PG 3, col. 316
τῶν συμϐόλων ὁράσεως εἷς διδασκαλίαν ἀνήγετο, ὅτι
ἆσυγκρίτως κατᾶ πᾶσαν ὑπεροχὴν nati? ὑπεροοσίως
rb Θεῖον ὑπέρκειται πάσης ὁρατῆς καὶ ἀοράτου οὗ·
σίας’ ἐμάνθανεν, ὅτι καί πάντων ἰστὶν ἐξῃρημένον
rb Θεῖον, ὡς δεσπότης δούλων, καὶ ποιητὴς κτισμά-
των, καὶ οὒκ ἐμφερὲς, μὴ μόνον τοῖς ἄλλοις, ἀλλ’
οὑδὲ ταῖς πρώταις αὐταῖς οὖσίαις³ ἐκεῖνο μὲν, ὅτι
rb μὲν ἐπὶ θρόνου ἐώρα, τὰς δὲ τάξεις μετὰ φόϐου
ἱσταμέναςο τοῦτο, ὅτι τὰς πρώτας εἱδε τάξεις.
Ei. γοῦν ταῖς πρώταις οῦκ ᾖν ἐμφερὲς rb Θεῖον, ἐπὶ
τοῖς δεδτέροις τί ἄν ἒννοοῖτό τις; Καὶ τρίτον ἒμανο ,
θανε, τὸ πάντων ἆρχην καὶ αἰτίαν εἶναι ἀδιάλυτόν
τε καὶ ἀναλλοίωτον, ὑφ’ ἧς καὶ τὸ εἶναι καὶ τὸεῦ
εἷναικᾶκείναις ἐστί. Πόθεν δὲ καὶ τοῦτο κατεμάν-
θανεν; ἔκ τοῦ τὰ πάντα πρὸς αὖτὸν ἆφορᾷν, καί
πάντα πρὸς αὖτὸν ἀνατείνεσθαι, πανευλαϐὦς πάντη
ἀποπληροῦντα τὸν ἐπινίκιον, Πως μετὰ τὴν περὶ τὸ
Θεῖον θεωρίαν, εἶτα τὰς θεοειδεῖς δυνάμεις τῶν σερασ
φὶρ. κατεμάνθανε, καὶ οῦ κατὰ τάξιν ἀνήγετος Καί
ἔστιν εἰπεῖν, ὅτι τὸ ὑπερϐάλλον τῆς δόξης τοῦ καθημέ-
νου πεποίηκε τοῦτον ἐκεῖσε πρώτως ἀναταθῆναι, sm
μεθ’ ὃ ἔμαθε rb μέσον τοῦ δεσπότου καὶ τῶν δοὺλων τὸ
διάφορον, ἐμυεῖτο τὰς δυνάμεις τῶν σεραφὶμ, ὅτι δυνά-
μεις ἐμπύριοί εἶσι, κατὰ τὴν αὑτῶν επωνυμίιν, ὡς
μικρὸν ὕστερον ὁ ἅγιος εἴποι καὶ ὑφηγήσεται ὲν τῷ ιε’
κεφαλαίῳ. Ἐμάνθανε τὴν τῶν πτερῶν ἐξαπλῆνίεροο
πλαστίαν, ὅτι καθὼς καὶ πρότερον ἔλεγεν, ὡς πᾶς νοῦς
καὶ πρώτας, καὶ μέσας, καὶ τελευταίας ἔχει τάξεις. Ἦν
οὖν κάκεῖσε ἡ τοιαύτη τριττῆ τάξις ὲν τῇ ὑπερτάτῃ
καὶ ἀπολύτῳ ἀνατάσει· αἱ γὰρ δύο πτέρυγες ἆπύλυτοι
κατεφαίνοντο. Ἀλλὰ καὶ rb ἆπειρόπουν καὶ πολύπουν
