PG 3, col. 589
ἔικλινῶς ἐπὶ τὴν ἀντῖνα τὴν αὗτοῒς ὲπιλάμπονσᾱν
ἆνατεινομὲνους, καὶ τῷ συμμέτρῳ τῶν ϐεμιτων ἐλ-
λεῖιμιξιεων ἔρωτι μετ’ εὐλαϐείας ἱερᾶς, σιοξρ‹5ν‹ος τε
καὶ ὁσίως αναπτερουμὲνους,
§ 1n.
Τούτοις ἑπόμενοι τοῖς θεαρχικοϊς ζυγοῖς, οἳ καὶ τὰς
εἅλας διακυϐερνῶσι τῶν ὑπερουρανίων τάξεων Η ἁγίας
διακοσμήσεις, τὸ μὲν ὑπὲρ νοῦν καὶ ὠσίαν τῆς Θεαρ-
χίας κρύφιον ἀνεξερευνῆτοις καὶ ἱερατς νοὸς εὐλα-
Ιδ Ι \ Νι 3’7' Ρ ειν ν Q ι ε
ὅείαις, τὰ δὲ ἇῤῥῃτα σώφρονι σιγῇ τιμῶντες, ἐπὶ τὰς
ἐλλαμπούσας ἡμῖν ἐν τοῖς ἱεροῖς λογίοις αὐγὰς ἀνα-υ
τειιδόμεῦα, καὶ πρὸς aaut» φωταγωγούμεθα πρὸς
τοὺς θεαρχιιοὺς ὕμνολς, ὕπ’ αὐτῶν ὕπερκοσμέως φωσ-
τιζόμενοι, καὶ πρὸς τὰς ἱεράς ὑμνολογίας τυπούμε-
’.οι, πρὸς τὸ καὶ ὁρᾷν η τὰ συμμέτρως ἡμῖν δι’ αὗτών
ὁωρούμενα Θεαρχικεί φῶτα, καὶ τὴν ἁγαθοδότιν ἀρ-
χὴν ἀπάσης ἱεράς φοτοφανείας ὑμνεῖν
, ὡς αὑτὴ περὶ
ἑαυτῆς ¹³ ἐν τοῖς ἱεροῖς λογίοις παραδέδωκεν. Οἶον, ὅτι
πάντων ἐστὶν αἰτία, καὶ ἀρχή, καὶ οὖσία, καὶ ζωή⁹ καὶ
τῶν μὲν ἀπἰπιτττόντων αὐτῆς simulac-lc; τε καὶ ἀνοί-
στκσις, τῶν δὲ πρὸς τὸ τοῦ θεοειδούς παραφθαρτικὸν
Ξιπολισθητάντων η ἀνακαινίσμὸς κεί ἀναμὸρφωσις,
τῶν δὲ κατὰ⁶τινα σάλον ἀνίερον παρακινουμένων
’ἴδρυσις ἱερὰ, καὶ τῶν ἑστηκότων ἀσφᾶλεια, καὶ τῶν
ἐπ’ αὐτὴν ἀναγομένων ἀνατατικὴ χειραγωγία, καὶ τῶν
φωτιζομὲνων ἕλλαμψις, καὶ τῶν τελουμένων 15 τελε-
ταρχία, καὶ τῶν θεωμένων Οῑαρχία, καὶ τῶν ἁπλου-
μένων ἁπλότης⁷ καὶ τῶν ἑνιζομένων ἑνότης ἆρχῆς
ἁπάσης ὖπερουσίως ὑπεραρχιος ¹6 ἀρχὴ, καὶ τοῦ χρ)-
ςιὲου κατὰ τὸ θεμιτὸν ἀγαθὴ μεταδότις, καὶ ἁπλῶς
εἰπεῖν, ἡ τῶν ζώντων ζωὴ, καὶ τῶν ὄντων οὐσία, πάσης
ζωῆς καὶ οὒσέας ἁρχὴ καὶ αἰτία, διὰ τὴν αὗτῆς εἰς τὸ
εἶναι τὰ ὄντα παρακτικην 17 καὶ σννοχικήν ἀγα-
θὸτηῖα.
