PG 3, col. 717
ma carentibus tribuit,et in Ipso etiam id quod non
est,supra essentiam dicitur, et est),quomodo tur-
ba daemonum non expetit hoc pulchrum et bonum,
sed affixa materiai, atque ab illo statu, quem an-
geli in boni appetitione obtinent, prolapsa, causa
est malorum omnium tam sibi quam aliis,qua3per-
verti depravarique dicuntur? aut quomodo genus
daamonum,ex omnino bono productum, boni for.
ma caret? vel quomodo bonum ex bono factum mu-
tatum est? et quid est quod illud depravavit? et
quidnam etiam malum est? et ex quo principio
constitit? et quanam in re exsistit? et quomodo
bonus illud producere voluit? quomodo item vo-
lens potuit?Quod si malum exsistat ex alia causa,
quaenam alia rerum causa est, praeter bonum?
quomodo vero etiam exstante Providentia est malum, aut omnino factum, aut non penitus sublatum?
quomodo etiam eorum qua; sunt quidpiam prae bono illud expetit ?
Haec fortasse dixerit qui ista ignorabit, nos au—
tem eum rogabimus, ut attendat veritati, idque
primum dicere non verebimurzMalum non esse ex
bono ; ac si ex bono est, non esse malum; neque
enim ignis est refrigerare, neque boui ia. ere non
bona. Si etiam ea quae sunt, omnia ex bono sunt
(natura enim boni est, producere et conservare;
mali autem, corrumpere ac perdere), nihil eorum
quae sunt ex malo est,ac ne ipsum quidem malum
erit siquidem etiam sibi malum esset.Quod nisi
ita sit, malum omnino malum non erit, sed habet
quamdam boni, secundum quam omnino est,par-
tem.Et si ea quin suntpulchrum bonumque appe-
tunt,et quacunque agunt, propterid quod bonum
videtur, faciu nt,omnisque rerum intentio cum prin-
cipiunt tum tinem bonum spectat (nihil enim, mali
naturam spectando, facit ea quae faciti, quonam
pacto erit malum in rerum natura. vel omnino ex-
sistat ejuscemodi boni appetitu deStitutum? Enim-
vero si res omnes ex bono sint, bonumque sit su-
pra res ipsas, id quod non est, jam in homo est,
malum vero nequaquam est; alioquin non est pla-
ne malum. nec id quod non est; nihil enim erit id υ
quod omnino non est, nisi secundum modum
quemdam supraessentialem in homo esse dicatur.
Bonum igitur erit, et eo quod omnino est, et eo
quod 564 non est,multo prius et superius locatum .
Malum autem nec in iis est qum sunt, nec in iis
quae non sunt, sed eo etiam quod non est, remo
tius est a bono, tanquam alienum ac minus ens.
Unde igitur est malum? dicet aliquis.Si enim ma-
63 ἐν ἐαυτῷ, 8, 1), 66 γίνεται, non est in S. Ρ.
τοῦ ἆγατοῦ, D. 70 ἐστι, S. 7‘ οὐδὲ. 72 ἕξεως.
q‘pem paginae hinc quatuordecim complectuntur.
τὴ ἆνὲι [vivom ς- ι),
τὴ ἀνὰ λέγον, S. Ρ..
est,supra essentiam dicitur, et est),quomodo tur-
ba daemonum non expetit hoc pulchrum et bonum,
sed affixa materiai, atque ab illo statu, quem an-
geli in boni appetitione obtinent, prolapsa, causa
est malorum omnium tam sibi quam aliis,qua3per-
verti depravarique dicuntur? aut quomodo genus
daamonum,ex omnino bono productum, boni for.
ma caret? vel quomodo bonum ex bono factum mu-
tatum est? et quid est quod illud depravavit? et
quidnam etiam malum est? et ex quo principio
constitit? et quanam in re exsistit? et quomodo
bonus illud producere voluit? quomodo item vo-
lens potuit?Quod si malum exsistat ex alia causa,
quaenam alia rerum causa est, praeter bonum?
quomodo vero etiam exstante Providentia est malum, aut omnino factum, aut non penitus sublatum?
quomodo etiam eorum qua; sunt quidpiam prae bono illud expetit ?
Haec fortasse dixerit qui ista ignorabit, nos au—
tem eum rogabimus, ut attendat veritati, idque
primum dicere non verebimurzMalum non esse ex
bono ; ac si ex bono est, non esse malum; neque
enim ignis est refrigerare, neque boui ia. ere non
bona. Si etiam ea quae sunt, omnia ex bono sunt
(natura enim boni est, producere et conservare;
mali autem, corrumpere ac perdere), nihil eorum
quae sunt ex malo est,ac ne ipsum quidem malum
erit siquidem etiam sibi malum esset.Quod nisi
ita sit, malum omnino malum non erit, sed habet
quamdam boni, secundum quam omnino est,par-
tem.Et si ea quin suntpulchrum bonumque appe-
tunt,et quacunque agunt, propterid quod bonum
videtur, faciu nt,omnisque rerum intentio cum prin-
cipiunt tum tinem bonum spectat (nihil enim, mali
naturam spectando, facit ea quae faciti, quonam
pacto erit malum in rerum natura. vel omnino ex-
sistat ejuscemodi boni appetitu deStitutum? Enim-
vero si res omnes ex bono sint, bonumque sit su-
pra res ipsas, id quod non est, jam in homo est,
malum vero nequaquam est; alioquin non est pla-
ne malum. nec id quod non est; nihil enim erit id υ
quod omnino non est, nisi secundum modum
quemdam supraessentialem in homo esse dicatur.
Bonum igitur erit, et eo quod omnino est, et eo
quod 564 non est,multo prius et superius locatum .
Malum autem nec in iis est qum sunt, nec in iis
quae non sunt, sed eo etiam quod non est, remo
tius est a bono, tanquam alienum ac minus ens.
Unde igitur est malum? dicet aliquis.Si enim ma-
63 ἐν ἐαυτῷ, 8, 1), 66 γίνεται, non est in S. Ρ.
τοῦ ἆγατοῦ, D. 70 ἐστι, S. 7‘ οὐδὲ. 72 ἕξεως.
q‘pem paginae hinc quatuordecim complectuntur.
τὴ ἆνὲι [vivom ς- ι),
τὴ ἀνὰ λέγον, S. Ρ..