PG 3, col. 594
lium virtutumque terminationes su peressentialiter
Caeterum si sermonem omnem cognitionemque
transcendat, supraque mentemsitet essentiam, ut
qui omnia suo ambitu contineat ac complectatur,
et anticipet, quin et onmem captum superet, cum
neque sub sensum cadat, neque ejus sit imagina-
tio, nec opinatio, neque nomen, neque sermo, ne-
que tactus, neque notitia, quomodo de divinis no-
minibus a nobis sermo concinnabitur, cum divini-
tatem illam uti esst-mia, sic et nomine quovis atque
appellatione potiorem esse declaraverim Υ Utique,
ut diximus quando theologicas descriptiones expo-
suimus, unum illud, ignotum, supra substantiam,
seipse bonum, quod est,trinam,inquam, unitatem,
simul Deum, simul bonum, neque verbis eloqui,
neque cogitando assequi valemus; quin et sacra-
rum quoque \irtutum cum plusquam ignota illa
288 praelucidaque bonitate conjunctiones, qua;
angelis conveniunt, sive immissiones, sive susce-
ptiones appellanda: sint,et inelTabiles sunt,etigno-
tae, solisque illis insunt, qui praeter angelicam
cognitionem, una cum angelis eas acceperunt. ttion-
tes itaque deiformes ad angelorum, quantum fas
est,imitationem liacce ratione Deo unitae (siquidem
per onmem mentalis operationis vacationem ejus-
cemodi deificatarum mentium ad supremum Dei
lumen unio exsistit) laudant ipsum propriissime ex
rerum omnium ablatione, hoc ex beatissima illa
cum Deo unione supra naturam vere per illumina-
tionem eruditae, ut Deus omnium quidem rerum
causa sit, ipse vero nihil earum exsistat, sed ab
omnibus sitsupcressentialiter exemptusJIlam igi-
tur divinam supraquam substantiam, quodcunque
est illa supraquam essentia bonitatis, qua) supra
bonitatem est, neque tanquam rationem aut poten-
tiam, neque tanquam mentem, aut substantiam,
aut vitam laudibus celebrare fas est ulli qui veri-
tatis, quac supra onmem veritatem est, sit studio-
sus : quinimo laudare eam oportet, tanquam ab
Domni liabitu, motu, vita, imaginatione, opinione,
nomine, sermone, cogitatione, intelligentia, sub-
stantia, statu, fnudatione, unione, line, immensi-
tate,denique ab omnibus quaecunque sunt, super-
late abstractam. Quoniam vero ut ipsa bonitas, eo
ipso quod est, omnium causa est, providentia Dei,
eorum qui dii dicuntur principis, quae omnium
bonorum principium est, ab omnibus effectis lau-
Caeterum si sermonem omnem cognitionemque
transcendat, supraque mentemsitet essentiam, ut
qui omnia suo ambitu contineat ac complectatur,
et anticipet, quin et onmem captum superet, cum
neque sub sensum cadat, neque ejus sit imagina-
tio, nec opinatio, neque nomen, neque sermo, ne-
que tactus, neque notitia, quomodo de divinis no-
minibus a nobis sermo concinnabitur, cum divini-
tatem illam uti esst-mia, sic et nomine quovis atque
appellatione potiorem esse declaraverim Υ Utique,
ut diximus quando theologicas descriptiones expo-
suimus, unum illud, ignotum, supra substantiam,
seipse bonum, quod est,trinam,inquam, unitatem,
simul Deum, simul bonum, neque verbis eloqui,
neque cogitando assequi valemus; quin et sacra-
rum quoque \irtutum cum plusquam ignota illa
288 praelucidaque bonitate conjunctiones, qua;
angelis conveniunt, sive immissiones, sive susce-
ptiones appellanda: sint,et inelTabiles sunt,etigno-
tae, solisque illis insunt, qui praeter angelicam
cognitionem, una cum angelis eas acceperunt. ttion-
tes itaque deiformes ad angelorum, quantum fas
est,imitationem liacce ratione Deo unitae (siquidem
per onmem mentalis operationis vacationem ejus-
cemodi deificatarum mentium ad supremum Dei
lumen unio exsistit) laudant ipsum propriissime ex
rerum omnium ablatione, hoc ex beatissima illa
cum Deo unione supra naturam vere per illumina-
tionem eruditae, ut Deus omnium quidem rerum
causa sit, ipse vero nihil earum exsistat, sed ab
omnibus sitsupcressentialiter exemptusJIlam igi-
tur divinam supraquam substantiam, quodcunque
est illa supraquam essentia bonitatis, qua) supra
bonitatem est, neque tanquam rationem aut poten-
tiam, neque tanquam mentem, aut substantiam,
aut vitam laudibus celebrare fas est ulli qui veri-
tatis, quac supra onmem veritatem est, sit studio-
sus : quinimo laudare eam oportet, tanquam ab
Domni liabitu, motu, vita, imaginatione, opinione,
nomine, sermone, cogitatione, intelligentia, sub-
stantia, statu, fnudatione, unione, line, immensi-
tate,denique ab omnibus quaecunque sunt, super-
late abstractam. Quoniam vero ut ipsa bonitas, eo
ipso quod est, omnium causa est, providentia Dei,
eorum qui dii dicuntur principis, quae omnium
bonorum principium est, ab omnibus effectis lau-