§ IV.
Ταῦτα πρὸς τὼν θείων λογίων μεμνήμεθα, καὶ πᾶι
σαν, ὡς εἰπεῖν, την ἱερὰν τῶν θεολόγων ὑμνολογίαν
εὓρήσεις πρὸς τὰς ἀγαθουργοὺς τῆς θεαρχίας προό-
δους, ἐκφκντορικῶς καὶ ὃμνητικῶς τὰς θεωνυμίας
διασκευάζουσαν 18. ’Όθεν ἐν πάσῃ σχεδὸν τῇ Θεολο-
γικῇ πραγματείᾳ τὴν Θεαρχίαν ὁρῶμεν ἰερῶς ὑμνου-
μένην⁷ ὡς μονάδα μὲν καὶ ἐνάδα, διὰ τὴν ἂπλότητα
καὶ ἑνότητα τῇς ὑπερφυοῦς ἀμερίας, ἐξ ἧς, ὡς ἐνο-
ποιοῦ δυνάμεως, ἐνιζόμεθα, καὶ τῶν μεριστῶν ἡμῶν
ἑτεροττίτων ὑπερκοσμίως συμπτυσσομένων, εἷς Θεοει-
δῆ μονάδα συναγόμεθα, mi θεομίμητον ἕνωσιν· ὡς
to ἀπαυθχδηζομένους’ Ρ, Ι)⁸ Ch. il ἐπουρανίων, Ρ. οὐρανίων τάξεων καὶ οἰκιῶ-ηρ. οὐρανίων οᾷσιῶν,ηρ1.
is πρὸς τῷ Ρί iui no'n habet Ch. περὶ αὐτῆς, Ρ. ’ίξπαρολισθησάντ ον, S. Ρ. ¹⁵’ἐειθεουμένων,“οὴο
⁸⁸ ὕπέραρχος, Μ. 17 γρ, παρεκτικῆν. ίθ καίτοισκει)σίζουσαν³ Ch.
ἆνατεινομὲνους, καὶ τῷ συμμέτρῳ τῶν ϐεμιτων ἐλ-
λεῖιμιξιεων ἔρωτι μετ’ εὐλαϐείας ἱερᾶς, σιοξρ‹5ν‹ος τε
καὶ ὁσίως αναπτερουμὲνους,
§ 1n.
Τούτοις ἑπόμενοι τοῖς θεαρχικοϊς ζυγοῖς, οἳ καὶ τὰς
εἅλας διακυϐερνῶσι τῶν ὑπερουρανίων τάξεων Η ἁγίας
διακοσμήσεις, τὸ μὲν ὑπὲρ νοῦν καὶ ὠσίαν τῆς Θεαρ-
χίας κρύφιον ἀνεξερευνῆτοις καὶ ἱερατς νοὸς εὐλα-
Ιδ Ι \ Νι 3’7' Ρ ειν ν Q ι ε
ὅείαις, τὰ δὲ ἇῤῥῃτα σώφρονι σιγῇ τιμῶντες, ἐπὶ τὰς
ἐλλαμπούσας ἡμῖν ἐν τοῖς ἱεροῖς λογίοις αὐγὰς ἀνα-υ
τειιδόμεῦα, καὶ πρὸς aaut» φωταγωγούμεθα πρὸς
τοὺς θεαρχιιοὺς ὕμνολς, ὕπ’ αὐτῶν ὕπερκοσμέως φωσ-
τιζόμενοι, καὶ πρὸς τὰς ἱεράς ὑμνολογίας τυπούμε-
’.οι, πρὸς τὸ καὶ ὁρᾷν η τὰ συμμέτρως ἡμῖν δι’ αὗτών
ὁωρούμενα Θεαρχικεί φῶτα, καὶ τὴν ἁγαθοδότιν ἀρ-
χὴν ἀπάσης ἱεράς φοτοφανείας ὑμνεῖν
, ὡς αὑτὴ περὶ
