PG 3, col. 313
δείς ἐγγίνεται φθόνος κατὰ τὸν Πλάτωνα,) πληρεστά-
τω; μεταδιδοὺσαι τῆς αἴγλης, κᾶν ἐκεῖναι, ὅσον χω·-
ροῦσι, δέχωνται. Τοῦτο γίνεται καὶ ἐπὶ ταῖς έτέραϊς
ἕως καὶ τῶν ἔσχ σίτων. ’Ἔστιν οὖν ἅπασι τοῖς φωτι-
ζισμένοις ἀρχῆ τοῦ φωτίζεσθαι ὃ Θεὸς, φόσει καὶ
ὄντως κυρίως ὡς φωτὸς πηγὴ, καὶ αὒτόφως, και αἴ·-
τιος πᾶσι καὶ τοὺ εἶναι, καὶ τοῦ ὁρᾷν αὗτὸ δὴ τὸ
φτῦς· θέσει δὲ καὶ κατὰ χάριν θεομιμῆτως κατὰ μέ-
ρος μία τῇ ἑτέρᾳ, ἡ πρώτη τῇ μετ’ αὒτὴν, ἐν τῷ δι’
αὗτῆς εἷς ἐκείνην τὴν ’ἐλλαμψιν διέρχεσθαι, ὃ δὲ ἐπο-
χετεύεσθαι εἶπεν, ἀπὸ μεταφορᾶς τοῦ διὰ σωλήνων
διερχομένου ὕδατος. Τὸ δὲ τὰ οἰκεῖα ἐνεργεῖν, καί
ἀπαύστως ἀνατετάσθαι πρὸς τὸν Θεὸν, καί εἰς iam.
τοὺς συστέλλεσθαι πάλιν, τὸ μὲν τῇ ἐφέσει, τὸδὲ
τῇ προσοχῇ καί τῆ εὐλαϐείᾳ, τοῦτο ἂν κληθείη θεο-
μίμητος ἀρετή. Τάξιν δὲ (ipsi); τὴν ὡς ἄλλου ἐν ἄλλῳ
διαφυλάττει⁶ ὡς τόο Ζῇ ἐν ἒμοῖ ἡ ψυχή σου, ἀντὶ
τοῦ, ἡ διδασκαλία σου, καὶ ἡ ταύτης μετάδοσις. Τὲως
δὲ τὸ μὲν θέσει ἐστίν ἐκεῖ, τὸ δὲ συμϐεϐηκὸς οὔ πάνυ
τι κληθείη· τὸ γὰρ συμϐεϐηκὸς ἒν ὑποκειμένῳ
ἐστίν’ ἀσύνθετα δὲ καί ἐίύλα ἐκεῖνα, καὶ τὰ εἴδη
αὗτίυν, ζωαῖ οὔχ ὡς ὲν ὕλῃ εἶσί. Τὴν γοῦν ὑπερτάτην
διακόσμησιν αἱ λοιπαὶ οὒράνιαι οὖσίαι, τέως μετὰ
Θεὸν ἀρχὴν ἡγοῦνται τῆς θεογνωσίας καὶ τῆς θεομι-
μησίας αὒτῶν, ὡς δι’ εκείνων εἷς αὖτὰς διαδιδομένης
τῆς ἒλλάμψεως ⁸ διὸ καί πᾶσαν ἐνέργειαν ἐπὶ Θεὸν
μὲν ἀναφέρουσιν, ὡς εἷς ἀρχηγὸν καὶ αἴτιον, αὖθις
δὲ μετ’ αὒτὸν ἐπὶ τοὺς πρώτους, ὡς πρώτως εἷς
αὐτοὺς τὰ τῆς θεομιμησίας ἀναφαίνοντας καί διδᾶς
σκοντας. Λοιπὸν ἡ πρώτη τάξις, μᾶλλον τῶν ἄλλων,
τὰ προσόντα ἔαυτῇ ἔχει τὸ ἐμπόριον, ὅπερ ἐστὶν τῶν
σεραφίμ, τὴν τῆς σοφίας χύσιν, ’έτι δὲ καί τὸ γνωστιο
κὸν τῆς ἐπιστήμης τῶν θείων ἐἏλάμψεων, (ἡ ἐπιστή-
μη γὰρ πρὸς τὰ ἐπιστηταί ἐστι,) καὶ τὴν τῶν θρώνων
ἰδιότητα, τὸ ἀνεῳγμένην δηλονότι τὴν περί τοῦ Θείου
νόησιν ἔχειν, ὃ δη θεοδοχία ἐστί τε καὶ ὸνομσίζεται.
