PG 3, col. 315
haec vidit eminentem verticem in me’lio eorum de-
super firmatum, ex quorum symbolarum visioni—
bus didicit, divinum Numen secundum omnem
supernaturalem excellentiam, sine comparatione
autecellere visibilem omnem et invisibilem natu-
ram; didicit, ab omnibus insuper divinum Numen
exemptum esse, tanquam dominum a servis, et
creatorem a creaturis: et non solum aliis, sed ne
primis quidem substantiis simile existere; tum
quia illud iu throno ordinesque cum tremore cir-
cumstantes vidit, tum quia primos ordines vidit.
Si itaque divinum Numen ne primis quidem simile
existebat, quid cogitabit quis de sequentibus? Ter- Β
tio quoque didicit, Deum omnium esse principium
et causam, indissolubilem et immutabilem, ex qua
tam esse quam bene esse illis obtigit. Unde autem
et illud dicit? Ex eo quod omnia ad ipsum spectent,
omniaque ad eum tend; nt, ut qui benigne omnino
victoriae pramium tribuat. Quomodo post con-
templationem circa Numen divinum deiformes
deinde virtutes ac serapbim didicit, etnon se- ’
cundum ordinem ista patefacta sunt? Ac dicere
liceat, quod supereminens gloria sedentis ipsum
fecerit illic primum obtutum figere, ac deinde,
postquam id quod Domini erat medium ac mini-
nistrorum diversitatem didicerat, virtutes sera-
pbim edoctum esse; quoniam virtutes igneae sunt,
juxta denominationem suam, uti paulo postc
hic sanctus tradidit et explicuit capite 15. Di—
dicit quoque senarum alarum sacram fictionem,
12! quemadmodum etiam ante dixerat, mentem
omnem et primos et medios et postremos ordines
habere. Erat itaque illic etiam istiusmodi triplex
ordo in suprema et absoluta intentione: siquidem
quae alie solutae apparebant. Quin et carentia pe-
dum, et multitudo pedum eorum, ac quod duabus
quidem alis absconderem ac tegerent pedes suos,
duabus item aspectum facierum suarum abderent,
duabus vero mediis semper moverentur; haec, in-
quam, ab ipso visa ad notitiam eam adduci-bant,
per multas quidem facies ipsi declarando vim mul—
tivagant plurimaque cernendi facultatem; per ob-
vetationem vero, eam quam exhibent reverentiam
in sublimiorum, profundiorumquc mysteriorum
audaci et inscrutabili investigatione(sublimiorum
quidem, quia facies. profundiorum vero, quoniam
pedes tegunt) per continuam vero motionem, alti-
volantis et incessabilis Dei imitationis operationes.
Quin et laudis illud canticum, quod ο Deo incipit
et in Deum desinit: Sanctus, sanctus, sanctus ’⁵,
propheta edocebatur, ab angelo, ipsi ejuscemodi
sacram notitiam communicante: nam istiusmodi
scientiam ipse primus ει ρι’ίεοοεεονίὺυε suis acci-
piens, prophetae tradebat: ad haec ipsum edocebat,
Dei participationem quoquo modo puris expiationi
nIsav1,3.
super firmatum, ex quorum symbolarum visioni—
bus didicit, divinum Numen secundum omnem
supernaturalem excellentiam, sine comparatione
autecellere visibilem omnem et invisibilem natu-
ram; didicit, ab omnibus insuper divinum Numen
exemptum esse, tanquam dominum a servis, et
creatorem a creaturis: et non solum aliis, sed ne
primis quidem substantiis simile existere; tum
quia illud iu throno ordinesque cum tremore cir-
cumstantes vidit, tum quia primos ordines vidit.
Si itaque divinum Numen ne primis quidem simile
existebat, quid cogitabit quis de sequentibus? Ter- Β
tio quoque didicit, Deum omnium esse principium
et causam, indissolubilem et immutabilem, ex qua
tam esse quam bene esse illis obtigit. Unde autem
et illud dicit? Ex eo quod omnia ad ipsum spectent,
omniaque ad eum tend; nt, ut qui benigne omnino
victoriae pramium tribuat. Quomodo post con-
templationem circa Numen divinum deiformes
deinde virtutes ac serapbim didicit, etnon se- ’
cundum ordinem ista patefacta sunt? Ac dicere
liceat, quod supereminens gloria sedentis ipsum
fecerit illic primum obtutum figere, ac deinde,
postquam id quod Domini erat medium ac mini-
nistrorum diversitatem didicerat, virtutes sera-
pbim edoctum esse; quoniam virtutes igneae sunt,
juxta denominationem suam, uti paulo postc
hic sanctus tradidit et explicuit capite 15. Di—
dicit quoque senarum alarum sacram fictionem,
12! quemadmodum etiam ante dixerat, mentem
omnem et primos et medios et postremos ordines
habere. Erat itaque illic etiam istiusmodi triplex
ordo in suprema et absoluta intentione: siquidem
quae alie solutae apparebant. Quin et carentia pe-
dum, et multitudo pedum eorum, ac quod duabus
quidem alis absconderem ac tegerent pedes suos,
duabus item aspectum facierum suarum abderent,
duabus vero mediis semper moverentur; haec, in-
quam, ab ipso visa ad notitiam eam adduci-bant,
per multas quidem facies ipsi declarando vim mul—
tivagant plurimaque cernendi facultatem; per ob-
vetationem vero, eam quam exhibent reverentiam
in sublimiorum, profundiorumquc mysteriorum
audaci et inscrutabili investigatione(sublimiorum
quidem, quia facies. profundiorum vero, quoniam
pedes tegunt) per continuam vero motionem, alti-
volantis et incessabilis Dei imitationis operationes.
Quin et laudis illud canticum, quod ο Deo incipit
et in Deum desinit: Sanctus, sanctus, sanctus ’⁵,
propheta edocebatur, ab angelo, ipsi ejuscemodi
sacram notitiam communicante: nam istiusmodi
scientiam ipse primus ει ρι’ίεοοεεονίὺυε suis acci-
piens, prophetae tradebat: ad haec ipsum edocebat,
Dei participationem quoquo modo puris expiationi
nIsav1,3.