ἑαυτῆς ¹³ ἐν τοῖς ἱεροῖς λογίοις παραδέδωκεν. Οἶον, ὅτι
πάντων ἐστὶν αἰτία, καὶ ἀρχή, καὶ οὖσία, καὶ ζωή⁹ καὶ
τῶν μὲν ἀπἰπιτττόντων αὐτῆς simulac-lc; τε καὶ ἀνοί-
στκσις, τῶν δὲ πρὸς τὸ τοῦ θεοειδούς παραφθαρτικὸν
Ξιπολισθητάντων η ἀνακαινίσμὸς κεί ἀναμὸρφωσις,
τῶν δὲ κατὰ⁶τινα σάλον ἀνίερον παρακινουμένων
’ἴδρυσις ἱερὰ, καὶ τῶν ἑστηκότων ἀσφᾶλεια, καὶ τῶν
ἐπ’ αὐτὴν ἀναγομένων ἀνατατικὴ χειραγωγία, καὶ τῶν
φωτιζομὲνων ἕλλαμψις, καὶ τῶν τελουμένων 15 τελε-
ταρχία, καὶ τῶν θεωμένων Οῑαρχία, καὶ τῶν ἁπλου-
μένων ἁπλότης⁷ καὶ τῶν ἑνιζομένων ἑνότης ἆρχῆς
ἁπάσης ὖπερουσίως ὑπεραρχιος ¹6 ἀρχὴ, καὶ τοῦ χρ)-
ςιὲου κατὰ τὸ θεμιτὸν ἀγαθὴ μεταδότις, καὶ ἁπλῶς
εἰπεῖν, ἡ τῶν ζώντων ζωὴ, καὶ τῶν ὄντων οὐσία, πάσης
ζωῆς καὶ οὒσέας ἁρχὴ καὶ αἰτία, διὰ τὴν αὗτῆς εἰς τὸ
εἶναι τὰ ὄντα παρακτικην 17 καὶ σννοχικήν ἀγα-
θὸτηῖα.
§ IV.
Ταῦτα πρὸς τὼν θείων λογίων μεμνήμεθα, καὶ πᾶι
σαν, ὡς εἰπεῖν, την ἱερὰν τῶν θεολόγων ὑμνολογίαν
εὓρήσεις πρὸς τὰς ἀγαθουργοὺς τῆς θεαρχίας προό-
δους, ἐκφκντορικῶς καὶ ὃμνητικῶς τὰς θεωνυμίας
διασκευάζουσαν 18. ’Όθεν ἐν πάσῃ σχεδὸν τῇ Θεολο-
γικῇ πραγματείᾳ τὴν Θεαρχίαν ὁρῶμεν ἰερῶς ὑμνου-
μένην⁷ ὡς μονάδα μὲν καὶ ἐνάδα, διὰ τὴν ἂπλότητα
καὶ ἑνότητα τῇς ὑπερφυοῦς ἀμερίας, ἐξ ἧς, ὡς ἐνο-
ποιοῦ δυνάμεως, ἐνιζόμεθα, καὶ τῶν μεριστῶν ἡμῶν
ἑτεροττίτων ὑπερκοσμίως συμπτυσσομένων, εἷς Θεοει-
δῆ μονάδα συναγόμεθα, mi θεομίμητον ἕνωσιν· ὡς
to ἀπαυθχδηζομένους’ Ρ, Ι)⁸ Ch. il ἐπουρανίων, Ρ. οὐρανίων τάξεων καὶ οἰκιῶ-ηρ. οὐρανίων οᾷσιῶν,ηρ1.
is πρὸς τῷ Ρί iui no'n habet Ch. περὶ αὐτῆς, Ρ. ’ίξπαρολισθησάντ ον, S. Ρ. ¹⁵’ἐειθεουμένων,“οὴο
⁸⁸ ὕπέραρχος, Μ. 17 γρ, παρεκτικῆν. ίθ καίτοισκει)σίζουσαν³ Ch.