Ἠ δὲ μετ’ αὐτὴν τάξις μετέχει μὲν τῶν τοιούτων
δυνάμεων, ὑφειμένως δὲ, καί πρὸς τὰς πρώτας ὁρῶ-
σαι, δι’ αὐτῶν ὡς πρώτως ἠξιωμένων τῆς θεομιμη-
σίας ἐπὶ τὸ θεοειδές ὡς ἐφικτὸν ἀνάγονται· ἀνατι-
θέασι γοῦν ταῖς πρώταις ὡς ἱεράρχαις μετὰ Θεὸν τὰς
ἰδιότητας ἐκείνων, ὧν αὗται ἓν μετουσίᾳ γίνονται,
rum patulam ad Deum intelligentiam habet, quod Dei susceptio et est et appellatur. Ordo qui hunc
sequitur istiusmodi quidem virtutes participat, sed inferiori gradu, et 120 cum respectu ad priores,
per quos, tanquam divina imitationis primicerios, ad deiformitatem pro captu suo promoventur;
quare etiam primis illis, tanquam prapositis suis, post Deum acceptas ferunt proprietates istas qua-
rum participes facti sunt.
§ Ιν. ’Ἔλεγε γοῦν ὸ ταύτην τὴν λύσιν ποιούμενος,
(οἶμαι δὲ,ὁ μέγας ἦν ’1ερόθεος,ἢ εἴτις ἄλλος κατ’ ἐκεῖ·
νον,) ὅτι ἡ μὲν ὅρασις ἐκείνη ὁπεδείχθη τῷ προφήτη δι’
ἐνὸς τῶν ἀγγέλων, ἀναταθέντι παρὰ τῆς χειραγωγίας
ἱκείνου εἷς τἠν θεωρίαν ἑκείνην,καθ’ ἢν ἐώρα τὰς, ὑπερ-
τατας οὐσίας, ὡς ἐν συμϐόλοιςξ ἐξαπτερύγους ὑπὸ Θεὸν
(ὅτι μέγα ἧν τό τοῦ καθημένου ὑπεξῃρημένων), καὶ
μετᾷ Θεοῦ (οὒ γὰρ ἦσαν πρὸ ὲκείνων ἕτεραι τάξεις), καὶ
περί Θεὸν, ὅτι κύκλῳ ἵσταντο. Τὸ δὲ ἱδρυμένων τῶν
τω; μεταδιδοὺσαι τῆς αἴγλης, κᾶν ἐκεῖναι, ὅσον χω·-
ροῦσι, δέχωνται. Τοῦτο γίνεται καὶ ἐπὶ ταῖς έτέραϊς
ἕως καὶ τῶν ἔσχ σίτων. ’Ἔστιν οὖν ἅπασι τοῖς φωτι-
ζισμένοις ἀρχῆ τοῦ φωτίζεσθαι ὃ Θεὸς, φόσει καὶ
ὄντως κυρίως ὡς φωτὸς πηγὴ, καὶ αὒτόφως, και αἴ·-
τιος πᾶσι καὶ τοὺ εἶναι, καὶ τοῦ ὁρᾷν αὗτὸ δὴ τὸ
φτῦς· θέσει δὲ καὶ κατὰ χάριν θεομιμῆτως κατὰ μέ-
ρος μία τῇ ἑτέρᾳ, ἡ πρώτη τῇ μετ’ αὒτὴν, ἐν τῷ δι’
αὗτῆς εἷς ἐκείνην τὴν ’ἐλλαμψιν διέρχεσθαι, ὃ δὲ ἐπο-
χετεύεσθαι εἶπεν, ἀπὸ μεταφορᾶς τοῦ διὰ σωλήνων
διερχομένου ὕδατος. Τὸ δὲ τὰ οἰκεῖα ἐνεργεῖν, καί
ἀπαύστως ἀνατετάσθαι πρὸς τὸν Θεὸν, καί εἰς iam.