αὑτῶν, καὶ rb τοῖς μὲν δυσὶ πτεροῖς ἂποδιαστέλί·
λεσθαι καὶ σκέπεσθαι την ὑπὲρ τοὺς πόδας, τοῖς δδ
δυσὶ τὴν ὑπὲρ τὰ πρόσωπα θεωρίαν, τοῖς δὲ μέσοις
ἀεὶ κινεῖσθαι, ταῦτα δὴ τὰ παρ’ ὶκείνου ὁρώμενα εἷς
γνῶσιν ἀνῆγον αὑτὴν, δηλουμένης αὐτῷ διὰ τοῦτφνς
διὰ μὲν τὸ πολυπρόσωπον, τῆς πολυπόρου καὶ πᾳλψ
θεάμονος δυνάμεως, διὰ δὲ rb σκέπεσθαι, τῆς εἶδλν
ὄεέας, ἢν ἔχουσιν εἷς τὴν τῶν ὑψηλοτέρων καὶ βαθιν
τὲρων αὐθάδη καὶ ἀνέφικτον ἔρευναν (τῶν μὲν
λοτέρων διὰ rb τὰ πρόσωπα, τῶν δὲ θαθυτὲρων 8ιᾶ
rb τοὺς πόδας σκέπεσθαι), διὰ δὲ rb ἀεικίνητον, γῆς
ὑψιπετοῦς καὶ ἆκαταλῆτκτου θεομιμήτου ἓνεργεῖας·
Ἀλλὰ καί τὴν ὑμνῳδίαν ἐκείνην τὴν 'u. Θεοῦ ἄρχο-
μένην καῖ εὶς Θεὸν λήγουσαν, τὴν ”Αγιος, ἅγιος,
ἅγιος, ἑμυσταγωγεῖτο ὃ προφήτης, τοῦ ἀγγέλου μξ⁶
ταδιδόντος αῦτῷ τῆς τοιαύτης ἱερᾶς γνώσεωεζ τῖδν
γὰρ τοιαύτην γνῶσιν αὐτὸς πρῶτος διὰ τῶν πρὸ α’ξ⁴
τοῦ δεξάμενος, ι τῷ προερήῇ ᾖιρέτέεμπε, Πρὸξ rod-
τοις ἐδίδασκεν αὐτὸν καὶν τοῦτο, ὅτι ἦ τοῦ θεοῦ μξῖ
ουσία τοῖς καθαροῖς ὁπωσοῦν κάθαρσις lcum-'53"
τίνων δὲ τοῦτο ὲδίδασκενς ἐξ ὧν ὀ Σερπφὶελ Ῠῦτον
ἐκάθηρεν. Ὀ γὰρ καθαρὸς άλλως οῦκ ἔχει καθέξεις
εὶ μὴ αὐτὸς «ingeniatis ἔχει τὴν κάθαρσιξι
ἐστι τοῖς ὁπωσοῦν καθαροῖς- ἡ μετουσία τῆς θεῖκτί(
ἆσυγκρίτως κατᾶ πᾶσαν ὑπεροχὴν nati? ὑπεροοσίως
rb Θεῖον ὑπέρκειται πάσης ὁρατῆς καὶ ἀοράτου οὗ·
σίας’ ἐμάνθανεν, ὅτι καί πάντων ἰστὶν ἐξῃρημένον
rb Θεῖον, ὡς δεσπότης δούλων, καὶ ποιητὴς κτισμά-
των, καὶ οὒκ ἐμφερὲς, μὴ μόνον τοῖς ἄλλοις, ἀλλ’
οὑδὲ ταῖς πρώταις αὐταῖς οὖσίαις³ ἐκεῖνο μὲν, ὅτι
rb μὲν ἐπὶ θρόνου ἐώρα, τὰς δὲ τάξεις μετὰ φόϐου
ἱσταμέναςο τοῦτο, ὅτι τὰς πρώτας εἱδε τάξεις.
