναι ὲν ἡμῖν οίκεῖν (15), τοῦ Ἰωάννου λέ-
γοντος περὶ Θεοῦ ' Ἐκ τούτου γινώσκομεν, ὅτι ἐν
ἡμῖν ἐστιν, ἐκ τοῦ ΙΙνεύμίιτος οὗ ἡμῖν ἔδωκε ο
καὶ τοῦ Ἀποστοιιου· Οὐκ οἴδατε, ὅτι rrch Θεοῦ
ἐστε, καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὐμῖν; καὶ
πάλιν· Ἐν ᾧ ἡ πᾶσα οἰκοδομὴ συναρμολογουμένη
αὔξει εις ναὸν ἅγιον ἐν Κυρίῳ, ἑν ᾧ καὶ ὑμεῖς
συνοικοδομεῖσθε εἰς κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ ἐν
Πνεύματι. Εἰ τοίνυν ὲν ἡμῖν ὁ Θεὸς ἐνοικεῖν λέγεται
διὰ τοῦ Πνεύματος, πῶς οὐχὶ φανερᾶς ἀσεϐείας ἐστὶν
αὐτὸ τὸ Πνεῦμα λέγειν ἁμέτοχοντῆς θεότητος ; Καὶ,
εἰ θεοὺς ὀνομάζομεν τοὺς κατ’ ἀρετὴν τελείους, ἡ δὲ
τελείωσις διὰ τοῦ ΙΙνεύματος, πῶς τὸ ἐτέρους θεο· c
ποιοῦν αὐτὸ τῆς θεότητος ἀπολείπεται; Ἀλλὰ μὴν
οὐδὲ εὐσεϐὲς, ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων , οὕτω καὶ
ἐπὶ τοῦ Πνεύματος, μεθεκτὴν λέγειν αὑτοῦ τὴν θεό-
τητα τετιμῆσθαι (16), καὶ οὐχὶ φύσει αὐτῷ συνυπάρ-
χειν. Ὀ γὰρ χάριτι θεοποιούμενος τῆς μεταπτωτῆς
ἐστι φύσεως, ἐξ ἀπροσεξίας ποτὲ καὶ ἀπορρεούσης
τοῦ κρείττονος. Τοῦτο δὲ σαφῶς μάχεται τῇ παραυ
δόσει τοῦ σωτηρίου βαπτίσματος. Πιιοευθέντες, φησὶ,
ῥῖαπτίζετε είς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ,
καὶ τοῦ ἁγίου Πνεὺματος (17). Ἔστι γὰρ τὸ βά-
πτισμα σφραγὶς τῆς πίστεως, ἡ δὲ πίστις θεότητος
συγκατάθεσις. Πιστεῦσαι γὰρ δεῖ πρότερον, εἶτα τῷ
βαπτίσματι ἐπισφραγίσασθαι. Τὸ δὲ βάπτισμα ἡμῶν
ἐστι κατὰ τὴν τοῦ (18) Κυρίου παράδοσιν, εἰς ὄνομα
Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος· οὐδενὸς l)
κτίσματος, οὐδὲ δούλου Ihth καὶ ΥΞῴ συντεταγμέ-
vou, ὡς τῆς θεότητος ὲν Τριάδι συμπληρουμένης. Τὸ δὲ ἔξω τούτων ομόόουλον ἅπαν ἐστὶ, κᾶν τὰ μάλιστα
ὑπερϐολαῖς ἀξιωμάτων ἄλλα ἄλλων προτετιμημένα τυγχάνῃ.
6. Καὶ μή μοι πάλιν τὰ σοφὰ ταῦτα ·
ΕΥΝ. Ἐὰν μὴ κτίσμα ἐστὶν, οὐκοῦν γέννημα, ἢ
³⁹ ICor. ιιι, 16.
³⁷ Rom. VIII, 11. ³⁸·Ηοέιιι. ιιι, 24.
(l2) Pars major lihroruptveterumoiamcr: Χριστός. ·
Statim Reg. qtiartns φωνῆς μου ἀκούει.
(15) [fibri aliquot veteres τοῖς τολμήσασα
(14) Codices nonnulli καὶ “satist καί. Editi προστά-
γματι μέν. Vocula μέν in majori parte mss: deest.
(15) ’νοτ otxsir itoniegittlt‘ in editioneyen. Irre-
que in antiquis sex libris {sed eam in editione Pa-