τοὺς συστέλλεσθαι πάλιν, τὸ μὲν τῇ ἐφέσει, τὸδὲ
τῇ προσοχῇ καί τῆ εὐλαϐείᾳ, τοῦτο ἂν κληθείη θεο-
μίμητος ἀρετή. Τάξιν δὲ (ipsi); τὴν ὡς ἄλλου ἐν ἄλλῳ
διαφυλάττει⁶ ὡς τόο Ζῇ ἐν ἒμοῖ ἡ ψυχή σου, ἀντὶ
τοῦ, ἡ διδασκαλία σου, καὶ ἡ ταύτης μετάδοσις. Τὲως
δὲ τὸ μὲν θέσει ἐστίν ἐκεῖ, τὸ δὲ συμϐεϐηκὸς οὔ πάνυ
τι κληθείη· τὸ γὰρ συμϐεϐηκὸς ἒν ὑποκειμένῳ
ἐστίν’ ἀσύνθετα δὲ καί ἐίύλα ἐκεῖνα, καὶ τὰ εἴδη
αὗτίυν, ζωαῖ οὔχ ὡς ὲν ὕλῃ εἶσί. Τὴν γοῦν ὑπερτάτην
διακόσμησιν αἱ λοιπαὶ οὒράνιαι οὖσίαι, τέως μετὰ
Θεὸν ἀρχὴν ἡγοῦνται τῆς θεογνωσίας καὶ τῆς θεομι-
μησίας αὒτῶν, ὡς δι’ εκείνων εἷς αὖτὰς διαδιδομένης
τῆς ἒλλάμψεως ⁸ διὸ καί πᾶσαν ἐνέργειαν ἐπὶ Θεὸν
μὲν ἀναφέρουσιν, ὡς εἷς ἀρχηγὸν καὶ αἴτιον, αὖθις
δὲ μετ’ αὒτὸν ἐπὶ τοὺς πρώτους, ὡς πρώτως εἷς
αὐτοὺς τὰ τῆς θεομιμησίας ἀναφαίνοντας καί διδᾶς
σκοντας. Λοιπὸν ἡ πρώτη τάξις, μᾶλλον τῶν ἄλλων,
τὰ προσόντα ἔαυτῇ ἔχει τὸ ἐμπόριον, ὅπερ ἐστὶν τῶν
σεραφίμ, τὴν τῆς σοφίας χύσιν, ’έτι δὲ καί τὸ γνωστιο
κὸν τῆς ἐπιστήμης τῶν θείων ἐἏλάμψεων, (ἡ ἐπιστή-
μη γὰρ πρὸς τὰ ἐπιστηταί ἐστι,) καὶ τὴν τῶν θρώνων
ἰδιότητα, τὸ ἀνεῳγμένην δηλονότι τὴν περί τοῦ Θείου
νόησιν ἔχειν, ὃ δη θεοδοχία ἐστί τε καὶ ὸνομσίζεται.
Ἠ δὲ μετ’ αὐτὴν τάξις μετέχει μὲν τῶν τοιούτων
δυνάμεων, ὑφειμένως δὲ, καί πρὸς τὰς πρώτας ὁρῶ-
σαι, δι’ αὐτῶν ὡς πρώτως ἠξιωμένων τῆς θεομιμη-
σίας ἐπὶ τὸ θεοειδές ὡς ἐφικτὸν ἀνάγονται· ἀνατι-
θέασι γοῦν ταῖς πρώταις ὡς ἱεράρχαις μετὰ Θεὸν τὰς
ἰδιότητας ἐκείνων, ὧν αὗται ἓν μετουσίᾳ γίνονται,
rum patulam ad Deum intelligentiam habet, quod Dei susceptio et est et appellatur. Ordo qui hunc
sequitur istiusmodi quidem virtutes participat, sed inferiori gradu, et 120 cum respectu ad priores,
per quos, tanquam divina imitationis primicerios, ad deiformitatem pro captu suo promoventur;
quare etiam primis illis, tanquam prapositis suis, post Deum acceptas ferunt proprietates istas qua-
rum participes facti sunt.
§ Ιν. ’Ἔλεγε γοῦν ὸ ταύτην τὴν λύσιν ποιούμενος,
(οἶμαι δὲ,ὁ μέγας ἦν ’1ερόθεος,ἢ εἴτις ἄλλος κατ’ ἐκεῖ·
νον,) ὅτι ἡ μὲν ὅρασις ἐκείνη ὁπεδείχθη τῷ προφήτη δι’
ἐνὸς τῶν ἀγγέλων, ἀναταθέντι παρὰ τῆς χειραγωγίας
ἱκείνου εἷς τἠν θεωρίαν ἑκείνην,καθ’ ἢν ἐώρα τὰς, ὑπερ-
τατας οὐσίας, ὡς ἐν συμϐόλοιςξ ἐξαπτερύγους ὑπὸ Θεὸν
(ὅτι μέγα ἧν τό τοῦ καθημένου ὑπεξῃρημένων), καὶ
μετᾷ Θεοῦ (οὒ γὰρ ἦσαν πρὸ ὲκείνων ἕτεραι τάξεις), καὶ
περί Θεὸν, ὅτι κύκλῳ ἵσταντο. Τὸ δὲ ἱδρυμένων τῶν