Ei. γοῦν ταῖς πρώταις οῦκ ᾖν ἐμφερὲς rb Θεῖον, ἐπὶ
τοῖς δεδτέροις τί ἄν ἒννοοῖτό τις; Καὶ τρίτον ἒμανο ,
θανε, τὸ πάντων ἆρχην καὶ αἰτίαν εἶναι ἀδιάλυτόν
τε καὶ ἀναλλοίωτον, ὑφ’ ἧς καὶ τὸ εἶναι καὶ τὸεῦ
εἷναικᾶκείναις ἐστί. Πόθεν δὲ καὶ τοῦτο κατεμάν-
θανεν; ἔκ τοῦ τὰ πάντα πρὸς αὖτὸν ἆφορᾷν, καί
πάντα πρὸς αὖτὸν ἀνατείνεσθαι, πανευλαϐὦς πάντη
ἀποπληροῦντα τὸν ἐπινίκιον, Πως μετὰ τὴν περὶ τὸ
Θεῖον θεωρίαν, εἶτα τὰς θεοειδεῖς δυνάμεις τῶν σερασ
φὶρ. κατεμάνθανε, καὶ οῦ κατὰ τάξιν ἀνήγετος Καί
ἔστιν εἰπεῖν, ὅτι τὸ ὑπερϐάλλον τῆς δόξης τοῦ καθημέ-
νου πεποίηκε τοῦτον ἐκεῖσε πρώτως ἀναταθῆναι, sm
μεθ’ ὃ ἔμαθε rb μέσον τοῦ δεσπότου καὶ τῶν δοὺλων τὸ
διάφορον, ἐμυεῖτο τὰς δυνάμεις τῶν σεραφὶμ, ὅτι δυνά-
μεις ἐμπύριοί εἶσι, κατὰ τὴν αὑτῶν επωνυμίιν, ὡς
μικρὸν ὕστερον ὁ ἅγιος εἴποι καὶ ὑφηγήσεται ὲν τῷ ιε’
κεφαλαίῳ. Ἐμάνθανε τὴν τῶν πτερῶν ἐξαπλῆνίεροο
πλαστίαν, ὅτι καθὼς καὶ πρότερον ἔλεγεν, ὡς πᾶς νοῦς
καὶ πρώτας, καὶ μέσας, καὶ τελευταίας ἔχει τάξεις. Ἦν
οὖν κάκεῖσε ἡ τοιαύτη τριττῆ τάξις ὲν τῇ ὑπερτάτῃ
καὶ ἀπολύτῳ ἀνατάσει· αἱ γὰρ δύο πτέρυγες ἆπύλυτοι
κατεφαίνοντο. Ἀλλὰ καὶ rb ἆπειρόπουν καὶ πολύπουν
αὑτῶν, καὶ rb τοῖς μὲν δυσὶ πτεροῖς ἂποδιαστέλί·
λεσθαι καὶ σκέπεσθαι την ὑπὲρ τοὺς πόδας, τοῖς δδ
δυσὶ τὴν ὑπὲρ τὰ πρόσωπα θεωρίαν, τοῖς δὲ μέσοις
ἀεὶ κινεῖσθαι, ταῦτα δὴ τὰ παρ’ ὶκείνου ὁρώμενα εἷς
γνῶσιν ἀνῆγον αὑτὴν, δηλουμένης αὐτῷ διὰ τοῦτφνς
διὰ μὲν τὸ πολυπρόσωπον, τῆς πολυπόρου καὶ πᾳλψ
θεάμονος δυνάμεως, διὰ δὲ rb σκέπεσθαι, τῆς εἶδλν
ὄεέας, ἢν ἔχουσιν εἷς τὴν τῶν ὑψηλοτέρων καὶ βαθιν
τὲρων αὐθάδη καὶ ἀνέφικτον ἔρευναν (τῶν μὲν
λοτέρων διὰ rb τὰ πρόσωπα, τῶν δὲ θαθυτὲρων 8ιᾶ
rb τοὺς πόδας σκέπεσθαι), διὰ δὲ rb ἀεικίνητον, γῆς
ὑψιπετοῦς καὶ ἆκαταλῆτκτου θεομιμήτου ἓνεργεῖας·
Ἀλλὰ καί τὴν ὑμνῳδίαν ἐκείνην τὴν 'u. Θεοῦ ἄρχο-
μένην καῖ εὶς Θεὸν λήγουσαν, τὴν ”Αγιος, ἅγιος,
ἅγιος, ἑμυσταγωγεῖτο ὃ προφήτης, τοῦ ἀγγέλου μξ⁶
ταδιδόντος αῦτῷ τῆς τοιαύτης ἱερᾶς γνώσεωεζ τῖδν
γὰρ τοιαύτην γνῶσιν αὐτὸς πρῶτος διὰ τῶν πρὸ α’ξ⁴
τοῦ δεξάμενος, ι τῷ προερήῇ ᾖιρέτέεμπε, Πρὸξ rod-
τοις ἐδίδασκεν αὐτὸν καὶν τοῦτο, ὅτι ἦ τοῦ θεοῦ μξῖ
ουσία τοῖς καθαροῖς ὁπωσοῦν κάθαρσις lcum-'53"
τίνων δὲ τοῦτο ὲδίδασκενς ἐξ ὧν ὀ Σερπφὶελ Ῠῦτον
ἐκάθηρεν. Ὀ γὰρ καθαρὸς άλλως οῦκ ἔχει καθέξεις
εὶ μὴ αὐτὸς «ingeniatis ἔχει τὴν κάθαρσιξι
ἐστι τοῖς ὁπωσοῦν καθαροῖς- ἡ μετουσία τῆς θεῖκτί(