PG 3, col. 587
ea quae nobis in sacris oraculis sunt indicata divi-
nitus.Nam supernaturslitatis ipsius tndemonstra-
bilitas, quae supra omnem rationem, et mentem,
et essentiam est, ipsa estcui supernaturalem scien~
tiam tribuere nos oportet; tantum ad inaccessum
illud lumen aspirando, quantum se insinuaverit
divinorum ille radius oraculorum, quo eminentio-
ribus istis rerum divinarum splendoribus sobrie-
tate quadam ac sanctitate contemperamur. Etenim -
si quid sapientissimae verissimmque theologiae cre -
dendum est, pro singularum captu mentium divi-
na revelantdrkpectariturque, du'm summa Dei bo-
nitas, justitia salutari, rebus mensuratis immensi-
tatem suam divino quodam decore, quod compre-
bendi nequeat, commensurat. Sicut enim ea qua:
sub intelligentiam cadunt per ea qum sub sensum
cadunt comprehendere et contemplari non possu-
mus, neque per ea quas typis et signis informantur,
ea quae simplicia sunt et typis non signantur, ne-
que per figuras corporum incorporea, quae neque
sensum tactus subire, neque figuram et formam
capere possunt; eadem plane ratione veritatis su-
pra substantias est illa suprasubstantialis infinitas,
et supra mentes illa supra mentem unitas ; et om-
nibus ratiocinationibus inscrutabile est illud sup' a
ratiocinationem unum ; omnique verbo iuefl‘abile
est illud supra verbum bonum : unitas effectrix universa) unitatis, et substantia supra substantiam,
et mens non cadens sub intelligentiam, ratio non etfabilis ratione, intelligentia, nomineque vacans,
nullius rei similitudinem habens : quas quidem causa est ut omnia sint, ipsa vero non est, ut quae
quiesctt extra omnia quae sunt, quemadmodum etiam ipsa de se proprie sctteque hac efi‘ari potest.
De hac igitur,utdictum est, supersubstantiali ac
recondita divinitate non estpraesumendum dicere,
sed neque cogitare quidpiam, praeter ea quae nobis
divinitus sacris sunt eloquiis? enuntiata, nam ut
ipsa de se 285 in sacris litteris benigne tradidit,
ejus quid sit scientia et contemplatio,est omnibus
inaccessa substantiis tanquam ab omnibus super-
essentialiter excepta. Multos quoque theologos
invenias, non modo illam, quod visum nostrum
captumque fugiat laudasse ; verum etiam quod in-
dagari nequeat et investigari, nullo scilicet ex-
stante vestigio quod ducat ad ejus secretissimam
infinitatem. Sed neque tamen eorum quae sunt
quidquam ejus omnino boni exsors exsistit, quia
radium illum supersubstantialem sibi perseveranter
insitum cuilibet rei congruis illuminationibus cle-
menter attemperat, necnon ad quantam fas est con-
templationem ac communionem similitudinemque
² χρ. firmat“; δ-λόγων, Ch. ιγ πρὸς δὲ τάς, 5 ἀνακόπτεται, M._S. ἀπειρία, Ν. 5: ἆοριστία militi:
ρια, ταύτό, S. Ρ. ὁὶ ώοι περὶ actutm}. 3' αἰσθητῶς ἀποφήσοίτο, δέ ἀποφοίτήάοιτοξ Ρ, ιθ θειοειδῶς, D-
nitus.Nam supernaturslitatis ipsius tndemonstra-
bilitas, quae supra omnem rationem, et mentem,
et essentiam est, ipsa estcui supernaturalem scien~
tiam tribuere nos oportet; tantum ad inaccessum
illud lumen aspirando, quantum se insinuaverit
divinorum ille radius oraculorum, quo eminentio-
ribus istis rerum divinarum splendoribus sobrie-
tate quadam ac sanctitate contemperamur. Etenim -
si quid sapientissimae verissimmque theologiae cre -
dendum est, pro singularum captu mentium divi-
na revelantdrkpectariturque, du'm summa Dei bo-
nitas, justitia salutari, rebus mensuratis immensi-
tatem suam divino quodam decore, quod compre-
bendi nequeat, commensurat. Sicut enim ea qua:
sub intelligentiam cadunt per ea qum sub sensum
cadunt comprehendere et contemplari non possu-
mus, neque per ea quas typis et signis informantur,
ea quae simplicia sunt et typis non signantur, ne-
que per figuras corporum incorporea, quae neque
sensum tactus subire, neque figuram et formam
capere possunt; eadem plane ratione veritatis su-
pra substantias est illa suprasubstantialis infinitas,
et supra mentes illa supra mentem unitas ; et om-
nibus ratiocinationibus inscrutabile est illud sup' a
ratiocinationem unum ; omnique verbo iuefl‘abile
est illud supra verbum bonum : unitas effectrix universa) unitatis, et substantia supra substantiam,
et mens non cadens sub intelligentiam, ratio non etfabilis ratione, intelligentia, nomineque vacans,
nullius rei similitudinem habens : quas quidem causa est ut omnia sint, ipsa vero non est, ut quae
quiesctt extra omnia quae sunt, quemadmodum etiam ipsa de se proprie sctteque hac efi‘ari potest.
De hac igitur,utdictum est, supersubstantiali ac
recondita divinitate non estpraesumendum dicere,
sed neque cogitare quidpiam, praeter ea quae nobis
divinitus sacris sunt eloquiis? enuntiata, nam ut
ipsa de se 285 in sacris litteris benigne tradidit,
ejus quid sit scientia et contemplatio,est omnibus
inaccessa substantiis tanquam ab omnibus super-
essentialiter excepta. Multos quoque theologos
invenias, non modo illam, quod visum nostrum
captumque fugiat laudasse ; verum etiam quod in-
dagari nequeat et investigari, nullo scilicet ex-
stante vestigio quod ducat ad ejus secretissimam
infinitatem. Sed neque tamen eorum quae sunt
quidquam ejus omnino boni exsors exsistit, quia
radium illum supersubstantialem sibi perseveranter
insitum cuilibet rei congruis illuminationibus cle-
menter attemperat, necnon ad quantam fas est con-
templationem ac communionem similitudinemque
² χρ. firmat“; δ-λόγων, Ch. ιγ πρὸς δὲ τάς, 5 ἀνακόπτεται, M._S. ἀπειρία, Ν. 5: ἆοριστία militi:
ρια, ταύτό, S. Ρ. ὁὶ ώοι περὶ actutm}. 3' αἰσθητῶς ἀποφήσοίτο, δέ ἀποφοίτήάοιτοξ Ρ, ιθ θειοειδῶς, D-